Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΜΕ ΤΑ
ΣΚΕΠΑΡΝΙΑ
ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ


Το διαχρονικό
«ες έδαφος φέρειν» των ρωμιών
εναντίον των αρχαίων ελληνικών
οικοδομημάτων και τεχνέργων


Έγραψε στις 20.12.2013 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

Αρωγός τής Εκκλησίας στις καταστροφές των αρχαίων ελληνικών οικοδομημάτων (ναών, σταδίων, θεάτρων κ.λπ.) στάθηκε ολόκληρη η Ρωμιοσύνη. Δέν είναι μόνον οι άγιοι Νικόλαοι, οι άγιοι Σπυρίδωνες κ.λπ. εκκλησίες, που έθαψαν τον προχριστιανικό πολιτισμό. Τα αρχαία υλικά δέν χρησιμοποιήθηκαν μόνο γιά την ανέγερση χριστιανικών ναών.

Υπάρχουν άφθονα στοιχεία, ότι αρχαία μάρμαρα, λίθοι και τέχνεργα χρησιμοποιήθηκαν διαχρονικά ως δομικό υλικό γιά την κατασκευή οικιών, μαντρότοιχων κ.λπ., καθώς και ως πηγή προσπορισμού ασβέστη. Τα αρχαία λείψανα αποτελούσαν άμεσα διαθέσιμο, καλής ποιότητας υλικό, το οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί χωρίς ιδιαίτερη περαιτέρω κατεργασία.

H μισή αλήθεια είναι επομένως οι ρασοφόροι, που γκρέμιζαν με τα σκεπάρνια τον Παρθενώνα στην ταινία τού Κ. Γαβρά, η οποία λογοκρίθηκε τις προάλλες από το Μουσείο Ακρόπολης. Ολόκληρη η αλήθεια είναι, ότι μετά το «ες έδαφος φέρειν» των πρώτων χριστιανικών αιώνων, που αφορούσε κυρίως στους αρχαίους ελληνικούς ναούς, ακολούθησε διαχρονικά ως τις μέρες μας ένα ακόμα «ες έδαφος φέρειν» αυτή τη φορά σύσσωμης τής Ρωμιοσύνης εναντίον όλων ανεξαιρέτως των αρχαίων ελληνικών οικοδομημάτων και τεχνέργων, το οποίο συμπλήρωσε το καταστροφικό έργο τού Θεοδόσιου.

 

  
Νησιώτης μαρμαράς στην Ακρόπολη.
(Μ. Ρέεμπυ, 1835, από το βιβλίο: «Αθήνα 1818-1853, έργα δανών καλλιτεχνών»,
έκδ. «Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων»).
 

Αρχαία ως σκαλοπάτια,
σκάφες πλυσίματος κ.ά.

Ο Ludwig Ross, που διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην αρχαιολογική δραστηριότητα κατά τα πρώτα χρόνια τού νέου κράτους και ο οποίος διατελούσε Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων και ο πρώτος καθηγητής Αρχαιολογίας τού Πανεπιστημίου Αθηνών, παρατήρησε, ότι στις τακτικές εξορμήσεις του προς αναζήτηση αρχαιοτήτων (τις οποίες συχνά έβρισκε ενσωματωμένες σε ερειπωμένες βυζαντινές εκκλησίες) ανακάλυπτε, ότι πολλοί ντόπιοι εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν αρχαίες επιγραφές ως σκαλοπάτια ή ακόμα και λίθινες σαρκοφάγους ως σκάφες πλυσίματος.

Ασβεστοκάμινοι
Η ύπαρξη ασβεστοκαμίνων μέσα ή κοντά σε αρχαιολογικούς χώρους είναι επαρκώς τεκμηριωμένη. Σε άρθρο, που δημοσιεύθηκε ανώνυμα στην Εφημερίδα των Αθηνών, και το οποίο απαντούσε σε προηγούμενο ανώνυμο άρθρο, που επέκρινε την εκτεταμένη διαρπαγή αρχαιοτήτων από ξένους περιηγητές, βρίσκουμε άφθονες πληροφορίες γιά τη χρησιμοποίηση αρχαιοτήτων ως πρώτης ύλης τόσο από τους ρωμιούς όσο και από τους μή χριστιανούς.

Οι μαρμαρογλύπτες τής Τήνου
Σύμφωνα με αυτή τη μαρτυρία, οι μαρμαρογλύπτες τής Τήνου και τής Μυκόνου συνήθιζαν να χρησιμοποιούν αρχαία μαρμάρινα αγάλματα ως πρώτη ύλη γιά το έργο τους μετατρέποντας, μεταξύ άλλων, κλασικούς βωμούς σε μουσουλμανικούς επιτύμβιους λίθους. Η ίδια πηγή αναφέρει επίσης την ύπαρξη μιάς τεράστιας ασβεστοκαμίνου στο θέατρο τής Επιδαύρου, όπου αρχιτεκτονικά μέλη τού θεάτρου και άλλων κοντινών κτισμάτων χρησιμοποιούνταν γιά την παραγωγή ασβέστη.

Κρυμμένοι θησαυροί
¶λλες αρχαιότητες καταστράφηκαν κατά την προσπάθεια να βρεθούν οι θησαυροί, που πιστευόταν, ότι ήταν κρυμμένοι μέσα τους.

Έχουν σημειωθεί κάποιες σποραδικές μόνον αντιδράσεις σε αυτές τις προσπάθειες όχι επειδή οι άνθρωποι θεωρούσαν τα αρχαία τέχνεργα μέρος τής αρχαίας κληρονομιάς τους, αλλά επειδή τα είχαν επενδύσει με υπερφυσικές ιδιότητες και πίστευαν, ότι η καταστροφἡ τους θα επέφερε συμφορές και ολέθριες συνέπειες γιά τους ίδιους και γιά τα μέσα διαβίωσης.

