Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

Η “ΠΑΤΡΩΑ”
ΑΝΟΗΣΙΑ


Δώδεκα θεοί:
Πρότυπο των τυραννικών εξουσιών
της αρχαιότητας

Δωδεκαθεϊσμός:
Όργανο των πολιτικο-θρησκευτικών
εξουσιαστών


Έγραψε στις 28.12.2013 ο/η: Σιμόπουλος Κυριάκος

Επιστροφή

Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο η θρησκεία ενσωματωνόταν στον πολιτικό και κοινωνικό βίο. Υπήρχε ισοδυναμία ανάμεσα στην εξουσία και το ιερατείο. Αμφότερα αποτελούσαν πολιτικοκοινωνική δύναμη. Συνδετικός κρίκος, η εξάρτηση τού λαού από τις θεότητες.

Το άτομο, που δέν σπεύδει στους ναούς και αποφεύγει τους οικιακούς βωμούς, θεωρείται επικίνδυνος εχθρός. Η θρησκεία ενεργούσε ως πολιτικός παράγων.

Οι θεοί αποτελούν πρότυπο των τυραννικών εξουσιών όλων των λαών τής αρχαιότητας. Ο Απόλλων εξαποστέλλει τον λοιμό, η Άρτεμις θανατώνει τα παιδιά τής Νιόβης, η Αφροδίτη αφανίζει τον Ιππόλυτο! Αλλά και ο Ζεύς ξεπερνά όλους τους θεούς σε θηριωδίες. Μιά φράση από τα ομηρικά έπη: «Πατέρα Δία, κανείς δέν είναι πιό καταστροφικός από σένα»! («Ζεύ πάτερ, ού τις σείο θεών ολοώτερος άλλων», «Οδύσσεια», υ’ 201).

 
Η Άρτεμις, κατά τη θρησκευτική μυθολογία ταυτιζόταν με την ασιατική Μεγάλη Θεά, την Κυβέλη ή την Αναχίτα, την κυριότερη θεά των περσών. Ήταν οπλισμένη με τόξο και βέλη. Ήταν η «πότνια θηρών», η θεά τού κυνηγιού.

Μιά μέρα, που λουζόταν σ’ ένα ποτάμι, είδε μπροστα της τον κυνηγό Ακταίωνα. Οργίστηκε και τον μεταμόρφωσε σε ελάφι. Αμέσως τον κατασπάραξαν τα σκυλιά του.

Επειδή η Άρτεμις μισούσε τον βασιλιά Άδμητο γέμισε τον κοιτώνα του με φίδια.

Γιά να εκδικηθεί τον Μελέαγρο έστειλε στην περιοχή έναν κάπρο, που προκάλεσε τρομακτικές καταστροφές. Ο Μελέαγρος πέθανε και αμέσως η μητέρα του και η σύζυγός του αυτοκτόνησαν. Οι αδελφές του θρηνούσαν στον τάφο του και η Άρτεμις έσπευσε να τις μεταμορφώσει σε φραγκόκοτες!  

Ένα ακόμα θύμα τής Αρτέμιδας ήταν και ο κυνηγός Ωρίων. Από ζηλοτυπία η Άρτεμις έστειλε ένα σκορπιό, που τον θανάτωσε. Γιά να καλύψει το έγκλημά της μεταμόρφωσε το νεκρό Ωρίωνα σε αστέρι.

Όπου οι έλληνες δέν έσπευδαν να προσφέρουν ως θυσία τα «πρωτόλεια» κάθε σοδειάς, η Άρτεμις εξαπέλυε εναντίον τους θηρία, αλλά και παγετούς, που κατέστρεφαν τις καλλιέργειες.

Η Άρτεμις ήταν και θεά τού θανάτου. Θύματά της ήταν κυρίως γυναίκες, που θανάτωνε με τα βέλη της.

Την Άρτεμι λάτρευαν και στον Εύξεινο Πόντο, κυρίως στην Ταυρική - την Κριμαία. Όποιος ξένος αποβιβαζόταν στην ακτή θυσιαζόταν στο βωμό τής θεάς. Αλλά και στην Ελλάδα καθιέρωσαν τις ανθρωποθυσίες.

Ο βασιλιάς τής Σπάρτης Λυκούργος θέσπισε τη μαστίγωση εφήβων, συχνά μέχρι θανάτου, μπροστά στο άγαλμα τής Αρτέμιδας. Με το αίμα των νέων ράντιζαν τον βωμό τής θεάς. Με ανθρωποθυσίες λάτρευαν την Άρτεμι και οι αθηναίοι. Θυσίαζαν νεάνιδες! (Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: Ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα
).
 

Eξαχρείωση διανοούμενων τής αρχαιότητας
Οι έλληνες διανοούμενοι τής αρχαιότητας -φιλόσοφοι, ποιητές, δραματουργοί, κωμωδιογράφοι- καλλιεργούν με τα έργα τους την πίστη και αφοσίωση στον θρησκευτικό μύθο, στο παράλογο και το φανταστικό. Πρόκειται γιά ένα φαινόμενο πνευματικής βαρβαρότητας και σκοταδισμού, γιά απανθρωπία, που συνδέεται με συμφέροντα και εξουσιαστικές προοπτικές. Αυτοί οι προσανατολισμοί αποτελούν μιά σκανδαλώδη κυριαρχία των μυθολογικών παραδόσεων στην αρχαία ελληνική κοινωνία.

Οι διανοούμενοι εξυμνούν τις θεότητες και στα έργα τους πολλαπλασιάζουν την ψευδολογία και τις φαντασιώσεις οδηγώντας στη διαφθορά των πολιτών και σε παραλογισμούς. Οι αντιδράσεις στη μυθική θρησκευτική τερατολογία σπανίζουν στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Οι διανοούμενοι δέν αποτολμούσαν άσκηση κριτικής ή αντίσταση στις αποτρόπαιες μυθολογικές παραδόσεις. Κανείς δέν επιδίδεται σε ερευνητική προσπάθεια για την αποκάλυψη τής αλήθειας στους θρησκευτικούς μύθους.

Εξαρτημένοι καλλιεργούν τη διαφθορά των πολιτών
Οι διανοούμενοι τής αρχαιότητος -όλων των ηπείρων- υιοθετούσαν τις γελοίες και συχνά αισχρότατες μυθοπλαστίες. Έλληνες φιλόσοφοι και ποιητές αποδέχονται τις ανθρώπινες εκδηλώσεις διαφθοράς, που αποδίδονταν σε λατρευόμενες θεότητες. Αποκρύπτουν ή ωραιοποιούν τη φρικαλεότητα και την ανήθικη -στα ανθρώπινα πλαίσια- συμπεριφορά τους εξ αιτίας των θρησκευτικών τους λατρευτικών προσανατολισμών.

Η βία και η διαφθορά παρατηρούνται εξ ίσου καί στους αποκαλούμενους «ήρωες» και «χθόνιους θεούς» χωρίς καμμιά επίκριση, επειδή συγκέντρωναν τον θαυμασμό γιά τους μυθικούς «άθλους» τους!

