Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΠΟΛΙΤΙΚΟ
ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ


Το σκοτεινό παρασκήνιο
της περιόδου 1940-47

Από τα βρετανικά συμφέροντα
υποκινήθηκε το παραμύθι «Εθνική Αντίσταση»


Έγραψε στις 02.05.2014 ο/η: Simon Stylianos

Επιστροφή

Η σύγχρονη πολιτική ζωή μας βασίζεται ακόμα σε μύθους, που αναδείχτηκαν την περίοδο τού λεγόμενου Εμφύλιου ή Συμμοριτοπόλεμου. Όσοι έχουν το θάρρος όμως, να εμβαθύνουν λίγο περισσότερο στις λεπτομέρειες τής νεότερης ιστορίας, χωρίς προκαταλήψεις και εγωισμούς, εντοπίζουν εύκολα τον υποχθόνιο ρόλο, που έπαιζε συνεχώς η εξωτερική πολιτική τής Βρετανίας.

Ερωτήματα τού τύπου «ποιοί πολέμησαν και ποιοί πρόδωσαν;» ή «Εμφύλιος ή Συμμοριτοπόλεμος;» δέν έχουν ουσία γι’ αυτόν, που μπορεί να διακρίνει τα νήματα, τα οποία κινούσαν το πολιτικό κουκλοθέατρο τής Ελλάδας.

Η λεγόμενη Εθνική Αντίσταση δέν ήταν αυθόρμητη και αυτόβουλη, αλλά υποκινούμενη από τις ενέργειες τής αγγλικής εξωτερικής πολιτικής. Οι δράσεις των ομάδων τού ΕΑΜ και τού ΕΛΑΣ εξυπηρετούσαν ήδη από την έναρξη τού πολέμου τα συμφέροντα των βρετανών.

Μετά τον πόλεμο δε, οι θεσμοί και η λειτουργία τού νεορωμέικου προτεκτοράτου παρέμειναν υπό αγγλική εποπτεία.













Αναλώσιμοι, έρμαια τής αγγλικής
αποικιοκρατικής συμπεριφοράς
υπήρξαν οι ρωμιοί
κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.

Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»
γιά το μεγάλο «ΝΑΙ»
τής 28ης Οκτωβρίου
στο άρθρο:
Όπως τους σενεγαλέζους.


Η Μεγ. Βρετανία
κινούσε τα νήματα

Στο παρελθόν, είχαμε δημοσιεύσει κάποιες έρευνες, μέσα από τις οποίες θέλαμε να αναδείξουμε το έντονο παρασκήνιο, το οποίο επικράτησε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια τού Β’ παγκοσμίου πολέμου, αποδεικνύοντας αφενός πόσο εύθραυστοι είναι οι μύθοι, που περιβάλλουν τη δράση των αντάρτικων συμμοριών (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ κ.λπ.) και αφετέρου πώς η Μεγάλη Βρετανία κινούσε τα νήματα τής πολιτικής και στρατιωτικής ζωής. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Όπως τους σενεγαλέζους και Ξαναζωντάνεψε τ’ αρματολίκι...).

Δέν ήταν λίγοι οι αναγνώστες -αριστεροί και δεξιοί-, που εξοργίστηκαν από τα γραφόμενά μας και αμφισβήτησαν την εγκυρότητα των πηγών μας, καίτοι ήμασταν πολύ σαφείς στην παράθεση τής βιβλιογραφίας, που χρησιμοποιήσαμε, και που μάλιστα -κατά το μάλλον- ήταν προσκείμενη στην Αριστερά. Δυστυχώς, περιμέναμε με ενδιαφέρον την αντίκρουση των επιχειρημάτων μας με έτερα επιχειρήματα, όμως αυτοί, που μας άσκησαν κριτική, αναλώθηκαν -ως είθισται σε αυτή τη χώρα- σε ένα στείρο υβρεολόγιο.

Εθνικοί μύθοι
τού «Συμμοριτοπόλεμου»

Είναι σαφές, ότι το θέμα που αγγίξαμε, έθιξε συμφέροντα και συνειδήσεις καθόσον, η σύγχρονη πολιτική ζωή μας  ρυθμίζεται ακόμα στηριζόμενη σε εθνικούς μύθους, που αναδείχτηκαν την περίοδο τού λεγόμενου «Συμμοριτοπόλεμου». Όπως είχε πει όμως και ο Ηλίας Τσιριμώκος, «το διαίρει και βασίλευε εφαρμόζεται εκεί, όπου οι άνθρωποι θέλουν να διαιρούνται και να βασιλεύονται». (Σολ. Ν. Γρηγοριάδη: «Ιστορία Συγχρόνου Ελλάδος», εκδ. Καπόπουλος, τομ. Β', σελ. 67).

Αποφασίσαμε λοιπόν, να ενισχύσουμε τη θέση μας ακόμα περισσότερο θέτοντας επί τάπητος ορισμένα επιπλέον επιχειρήματα, που ρίχνουν φώς στο σκοτεινό παρασκήνιο τής περιόδου 1940-1947.


  

 
Ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης) επί 4ης Αυγούστου είχε γίνει «δηλωσίας», είχε δηλαδή υπογράψει «δήλωση μετανοίας» (βλ. εικόνα) γιά τα κομμουνιστικά του φρονήματα, ζητώντας παράλληλα «συγγνώμη» από το καθεστώς Μεταξά. Όταν έπεσε όμως το καθεστώς τού Μεταξά, όσοι κομμουνιστές είχαν υπογράψει αυτή τη δήλωση προηγουμένως, τώρα έσπευδαν πάλι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο ανανεωμένο ΚΚΕ.
 
Αυτοί οι τυχοδιώκτες δέν διέθεταν ιδεολογική συνέπεια και προφανώς ιδέα δέν είχαν περί τού τι εστί «κομμουνισμός». Τα κίνητρά τους ήταν καθαρά καιροσκοπικά κι αυτό άλλωστε φαίνεται από τη σύνθεση των συμμοριών, που συγκροτούσαν.
 
Υπήρχαν τότε στη Ρούμελη και στην Ευρυτανία αρκετοί ληστές και ζωοκλέφτες, που ονομαζόταν «κλαρίτες» (δηλαδή είχαν βγει στο κλαρί, ήταν επικηρυγμένοι) και αυτοί ήταν ακριβώς, που διάλεξε ο Θανάσης Κλάρας γιά συντρόφους του, επειδή ήταν οπλισμένοι, θρασείς, γνώστες τού εδάφους και εμπειροπόλεμοι στο αντάρτικο. Διασημότεροι εξ αυτών των κλεφτών, που στρατολόγησε ο Άρης Βελουχιώτης, ήταν ο Καραλίβανος, ο Μπελής και ο Θεοχάρης, ενώ μέσω αυτών που ήταν γνωστοί ήδη στα «κλέφτικα λιμέρια», ο Βελουχιώτης κατόρθωσε και προσήλκυσε και άλλους ληστές.
 