 


Αρβανίτες μαρμαράδες στην Ακρόπολη.
(Μουσείο Μπενάκη).



Μαρμαράδες στην Ακρόπολη
Στους παραπάνω πίνακες ξένων περιηγητών εικονίζονται ρωμιοί μαρμαράδες με εργαλεία στα χέρια να σπάνε μάρμαρα στην Ακρόπολη, όπου υπήρχε άφθονη άριστης ποιότητας πρώτη ύλη. Πολλά από αυτά τα μάρμαρα έχουν γίνει ασβέστης ή έχουν εντοιχισθεί σε διάφορες κατασκευές σε όλη την γύρω περιοχή με την Πλάκα να αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τής πλάκας).

Φανταστείτε πόσο συχνό πρέπει να ήταν το φαινόμενο να εργάζονται μαρμαράδες στην Ακρόπολη προσποριζόμενοι αρχαία υλικά, ώστε να κάνει εντύπωση στους ξένους περιηγητές και να το ζωγραφίζουν.

Βομβαρδισμοί
Πολλές ακόμα καταστροφές έχουν γίνει κατά τους βομβαρδισμούς τής Ακρόπολης. Καμμία ιστορική βάση δέν υπάρχει στα περί δήθεν προσφοράς στους πολιορκημένους τούρκους ποσοτήτων μολυβιού, γιά να σταματήσουν την αφαίρεση τού συνδετικού μετάλλου από τους κίονες τού Παρθενώνα. Αυτό το περιστατικό, που αναφέρεται στα αναγνωστικά των σχολείων και χρησιμοποιείται με υπερηφάνεια στους εθνικούς πανηγυρικούς, αποτελεί πλάσμα φαντασίας, έναν ακόμη μύθο τής Ρωμιοσύνης.

Στην πραγματικότητα, οι ρωμιοί συναγωνίζονταν τους οθωμανούς στις καταστροφές των αρχαιοτήτων κατά τις πολιορκίες τής Ακρόπολης, άλλοτε βομβαρδίζοντάς την αδιακρίτως κι άλλοτε σκάβοντας κι ανατινάζοντας υπόγεια λαγούμια, σπάζοντας και κυλώντας από ψηλά κίονες τού Παρθενώνα και καταστρέφοντας τα μνημεία, προκειμένου να πάρουν οι ίδιοι το μολύβι για τα κανόνια τους. Τις καταστροφές τις απέδωσαν βέβαια, στον Μοροζίνι.
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Όταν οι ρωμιοί, με θείες ευλογίες βομβάρδιζαν την Ακρόπολη...).

Έλγιν:
Το άλλοθι τής Ρωμιοσύνης
Η επάνω φωτογραφία
απεικονίζει το αέτωμα,
όπως πρέπει να ήταν
την αρχαία εποχή.

Η μεσαία φωτογραφία
είναι σχέδιο τού 1674,
στο οποίο φαίνεται,
ότι το κεντρικό τμήμα
και ένα πολύ μεγάλο
μέρος τού αετώματος
ήδη λείπουν, 150
περίπου χρόνια πρίν
την επίσκεψη
τού Έλγιν.
 
 
Η κάτω φωτογραφία είναι σύγχρονη μετά την αφαίρεση επί πλέον μαρμάρων από τον Έλγιν. Τα μάρμαρα, που πήγαν όμως στην Αγγλία, αφ' ενός δεν είναι τόσα πολλά, όσα είχαν ήδη καταστρέψει οι ρωμιοί κι αφ' ετέρου διασώθηκαν με την τοποθέτησή τους στο Βρετανικό Μουσείο, δέν έγιναν κι αυτά εκκλησίες,  σκαλοπάτια, σκάφες πλυσίματος κ.λπ..

Ο Έλγιν απλά αποτελεί το άλλοθι τής Ρωμιοσύνης, προκειμένου να καλυφθούν οι μεγάλες καταστροφές στον Παρθενώνα, που έκαναν οι ίδιοι οι ρωμιοί.

 
Στην Ακρόπολη -που τους
πρώτους χριστιανικούς
αιώνες μετονομάστηκε σε
Κάστρο
- μετατράπηκαν σε
χριστιανικούς ναούς
ο Παρθενώνας (ως ναός
τής Αγίας τού Θεού
Σοφίας
αρχικά και
Παναγιάς τής Αθηνιώ-
τισσας
αργότερα)
και το Ερεχθείο (ως ναός
τού Σωτήρος Χριστού
).
Ανάμεσά τους κτίστηκε ναός τής Αγίας Τριάδας, ενώ τα Προπύλαια διαμορφώθηκαν σε ναό των Αρχαγγέλων.
Στο παραπάνω σχέδιο εικονίζεται ο Παρθενώνας - Παναγιά Αθηνιώτισσα κατά τον 12ο αι. μ.Χ.. (Μ. Κορρέ, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο).


Ακρόπολη:
Ένα παλίμψηστο ανθρώπινης δραστηριότητας

Η εικόνα, που παρουσίαζε η Ακρόπολη την πριν τη δημιουργία τού κράτους εποχή, (αλλά και το σύνολο των αρχαιολογικών χώρων τής χώρας), η οποία σώζεται εν μέρει από σχέδια και γκραβούρες τής περιόδου, μάλλον προκαλεί κατάπληξη στο σύγχρονο παρατηρητή, καθώς έχει ελάχιστη σχέση με το μνημείο, που σήμερα έχουμε στο νου μας. Ήταν ένα παλίμψηστο ανθρώπινης δραστηριότητας με πλείστα ίχνη μετακλασικής δραστηριότητας, όπως το οθωμανικό τζαμί με το μιναρέ του, ο οποίος σωζόταν μέχρι το 1843, τα καταλύματα και τα άλλα κτίσματα για τη φρουρά, που ήταν εγκατεστημένη εκεί, με πιο επιβλητικό τον περίοπτο μεσαιωνικό πύργο των Προπυλαίων.