Στίς θεότητες όλων των θρησκειών αποδίδονται ανθρωποσφαγές, κακουργίες καί πλήθος αισχροτήτων. Ο Ζεύς μεταμορφώνεται σε κύκνο, γιά να γίνει εραστής τής Λήδας και ο Ποσειδών σε άλογο, γιά να ενωθεί με τη θεά Δήμητρα, που από φόβο είχε μεταμορφωθεί σε φοράδα. Κανείς δέν αμφισβητεί τις τερατολογίες των μύθων.

Πολλοί από τους ελληνικούς θρησκευτικούς μύθους αποτελούν αντίγραφα βαβυλωνιακών, αιγυπτιακών, σουμερικών και χιττιτικών παραδόσεων. Υποχθόνιοι θεοί υπήρχαν και στις άλλες χώρες, όπως ο Όσιρις τής Αιγύπτου. Οι βαβυλώνιοι  ξεχώριζαν τους θεούς σε ουράνιους και υποχθόνιους, ενώ οι χιττίτες μιλούσαν γιά «άνω» και «κάτω» θεούς. Οι άνθρωποι προορίζονταν γιά τον Κάτω Κόσμο. Κατά τη διάρκεια τής ζωής τους ήταν εξαρτημένοι από τους θεούς και τις εξουσίες των δυναστειών.

Υπήρχαν και μή ανθρωπομορφικές εξεικονίσεις θεών. Κατά τον Παυσανία, μαζί με τον κεραυνό, που εκσφενδονίστηκε από τον Δία στο θάλαμο τής Σεμέλης στη Θήβα, έπεσε από τον ουρανό και ένα κομμάτι ξύλο, που κοσμήθηκε με χαλκο και ονομάστηκε... Διόνυσος Κάδμιος! («Ελλάδος περιήγησις», IX, 4).

Στον Ορχομενό λάτρευαν τους λίθους, που κατα τήν παράδοση, έπεσαν από τον ουρανό στον βασιλιά Ετεοκλή (IX, 38,1).

Στις Φαρές τής Αχαΐας, κοντά στο άγαλμα τού Ερμή, υπήρχαν λίθοι τετράγωνοι, που οι κάτοικοι λάτρευαν αποδίδοντας στον καθένα το όνομα κάποιου θεού.

Στην Τεγέα υπήρχε ένας τετράγωνος λίθος, που λατρευόταν ως άγαλμα τού Διός (Η, 48,6).

 
Στο σπήλαιο τής Φιγαλείας υπήρχε ένα ξύλινο άγαλμα τής Δήμητρας. Η θεά καθόταν στο βράχο με κεφαλή και τρίχωμα φοράδας (Η, 42,4).

Μή ανθρωπομορφικές εξεικονίσεις θεοτήτων υιοθετήθηκαν κι από το χριστιανισμό.

Στην παραπάνω αγιογραφία φαίνεται ο κυνοκέφαλος Άγιος Χριστόφορος, θεωρούμενος ως προστάτης των ρωμιών οδοιπόρων (πεζών, αυτοκινητιστών, μοτοσυκλετιστών κ.λπ.), των οδηγών τού Σώματος Εφοδιασμού Μεταφορών και πολιούχος τού Αγρινίου.
   

Γενναίοι διανοούμενοι ασκούν έντονη κριτική
εναντίον τής αρχαίας θρησκευτικής μυθολογίας

Υπήρχαν όμως και τολμηροί διανοούμενοι, ερευνητικοί καί βαθυστόχαστοι, που ασκούσαν κριτική γιά τη θρησκευτική μυθολογία. Ο φιλόσοφος και ποιητής Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (στ΄αι. π.Χ.) ασκεί σκληρή πολεμική γιά την αγριότητα και την ανηθικότητα των θεών τού Όμηρου και τού Ησιόδου. Δέν ανέχεται τον ανθρωπομορφισμό των θεών. Πρόκειται, γράφει, γιά ανθρώπινη γελοιότητα. Άν τα άλογα μπορούσαν να ζωγραφίσουν «θα απεικόνιζαν τους θεούς όμοιους με άλογα και τα βόδια όμοιους με βόδια». Οι αιθίοπες υποστήριζαν, ότι «οι θεοί τους ήταν μαύροι, οι θράκες, ότι είχαν κόκκινα μαλλιά». Ο Ξενοφάνης επικρίνει τις προσευχές μπροστά στα αγάλματα των θεών. «Είναι σαν να κουβεντιάζει κανείς με τα σπίτια». Ο καθαρμός των πιστών με αίμα είναι σαν να πλένεται κανείς με λάσπη.

Ο φιλόσοφος Ηράκλειτος γράφει, ότι «αυτός ό κόσμος, όμοιος γιά όλες τις υπάρξεις, δέν δημιουργήθηκε ούτε από θεό ούτε από άνθρωπο. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Πρόκειται για “αείζωον πυρ”, που ανάβει και σβήνει
μέ συγκεκριμένους όρους
». (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ο λόγος βρίσκεται μέσα στο Σύμπαν).

Ο φιλόσοφος Πρωταγόρας, στο βιβλίο του «Περί θεών» γράφει: «Δέν γνωρίζω αν υπάρχουν ή όχι θεοί, ούτε τη μορφή τους». Ή άποψη αυτή είχε φρικτό αντίκτυπο. Ο Πρωταγόρας σύρθηκε στο δικαστήριο, δραπέτευσε
όμως, πνίγηκε καί τα βιβλία του πυρπολήθηκαν σε δημόσιο χώρο! (Διογένης Λαέρτιος «Βιβλίο Θ΄. Πρωταγόρας», Πλάτων «Μένων», 91-92. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ένα χρονικό τού διωγμού των φιλοσόφων διά μέσου των αιώνων και Όταν η Φιλοσοφία αποκόπηκε από τα Μαθηματικά).

Ο Πρωταγόρας έθεσε σε εφαρμογή τη φιλοσοφική θέση τής Ελεατικής Σχολής σχετικά με τη θεολογία. Είναι «άδηλος» η ύπαρξη θεών. Ό,τι είναι αποδεδειγμένο δέν σημαίνει, ότι υπάρχει θεϊκή παρουσία.

Με τον Πρωταγόρα συμφωνεί και ο Ηρόδοτος. «Όλοι οι άνθρωποι
», γράφει, «έχουν την ίδια γνώση γιά τους θεούς» («Μούσαι», Β’ 3). Αυτό σημαίνει, πως δέν υπάρχει τίποτε σίγουρο. Κατά τον Ηρόδοτο, ο Όμηρος και ο Ησίοδος δημιούργησαν τη θεολογία γιά τους έληνες. «Και αυτοί έδωσαν στους θεούς τα ονόματα, μοίρασαν τιμές και καθόρισαν τις αρμοδιότητές τους κι ακόμη αυτοί διαμόρφωσαν την εξωτερική τους όψη» («Μούσαι», Β΄53). Οι θεοί δηλαδή είναι επινόηση των ποιητών!