Οι υποκινούμενοι
ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ

Η σύγχρονη Αριστερά, προκειμένου να ενισχύσει την ιστορική της θέση, δέν παραλείπει να υπενθυμίζει και να εξυμνεί το γνήσιο πατριωτικό ρόλο, που έπαιξαν οι παλαιοί συμμορίτες τού ΕΑΜ και τού ΕΛΑΣ στην απελευθέρωση τής χώρας από τους ναζί.  Από την άλλη πλευρά, τα ίδια διατείνονται και οι δεξιοί υποστηρίζοντας τη δράση τού ΕΔΕΣ και των ταγμάτων ασφαλείας.

Δύσκολα γίνεται αντιληπτό, ότι η αντίσταση αυτή δέν ήταν αυθόρμητη και αυτόβουλη, αλλά υποκινούμενη από τις ενέργειες τής αγγλικής εξωτερικής πολιτικής και γιά τού λόγου το αληθές αξίζει να διαβάσουμε τα πρακτικά τής συνεδριάσεως τού Πολεμικού Συμβουλίου τής Μέσης Ανατολής (16-11-1943), όπου αναφέρεται, ότι:

«Ο αρχηγός τού γενικού αυτοκρατορικού επιτελείου, ο στρατάρχης σερ Άλλαν Μπρούκ, είπεν, ότι κατά τας τελευταίας πληροφορίας, που έλαβον οι επιτελάρχαι, έδειχναν, ότι το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ είχεν παίξει σημαντικώτατον ρόλον εις την παρενόχλησιν των συγκοινωνιών εις το τμήμα τούτο τής Ελλάδος και εξηνάγκαζον τους γερμανούς να διατηρούν μεραρχίας εις την περιοχήν αυτήν. Τερματισμός τής υποστηρίξεώς μας προς το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ τη στιγμή αυτή θα ήτο, βάσει των εις χείρας των επιτελαρχών πληροφοριών, ασφαλώς εναντίον των στρατιωτικών συμφερόντων μας».


Τελικά όμως, διατυπώθηκε η απόφαση, που εκπορευόταν από την υιοθέτηση τής πολιτικής τού Ήντεν:

«α. Να καταστραφεί η δύναμη των ηγετών ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

  β. Να ενισχυθεί ο ΕΔΕΣ κ.λπ
.» (ό.π. σελ. 114).


 










Νάκος Μπελής.
Παλιός φυγόδικος και ληστής,
ένας από τους πολλούς,
που προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ.



ΕΑΜ-ΕΛΑΣ:
Στην υπηρεσία των βρετανικών συμφερόντων

Γίνεται σαφές λοιπόν, ότι οι δράσεις των ομάδων τού ΕΑΜ και τού ΕΛΑΣ εξυπηρετούσαν ήδη από την έναρξη τού πολέμου τα συμφέροντα των βρετανών και μόνο. Ο αντικειμενικός αναγνώστης μπορεί να διαπιστώσει εύκολα, ότι η δράση των αντάρτικων συμμοριών άρχιζε και έπαυε όχι εκεί, που εξυπηρετούνταν τα εγχώρια συμφέροντα, αλλά τα αγγλικά, γι’ αυτό και μία ωραία πρωία το ίδιο το ΚΚΕ διέταξε τους αντάρτες του να θέσουν τα όπλα «παρά πόδα».

Μπορεί  οι προθέσεις πολλών ΕΑΜιτών  και  ΕΛΑΣιτών  να ήταν αγαθές και πατριωτικές, όμως, τόσο αυτοί όσο και οι σημερινοί πολιτικοί τους απόγονοι δέν μπορούν να κατανοήσουν το μέγεθος τού εμπαιγμού τους από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ή μάλλον το ξέρουν, αλλά «ποιούν την νήσαν».






Διαταγή
τού γενικού
στρατηγείου
τού ΕΛΑΣ
τής 15ης Φεβρου-
αρίου 1945,
γιά την
αποστράτευση
των ανταρτών

με υπογραφές
Σαράφη και Βελουχιώτη.
 
(Διεύθυνση
Ιστορίας Στρατού).


Σε ορισμένα βιβλία αναφέρονται περιστατικά, τα οποία αποδεικνύουν, ότι οι πρωταγωνιστές είχαν γνώση τής περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό, που αναφέρει ο Κομνηνός Πυρομάγλου στο βιβλίο του «Δούρειος Ίππος» (σελ. 172-175), όπου περιγράφει μία προσωπική στιγμή του με τον Άρη Βελουχιώτη, όταν σε συνομιλία που είχαν, προσπαθούσε να τού εξηγήσει τις αιτίες των εμφυλίων συγκρούσεων:
 
«Ξαφνικά, ο Βελουχιώτης σήκωσε απότομα το κεφάλι του, γύρισε προς εμένα, με άρπαξε από τις πλάτες γιά να με στρέψη προς αυτόν και με σουφρωμένο μέτωπο και γενειάδα τρεμάμενη εκραύγασε:

- Έλα μίλα. Τί στο διάβολο θέλεις να μου πής; Έλα μίλα και σταμάτα ν’ ανακατώνης τα χώματα σαν μικρό παιδί. Μίλα!

- Τί λές Άρη, θα πετσοκοφτούμε αναμεταξύ μας; Θα πέσουμε στην παγίδα, που μας στήνουν στο Κάιρο οι εγγλέζοι;
»


 





Ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός
σε τζιπ
τής «Αγγλοελληνικής
Υπηρεσίας Πληροφοριών».



Χειραγωγούμενοι αντάρτες
Είναι όμως, πολύ δύσκολο να κατανοήσουμε τα κίνητρα των βρετανών πρακτόρων, όταν τους μελετούμε μόνο στις σχέσεις τους με τους ρωμιούς αντάρτες. Οι άγγλοι, που έδρασαν στην Ελλάδα ήταν αξιωματικοί τής βρετανικής αυτοκρατορίας και εκτελούσαν τις εντολές, που δέχονταν από το στρατηγείο τής Μέσης Ανατολής, το οποίο με τη σειρά του λάμβανε πληροφορίες από όλα τα μέτωπα τού πολέμου, που ήδη εμαίνετο. Πριν από κάθε σύσκεψη, που πραγματοποιούσαν οι άγγλοι με τους αντάρτες, είχαν προηγηθεί άλλες συσκέψεις -μυστικές ή φανερές- ανώτατων βρετανών αξιωματούχων με άλλα κράτη και με άλλους πολιτικούς ηγέτες, οπότε οι εδώ εγκατεστημένοι άγγλοι πράκτορες απλώς εκτελούσαν εντολές ή προσπαθούσαν έστω να δημιουργήσουν ένα τέτοιο κλίμα, ώστε οι επιδιώξεις τής αγγλικής πολιτικής να είναι εφαρμόσιμες.