 


 
Ο Παρθενώνας, το Ερεχθείο (πυριτιδαποθήκη εκείνη την εποχή) και τα γύρω κτίσματα, όπως απεικονίζονται σε εικαστικά έργα τού 18ου αιώνα. Διακρίνεται καθαρά το μουσουλμανικό τέμενος (πρώην Παναγιά Αθηνιώτισσα) μέσα στο σηκό τού αρχαίου ναού.

 

«Ες έδαφος φέρειν»
και εναντίον των μεσαιωνικών κτισμάτων

Τα περισσότερα από τα μεσαιωνικά κτίσματα τα έφεραν «ες έδαφος» κατά τις πρώτες δεκαετίες μετά την ίδρυση τού κράτους. Η καταστροφή ουσιαστικά όλων των μετακλασικών κτισμάτων συνιστούσε μιά τελετουργική αποκάθαρση τού χώρου από κάθε τι, το οποίο λογιζόταν ως κατάλοιπο «βαρβαρότητας» και η υλική έκφανση τής κατοχής τής Ελλάδας από ξένους εισβολείς.

Καθώς η κλασική περίοδος θεωρούταν πλέον ο «χρυσός αιώνας» τού νέου εθνικού κράτους, αλλά και ολόκληρου τού δυτικού πολιτισμού, οι νέοι μηχανισμοί τής νεωτερικότητας, όπως η Αρχαιολογική Υπηρεσία και τα στελέχη της, δημιουργούσαν, κατά μια έννοια, την ορατή, υλική αρχαιολογική μαρτυρία αυτού τού χρυσού αιώνα.



 Οι εκκλησίες
αποτελούσαν τόπους
λατρείας γιά τη συν-
τριπτική πλειονότητα
τού πληθυσμού και τις
σεβάστηκαν, όχι όμως
τα τζαμιά. Τα κατά-
λοιπα τού οθωμανικού
παρελθόντος αποτελούσαν
τα κατΆ εξοχήν «λείψανα
τής βαρβαρότητος»
κι έτσι τα εξαφάνισαν.


 
Η Αρχαιολογία είναι πολύ πιό σημαντική γιά το έθνος απΆ ό,τι, γιά παράδειγμα, η Ιστορία, λόγω τής δυνατότητάς της να δημιουργεί , μέσα από την υλικότητα των αρχαίων ευρημάτων, σωματικές και αισθητηριακές συναντήσεις με το παρελθόν.

ΑφΆ ης δε στιγμής η εθνική ρητορική στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, βασιζόταν, και εξακολουθεί να βασίζεται, σε μεγάλο βαθμό στο λόγο περί καθαρότητας και μόλυνσης, τα μετακλασικά μνημεία θεωρήθηκαν μόλυσμα, ύλη εκτός τόπου, η οποία αμαύρωνε την καθαρότητα των κλασικών μνημείων και έπρεπε, συνεπώς, να εξαφανιστεί.


  







Στις οθωμανικές κατασκευές, που κατεδαφίστηκαν ως μιάσματα των αρχαιολογικών χώρων, συμπεριελήφθηκαν και κάποιες, οι πιό εμφανείς δυτικές.

Γιά τη Ρωμιοσύνη, τα δυτικά μεσαιωνικά κτίσματα αποτελούσαν κατάλοιπα μιάς άλλης ξένης κατοχής.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί ο φράγκικος πύργος στην Ακρόπολη, ο οποίος κατεδαφίστηκε το 1874, παρά τις έντονες και ποικίλες αντιδράσεις από το εξωτερικό.
 


Όταν γεννήθηκε
το εθνικό φαντασιακό

Το εθνικό φαντασιακό μεταμόρφωσε το κοινωνικό τοπίο τής ελληνικής χερσονήσου και, έπειτα από την ίδρυση τού κράτους, τα αρχαιολογικά μνημεία συντέλεσαν στην υποστασιοποίηση τού εθνικού ονείρου.

Η Ακρόπολη, πλήρως αποκαθαρμένη και εξαγνισμένη από τα ίχνη τού μετακλασικού βίου της, έγινε ο πιό σημαντικός ιερός τόπος αυτού τού υποστασιοποιημένου ονείρου και ο Παρθενώνας, το πιό περίφημο μνημείο μέσα σε αυτόν. Τα γλυπτά, που αφαίρεσε ο Έλγιν κατέστησαν ως εκ τούτου μέρος εκείνης τής ιερής κληρονομιάς, η οποία απήχθη βίαια από την εθνική πατρίδα, όταν η τελευταία τελούσε υπό τον «οθωμανικό ζυγό».

Καθώς η νέα φαντασιακή κοινότητα τού έθνους εδραιωνόταν, κι ενόσω επιχειρούσε να δημιουργήσει το δικό της εθνικό κράτος, οι αρχαιότητες, τα υλικά σημαίνοντα τής συνέχειας ανάμεσα στην κλασική Ελλάδα και στο νέο έθνος-κράτος, απέκτησαν εξέχουσα βαρύτητα.