Στον ε’ αι. π.Χ. ο Πρόδικος, ο Δημόκριτος και ο Κριτίας αποτολμούν την έρευνα γιά τους θεούς εκφράζοντας την πεποίθηση, ότι ή ύπαρξη τους είναι αβέβαιη.

Ο Πρόδικος αναρωτιέται, γιατί οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ονόματα θεών. Και απαντά: Οι άνθρωποι αρχικά ονόμαζαν θεό ό,τι θεωρούσαν χρήσιμο. Λάτρευαν ως θεούς τον Ήλιο, τη Σελήνη, τις πηγές και τους ποταμούς. Ταύτιζαν το πυρ με τον Ήφαιστο και το νερό με τον Ποσειδώνα. Και καταλήγει: Οι θεοί δέν είναι υπέρτατοι ούτε αποτελούν αντικείμενο γνώσεων.

Κατά τον Δημόκριτο, οι άνθρωποι, βλέποντας τα φυσικά φαινόμενα, τον κεαυνό, την αστραπή, τον Ήλιο, τη Σελήνη, τη νύχτα φοβήθηκαν και πίστεψαν, ότι όλα αυτά οφείλονται σε υπερφυσικές δυνάμεις. Η επιστήμη ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη και τα φυσικά φαινόμενα ερμηνεύονταν με μυθολογικά ευρήματα. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Οι προσωκρατικοί).


Ο Κριτίας και ο Ευριπίδης αποδίδουν στα έργα τους τη θρησκεία σε συνειδητό και σκόπιμο ψεύδος. Αρχικά, η ζωή των ανθρώπων ταυτιζόταν με τον βίο τού ζωικού κόσμου. Επειδή οι εγκληματίες παρέμεναν ατιμώρητοι, επινοήθηκαν οι επεμβάσεις των θεών, που προκαλούσαν ανησυχία και τρόμο
στους ανθρώπους.

Κατά τον Ξενοφάνη, εκείνο, που υποβοηθεί την ανθρωπότητα, δέν είναι η πίστη στους θεούς, αλλά η ύπαρξη νόμων, που προστατεύουν το δίκαιο, την αλληλεγγύη και την ειρήνη. Η αλήθεια είναι, γράφει ο φιλόσοφος, ότι δέν υπάρχουν θεοί κι ότι την αδικία θα καταπολεμήσουν οι νόμοι και οι φρουροί τής πολιτείας.

Ο Πρωταγόρας, ο Πρόδικος και ο Κριτίας καθιερώνουν, με τα φιλοσοφικά τους συγγράμματα, την ιδέα τού αθεϊσμού, που αποτελεί ένα από τα πιό συνταρακτικά φαινόμενα των θρησκειών. Αλλά και απλοί άνθρωποι αμφισβητούν την ύπαρξη θεών (Αισχύλος, «Πέρσαι», 495 κ.ε.). Κατά τον Θουκυδίδη, όταν ένας λοιμός αφάνιζε τον λαό, όταν πέθαιναν και πιστοί και άπιστοι, ευσεβείς καί ασεβείς, έπαυε να υπάρχει ο φόβος τού θεού. Διαπιστώνεται, ότι η λατρεία των θεών και το αντίθετο δέν έχουν καμμιά διαφορά («Ιστορία τού Πελοποννησιακού Πολέμου», Β’ 53). Ο Πλάτων υποστηρίζει, ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων είχε ταχθεί υπέρ τού αθεϊσμού. («ανθρώπων το παράπαν ουχ ηγούνται θεούς», «Νόμοι», 948c. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η Ιερά Εξέταση τού Πλάτωνα εναντίον των άθεων και
Η -θεοκρατική- πολιτεία τού Πλάτωνα).


Ο Αριστοφάνης κατηγορεί τον Ευριπίδη, ότι έπεισε τον κόσμο γιά την ανυπαρξία των θεών («Θεσμοφοριάζουσαι», 451). Σε έργο τού Αριστοφάνη ο Σωκράτης αμφισβητεί την ύπαρξη θεών: «Ποιους θεούς; Να ξέρεις, ότι δέν περνάει σε μας τέτοια μονέδα» («Νεφέλαι», 247-248). Δέν είναι ο Δίας, που αστράφτει και βρέχει, αλλά τα σύννεφα. Και ο Στρεψιάδης απευθύνεται στα σύννεφα: «Σταθήτε να ρίξω την κάπα στο κεφάλι μου, γιά να μή γίνω μούσκεμα» («Νεφέλαι», 267).

Εναντίον τού Δωδεκαθέου, δηλαδή άθεος, ήταν ο ποιητής Διαγόρας από τη Μήλο. Στην Αθήνα κατηγορήθηκε γιά ασέβεια, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει. Στον ε΄αιώνα εγκρίθηκε ψήφισμα τού χρησμολόγου Διοπείθη, γιά τιμωρία
εκείνων, που δέν πίστευαν στους θεούς και δίδασκαν θεωρίες γιά τα φυσικά φαινόμενα! (Πλούταρχος, «Περικλής», 32).

  
Πλάι στο δωδεκάθεο προβάλλονταν και άλλες θεότητες. Οι έλληνες είχαν θεοποιήσει ακόμα και τα φυσικά φαινόμενα. Οι ποταμοί λ.χ. αναγνωρίζονταν ως θεοί! Στις θεϊκές «συνελεύσεις» τού Ολύμπου παρευρίσκονταν εκτός από τους ποταμούς-θεούς και οι πηγές, που εμφανίζονταν ως Νύμφες. Υπήρχε ειδική λατρεία των ποταμών και των πηγών. Σε κάθε περιοχή τούς απέδιδαν τιμές, ακόμη και με ναούς! Έφηβοι και νεάνιδες προσέφεραν τα μαλλιά τους στους ποταμούς και τις πηγές και έσφαζαν πλάι τους ζώα ως θυσία.

Λατρεύονταν επίσης και οι άνεμοι. Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο υπήρχαν «ιέρειες των ανέμων», που αναλάμβαναν την οργάνωση τελετών και την πραγματοποίηση θυσιών. Ο Όμηρος γράφει, ότι ο Αχιλλεύς προσευχόταν στους ανέμους, στον Βορρά και στον Ζέφυρο, προσέφερε περίτρανες θυσίες και προχωρούσε σε σπονδές με χρυσό κύπελλο («Ιλιάδα», Ψ’ 194-196).

Οι αθηναίοι προσεύχονταν και προσέφεραν θυσίες στον Βορρά, που αναγνώριζαν ως... γαμβρό τους -είχε νυμφευθεί την κόρη τού Ερεχθέως Ωρείθυια- και ικέτευαν να καταποντίσει τα εχθρικά πλοία. (Ηρόδοτος, «Μούσαι», Ζ’ 189).

Στα Μέθανα γίνονταν θυσίες πετεινών, γιά να αποδιώξουν τον νοτιο- ανατολικό άνεμο, τον λίβα, επειδή κατέστρεφε τα αμπέλια.