Την 1η Μαρτίου 1944 συνήλθαν οι αντιπροσωπείες των βρετανών αξιωματικών και των ανταρτών τού ΕΔΕΣ και των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (διάσκεψη Μυρόφυλλου-Πλάκας), γιά να αποφασίσουν την κατάπαυση τού πυρός και την από κοινού δράση κατά των γερμανικών στρατευμάτων.

Ο άγγλος πράκτορας και αντάρτης Γουντχάουζ, γράφει στην εφημερίδα Ακρόπολις (23-5-1965): «Το μόνο αξιόλογο επίτευγμά μου στη διάσκεψη τής Πλάκας ήταν μία μυστική ρήτρα τού συμφώνου, κατά την οποία όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις αναλάμβαναν την υποχρέωσι να διευκολύνουν με κάθε τρόπο τη διείσδυσι των συμμαχικών δυνάμεων στη χώρα πρίν ακόμη αρχίσει η αποχώρησι των Γερμανών. Όπως παρουσίασα το ζήτημα, μοναδική αποστολή των δυνάμεων αυτών θα ήταν η παρενόχλησι των γερμανικών στρατευμάτων, όταν αυτά θα κινούσαν γιά να φύγουν από την Ελλάδα. Μα είχα επίσης κατά νουν το χρήσιμο ρόλο, που τα συμμαχικά τμήματα θα μπορούσαν να διαδραματίσουν αντιμετωπίζοντας ενδεχόμενο πραξικοπήματος τού ΕΛΑΣ να καταλάβει την εξουσία την ώρα τής απελευθερώσεως» (ό.π. σελ.150).

Η εισβολή των βρετανών
Η εισχώρηση των βρετανών πριν ακόμα φύγουν οι γερμανοί στην Ελλάδα δέν είχε σα μοναδικό στόχο την τόνωση τής αντίστασης κατά των ναζί. Ίσως αυτό να ήταν και απλώς η αφορμή. Ελάχιστοι ερευνητές έχουν καταλάβει, ότι αρκετοί αξιωματούχοι των ναζί είχαν αντιληφθεί την επικείμενη ήττα τους και έσπευδαν αυτοβούλως να συμπράττουν μυστικά με τους συμμάχους είτε προσδοκώντας μία εύνοια στο πλαίσιο τής νέας τάξης, που θα εγκαθιδρυόταν μετά την πτώση τού Χίτλερ, είτε επιδιώκοντας να σώσουν ό,τι μπορούσαν από την αντεπίθεση τού Στάλιν ακολουθώντας το «μη χείρον βέλτιστον» (δηλαδή τους συμμάχους από τον Στάλιν). Η ταχύτερη λοιπόν εισβολή βρετανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα αποτελούσε ένα μέσο διπλωματικής πίεσης σε όσα συνέβαιναν σε άλλα μέτωπα τής Ευρώπης. Ανάλογες πολιτικές κινήσεις γίνονταν και στην εσωτερική πολιτική ζωή τής Ρωμιοσύνης.

Στο βιβλίο τού Ian Kershaw «Χίτλερ-Νέμεσις», διαβάζουμε: «Ο γερμανικός έλεγχος στο σύνολο των βαλκανικών χωρών κρατιόταν τώρα από μία πολύ λεπτή κλωστή. Η κατάρρευση τής Ρουμανίας και τής Βουλγαρίας, ακολουθούμενες από μία ταχύτατη σοβιετική κατοχή σ’ αυτές τις χώρες σήμαινε, ότι η επείγουσα απόσυρση των γερμανικών δυνάμεων από την Ελλάδα ήταν επιτακτική. Η απόσυρση αυτή άρχισε τον Σεπτέμβριο. Στα μέσα Οκτωβρίου οι αερομεταφερόμενες βρετανικές δυνάμεις κατάφεραν να καταλάβουν την Αθήνα» (σελ. 674).









Ο παππούς
τού Βελουχιώτη
,
Θανάσης Κλάρας

(αριστερά),
με κλέφτικη
στολή τού ’21.

   
Η κλεφταρματολίτικη παράδοση, που ξεκίνησε με τη λαφυρομανία τού ’21 και τον ξεκληρισμό τού οθωμανικού πληθυσμού, συνεχίστηκε με τη μορφή τής ληστείας δεκαετίες μετά, με την τρομοκρατία των κατσαπλιάδων κατά τον λεγόμενο Μακεδονικό Αγώνα, κατά τον εμφύλιο το 1946-49
-συμμοριτοπόλεμο στην ουσία, γιατί
γιά συμμορίες επρόκειτο, είτε αριστερές είτε δεξιές- κι επιβίωσε με άλλη μορφή ως τις μέρες μας (δεξιά).

 


Τάγματα Ασφαλείας
Παράλληλα, η δύναμη των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Ελλάδα αυξανόταν αδιάκοπα από αξιωματικούς, που ήταν πατριώτες, αλλά θεωρούσαν, ότι ο κομμουνισμός ήταν ο υπ’ αριθμόν 1 εχθρός. Ο συνταγματάρχης Χ. Παπαθανασόπουλος διατύπωνε τη κοσμοθεωρία αυτού τού ιδιόρρυθμου στρατιωτικού σώματος ως εξής: «Θα πάρουμε από τους γερμανούς τα όπλα, γιά να χτυπήσουμε και να εξαλείψουμε  τον ΕΛΑΣ. Και κατόπιν μ’ αυτά τα ίδια όπλα θα τα στρέψουμε κατά των γερμανών, όταν αποχωρούν. Έτσι, και το συμμαχικό μας καθήκον θα εκτελέσουμε και την Ελλάδα θα απαλλάξουμε από τον κομμουνισμό».
 
Βέβαια, αυτή η θεωρία δέν βρήκε εφαρμογή, γιατί οι γερμανοί δέν θα τους παρέδιδαν όπλα ανεξέλεγκτα κι αυτό φάνηκε από το γεγονός, ότι έθεταν επικεφαλής στα τάγματα αυτά στρατηγό των Ες-Ες. Από την άλλη πλευρά, οι βρετανοί νόμιζαν, ότι η δράση των ταγμάτων αυτών θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους, ενώ εγχώριοι πολιτικοί θεωρούσαν, ότι θα γλύτωναν από τους κομμουνιστές (σελ. 130).
 
Ας σταθούμε όμως λίγο στην αγγλική άποψη περί ταγμάτων και ας διερωτηθούμε:  Σε ποιά επιδίωξη στήριζαν οι βρετανοί την άποψή τους, ότι η σύμπραξη των Ταγμάτων Ασφαλείας με τους ναζί θα ωφελούσε τα βρετανικά συμφέροντα;. Αρχικά, μία τέτοια στρατηγική άποψη δείχνει, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον αφελής, όχι όμως, αν λάβουμε υπόψη, ότι:
 
α. Το μέτωπο των γερμανών κατέρρεε πανευρωπαϊκά.