Ενώ το έθνος κατασκευάστηκε ως μιά εξιδανικευμένη εδαφική οντότητα, στην οποία η γλώσσα και η ιστορική αφήγηση παρείχαν ισχυρά στοιχεία συνέχειας με το κλασικό παρελθόν, κάτι σημαντικό έλειπε. Αν ο εθνικισμός είναι ένα τοπογραφικό και εικονογραφικό εγχείρημα, τότε τα αρχαία κτίσματα και τέχνεργα είναι απαραίτητα, γιά να οριοθετήσουν το εθνικό έδαφος, γιά να αποτελέσουν τα ορόσημά του.
    
Η μυθολογία και οι αρχαίοι συγγραφείς ήταν, βέβαια, πολύ χρήσιμοι στην κατασκευή τής νέας τοπογραφίας τού έθνους, όμως η υλικότητα των αρχαίων τοποθεσιών, κτισμάτων, λειψάνων και τέχνεργων, η ορατή, συγκεκριμένη, απτή φύση τους και η ενσώματη παρουσία τους ήταν εκείνες, που μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν την «αντικειμενική» (διάβαζε αντικειμενικοποιημένη) πραγματικότητα τού έθνους. Η αίσθηση τής μακροβιότητας και η αύρα τής αυθεντικότητας, που απέπνεαν, τα προικοδοτούσε με τεράστια συμβολική δύναμη.

Τα υλικά, αυθεντικά μνημεία, τα οποία παρείχαν μιά αίσθηση συνέχειας και αιωνιότητας, αποτέλεσαν καίρια στοιχεία σε αυτή τη διαδικασία τού ονειρεύεσθαι τον ετεροτοπικό τόπο τού έθνους. Διαδραμάτισαν καίριο ρόλο στην κατασκευή ενός κοινού τόπου, ο οποίος υπήρχε ταυτόχρονα εντός και εκτός τής ιστορίας. Αν τα περισσότερα αρχαιολογικά λείψανα διαθέτουν τις ανωτέρω ιδιότητες, οι κλασικές αρχαιότητες είχαν το πρόσθετο πλεονέκτημα, ότι καταλάμβαναν κεντρική θέση και στο φαντασιακό και στην κοσμολογία τής Δύσης.







Η Παναγιά η Μεσοσπορίτισσα

με το καμπαναριό της
μέσα στον αρχαιολογικό χώρο
τής Ελευσίνας.



Γιατί υπάρχουν σήμερα εκκλησίες
μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους;

Βλέποντας σήμερα εκκλησίες να δεσπόζουν σε αρχαιολογικούς χώρους δημιουργείται ενδεχόμενα η εσφαλμένη εντύπωση, ότι όλα τριγύρω ήταν ελεύθερα και μόνο οι εκκλησίες είχαν κτισθεί εκεί.


  














Δεσπόζει ο ναός τού Αγίου Ιωάννη
τού Νηστευτή
στον αρχαιολογικό
χώρο τού Ηραίου Περαχώρας.
 


Οι χώροι όμως, ήταν κατειλημμένοι από διάφορα κτίρια, γιατί επανειλημμένα είχαν οικισθεί κατά τη διάρκεια των αιώνων. Ζούσε κόσμος εκεί, που είχε φτιάξει τα σπίτια του, τα εργαστήριά του, τις εκκλησίες του κ.λπ. χρησιμοποιώντας μάλιστα τα αρχαία μάρμαρα ως δομικά υλικά ή μετατρέποντάς τα σε ασβέστη.

 
Πλάκα:
Η σύγχρονη συνοικία βρίσκεται ολόκληρη επάνω σε αρχαία. Ορισμένοι αρχαιολογικοί χώροι, που βλέπουμε σήμερα, υπάρχουν, γιατί κάποια στιγμή το νέο κράτος τους απαλλοτρίωσε κι απεμάκρυνε τα μεταγενέστερα κτίσματα.
 
 
Μετά τη δημιουργία τού κράτους, όταν το εθνικό φαντασιακό τής Ρωμιοσύνης επέβαλε τη δημιουργία αρχαιολογικών χώρων, απαλλοτρίωσαν κάποιες εκτάσεις, απΆ όπου απομάκρυναν όλα τα μετακλασικά κτίσματα και τις περίφραξαν.

 
Κατά το πέρασμα από τον 18ο στον 19ο αιώνα, οι αρχαιότητες μεταπήδησαν στον αντίθετο πόλο, ενσωματώθηκαν στην υπό διαμόρφωση εθνική ταυτότητα τού ρωμιού. Ωστόσο, το προγενέστερο συμβολικό νόημα τους δέν χαθηκε, αλλά μάλλον ενσωματώθηκε στον νέο τους ρόλο. Καθώς ο θεολογικός λόγος τής χριστιανικής αναστασης μετασχηματίστηκε στον οιονεί θεολογικό λόγο τής εθνικής ανάστασης, οι αρχαιότητες άρχισαν να λατρεύονται, όχι ως θαυμαστά επιτεύγματα αγνώστων ανθρώπων τού παρελθόντος, αλλά ως οι ιερές εικόνες μιάς νέας θρησκείας, τής θρησκείας τής φαντασιακής κοινότητας τού έθνους. Πολλοί διανοούμενοι και λόγιοι, αλλά και τα στελέχη τού διοικητικού μηχανισμού τού νέου κρατους, επίσης χαρακτήριζαν τις αρχαιότητες ιερές. Αλλά και οι χριστιανοί ιεράρχες (αφΆ ότου προέκυψε ο ελληνοχριστιανισμός) έλεγαν, ότι ήταν ιερές, και συμμετείχαν ασμένως στις εθνικές ιερουργίες, που τις λάτρευαν.