Θεός και ο Ήλιος. Αγανακτούσαν οι έλληνες, όταν ο Αναξαγόρας έγραψε, ότι ο Ήλιος είναι μιά πυρακτωμένη σφαίρα - μύδρου διάπυρου. Στη Ρόδο, ο περίφημος Κολοσσός αποτελούσε αφιέρωμα στην Ήλιο. Ως θυσία βυθιζόταν στη θάλασσα ένα άρμα με τέσσερα άλογα.

 

Η πτώση ενός μετεωρίτη στην Αττική το 417 π.Χ. επιβεβαίωσε τη διακήρυξη τού Αναξαγόρα, ότι ο Ήλιος αποτελεί μιά σφαίρα πυρακτωμένου μετάλλου. Στή θρησκευτική μυθολογία υπήρχε και αντιπαράθεση ερμηνείας των φυσικών φαινομένων. Ο Αναξαγόρας αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την Αθήνα, γιά να αποφύγει συμφορές. Κατηγορήθηκε και ο Σωκράτης, ότι δέν πιστεύει στους θεούς τής Αθήνας και εισάγει καινά δαιμόνια. Ιδού η καταγγελία: «Ο Σωκράτης είναι ένοχος, επειδή αρνείται να αναγνωρίσει τους θεούς, που λατρεύει η πολιτεία και εισηγείται νέες θεότητες. Προτείνεται η καταδίκη του σε θάνατο» (Διογένης Λαέρτιος, «Βιβλίο Β΄. Σωκράτης», 40).

Οι γυναίκες, παρακινούμενες από τους μάντεις και τους ιερείς, αφιέρωναν στις θεές πολυτελή ενδύματα! Ήταν όλες θύματα απάτης.

Ο ρωμαίος συγγραφέας Βάρρων, επισημαίνει τη δυσάρεστη και αξιολύπητη «θεολογία των ποιητών» -εννοεί προφανώς τον Όμηρο και τον Ησίοδο-, που προκαλούν θαυμασμό και συγκίνηση στους «πιστούς». Στην πραγματικότητα, προσθέτει ο Βάρρων, πρόκειται «γιά θεούς κλέφτες, θεούς μοιχούς». Στους θεούς ανήκουν «όλες οι ανθρώπινες άχρειότητες» (Georges Dumézil, «La religion romaine archaique», Παρίσι, 1966, σ. 108). Αυτή η «ποιητική θεολογία», που αναφέρει ο Βάρρων, συνενώνει το κάκιστο με το καλό, το καταραμένο με το ευλογημένο.

Ο Πλάτων, που αναφέρεται στα ομηρικά έπη, επισημαίνει τις βλαβερές μορφές των θεοτήτων και τις βαρβαρότητες, αλλά και τις εξυμνεί!

Σέ όλες τις θρησκείες οι θεοί εμφανίζονται εγκληματικοί, ανήθικοι και θηριώδεις. Όλοι ταυτίζονται με τη μυθοπλαστία και το ψεύδος. Ο Ξενοφάνης επισημαίνει, ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος αποδίδουν στους θεούς πράξεις, που
γιά τους ανθρώπους αποτελούν όνειδος: αρπαγές, μοιχείες και απάτες. Πρόκειται γιά αυστηρή άσκηση κριτικής σχετικά με τη θρησκευτική μυθολογία. Οι θεότητες υπήρξαν ακόμη και καννιβαλικές.


Αλλά και ο Ευριπίδης καταγγέλλει τις αχρειότητες των μύθων και καταλήγει στό συμπέρασμα, ότι οι ευτέλειες δέν ταυτίζονται με τις θεότητες (Απόσπασμα 292). Κατά τον Ευριπίδη οι θεοί είναι επινόηση πανούργων πολιτικών με σκοπό να υποχρεώσουν τους ανθρώπους να υπακούουν δουλικά στις εντολές τους (Σίσυφος).

Ο Αριστοτέλης πιστεύει, ότι υπάρχουν θεοί, αλλά οι μύθοι, που τους συνοδεύουν, αποβλέπουν στην ικανοποίηση συμφεροντολογικών επιδιώξεων και στην υποδούλωση τού λαού («Μετά τα Φυσικά», 1074b).

 
 Ανάμεσα στους θεούς ξένων θρησκειών, που λατρεύονταν στην Ελλάδα, ήταν κι ο θεός τού σημιτικού χώρου, Άδωνις, που στη σημιτική γλώσσα σημαίνει «Κύριος».
 


Η θρησκευτική πίστη
οδηγεί στην εξαχρείωση των κοινωνιών

Επομένως, η θρησκευτική μυθολογία γιά τους θεούς οδηγούσε στη φρικαλεότητα τής κοινωνίας, στις αγριότητες των πολιτών, στην αρπαγή, στην ανηθικότητα, στη βία, στην αισχρότητα και σε κάθε λογής ατιμία. (Σ.σ. Διαβάστε πώς η πίστη δέν αποτελεί προϋπόθεση γιά την υγιή ευημερία των κοινωνιών, αλλά ακριβώς το αντίθετο στο άρθρο τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Χωρίς θεό).

Ο Ερμής είναι πασίγνωστος κλέφτης και στις τελετές του τον τιμούσαν με νόμιμες κλοπές! Ο μύθος γιά τίς αρπαγές και βιασμούς γυναικών από θεούς νομιμοποιούσε όλες τις άχρειότητες των εξουσιαστών - βασιλέων, τυράννων κ.λπ. Τα όμορφα θηλυκά πρέπει να παραδίδονται στους ισχυρούς!

Οι θυσίες στους θεούς δέν περιορίζονται στη σφαγή ζώων. Συνηθίζονταν και οι ανθρωποθυσίες σε όλες σχεδόν τις αρχαίες θρησκείες. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα). Υπονόμευαν οι
θρησκείες τον ομαλό και έντιμο βίο, την κοινωνική αλληλεγγύη και την πορεία προς την ανάπτυξη εξ αιτίας των μυθικών εχθροτήτων μεταξύ των θεών, που προκαλούν συμφορές στους λαούς.

Η Ήρα μισούσε τον σύζυγο της, τον Δία, εξ αιτίας των μυθικών αχρειοτήτων του, η Αφροδίτη την Άρτεμι, ο Διόνυσος τον Απόλλωνα, ο Ήφαιστος τον Άρη.

Κάθε μυθικός θεός είναι κυρίαρχος στον δικό του χώρο. Κάθε αντίδραση οδηγεί σε διωγμούς και σφαγές. Αντίδραση ή αμφισβήτηση των θεϊκών εξουσιών προκαλούσε συμφορές γιά τις κοινωνίες, βασανισμούς και φόνους.  Επιβάλλεται τυφλή υποταγή στις μυθικές θεότητες και στις κοσμικές εξουσίες. Όταν οργιζόταν ο Ζεύς εξαπέλυε καταιγίδες, καταστροφικούς κεραυνούς και λοιμό!