β. Είχαν γίνει ήδη απόπειρες δολοφονίας τού Χίτλερ από ναζί αξιωματικούς.

γ. Πολλοί ανώτατοι αξιωματούχοι των ναζί αναζητούσαν μυστικούς διαύλους επικοινωνίας με τους αμερικάνους, προκειμένου να προλάβουν την επικείμενη εισβολή τού κόκκινου στρατού στη Γερμανία, γεγονός, που συνέφερε και τους συμμάχους σε τελική ανάλυση.

Μυστικές επαφές συμμάχων-γερμανών
Γιά τις μυστικές επαφές των συμμάχων με ανώτατα στελέχη τού γερμανικού επιτελείου, ο αναγνώστης δέν πρέπει να αμφιβάλλει, καθόσον έχουν διαπιστωθεί τέτοιες ενέργειες πολύ πριν ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση γιά τους γερμανούς.

Αναφέρεται επί παραδείγματι, ότι στην «επιχείρηση Zitadelle» (Ανατολικό Μέτωπο, Μάϊος 1941), «οι σοβιετικοί, ενημερωμένοι από τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών και από κάποια πηγή στους κόλπους τής ανώτατης διοίκησης τής Βέρμαχτ, είχαν προετοιμάσει την άμυνά τους και τους περίμεναν πανέτοιμοι». (Ian Kershaw, «Χίτλερ-Νέμεσις», σελ.537).

Στο πλαίσιο των ανωτέρω αιτιάσεων, αλλά και άλλων, που δεν χρειάζεται να επεκταθούμε επί τού παρόντος, οι βρετανοί φαίνεται, ότι συναίνεσαν (ίσως και παρότρυναν) τόσο την ενδυνάμωση των ταγμάτων ασφαλείας όσο και την συνεργασία τους με τους ναζί.

Οι εγγλέζοι είχαν έρθει ήδη σε μυστική συμφωνία με τους ναζί, ώστε να προλάβουν την είσοδο των σοβιετικών στη Γερμανία. Έτσι, η ασφαλής αποχώρηση και επιστροφή των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα -και ευρύτερα από τα Βαλκάνια- θα βοηθούσε τους γερμανούς να καθυστερήσουν την εισβολή τού Κόκκινου Στρατού στη Γερμανία και τους συμμάχους να καταλάβουν όσο περισσότερο γερμανικό έδαφος μπορούσαν αναίμακτα και ανώδυνα, εν όσω δηλαδή, οι γερμανοί θα καθυστερούσαν τους σοβιετικούς πάση θυσία στο ανατολικό μέτωπο.









Απαγχονισμός
δύο μαυραγοριτών
λαδιού
σε φανοστάστη
τής πλατείας
Αμερικής
(Οκτ. 1943).
Η αιτία τής πείνας την Κατοχή αποτελεί έναν ακόμα μύθο τής Ρωμιοσύνης.
Γιά την πείνα αποκλειστικοί υπεύθυνοι ήταν οι άγγλοι κι ο αποκλεισμός, που είχαν επιβάλει κι όχι οι γερμανοί, οι οποίοι μάλιστα έλαβαν διάφορα μέτρα και κυνήγησαν τα εγχώρια λαμόγια, που θησαύρισαν εκείνη την εποχή εκμεταλλευόμενοι την πείνα τού λαού.
 


Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω τεκταινόμενα στο βασικό πολιτικο-στρατιωτικό θέατρο τής Ευρώπης, θα προσπαθήσουμε τώρα να ερμηνεύσουμε και να επαληθεύσουμε κάποια περιστατικά, που στην Ελλάδα έμοιαζαν -και εξακολουθούν να μοιάζουν- ανεξήγητα, ενώ ο σύγχρονος ιστορικός επιλέγει να τα τοποθετήσει στο περιθώριο των υποσημειώσεών του αντί να τα αναλύσει και να τα αναδείξει.
    
Η ανενόχλητη γερμανική υποχώρηση
και οι μάχες των εγχώριων συμμοριών

Ας δούμε λίγο συνοπτικά τί ακριβώς συνέβη στη Πελοπόννησο την ώρα τής αποχώρησης των γερμανών και ας διερωτηθούμε αν τελικά επρόκειτο γιά εμφύλιες συγκρούσεις, που είχαν ως σκοπό την ελευθερία τής χώρας και την εγκαθίδρυση δημοκρατικών θεσμών ή μάχες μεταξύ συμμοριών, που οι εγγλέζοι πράκτορες έβαλαν να αλληλοεξοντωθούν την κατάλληλη στιγμή, ώστε να εξυπηρετηθούν τα αγγλικά συμφέροντα στη περιοχή.  

Είναι γεγονός, ότι στο Μοριά τα τάγματα καμμία απόπειρα δέν έκαναν να παρενοχλήσουν τον υποχωρούντα κατακτητή, τουναντίον από τα γεγονότα φάνηκε, ότι τα τάγματα αντικειμενικώς χρησιμοποιήθηκαν ως οπισθοφυλακή των γερμανών. Πρώτη πόλις, που απηλλάγη από τους γερμανούς ήταν ο Πύργος, στις 4 Σεπτεμβρίου. Το εκεί Τάγμα Ασφαλείας με διοικητή τον ταγματάρχη Κοκκώνη, είχε δύναμη 700 περίπου αντρών με αρκετά ισχυρό οπλισμό. Ο Κοκκώνης κήρυξε την πόλη σε κατάσταση πολιορκίας και καλούσε τον λαό να συμμορφωθεί με τις διαταγές του «εν ονόματι  τής Α.Μ. τού βασιλέως και τής κυβερνήσεώς του». Η κυβέρνηση όμως, κάθε μέρα επανελάμβανε την αποκήρυξη των ταγμάτων και καλούσε τους άντρες να τα εγκαταλείψουν.

Σταδιακά, σε όλη τη Πελοπόννησο τα Τάγματα Ασφαλείας δέχονταν τις μαζικές επιθέσεις των ταγμάτων τού ΕΛΑΣ, ο οποίος προήλαυνε νικηφόρα. Όσοι από τους άντρες των ταγμάτων ασφαλείας γλίτωναν από τις επιθέσεις, διασπούσαν τους εγκλωβισμούς και  υποχωρούσαν. Στη μάχη τής Καλαμάτας σκοτώθηκε ο Ι. Σέρβος, ταγματάρχης τού ΕΛΑΣ και διοικητής τού 9ου συντάγματος, ενώ οι άντρες των ταγμάτων ασφαλείας κατέφυγαν στους Γαργαλιάνους και τον Μελιγαλά, που ο τελευταίος ήταν ισχυρό προπύργιο των «Ευζώνων». Όμως, ο ΕΛΑΣ κατάφερε να εκπορθήσει τον Μελιγαλά και να σφάξει ανηλεώς τους ταγματασφαλίτες. (Σολ. Ν. Γρηγοριάδη: «Ιστορία Συγχρόνου Ελλάδος», εκδ. Καπόπουλος, τομ. Β', σελ. 325).