Σε τελική ανάλυση, η αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν η γλώσσα τής Ορθοδοξίας, η γλώσσα τού Ευαγγελίου, η γλώσσα των ιερών γραφών είτε επρόκειτο γιά τα κείμενα των αρχαίων κλασικών συγγραφέων, που πλέον ανακτούνταν και συλλέγονταν ως πέτρινες επιγραφές είτε γιά τά χριστιανικά λειτουργικά κείμενα.

Οι αρχαιότητες βγαίνουν από τη γη, τη γη, που κρύβει μέσα της τα οστά των προγόνων. Οι αρχαιότητες είναι οστά, είναι τα μαρμάρινα οστά τού σώματος τού έθνους. Τα μαρμάρινα αγάλματα μπορούν να μιλούν, να κλαίνε και να θρηνούν. Οι αρχαιότητες βγαίνουν από τη γη, τη γη που έχει ταϊστεί και ποτιστεί με το αίμα των προγόνων, από την ίδια αυτή γη. Οι πέτρες και τα μάρμαρα υπήρχαν αιώνια εδώ, άλλοτε θαμμένα, άλλοτε ορθά, σΆ αυτό τον ίδιο τόπο, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον, οριοθετώντας το έδαφος τού έθνους. Ο κοινός τόπος τού έθνους έπρεπε να παραχθεί. Ο κοινός τόπος τού έθνους έπρεπε να φανερωθεί μέσα στο εθνικό ονειρεύεσθαι.

(Απόσπασμα από το βιβλίο τού Γ. Χαμηλάκη:
Το έθνος και τα ερείπιά του, έκδ. «Εκδόσεις τού εικοστού πρώτου», Αθήνα, 2012. Η φωτογραφία είναι από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων τού 2004 στην Αθήνα).
 

Αν περπατήσετε στην Πλάκα, στην Αρχαία Αγορά ή στο Θησείο θα δείτε αρχαιολογικούς χώρους να διακόπτονται απότομα κι αμέσως μετά να υπάρχουν μεταγενέστερα ή ακόμα και σύχρονα κτίσματα. Όλες οι περιοχές εκεί όμως, είχαν αρχαία. Απλά, οι αρχαιολογικοί χώροι, που υπάρχουν σήμερα, φτάνουν έως εκεί, που έγιναν απαλλοτριώσεις. Πιό πέρα η οικοδομική δραστηριότητα συνεχίστηκε κανονικά. Το ίδιο παρατηρείται στο σύνολο των αρχαιολογικών χώρων τής επικράτειας.


 
Η μεταβυζαντινή
εκκλησία τής Καπνικαρέας στην Αθήνα διατηρήθηκε, παρΆ όλο, που σύμφωνα με το πολεοδομικό σχέδιο, έπεφτε στο μέσον τής οδού Ερμού.
 



Επειδή όμως, οι εκκλησίες αποτελούσαν τόπους λατρείας για τη συντριπτική πλειονότητα τού πληθυσμού, όταν αποκάθαραν «όλα τα λείψανα τής βαρβαρότητας», διατήρησαν στις περισσότερες των περιπτώσεων μόνο τις εκκλησίες. ΓιΆ αυτό σήμερα βλέπουμε μέσα σε πολλούς αρχαιολογικούς χώρους χριστιανικούς ναούς κτισμένους μάλιστα με αρχαία υλικά. Δέν ήταν όμως, μόνον οι ναοί, που είχαν κτισθεί εκεί με αυτό τον τρόπο. Δέν ήταν μόνον οι ρασοφόροι, που κατέστραψαν τα αρχαία. Ήταν σύμπασα η Ρωμιοσύνη.

 




Κατά την αποκάθαρση τού εικονιζόμενου αρχαιολογικού χώρου
τής Αρχαίας Αγοράς δαπανήθηκαν μεγάλα ποσά γιά απαλλοτριώσεις, ώστε να απομακρυνθούν σπίτια, εργαστήρια κ.λπ. κτίσματα και δραστηριότητες από εκεί. Το ναό όμως, των Αγίων Αποστόλων τον διατήρησαν.
 

Θράσος η διεκδίκηση των ελγινείων
Οι απολίτιστοι ρωμιοί επήλυδες στον ελλαδικό χώρο, ενώ από τη μιά δείχνουν διαχρονικά απαξιωτική συμπεριφορά προς τις αρχαιότητες σπάζοντας και κάνοντάς τες οικοδομικά υλικά γιά σπίτια, μάντρες, εκκλησίες κ.λπ., από την άλλη φαντασιωνόμενοι ευγενείς καταγωγές και με στενά οικοπεδίστικη αντίληψη έχουν το θράσος να διεκδικούν την κατοχή όσων μαρμάρων φυγαδεύτηκαν, διασώθηκαν στα μουσεία τού εξωτερικού και γλύτωσαν κυρίως από τους ίδιους.   

Από την επινόηση τής φαντασιακής κοινότητας τού ελληνικού έθνους και μετά, ειδικά τα μάρμαρα τού Παρθενώνα, έχουν καταστεί ένα από το πιό περίφημα και πολύτιμα στοιχεία τού συμβολικού κεφαλαίου των αρχαιοτήτων. Θεωρούνται μοναδικά, απαράμιλλα και ιερά. Τα ελγίνεια μάρμαρα, ως το πιό περίφημο δείγμα τής κλασικής τέχνης, κλήθηκαν να αποδείξουν όχι απλώς μιά πολιτισμική, αλλά κυρίως μιά βιολογική, φυλετική συγγένεια.


 






Μαντρί στα αρχαία τείχη

τού Πυθαγόρειου τής Σάμου.
 