Κατά τον Όμηρο, όποιος διαπράττει αδικήματα ή εγκλήματα μπορεί να απαλλαγεί και να κερδίσει την εύνοια των θεών με θυσίες, σπονδές και ταπεινωτικές δεήσεις! («Ιλιάδα», Ι΄ 497-501). Στον Ύμνο τού Ομήρου γιά τη Δήμητρα εξυμνείται η κόρη Περσεφόνη, που απειλεί τους «πιστούς» με αιώνιες συμφορές αν δέν προσφέρουν θυσίες καί λαμπρά δώρα! («Ύμνος εις Δήμητραν», 367 κε.).

Κατά τον Πλάτωνα, «οι περισσότεροι δέν δυσκολεύονται να μακαρίζουν καί να τιμούν τους παλιανθρώπους εκείνους, που έχουν πλούτη καί δύναμη, ενώ απεναντίας ελεεινολογούν και περιφρονούν όσους είναι φτωχοί και αδύναμοι κι ας παραδέχονται, ότι είναι καλύτεροι από τους άδικους
» («Πολιτεία», 364 a-b). O Πλάτων γράφει, ότι τα παιδιά, ακόμη και από την εποχή τού θηλασμού, παρευρίσκονται σε θυσίες, προσεύχονται και ακούνε μύθους, παρακολουθούν τελετές και μεγαλοπρεπή θεάματα, γιά να πιστέψουν, ότι υπάρχουν θεοί! («Νόμοι», 887 d).

O Πλάτων επισημαίνει και επικρίνει περιστατικά τής αρχαιοελληνικής θρησκευτικής μυθολογίας. Γράφει γιά την ποιητική φαντασίωση τού Ησιόδου σχετικά με τον ακρωτηριασμό τού Ουρανού από τον Κρόνο. «Δέν είναι από τα μεγαλύτερα και πιο βαρειά ψέματα;» Και τονίζει, ότι αυτοί οι μύθοι δέν πρέπει να λέγονται στους νέους, αλλά να αποσιωπούνται («Πολιτεία», 378 a).

Ο αθηναίος φιλόσοφος Επίκουρος (δ΄-γ΄ αι. π.Χ.) αντέδρασε στη θρησκευτική μυθολογία τού ελληνισμού. Γράφει ο Λουκρήτιος: «Ενώ στα μάτια τής ανθρωπότητας ο βίος συντρίβεται από την πίεση τής θρησκείας, που εμφανίζεται με τους θεούς στον ουρανό απειλώντας το ανθρώπινο γένος, ο πρώτος έλληνας, ο Επίκουρος, τόλμησε να υψώσει το βλέμμα του εναντίον αυτού τού μύθου και να τον αντιμετωπίσει με επιχειρήματα» (Lucretius Carus, «De natura rerum», Ι, 62).

Κατά τον Ηρόδοτο, ο «θεϊκός κόσμος» αποτελεί πάντοτε το «φθονερόν και ταραχώδες». Σημαίνει, ότι οι θεοί βλέπουν με μίσος και οργή κάθε ανθρώπινη ευτυχία και επιτυχία από φόβο μήπως σφετερισθούν τα «θεϊκά προνόμια»!

Το ιερατικό αξίωμα
εξασφάλιζε πλούσια εισοδήματα

Οι ιερείς, κατά τις θυσίες ζώων λάμβαναν προσφορές τροφίμων και κρέατα από τα θυσιαζόμενα. Στο Ιερό υπήρχε και ένα κιβώτιο, που ονομαζόταν «θησαυρός», όπου οι πιστοί έρριχναν νομίσματα. Οι ιερείς οργάνωναν και πομπές επαιτείας στην πόλη. Στην εγγύς Ανατολή οι ναοί αποτελούσαν οικονομική χρηματοβόρα επιχείρηση. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Η αρχαία επιστήμη στην υπηρεσία τού 12θεϊστικού ιερατείου και
Κάτω Κόσμος: Μιά προσοδοφόρα επιχείρηση τού 12θεϊστικού ιερατείου).

Οι ιερείς τής ελληνικής αρχαιότητας είχαν μερικά μαλλιά, ταινία στην κεφαλή - το «στροφίον»- πολυτελή πορφυρά ή λευκά ενδύματα, πολυτελή ζώνη και ράβδο στο χέρι. Η ιέρεια τής Αρτέμιδας κατά την εορτή τής Λαφρίας,
εμφανίζονταν πάνω σε άρμα, που έσερναν ελάφια (Πλούταρχος «Νουμάς», VIII, 13-14). Η ιέρεια τής Αθηνάς στην Πελλήνη τής Αχαΐας φορούσε κράνος και κρατούσε ασπίδα.

 


Στη φωτογραφία
εικονίζεται
ό,τι έχει απομείνει
από το ιερό
τού αιγυπτιακής προέλευσης
θεού Άμμωνα Δία

στη Χαλκιδική
(τέλος 5ου αι. π.Χ.).

Σε όλες σχεδόν τις θρησκείες κυριαρχεί ο ανθρωπομορφισμός των θεών. Μιλούν, τρώνε, οργίζονται, ζηλοφθονούν, διακατέχονται από πάθος, φθόνο, υπεροψία κ.ά.. Οι θεοί, πανταχού παρόντες, στον ουρανό και στη γη, ταυτίζονται με τα μυθολογικά ευρήματα όλων των θρησκειών. Κάθε θρησκεία υιοθετεί στοιχεία παληότερων θεολογικών ευρημάτων. (Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»:
Δέν υπάρχει θεός, που να μήν τον δημιούργησε άνθρωπος).

Κατά τον Ηρόδοτο, όλοι σχεδόν οι ελληνικοί θεοί προέρχονται από την Αίγυπτο και από βάρβαρους. («Σχεδόν δεν πάντων τα ονόματα των θεών εξ Αιγύπτου ελήλυθε εις την Ελλάδα», «διότι μεν γαρ εκ των βαρβάρων ήκει, πυνθανόμενος ούτω ευρίσκω εόν», «Μούσαι», Β΄50). Ο Ποσειδών προερχόταν από τη Λιβύη, όπου λατρευόταν ανέκαθεν. («Ει μη λίβυες και τιμώντες τον θεόν τούτον αεί», Β’ 50).

Οι έλληνες δανείστηκαν τα θεολογικά έθιμα από τους αιγύπτιους (Β΄51). Εκτός από τα ονόματα των κυριότερων θεών τού δωδεκάθεου και τα διάφορα αφιερώματα -βωμοί, αγάλματα, ναοί, ανάγλυφα κ.λπ.- προέρχονταν από την Αίγυπτο. («Δυώδεκά τε θεών επωνυμίας έλεγον πρώτους αιγυπτίους νομίσαι και έλληνας παρά σφέων αναλαβείν, βωμούς τε και αγάλματα και νηούς θεοίσι απονείμαι σφέας πρώτους και ζώα εν λίθοισι εγγλύψαι», Β΄4).