Ο υπουργός τής κυβέρνησης Π. Κανελλόπουλος, από την Καλαμάτα έσπευσε στην Τρίπολη. Με αγωνία ήθελε να αποτρέψει τη μεγάλη σφαγή, που επίκειτο, αφού ο ΕΛΑΣ πολιορκούσε την πόλη (17 Σεπτεμβρίου). Ο αρχηγός των πολιορκημένων ταγματασφαλιτών, Παπαδόγκωνας, δέχτηκε να παραδοθεί και κατά μία ΕΑΜική πηγή (τον Αθ. Παπαγεωργίου, που κράτησε πρακτικά τής συζητήσεως - βλ. «Ο Μωρηάς στα όπλα», σελ. 297), δήλωσε πικρά:

«Εύχομαι να φθάση η ημέρα τής απολογίας μου, διά να δηλώσω τις πταίει και πόσο κατεπατήθη ο έντιμος στρατιώτης Παπαδόγκωνας. Εξ όλων των σημείων, τολμώ να το ειπώ, από τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους Αθηνών, Καΐρου και περί τον βασιλέα, είχομεν συνεχώς την ενθάρρυνσιν, ότι η αποστολή μας είναι πατριωτική, να προβαίνομεν αδιστάκτως εις την εκτέλεσιν υψίστου πατριωτικού έργου εναντίον της απειλής τού κομμουνισμού. Δέν μπορώ αυτή τη στιγμήν να αναφέρω και το όνομα τού ατόμου, το οποίον υπήρξε σύνδεσμός μας. Κατά την στιγμήν τής δίκης μου θα μιλήσω ανοικτά, διά να μάθη ο κόσμος την αλήθεια».

Δέν επρόκειτο όμως, να φθάση ως τη δίκη του. Μεταφέρθηκε στην Αθήνα ως υπόλογος. Και κατά τα Δεκεμβριανά σκοτώθηκε από «αδέσποτη» σφαίρα (ό.π. σελ.327).

Δέν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποιοί είχαν συμφέρον να «φάνε» τον αρχηγό των ταγματασφαλιτών Παπαδόγκωνα, πριν μιλήσει. Όπως σε άλλες περιπτώσεις (π.χ. υπόθεση θανάτου Ι. Μεταξά), έτσι και σε αυτή, ο πρωταγωνιστής πήρε το μυστικό στο τάφο του και ο ιστορικός τού μέλλοντος γράφει ανενόχλητος τις υποβολές των νικητών συμμάχων χωρίς να γίνονται διακριτές οι σκιές τού παρελθόντος.

Συμπεράσματα
Εξετάζοντας τώρα κωδικοποιημένα τα επιτεύγματα τής βρετανικής διπλωματίας συμπεραίνουμε τα εξής:

α. Ο γερμανικός στρατός έφυγε ανενόχλητος, γιά να πάει να πολεμήσει στο ανατολικό μέτωπο τον Κόκκινο Στρατό εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των συμμάχων.

β. Οι ομάδες των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ παρέδωσαν τα όπλα πρίν αποχωρήσουν εντελώς οι γερμανοί, ώστε να μήν καταφέρουν να σπεύσουν προς κατάληψη τής εξουσίας τού νεο-ρωμέικου προτεκτοράτου, στο οποίο ήδη είχαν εισβάλει άγγλοι στρατιώτες και είχαν καταλάβει το κέντρο των Αθηνών και άλλων μεγάλων πόλεων.

γ. Τα Τάγματα Ασφαλείας, αφού εξετέλεσαν την -μυστική- εντολή των εγγλέζων να προφυλάξουν τη γερμανική αποχώρηση, εξοντώθηκαν κυριολεκτικά και κηλιδώθηκαν  ιστορικά, αφού δέν πρόλαβαν να αποδείξουν, ότι «δέν ήταν ελέφαντες».

δ. Μετά τον πόλεμο, οι θεσμοί και η λειτουργία τού προτεκτοράτου παρέμειναν υπό αγγλική εποπτεία. Στο ανακαινισμένο αυτό κρατίδιο, οι βρετανοί χρησιμοποίησαν τους «ημετέρους» γιά τη στελέχωση θέσεων ανεξαρτήτως αν ο μελλοντικός ιστορικός δέν μπορεί να διακρίνει τις συνάφειες προσώπων και πραγμάτων.

Έτσι, ο άγγλος στρατηγός Σκόμπυ, βλέπουμε να διορίζει στρατιωτικό διοικητή τής Αθήνας τον Χ. Σπηλιωτόπουλο, ο οποίος επί τής λεγομένης «κατοχικής κυβερνήσεως Τσολάκογλου», ήταν διοικητής Χωροφυλακής! Σύμφωνα με τη κοινή λογική αυτός ό άνθρωπος -όντας συνεργάτης των ναζί (και τόσοι άλλοι)- θα έπρεπε να εκτελεστεί. Και όμως, παρατηρούμε να τους απονέμονται αξιώματα από τους ίδιους τους εγγλέζους. Γιατί άραγε...;


 Τάγματα Ασφαλείας:
Μιά αμφιλεγόμενη σελίδα τής νεότερης ιστορίας. Δημιουργήθηκαν από την κατοχική κυβέρνηση σε συνεργασία με τους γερμανούς με τη σιωπηρή συγκατάθεση τής εξόριστης κυβέρνησης και των βρετανών.
Το μεταπολεμικό κράτος υιοθέτησε διαλλακτική στάση και ουδέποτε στράφηκε σοβαρά εναντίον τους.



Στο βιβλίο «Στ’ άρματα», που εκδόθηκε το 1961 και εξιστορεί τη κατοχή με πρίσμα καθαρά ΕΑΜικό, γράφει (τομ. Β’, σελ. 145): «Η συμφωνία τής Καζέρτας ήταν μία καινούργια υποχώρηση τής ηγεσίας τού κινήματος τής αντίστασης. Το ΕΑΜικό κίνημα τής αντίστασης δέχτηκε τον βρετανό στρατηγό Σκόμπυ σαν στρατηγό διοικητή των στρατιωτικών δυνάμεων, που δρούσαν στην Ελλάδα και τις διαταγές που εξέδωσε, σύμφωνα με τις οποίες αποκλείονταν η κάθοδος των δυνάμεων τού ΕΛΑΣ σε πολλές μεγάλες πόλεις και σε καίρια στρατηγικά σημεία. Και η συμφωνία αυτή ήταν ένα από τα σοβαρώτερα λάθη τής ηγεσίας τού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, γιατί διευκόλυνε αντικειμενικά τα σχέδια των άγγλων γιά τη στρατιωτική τους επέμβαση στην Ελλάδα, την οποία ήδη προετοίμαζαν εντατικά».