Οι σύγχρονοι ρωμιοί αγανακτούν με τους άγγλους κι έχουν θέσει σαν «εθνικό» στόχο τη διεκδίκηση των μαρμάρων τού Παρθενώνα, που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Μα αν είχαν μείνει εδώ, εκκλησίες, σπίτια και ασβέστης θα είχαν γίνει κι αυτά. Η περίπτωση των ελγινείων είναι χαρακτηριστικό τής νοοτροπίας και τής σχιζοφρένειας των ρωμιών.

 

 

 
Επάνω
:

Αριστερά: Ανάμεσα στα τραπέζια κεντρικού τουριστικού εστιατορίου τής οδού Κυδαθηναίων ξεφυτρώνει η βάση ενός σπασμένου αρχαίου κίονα.
Δεξιά: Τα θεμέλια πολυκατοικίας επί αρχαιοτήτων στην Πλάκα, δίπλα στην εκκλησία τής Αγίας Αικατερίνης, η οποία επίσης έχει κτισθεί επί αρχαιοτήτων και με χρήση άφθονου αρχαίου υλικού.
Κάτω:
Αριστερά: Βάση αρχαίου κίονα έξω από κομμωτήριο τής Πλάκας.
Δεξιά: Μπαλκόνι στολισμένο με κιονόκρανο άγνωστης προέλευσης.
 
  
Όχι να επιστρέψουν οι αρχαιότητες δέν συμφωνώ, αλλά κι όσες έχουν διασωθεί από τη μανία τής Ρωμιοσύνης, θα ήθελα αν γινόταν να τις έπαιρναν κι αυτές κάποιοι πολιτισμένοι ξένοι κι άν ποτέ μετά από χρόνια, δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες, αλλάξει η πληθυσμιακή σύνθεση τού ελλαδικού χώρου κι οι τότε επήλυδες είναι περισσότερο πολιτισμένοι, μόνον τότε θα μπορούσε να ξανασυζητηθεί τυχόν επιστροφή τους.   


 










Αρχαία κιονόκρανα
δίπλα σε... cocktails
στον Πόρο.
 


Επίλογος
Ο ρωμιός είναι περίγελως τού πολιτισμένου κόσμου (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τελευταίοι σε όλα!), τελευταίος στις περισσότερες στατιστικές (παχυσαρκία, αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, ανάπτυξη, πολιτισμό, παιδεία, αθλητισμό, επιχειρηματικότητα, καθαριότητα, πολυφαρμακία, οικολογία κι ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους σας) και μονίμως χρεωκοπημένος, όπως ο «εθνικός του ήρωας», ο Καραγκιόζης. Δέν μπορεί να διαχειριστεί τον εαυτό του ο ρωμιός, τις αρχαιότητες θα διαχειριστεί; Αστειότητες...


Διαβάστε ακόμα
στην «Ελεύθερη Έρευνα»:

Όταν οι ρωμιοί, με θείες ευλογίες βομβάρδιζαν την Ακρόπολη...
Έλγιν: Το άλλοθι τής Ρωμιοσύνης
Γιά να ξαποσταίνουν οι... διεκδικητές τών μαρμάρων τού Παρθενώνα
Σύμπασα η Ρωμιοσύνη, όχι μόνον οι ρασοφόροι
Το αρχαίο τείχος και οι τοίχοι τού αίσχους
Ρωμιοσύνη εναντίον Κονώνειου τείχους
Οδοιπορικό στη χώρα των Α-ναξίων
Από την Αφροδίτη τής Μήλου, στην... κυρά Πόπη τής Νάξου
Αρχαίοι Νάξιοι και Ρωμιοί ανάξιοι
Τής πλάκας
Γιά να αγιαστείτε, πριν μπείτε!
Ρωμιοσυνιστικός κήπος
Ρωμιοσύνη η εν κήποις


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
~
Τι γυρεύουν τα πρόβατα στην Πλάκα και το Κολωνάκι;
http://www.mixanitouxronou.gr/ti-girevoun-ta-provata-mesa-stin-plaka-ke-to-kolonaki-i-apistefti-kontra-tsopanidon-ke-perivolaridon-stin-athina-tou-1900/
http://www.mixanitouxronou.gr/wp-content/uploads/2014/05/Vodia_Thisio.jpg
22.11.2014, 11:41:13





Ανώνυμος 31439 έγραψε...
ΠΑΡΤΕ ΝΑ ΧΕΤΕ.....Ο ΦΙΛΟ ΣΑΣ Ο ΓΑΒΡΑΣ....
Θεωρήσαμε καλό να συμπεριλάβουμε στο άρθρο μας αυτό μία ακόμα πληροφορία, πολύ σημαντική. Πρόκειται για έναν ζωγραφικό πίνακα τού 1674 μ.Χ., που έγινε με βάση το δήθεν κατεστραμμένο τμήμα τού Παρθενώνα. Υποτίθεται ότι το τμήμα αυτό το κατέστρεψαν (κατά τον κο Γαβρά και τους Παγανο-Διαφωτιστές συννενόχους του), οι "κακοί" Χριστιανοί, ήδη από το... 500 μ.Χ.! Μα τότε πώς το είδαν και το ζωγράφισαν το 1674;;;
Και όμως ο Γαβράς έκανε λάθος
Και όμως ο Κώστας Γαβράς έκανε λάθος. Η περιβόητη σκηνή που κόπηκε από το φιλμάκι του δείχνει κάποια μαυροντυμένα ανθρωπάκια να γκρεμίζουν το άγαλμα της Αθηνάς από το δυτικό αέτωμα της εισόδου του Παρθενώνα γύρω στο 500 μχ. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι τα μαυροντυμένα ανθρωπάκια είναι «ρασοφόροι ζηλωτές».
Να όμως που ατύχησε, διότι διασώζεται γραφική απεικόνιση του Παρθενώνα από το ζωγράφο Ζακ Κάρρευ (J. Carrey) από το 1674 κατά παραγγελία του τότε Γάλλου πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη De Nointel. Το σχέδιο εμφανίζει το άγαλμα της Αθηνάς στη θέση του και το αέτωμα σχεδόν ακέραιο. ¶λλωστε ολόκληρος ο Παρθενώνας διατηρείτο ακέραιος τότε και ο Γάλλος πρέσβης τον περιέγραψε ως «θαύμα θαυμάτων». Δεκατρία χρόνια αργότερα τον κατέστρεψε ο Μοροζίνι