Παρ΄όλα αυτά, ορισμένα γραφικά απομεινάρια ενός ακόμα θλιβερού φαινομένου τής Ρωμιοσύνης των τελευταίων δεκαετιών, τού νεοδωδεκαθεϊσμού, κάνουν λόγο περί «πατρώας θρησκείας» σε αντιδιαστολή με την εισαγμένη εξ Ιουδαίας επικρατούσα σήμερα, θρησκεία τού χριστιανισμού.

Μα και η ανοησία, που αποκαλούν «πατρώα θρησκεία», εισαγμένη εξ Αιγύπτου ήταν. Τίποτε πουθενά δέν είναι αυτοφυές. (Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: Στάλες τού ποταμού Πολιτισμός).

Και ποιοί κάνουν λόγο γιά «πατρώα θρησκεία» ; Οι απόγονοι τουρκο-βαλκανο-αφρικανών, αρβανιτόβλαχων, καραγκούνηδων, καραμανλήδων κ.λπ. κ.λπ. με πλούσια όμως φαντασία περί τής ευγενούς δήθεν καταγωγής τους. Ό,τι νά ‘ναι...
(Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: Η πραγματική καταγωγή μας).


Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνονται «επανελληνισμένοι» «απόγονοι» σε πομπή, περιφερόμενοι με καρναβαλίστικη αμφίεση και (κινέζικης κατασκευής) δάδες στους δρόμους τού Λιτόχωρου, όπως οι χριστιανοί περιφέρονται με κεριά στον Επιτάφιο.
 

Γελοιότητες και αχρειότητες
κατά τις θρησκευτικές εκδηλώσεις
στον αρχαίο ελληνικό κόσμο

Στην Κύπρο χρησιμοποιούσαν ζωόμορφα προσωπεία, κυρίως «μάσκες» από κρανία ταύρου. Στη Μ. Ασία, κατά την εορτή τού Ποσειδώνος, οι συμμετέχοντες ονομάζονταν «ταύροι», στη σπαρτιατική λατρεία τις νεανίδες αποκαλούσαν «πουλάρια». Υπήρχαν καί ιερατικές ομάδες, πού ονομάζονταν «μέλισσες» και άλλες «αρκούδες». Στη Λυκόσουρα τής Αρκαδίας, στον πέπλο τού αγάλματος τής Δέσποινας, εικονίζονταν μουσικοί μεταμφιεσμένοι σε ζώα, κυρίως με μάσκες μορφής γαϊδάρου, αγελάδας και χοίρου. Συνήθειες με καταγωγή από τους σουμέριους τής Ασίας. Σε μύθο αναφέρεται, ότι στον ποταμό Αλφειό, η Άρτεμις και οι Νύμφες της άλειφαν το πρόσωπό τους με λάσπη, γιά να αποφύγουν ερωτικές επιθέσεις τού ποταμού - θεού!

Στις θρησκευτικές πομπές κυριαρχούσαν το επαίσχυντο και το άσεμνο. Οι περισσότεροι κρατούσαν ένα τεράστιο φαλλό και γιά να αποκρύψουν την ταυτότητά τους άλειφαν το πρόσωπο τους με καπνιά και πίτουρο ή φορούσαν μάσκες. Στην ελληνιστική εποχή οι «μουτζουρωμένοι φαλλοφόροι» φορούσαν προσωπεία μεθυσμένων. Στη λατρεία τής Αρτέμιδας νεανίδες εμφανίζονταν με φαλλική αμφίεση. Κατά τις θρησκευτικές πομπές προς την Ελευσίνα, μεταμφιεσμένοι άνδρες χλεύαζαν καί τρομοκρατούσαν από μιά γέφυρα όσους περνούσαν. Κατά τις εορτές τού Διονύσου, μεταμφιεσμένοι έβριζαν με βάναυσο τρόπο τους διαβάτες.

Κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών τελετών, κυρίως τής Δήμητρας καί τού Διονύσου, οι «πιστοί» φορούσαν «θεϊκές μάσκες». Αλλά και φορέματα θεών και θεαινών. Μερικοί εμφανίζονταν καί ως θεοί και θεές με τα ανάλογα προσωπεία!

 
Αφροδίτη:
Η θεά
τής πορνείας.

Διαβάστε στην
«
Ελεύθερη Έρευνα»:
Η ιερή πορνεία στην αρχαία Ελλάδα.



Επίλογος
Πριν αναλάβει ο τύραννος Πεισίστρατος την εξουσία στην Αθήνα, πράκτορές του κήρυκες διαλαλούσαν στους δρόμους, ότι η Αθηνά τον τιμούσε περισσότερο από όλους τους ανθρώπους κι ότι εκείνη τον οδήγησε στον θρόνο! Παρουσίασαν και ένα άρμα με τον τύραννο και πλάι του τη θεά πάνοπλη!

Η θρησκεία αποτελούσε όργανο των αχρείων καταπιεστών όλων των λαών.



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο αποτελείται από αποσπάσματα
από το βιβλίο τού Κ. Σιμόπουλου:
Μυθοπλαστία όλες οι θρησκείες τής οικουμένης.
Ο τίτλος, οι φωτογραφίες και οι υπότιτλοι
έγιναν με μέριμνα τής «Ελεύθερης Έρευνας».


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29445 έγραψε...
"Η θρησκευτική πίστη αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Οι θρησκευτικές γιορτές ρύθμιζαν τον κύκλο του χρόνου, την αγροτική ζωή, τα γεγονότα ορόσημα, τους βασικούς σταθμούς στη ζωή του ανθρώπου η θρησκεία ενέπνεε την τέχνη και τη λογοτεχνία. Ο αθεϊσμός δεν απέκτησε ποτέ χαρακτηριστικά οριοθετημένου και δημοφιλούς κινήματος υπήρξε ήπιος, και κυρίως χρησιμοποιήθηκε ως μέσο δυσφήμισης αντιπάλων. Δεν έλειψαν όμως αυτοί που αμφισβήτησαν ή και απέρριψαν τους αρχαίους θεούς στον μικρό κατάλογό τους συμπεριλαμβάνεται ο κυρηναϊκός φιλόσοφος Θεόδωρος ο Άθεος, που έγινε μάλιστα ιδρυτής της θεοδωρείου αιρέσεως.
Στην αρχαιότητα ο όρος άθεος είχε στην πραγματικότητα δύο έννοιες. Κατ’ αρχάς σήμαινε «ασεβής» και δήλωνε εκείνους που δεν επιδεικνύουν σεβασμό στην επίσημη θρησκεία ή που επιδιώκουν να εισαγάγουν σε αυτήν νεωτερισμούς. Ο όρος είχε όμως και τη σύγχρονη έννοια, δήλωνε δηλαδή εκείνον που δεν δέχεται την ύπαρξη των θεών. Συνώνυμο του όρου άθεος είναι η φράση θεοίς εχθρός. Από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι τα ουσιαστικά αθεότης και αθεΐα χρησιμοποιούνται εναλλακτικά για να δηλώσουν α) τη στάση του ασεβούς ανθρώπου που δεν πηγαίνει στα ιερά, που απορρίπτει τις τελετουργίες και αδιαφορεί για τους παραδοσιακούς θεούς,με άλλα λόγια επιδεικνύει ακραία ασέβεια· β) την ίδια στάση, αλλά απέναντι σε κάποια άλλη πίστη· και γ) το να μη πιστεύει κανείς στην ύπαρξη των θεών."
http://www.istoria.gr/index.php?mod=articles&action=disArcArt&issue=90&id=1081

Συμπέρασμα: ελάχιστοι ήσαν οι πραγματικοί άθεοι στην αρχαιότητα. Ακόμα και οι προσωκρατικοί ήταν άθρησκοι πανθειστές, αλλά όχι άθεοι. Στη σύγχρονη Ελλάδα απονέμεται ο τίτλος του άθεου ή του σοφού κατά το δοκούν!