Από την άλλη πλευρά, και ο Κομνηνός Πυρομάγλου εξανίσταται στρεφόμενος κατά τού Ζέρβα, που δέχτηκε τους όρους τής συμφωνίας αυτής: «Εις την πραγματικότητα, οι στρατηγοί Σαράφης και Ζέρβας, υπέγραψαν εις την Καζέρταν την καταδίκην και την ταχυτέραν, δυνατήν διάλυσιν των δύο οργανώσεων τής ενόπλου εθνικής αντιστάσεως και όχι τής απελευθερώσεως τής Ελλάδος…» (ό.π. σελ. 324).


  

 
Αριστερά:
Κατοχή: Γερμανοί στρατιωτικοί στην Ακρόπολη κοιτάζουν τη θέα τής Αθήνας.
 
Δεξιά:
1945: Βρετανοί στρατιώτες πάνω σε κίονες επιβάλλουν ουσιαστικά την κυριαρχία τής Βρετανίας στα εγχώρια πολιτικά πράγματα αποκαθιστώντας την προπολεμική τάξη πραγμάτων.
 

Οι ρωμιοί βέβαια, με μιά ανόητη αίσθηση δήθεν ελευθερίας, ενοχλούνται μόνο από εικόνες με γερμανούς, όπως αυτή αριστερά κι όχι με εικόνες με άγγλους, όπως η δεξιά, αν και στην ουσία είναι το ίδιο πράγμα.

 


Όσο και να θίγονται οι σημερινοί ρωμιοί -αριστεροί και δεξιοί- από το σκάλισμα των σελίδων τής νεότερης ιστορίας, εμείς επανερχόμενοι στο θέμα θα επιμείνουμε στην αρχική μας θέση: «Η εθνική αντίσταση είναι ένα παραμύθι».


Διαβάστε


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 28846 έγραψε...
Πολύ ενδιαφέρον!

Συνεχίστε την καλή δουλεία.
01.05.2014, 17:07:10





Ανώνυμος 28847 έγραψε...
Δεν είναι αργία, είναι λαλακία!
01.05.2014, 18:03:06





Ανώνυμος 28848 έγραψε...
"Αναφέρεται επί παραδείγματι, ότι στην «επιχείρηση Zitadelle» (Ανατολικό Μέτωπο, Μάϊος 1941), «οι σοβιετικοί, ενημερωμένοι από τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών και από κάποια πηγή στους κόλπους τής ανώτατης διοίκησης τής Βέρμαχτ, είχαν προετοιμάσει την άμυνά τους και τους περίμεναν πανέτοιμοι». (Ian Kershaw, «Χίτλερ-Νέμεσις», σελ.537)."

Ένα μικρό λάθος. Η επιχείρηση Zitadelle αφορούσε την αρματομαχία του Κουρσκ το καλοκαίρι του 1943. Η αρματομαχία έλειξε με ήττα των γερμανών και μαζί με την προηγηθείσα μάχη του Στάλιγκραντ (χειμώνας 42-43) άλλαξαν τον ρου του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο και η πρωτοβουλία πέρασε οριστικά στα χέρια των σοβιετικών. Εικάζεται ότι υπήρχε κατάσκοπος μέσα στο επιτελείο του Χίτλερ που έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτές τις δύο μάχες, γνωστοποιώντας στους σοβιετικούς τις κινήσεις των γερμανών πριν καν οι διαταγές φθάσουν στις μονάδες.

I.Bielidopoulos
01.05.2014, 18:38:38





Ανώνυμος 28849 έγραψε...
Αυτο που αποσιωπαται ειναι πως οι Βρεττανοι ησαν οι μονοι που ειχαν κρατος και επισημα ως κρατος εξαρχης αντιστεκονταν στην Ευρωπη (οι Ρωσσοι ηρθαν αργοτερα), αρα ειχαν και πολιτικη και στρατιωτικη οργανωση και αρα ειχαν και τα ηνια της ευρωπαϊκης στρατιωτικης δυναμης κρουσης. Ακομα και οι Γαλλοι με τον Ντε Γκωλ ησαν σε συνεργασια με τους Βρεττανους, και την Γαλλια την απελευθερωσαν κατ΄ουσιαν Βρεττανικα και Αμερικανικα στρατευματα. Στο ανταρτικο οι Ρωσσοι ενεπλακισαν στην ουσια μετα το τελος του Β΄ΠΠ σε μια προσπαθεια να αλλαξουν τα πολιτικα συνορα της Ευρωπης μεχρις οτου τελικα σταματησαν να ανεφοδιαζουν τους ανταρτες, τηρωντας την συνθηκη της Γιαλτας, και αρνουμενοι να τους προσφερουν υποστηριξη. Το «ανηκωμεν εις την Δυσην» ειναι η Ελληνικη διατυπωση της πολιτικης της Γιαλτας (στον πολιτικο πλανητη ηταν ακομα συνθηκες ψυχρου πολεμου).
01.05.2014, 19:57:27





Ανώνυμος 28850 έγραψε...
απλοικες ανιστορητες μπουρδες που σκοπο εχουν να προκαλεσουν και να δημιουργηουν θορυβο και οχι να ερευνησουν την ιστορικη αληθεια....
02.05.2014, 01:31:02





Ανώνυμος 28852 έγραψε...
εσύ που λες ότι πρόκειται για μπούρδες....γιατί δεν μας λές ποιές είναι αυτές στο κείμενο...και τι τελικά είναι ιστορικά αληθές. Μην αρκείσαι μόνο σε υβρεολόγιο ...δεν έχει νόημα.

02.05.2014, 09:12:31





Ανώνυμος 28853 έγραψε...
Καταπληκτικό άρθρο!!!Ξεβρακώνει και εξηγεί αναλυτικά την προκατασκευασμένη ιστορία τύπου κονσέρβας που τρώμε αγόγγυστα τόσα χρόνια...για όσους εθελοτυφλούν...περαστικά τους...
02.05.2014, 08:37:06





Ανώνυμος 28854 έγραψε...
"Η αιτία τής πείνας την Κατοχή αποτελεί έναν ακόμα μύθο τής Ρωμιοσύνης.
Γιά την πείνα αποκλειστικοί υπεύθυνοι ήταν οι άγγλοι κι ο αποκλεισμός, που είχαν επιβάλει κι όχι οι γερμανοί, οι οποίοι μάλιστα έλαβαν διάφορα μέτρα και κυνήγησαν τα εγχώρια λαμόγια, που θησαύρισαν εκείνη την εποχή εκμεταλλευόμενοι την πείνα τού λαού."
Δηλαδή, οι Άγγλοι είχαν αποκλείσει τους Έλληνες αγρότες από τα χωράφια τους;
02.05.2014, 10:34:06





Ανώνυμος 28855 έγραψε...
"Η λεγόμενη Εθνική Αντίσταση δέν ήταν αυθόρμητη και αυτόβουλη, αλλά υποκινούμενη από τις ενέργειες τής αγγλικής εξωτερικής πολιτικής. Οι δράσεις των ομάδων τού ΕΑΜ και τού ΕΛΑΣ εξυπηρετούσαν ήδη από την έναρξη τού πολέμου τα συμφέροντα των βρετανών."