Το δυτικό αέτωμα σωζόταν σχεδόν ακέραιο μέχρι το 1674, χρονολογία που το σχεδίασε ο J. Carrey. Μετά την έκρηξη της οβίδας του Μοροζίνι και μέχρι την αρπαγή των γλυπτών από τον Έλγιν αρκετά αγάλματα κομματιάστηκαν. Ο Έλγιν αφαίρεσε τα περισσότερα αγάλματα και άφησε το σύμπλεγμα του Κέκροπα με την Πάνδροσο και την Καλλιρρόη. Ο Ιλισός, δύο κομμάτια από δύο γυναικείες μορφές και κάποια θραύσματα από τα πρόσωπα των αλόγων είχαν ήδη πέσει και βρέθηκαν αργότερα κατά τη διάρκεια των ανασκαφών.

07.01.2015, 23:57:15





Ανώνυμος 31440 έγραψε...
Η διάταξη των σωζόμενων μορφών από τα αριστερά προς τα δεξιά είναι η εξής: Κηφισός, Κέκρωψ – Πάνδροσος, Ερμής, Αθηνά, Ποσειδών, Αθηνά, Ίρις, Αμφιτρίτη, Ωρείθυια, δύο γυναικείες μορφές, Ιλισός, Καλλιρόη.
Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, ο Maxime Collignon, καθηγητής Αρχαιολογία στον Πανεπιστήμιο της Σορβόννης γράφει ότι τα σχέδια του Κάρρευ έχουν μεγάλη αξία για την αποκατάσταση των γλυπτών του Παρθενώνα. «Ο Παρθενώνας διατηρείτο σχεδόν ακέραιος όταν ο βενετικός στρατός του Μοροζίνι και του Konigsmark πολιόρκησαν την Ακρόπολη (1687)….» (http://www.oldandsold.com/articles11/culture-25.shtml)

Τα ίδια επιβεβαιώνει και το εγκυρότατο JSTOR http://www.jstor.org/pss/624555

Σημειώνουμε τέλος ότι με μια απλή έρευνα στο Διαδίκτυο διαπιστώσαμε ότι ιστορικοί και Αρχαιολόγοι χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς τα σχέδια του Κάρρευ.

Δείτε πάλι και το φιλμάκι http://www.youtube.com/watch?v=1rFgq7MsRe8&feature=related



Για να δείτε τη γελοιότητα τών συκοφαντιών τού Γαβρά και τών συν αυτώ ανιστόρητων, βλέποντας τη σύγκριση τών ανωτέρω δύο εικόνων σκεφτείτε: Ακόμα και αν υποθέταμε ότι κάποιος "κακός" Χριστιανός, κατέστρεψε για θρησκευτικούς λόγους, το μικρό σημείο που ζωγράφισε ο Carrey κατεστραμμένο, και το οποίο απεικόνιζε δύο άλογα, είναι δυνατόν να κατέστρεψε τα άλογα και να άφησε τους... ειδωλολατρικούς θεούς; Η λογική σας, τι λέει
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΣΕΙΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΛΕΤΕ ΕΙΣΤΕ ΑΘΕΟΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΤΕ ΠΟΣΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΣΙΑ
08.01.2015, 00:04:08





Ανώνυμος 31441 έγραψε...
Στην Ακρόπολη -που τους
πρώτους χριστιανικούς
αιώνες μετονομάστηκε σε
Κάστρο- μετατράπηκαν σε
χριστιανικούς ναούς
ο Παρθενώνας (ως ναός
τής Αγίας τού Θεού
Σοφίας αρχικά και
Παναγιάς τής Αθηνιώ-
τισσας αργότερα)
και το Ερεχθείο (ως ναός
τού Σωτήρος Χριστού).
ΣΙΓΑ ΚΑΙ ΜΗ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ ΠΟΥ ΘΑ ΑΦΙΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΜΑΣ...ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΜΕ ΣΕ ΕΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝΕ ...ΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΕΘΝΟΣ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ....ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ,,,,ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΘΕΟΥΣ....ΠΑΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ...ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΤΕ ΠΙΣΩ ΚΑΝΤΕ ΤΟ....ΓΙΑΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ....ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΣΟΙ ΝΑΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΠΟΣΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΗΓΑΝ ΣΤΗ ΡΩΜΗ....ΠΟΣΟΙ ΝΑΟΙ ΕΙΧΑΝ ΕΓΚΑΤΑΛΗΦΘΕΙ ΚΑΙΡΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ;;;;....ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ...ΑΓΓΑΡΕΙΑ ΚΑΝΑΤΕ ΑΛΛΩΣΤΕ
ΕΧΟΥΜΕ www.oodegr.co/neopaganismos/diogmoi/katastr_nawn1.htm.....ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ
08.01.2015, 00:07:36





Ανώνυμος 33024 έγραψε...
ΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ με «ΕΙΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ»