I.Bielidopoulos
10.08.2014, 05:02:21





Ανώνυμος 29446 έγραψε...
Εδω ο Σιμόπουλος εχει καταγράψει ενα κατεβατό απο ιστορικές πληροφορίες άριστα τεκμηριωμένες για την αθεΐα στην αρχαία ελλάδα και εσύ έκανες copy paste μια παράγραφο που λέει το αντίθετο χωρίς σχεδόν καμία απόδειξη γι αυτό , δεν έχεις ούτε την στοιχειώδη λογική να κρίνεις το κείμενο παρα μόνο μέσα απο το φίλτρο της εθνικοθρησκευτική σου ανατροφής.
10.08.2014, 09:51:39





Ανώνυμος 29447 έγραψε...
Δεν έχουν σημασία μόνο οι πληροφορίες, αλλά και πως τις ερμηνεύει κανείς και πόσο αντιπροσωπευτικές είναι της εκάστοτε πραγματικότητας που μελετάμε. Άρχισε να σκέφτεσαι από μόνος σου. Ο Πρωταγόρας για παράδειγμα ήταν αγνωστικιστής, τουλάχιστον με τη σημερινή αντίληψη. Οι προσωκρατικοί ήταν πανθειστές, δεν θέλει και πολύ κόπο για να το καταλάβει κανείς αυτό. Άλλοι φιλόσοφοι που θεωρούνται άθεοι, ήταν στην πραγματικότητα ντειστές κοκ.
Δες επίσης τη σειρά "Rome" με πολύ ενδιαφέροντες λεπτομέρειες για το πως σκέφτονταν και συμπεριφέρονταν οι αρχαίοι ρωμαίοι.
http://www.imdb.com/title/tt0384766/
Και κάτι ακόμα. Το ότι κάποιος, αρχαίος ή σύγχρονος, διατυπώνει μια φυσική θεωρία για το πως λειτουργεί κάτι ή για να εξηγήσει κάτι, δεν σημαίνει ότι είναι άθεος ή υλιστής όπως αφελώς και βλακωδώς νομίζουν πολλοί εν Ελλάδι αμπελοφιλόσοφοι. Τα παραδείγματα που μπορώ να παραθέσω είναι αμέτρητα. Επί του παρόντος μόνο ένα: Νεύτων.
http://en.wikipedia.org/wiki/Isaac_Newton's_occult_studies
http://en.wikipedia.org/wiki/Isaac_Newton#Religious_views
http://en.wikipedia.org/wiki/Isaac_Newton%27s_religious_views

I.Bielidopoulos
11.08.2014, 06:02:15





Ανώνυμος 30190 έγραψε...
Η κουμουνα η Αρβανίτισσα μιλάει για τους ΕΛΛΗΝΕΣ;;;;;; Πού ειναι οι εβραιοι Μαρξ και Λενιν κλπ... τουρκοσπορακι....;;;;;;;;;;;
19.11.2014, 19:25:20





Ανώνυμος 30288 έγραψε...
ΕΝΑ ΣΥΝΟΝΘΎΛΕΥΜΑ ΑΠΟ ΑΝΟΗΣΙΕΣ....

ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΖΕΙ ΟΛΗ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

ΔΕΙΤΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΨΥΧΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 1700 ΧΡΟΝΙΑ

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΕΡΑ ΘΑ ΕΛΘΕΙ Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
27.11.2014, 18:51:14





Ανώνυμος 30289 έγραψε...
Eμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος.
Γερακίνα
27.11.2014, 20:01:09





Ανώνυμος 34832 έγραψε...
Τα 147 Δελφικα παραγελματα που εκλεψαν οι εβραιοι και τα εκαναν μαλιστα και τις 10 εντολες του Θεου μηπως προηλθαν απο κι αυτα απο τους αιγυπτιους???? χαχαχαχαχα
ΕΣΤ΄ΗΜΑΡ ΟΤΕ ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΛΙΝ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣ ΑΕΙ ΕΣΕΤΑΙ..
16.06.2015, 22:47:34





Ανώνυμος 35057 έγραψε...
Σωστή έρευνα. Μια ανοησία και μισή η δήθεν πατρώα ειωλολατρική και παγανιστική θρησκεία, εισαγόμεη εξ Αιγύπτου. Πολλές οι ανθρωποθυσίες και οι βαρβαρότητες σε αυτήν. Ευτυχώς ο Χριστός καθάρισε τον κόσμο. Ιησούς εστί Χριστός.
15.07.2015, 00:47:22





Ανώνυμος 35075 έγραψε...

https://www.youtube.com/watch?v=g68mMzgExrg

18.07.2015, 16:59:01





Ανώνυμος 35082 έγραψε...

"Με την παράσταση «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου ανοίγει και πάλι σήμερα, Παρασκευή, έπειτα από 17 χρόνια, το αρχαίο θέατρο της Δωδώνης."
lol

19.07.2015, 07:38:08





Ανώνυμος 37436 έγραψε...
ΠΡΟΣ Ανώνυμος 30288 έγραψε...
ΕΝΑ ΣΥΝΟΝΘΎΛΕΥΜΑ ΑΠΟ ΑΝΟΗΣΙΕΣ....
ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΖΕΙ ΟΛΗ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

ρε ανωνυμε γιατι εισαι ψευτης....αφου ολοι σχεδον οι αρχαιοι ελληνες φιλοσοφοι [ αυτοι δηλαδη πανω στους οποιους βασιστηκε ο ελληνικος πολιτισμος για τον οποιο κανεις οτι κοπτεσαι] απαριψανε το δωδεκαθεο....οι περισσοτεροι μιλησαν για εναν θεο...και κατι λιγοι για κανενα....ασε λοιπον την προπαγανδα....δεν απευθυνεσαι σε ημιμαθεις....
15.02.2016, 14:41:36