Κατα την αποψη του αρθογραφου επρεπε να μην υπαρχει αντισταση στην κατεχομενη Ελλαδα; Μηπως θα ηθελε να ειχαμε παραδοθει και ανευ ορων στην γερμανικη μηχανη; Εχει καθολου ιδεα τι συνεβη στην Ευρωπη κατα την διαρκεια του Β΄ΠΠ και μετα απο αυτον τον πολεμο, η απλα «γλυφει» σαν σκυλος την «πληγωμενη» του εθνικη υπερηφανια και κοιταζει τα ιστορικα γεγονοτα κοιτωντας πισω απο το δακτυλο του;
02.05.2014, 11:34:29





Ανώνυμος 28856 έγραψε...
όχι φίλε...δεν είχαν αποκλείσει οι άγγλοι τους αγρότες από τα χωράφια τους, αλλά είχαν κηρύξει εμπάργκο επειδή εδώ ήταν γερμανικό έδαφος και δεν επέτρεπαν ούτε εξαγωγές ούτε εισαγωγές...και ότι έβγαζαν οι αγρότες δεν ήταν αρκετό για να ταϊσει έλληνες και γερμανούς και ιταλούς και βούλγαρους...

02.05.2014, 11:43:19





Ανώνυμος 28857 έγραψε...
Θα ήθελα να σταθώ στα αίτια του λοιμού της Αθήνας-Πειραιά και κάποιων άλλων πόλεων που οφειλόταν στην έλλειψη σε είδη πρώτης ανάγκης. Είναι αλήθεια ότι οι γερμανοί κατάσχεσαν εμπορεύματα, βιομηχανικά προιόντα, αγροτικά προιόντα, τρόφιμα. Η κατάσταση ίσως να σωζώταν αν οι άγγλοι δεν προέβαιναν σε ναυτικό αποκλεισμό.

Υπάρχει και άλλος ένας παράγοντας που ίσως είναι και ο σημαντικότερος και είναι η καταστροφή μεταφορών και υποδομών λόγω του ποlέμου. Η καταστροφή αυτών των έστω υποτυπωδών υποδομών ήταν καταλυτική με αποτέλεσμα είδη πρώτης ανάγκης, όπως λάδι να παραμένει στη επαρχία, αντί να πηγαίνει στις πόλεις. Οι άνθρωποι εκείνη την εποχή ήταν πιο λιτοδίαιτοι και αρκούσε ένα πιάτο φαί και ένα παξιμάδι για να αποτραπεί ο λιμός. Μετά την παράδοση στους γερμανούς οι απαντάχου βολεμένοι στον κρατικό μηχανισμό (πολιτικοί, στρατιωτικοί, υψηλόβαθμοι υπάλληλοι) κοίταξαν το τομάρι τους και πως θα βολέψουν την πάρτη τους. Τότε ακριβώς αποκαλύφτηκαν οι αδυναμίες στο μεγαλείο τους του αιωνίως προβληματικού, ανοργάνωτου και σάπιου κρατικού μηχανισμού (θυμίζω τις πυρκαγιές του 2007). Είναι γεγονός ότι γερμανοί και άγλλοι δεν ενδιαφέρθηκαν να αποκαταστήσουν ή να υποστηρίξουν τις υποδομές προκειμένου να μην υπάρξει πρόβλημα με τα είδη πρώτης ανάγκης. ΄Ήταν όμως πρωτίστως ευθύνη του κρατικού μηχανισμού να καλύψει άμεσα τα ζωτικής σημασίας κενά και γενικά να ενδιαφερθεί, αλλά τα οικονομικά μέτρα που έλαβαν οι κατοχικές κυβερνήσεις απέτυχαν, όπως και η δημιουργία αποθεμάτων. Από τη στιγμή που οι νεοέλληνες τεχνοκράτες δεν ενδιαφέρθηκαν για το αν ο πληθυσμός ζει η πεθαίνει, αναμενόμενο ήταν ούτε οι ξένοι να ενδιαφερθούν. Οι μαυραγορίτες επίσης έκαναν τεράστιες περιουσίες. Αυτό που συνέβει το χειμώνα του 41-42 θεωρείται από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές τραγωδίες του Β'ΠΠ και αποτελεί μια από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους, για αυτό και δεν έχει μελετηθεί επαρκώς για να μην γίνονται ενοχλητικοί συνειρμοί. Επίσης δεν συνέβει σε καμία άλλη χώρα που ήταν υπό κατοχή και δεν επαναλήφτηκε στους επόμενους χειμώνες λόγω της βοήθειας του Ερυθρού Σταυρού και της οργάνωσης που επέβαλλαν οι γερμανοί.

http://www.history-archaeology.uoc.gr/files/items/9/912/loukos_2007.pdf
http://anemourion.blogspot.com/2013/09/1941-1942_10.html
http://el.wikipedia.org/wiki/Μεγάλος_Λιμός_στην_Ελλάδα

I.Bielidopoulos
02.05.2014, 15:14:07





Ανώνυμος 28858 έγραψε...
Kάτσε να τρέξω να διαβάσω τα λινκς...

02.05.2014, 16:02:12





Ανώνυμος 28859 έγραψε...
Δεν είναι ανάγκη, εκτός αν σε ενδιαφέρει τόσο πολύ ο λιμός.
02.05.2014, 16:58:20





Ανώνυμος 28860 έγραψε...
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο μεγαλύτερος υπαίτιος για τον λιμό και τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα ήταν το greek bordelo.

I.Bielidopoulos
02.05.2014, 16:59:25





Ανώνυμος 28861 έγραψε...
Ξεχνάτε κάτι πολύ σημαντικό. Η Αθήνα όπως και ο Πειραιάς, ε ι δ ι κ ά σ ή μ ε ρ α εξακολουθούν να μην μπορούν να ταΐσουν τον πληθυσμό τους για έναν και μοναδικό λόγο: δεν παράγουν προϊόντα που να τρώγονται!

Μόνο παροχές υπηρεσιών ή βιοτεχνίες ή εμπόριο.