«...τάς μὲν ἐκκλησίας εἰς ἔδαφος φέρειν, τάς δὲ γραφὰς ἀφανεῖς πυρὶ γενέσθαι, προστάττοντα καὶ τοὺς μὲν τιμῆς ἐπειλλημένους ἀτίμους, τοὺς δὲ ἐν οἰκετίαις, εἰ ἐπιμένοιεν ἐν τῇ τοῦ χριστιανισμοῦ προθέσει, ἐλευθερίας στερεῖσθαι» (Μτφρ: «..εδημοσιεύοντο πανταχού βασιλικά διατάγματα, προστάσσοντα αι μεν εκκλησίαι να κατεδαφισθούν, αι δε Γραφαί να εξαφανισθούν με πυρ και ορίζοντα οι μεν τιμημένοι με αξιώματα να τα χάσουν, οι δε ευρισκόμενοι εις την υπηρεσίαν ανωτάτων αξιωματούχων να στερηθούν της ελευθερίας των, εάν επιμένουν εις την ομολογίαν του Χριστιανισμού.»)
ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΘΑ ΚΑΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΟΥΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥΣ ΟΣΟΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ [ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΒΑΣΣΑΝΑ ΚΑΙ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΑΝ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΠΙΜΟΝΟΙ]
ΑΛΛΑ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΙΣΤΗ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ...ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΝΙΚΗΣΕ ΚΑΙ ΘΡΙΑΜΒΕΥΣΕ.....ΑΝΩ Ο ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ...ΚΛΑΨΤΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΕ
25.03.2015, 11:26:43





Ανώνυμος 39230 έγραψε...
Ανώνυμος 31441 "ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΦΤΙΑΞΑΝ"

Και φυσικά καμαρώνεις για επιτεύγματα που ΔΕΝ είναι δικά σου, γιατί απλά δεν έχεις δικά σου προσωντα, ανύπαρκτε.

Όχι βολεμένε, δεν τους "έφτιαξαν" πρόγονοι σου, το αίμα σου είναι ανακάτεμα Ασιάτικων φυλών.
Για να μην ανυσηχείς, δεν υπάρχουν απόγονοι αρχαίων Ελλήνων σήμερα, οπότε δεν υπάρχει και λόγος να νιώθεις μειονεκτικά έναντυ άλλων "συμπατριωτών" σου.
29.07.2016, 23:58:53





Ανώνυμος 39231 έγραψε...
Ανώνυμος 33024
Εσένα σου αξίζει να πάθεις μεγάλο κακό απο ανθρώπους της εκκλησίας που είναι "εντελώς τυχαία" και υπερπατριώτες, σε βαθμό που να καταστραφεί η ζωή σου και να νιώθεις διαρκώς μέσα σου θυμό και πόνο, να σε δώ μετα εγώ αν θα ξαναμπείς εδω μέσα με κεφαλαία γράμματα να γαβγίζεις, για να υπερασπιστείς το μαντρί του τσοπάνη σου. Βολεμένε Ρωμιέ.
30.07.2016, 00:03:31





Ανώνυμος 39251 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ

ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ

ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΧΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ

~

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ
30.07.2016, 19:39:07





Ανώνυμος 39717 έγραψε...
ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΤΟΝ ΑΛΙΤΗΡΙΑ ΒΓΔΕΛΙΓΜΑΤΙΚΟ ΒΡΙΖΟΣΠΟΡΟ
ΜΠΡΑΒΟ ΛΕΒΕΝΤΗ
ΞΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ
ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ
ΜΕΛΕΤΗΣΕΣ ΤΑ ΦΑΝΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΙΦΝΗΣ ΡΑΤΣΑΦΕΡΝΟΣ ΕΓΩΪΣΤΟΜΑΝΗΣ
ΑΡΑΔΙΑΖΕΙΣ ΒΡΙΣΙΕΣ
ΠΕ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΕΔΑΗ
ΟΥΝΟΣΠΕΡΜΟΣ ΕΙΣΑΙ ἤ ΓΟΤΘΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΣΛΑΒΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΤΟΥΡΚΟΓΥΦΤΟΣΠΕΡΜΟΣ.
ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. ΞΕΡΕΙΣ ΝΤΟΥΒΑΡΙ ΓΙΑΤΙ;;
ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟΝ ΕΥΜΑΙΟΥ ΚΥΔΟΥΣ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΥΜΑΙΑ ΚΕΔΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ
ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΡΙΤΟΝ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙ
ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟ ΖΩΟΣΠΕΡΜΟ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΑ ΠΟΘΗΤΕΥΕΙ.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΑΜΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΟΤΙ ΜΟΝΟΝ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΠΑΣΤΑΡΔΗΣ ΡΑΤΣΑΣ ΑΡΕΙΑΣ ΦΥΛΗΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΟΥ ¶ΡΗ ΜΑΣ.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΡΑΤΣΑ ΕΧΟΥΝ
ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΙ ΟΣΟ ΑΝΤΕΞΟΥΝ.
ΖΩΟΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΡΦΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
ΠΟΥ ΤΖΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ
ΟΙ ΑΔΕΡΦΑΡΕΣ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΑΣ ΠΡΟΙΚΙΣΑΝ ΜΕ ΑΙΜΟΒΟΡΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ
ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΜΕ ΑΛΛΩΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥΛΑΜΕ ΜΑΓΚΙΚΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑ.
~
Bielidopoulos ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

20.09.2016, 10:55:11





Ανώνυμος 39720 έγραψε...

Τι αραδιάζεις εκεί χάμου βρε Κακομοιρόπουλε;

20.09.2016, 20:55:52






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+8=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...