Ανώνυμος 37437 έγραψε...
Η κουμουνα η Αρβανίτισσα μιλάει για τους ΕΛΛΗΝΕΣ;;;;;; Πού ειναι οι εβραιοι Μαρξ και Λενιν κλπ... τουρκοσπορακι....;;;;;;;;
ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ....ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΙΣ ΕΞ ΙΔΙΩΝ ΤΑ ΑΛΛΟΤΡΙΑ...ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΙ.....ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ..ΠΟΝΑΕΙ ΤΟ ΞΕΡΩ...ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
15.02.2016, 14:45:51





Ανώνυμος 39202 έγραψε...
Ανώνυμος 30288
Σε άλλο άρθρο γράφεις να "μετανοείσουμε", αραδιάζοντας ένα κάρο Χριστιανιλίκι. Ότι βολέψει, έτσι βολεμένε; Ώρες είναι να μας πείς ότι ήτανε και ο Ραβί Εμμανουήλ Ελληνάρας.
29.07.2016, 02:24:02





Ανώνυμος 39203 έγραψε...
Ανώνυμος 37437

Έχεις πάρει φόρα και πουλάς "μαγκιές" εδω μέσα. Μην σε βρώ ποτέ έξω (ποτέ δεν ξέρεις) και θα φας το ξύλο της χρονιάς σου.

Θα έπρεπε να ήσουν Έλληνας Μουσουλμάνος να πέσεις απο τσεκούρι Αλβανο-Ορθόδοξου Αρβανίτη, αφού πρώτα δείς πως σκοτώνει τα παιδιά σου, όπως έκανε "ο γέρος του Μωριά" Αλβανός Κολοκοτρώνης με τα παιδιά των Ελλήνων Μουσουλμάνων, των "προσκυνημένων" δηλαδή.

Και μην ξανατολμήσεις να πιάσεις στο στόμα σου Αρβανίτισσα, γιατί οι Αρβανίτισσες είναι λεβέντισσες και όχι θρασύδειλες γυφτο-ασιάτισσες όπως η μάνα σου. Κατάλαβες γυφτο-ασιάτη;

29.07.2016, 02:27:26





Ανώνυμος 39204 έγραψε...
Ζευς = Βααλ ζεβουβ. Για τον Ζευ στην αρχαία Ελλάδα είχανε το παρατσούκλι "θεός-μύγα", όπως στην ανατολή για τον Βααλ.
Φυσικά προϋπήρχε ο Βααλ.
Οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι προς τιμήν του τρέχανε σε εναν διάδρομο με αναμένες δάδες.
Αυτό το έθιμο ήρθε στον Ελλαδικό χώρο και εξελληνίστικε και εξελίχθηκε σε "Ολυμπιακοί αγώνες".
Αν θέλουν οι ξένοι να τιμήσουν μια χώρα επειδή έχουν αυτή την αθλητική παγκόσμια εορτή, τότε αυτή η χώρα θα έπρεπε να ειναι το Ιράκ και όχι η Ελλάδα.
Μασώνοι όμως δεν κυβερνούν τον πλανήτη: Φυσικό επόμενο να είναι η αρχαία Ελλάδα το επίκεντρο του κόσμου και να θάβονται πανάρχαιοι πολιτισμοί έως και 10 χιλιάδων ετών όπως Αιγύπτιοι, Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι και άλλοι και να αποκρύπτετε πως απο εκεί προήλθαν τα παντα, όπως μουσική, αστρονομία, αλφάβητο, αθλητισμός, ιατρική.
Αυτό φυσικά το εκμεταλεύονται και οι Ρωμιοί σήμερα ως "φυσικοί κληρονόμοι του αρχαιο-ελληνικού πολισμού", μια και είναι "καθαρόαιμοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων" (εδώ γελάμε) και πατάνε πάνω σε αυτό για να δείχνουν προς τα έξω "πόσο αξίζουν".
29.07.2016, 02:33:19





Ανώνυμος 39535 έγραψε...

http://www.iefimerida.gr/news/279623/poioi-einai-oi-dodekatheistes-poy-sygkentronontai-kathe-hrono-sto-litohoro-eikones

11.08.2016, 21:22:56





Ανώνυμος 39807 έγραψε...
Α ρε χριστιανοεβραιοι πάλι λάσπη πετατε ε;
01.10.2016, 12:07:16





Bielidopoulos έγραψε...

"Viral έχει γίνει τις τελευταίες ώρες βίντεο που δείχνει έναν ιερέα να εισβάλλει σε συγκέντρωση οπαδών του Σώρρα και να λέει «Καλά δεν ντρέπεστε να ακούτε αυτούς τους Αντίχριστους;» Στο βίντεο ακούγονται ατάκες όπως «Σας πονάει που ο Δίας δεν είναι Εβραίος ε;»"
http://www.iefimerida.gr/news/310866/opadoi-toy-artemi-sorra-diohnoyn-papa-sas-ponaei-poy-o-dias-den-einai-evraios-epiko

Ελλαδιστάν με τρελαίνεις!

04.01.2017, 20:22:49





Ανώνυμος 40517 έγραψε...
Ο I.Bielidopoulos έγινε αοριστου χρονου. πηρε και προαγωγη.
14.09.2014, 09:26:08 μεγάλε Bielidopoulεεε ξεφτερη που εμαθες να γραφεις;; και γ7μω την τρελλα σου. τρελλαμενε Αντιελλαδισταν λατινισταν Ρωμιε.

05.01.2017, 06:04:46





Bielidopoulos έγραψε...
@40517
Δεν βρέχει. Σας φτύνουν..

05.01.2017, 10:34:55





Ανώνυμος 40522 έγραψε...
Δεν βρέχει. Σας φτύνουν.. οπως τον ΧΡΙΣΤΟ;;
05.01.2017, 12:35:08





Bielidopoulos έγραψε...

"Αίσθηση αλλά και γέλια έχει προκαλέσει βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και δείχνει οπαδούς του «σωτήρα» της Ελλάδας Αρτέμη Σώρρα και δίνουν τον όρκο για να ενταχθούν στο μόρφωμα των «Ελλήνων Συνέλευσις». Ο όρκος έχει λίγο απ’ όλα. Από πολέμαρχους και συμπαντική συνειδητότητα μέχρι ενεργό ύδωρ. Και τι θα συμβεί σε όσους παραβούν τον όρκο τους; «Όλος ο κυτταρικός ιστός του σώματός μου θα διαλυθεί» λένε εν χορώ οι υποστηρικτές του Σώρρα. Το βίντεο έχει τραβηχτεί σε καφενείο της περιφέρειας αλλά ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό σε ποιά περιοχή."
http://www.ethnos.gr/koinonia/arthro/aisthisi_prokalei_o_orkos_ton_ypostirikton_tou_artemi_sorra_vid-64819877/

Ελλαδιστάν ούμπερ άλες ναούμ. Και ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα.
Ραγιάδες μου!
https://s23.postimg.org/ojr93p7dn/x_a.jpg
Έσσεται ήμαρ συνέλληνες!

@40522
lol

05.01.2017, 12:46:52





Bielidopoulos έγραψε...

Ελλαδιστάν λέμε!

05.01.2017, 12:53:38






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

8+5=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...