Καθόλου πρωτογενής τομέας. Αν λοιπόν κάνει μια έτσι και κλείσει η μιάμιση εθνική οδός που οδηγεί στην Αθήνα, από πού θα έρχονται τρόφιμα;

Εεεεε;;; Από πού οέο;

Όσο για το άρθρο αυτό καθαυτό για να μην ξεφεύγουμε από την ουσία, επειδή έχω άποψη και από άλλες πηγές, όλα όσα γράφει είναι απλά, σωστά.

Οι διαφωνούντες ας βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει: ένας άνθρωπος μελέτησε και έγραψε ένα άρθρο το οποίο είναι εντελώς αντίθετο από αυτά που μάθαμε από τις "επίσημες θέσεις" οι οποίες εξυπηρετούν την δημιουργία μιας παράδοσης. Οι δεξιοί - οι αριστεροί. Οι έτσι - οι γιουβέτσι. Ζήτω!

Εκθέτει αυτά που βρήκε σε δημόσια θέα και κρίση. Αν κάποιος έχει αντίθετη άποψη και μπορεί να αποδείξει ότι οι Άγγλοι ήταν φίλοι των εδώ, ας πάρει τις αποδείξεις του και ας τις παρουσιάσει εδώ.

Όλα τα άλλα είναι μπαρούφες.

Πολλά είπα.

Γερακίνα.
02.05.2014, 16:40:20





Ανώνυμος 28862 έγραψε...
Το greek πολιτικο bordelo θες να πεις I.Bielidopoulos, πολιτικοι αχυρανθρωποι (απο την ακρα δεξια εως την ακρα αριστερα) με ιδεολογια Κουισλινγκ (ελατε να μας σωσετε, και απο μενα οτι χρειαστειτε.....). Με κορυφαιο τον εκαστοτε βασιλια.
02.05.2014, 20:21:06





Ανώνυμος 28863 έγραψε...
Ηλίθιοι ψηφίζουν ηλίθιους.
02.05.2014, 21:04:11





Ανώνυμος 28865 έγραψε...
Ο Αρης Βελουχιωτης υπέγραψε την δηλωση μετα απο πολλά βασανιστήρια.

Και οι Γερμανοί και οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι που μας κατέκτησαν μετα τα "Δεκεμβριανά"
03.05.2014, 00:28:10





Ανώνυμος 28866 έγραψε...
@28865 Αυτό λέγεται κωλομπάρισμα της ιστορίας
03.05.2014, 01:47:00





Ανώνυμος 28867 έγραψε...
Γειά στο στομα σου φιλαράκι
03.05.2014, 13:17:10





Ανώνυμος 28889 έγραψε...
Κράτος μοναδικό στον κόσμο το ελληνικό....πρωτοτύπησε παγκόσμια στον πόλεμο του 1940 πολεμώντας ως αντιπρόσωπος της βρετανίας κατά της ιταλίας.(Γεράσιμος Κακλαμάνης η Ελλάδα τέλειωσε πιά έκανε τον κύκλο της)
Τα παχειά λόγια -οι εξάρσεις και οι παρελάσεις είναι το "μουστάκι" για να αποκρυφτεί με επιμέλεια το κουσούρι που λέγεται νεοελληνικό κράτος...
04.05.2014, 22:16:10





Ανώνυμος 28894 έγραψε...
Μαλλον θα ηθελες να πει ο Μεταξας στους Ιταλους: «περαστε, ανοιξαμε και σας περιμενουμε» 28889.
05.05.2014, 14:18:18





Ανώνυμος 28915 έγραψε...
"Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ' αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.
Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν έπίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο­σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν έν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα έπέφερεν ελάχιστην βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώ­σεως. Αλλ' ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της πτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζη τας μάζας και να υπογραμμίζη την δυστυχίαν των πτωχών.
Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά εκτεταμένη. Οι χαμηλοί μισθοί προσαυξάνονται βάσει ενός εντελώς συγκεχυμένου συστήματος επιδομάτων, χάριν των οποίων τινές δημόσιοι υπάλληλοι κερδίζουν μέχρι και τέσσερις φορές περισσότερο από τον βασικό μισθό τους.
Ουδέν μέτρον ελήφθη από της απελευθερώσεως δια να δοθή χρήσιμος εργασία εις τους δυναμένους να εργασθούν από το ευρύ αυτό στρώμα του πληθυσμού.
Σημαντικά ποσά ξένου συναλλάγματος εσπαταλήθησαν κατά τό πα­ρελθόν έτος [1946] εις εϊσαγωγάς ειδών πολυτελείας, εις πώλησιν χρυσών λιρών από το κράτος και εις πράξεις επί του νομίσματος εις την μαύρην άγοράν."

http://el.wikipedia.org/wiki/Έκθεση_Πόρτερ

Γκούχου, γκούχου.. Τα ίδια ίσχυαν και πριν το 1947, την περίοδο του λοιμού.

I.Bielidopoulos
06.05.2014, 19:34:15





Ανώνυμος 28916 έγραψε...
Ρίξε λάσπη, ρίξε λάσπη, κάτι θα μείνει...
Αρθρο χρυσαυγίτικης νοοτροπίας, ανάξιο σχολιασμού, απευθυνόμενο σε ημιμαθείς, αμαθείς, ανιστόρητους.
Λυπάμαι .
06.05.2014, 21:41:12





Ανώνυμος 29455 έγραψε...
Ο υποκειμενικος ιδεαλισμος του συγγραφεα θα του επιτρεπε λιγα βηματα στο μικρο αλωνι γης που λεγεται (ιστορικη) πραγματικοτητα;
Γιαννης Π. και ευχαριστω
13.08.2014, 16:43:25





Ανώνυμος 29884 έγραψε...
Η δημιουργία λαϊκής αντίστασης - αντάρτικου είναι ο μόνος τρόπος για να οπλιστεί ο εργαζόμενος δούλος .Την κύρια ευθύνη της επικράτησης του καπιταλισμού την φέρουν όλα τα κομμουνιστικά κόμματα με πρώτο του Λένιν .Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τα ελληνικά δεδομένα της εποχής εάν δεν κατέχουμε τον Ισπανικό εμφύλιο που προηγείται .Βλέπε: Χανς Μάγκνους Έντσενσπεργκερ , Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας . Antony Beevor , Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος . Τάσος Κωστόπουλος , Τα τάγματα ασφαλείας και πόλεμος και εθνοκάθαρση .
17.10.2014, 13:52:14





Ανώνυμος 35382 έγραψε...

«Γιά την πείνα αποκλειστικοί υπεύθυνοι ήταν οι άγγλοι κι ο αποκλεισμός, που είχαν επιβάλει κι όχι οι γερμανοί, οι οποίοι μάλιστα έλαβαν διάφορα μέτρα και κυνήγησαν τα εγχώρια λαμόγια, που θησαύρισαν εκείνη την εποχή εκμεταλλευόμενοι την πείνα τού λαού.»
Sieg Heil
21.09.2015, 19:44:59






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

9+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...