Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

Η -ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗ-
ΠΟΛΙΤΕΙΑ
ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ


Προοιωνίστηκε
τον μεσαίωνα


Έγραψε στις 12.12.2013 ο/η: Dodds E.R.

Επιστροφή

Οι «Νόμοι» μάς δίνουν πολλά παραδείγματα νομιμοποιημένης μαγείας, αρκετά μάλιστα είναι φοβερά πρωτόγονα. Έτσι, λ.χ., ένα ζώο ή ακόμη και ένα άψυχο αντικείμενο, που έχει προκαλέσει τον θάνατο κάποιου, πρέπει να δικασθεί, να καταδικασθεί και να εξαφανισθεί πέρα από τα σύνορα τὴς Πολιτείας, επειδή μεταφέρει «μίασμα».

[«Νόμοι» 873Ε: Μίασμα υφίσταται σ’ όλες τις περιπτώσεις ανθρωποκτονίας, ακόμη και γιά αθέλητες περιπτώσεις (865CD) ή αυτοκτονίας (873D) και απαιτείται η κάθαρσις, που θα συστήσουν οι δελφικοί εξηγηταί. Η μεταδοτικότητα τού μιάσματος αναγνωρίζεται μέσα σε ορισμένα όρια (881-DE)].

Σ’ αυτό και σε πολλά άλλα θέματα ο Πλάτωνας ακολουθεί την αθηναϊκή συνήθεια και την δελφική αυθεντία. Δέν είναι ανάγκη να υποθέσουμε, πως ο ίδιος απέδιδε κάποια αξία σε ενέργειες αυτού τού είδους. Αποτελούσαν απλώς το τίμημα, που έπρεπε να πληρωθεί, γιά να αξιοποιηθούν οι Δελφοί και γιά να συγκρατηθεί η δεισιδαιμονία μέσα σε όρια.

Θα πούμε λίγα λόγια γιά τις κυρώσεις, με τις οποίες ο Πλάτωνας σκοπεύει να αναγκάσει τους ανθρώπους να παραδεχθούν αυτή τη μεταρρυθμισμένη έκδοση τής παραδοσιακής πίστης. Όσοι την θίγουν με λόγο ή πράξη πρέπει να καταγγελθούν στα δικαστήρια, και, αν βρεθούν ένοχοι, πρέπει να δικασθούν όχι λιγότερο από πέντε χρόνια απομόνωση σε αναμορφωτήριο, όπου πρέπει να υποβάλλονται σε εντατική θρησκευτική προπαγάνδα, αλλά και να τους απαγορευθεί κάθε άλλη ανθρώπινη επικοινωνία. Αν αυτό δέν τους θεραπεύσει, να τιμωρούνται με θάνατο.

[«Νόμοι» 907D-909D). Όσων η αντιθρησκευτική διδασκαλία επιβαρύνεται από αντικοινωνική συμπεριφορά, η τιμωρία είναι ισόβια φυλάκιση (909BC) σε φρικτό μέρος (908Α) - μοίρα, που ο Πλάτωνας θεωρεί χειρότερη από θάνατο (908Ε). Σοβαρά τελετουργικά αδικήματα, όπως η θυσία στον θεό από κάποιον, που βρίσκεται σε κατάσταση μιάσματος, πρέπει να τιμωρούνται με θάνατο (910CE), όπως και γινόταν στην Αθήνα: η αντίδραση αυτή δικαιολογείται από την παλαιά άποψη, πως τέτοιου είδους πράξεις επισύρουν την οργή των θεών εναντίον ολόκληρης τής πόλης (910Β)].

Στὴν πραγματικότητα, ο Πλάτωνας επιθυμεί να ξαναζωντανέψει τις δίκες των αιρετικών τού 5ου αιώνα (είναι σαφές, πως θα καταδίκαζε τον Αναξαγόρα, αν δέν διόρθωνε τις απόψεις του).


[«Νόμοι» 967BC, «κάποιοι», που κατά το παρελθόν βρέθηκαν μπλεγμένοι σε φασαρίες, με το να διαβεβαιώνουν ψευδώς, πως τα ουράνια σώματα είναι «μεστά λίθων και γης», οφείλουν να θεωρήσουν ως μόνους υπεύθυνους τους εαυτούς τους. Αλλά η άποψη, ότι η αστρονομία είναι μιά επικίνδυνη επιστήμη θεωρείται πλέον παρωχημένη, χάρη στις νέες ανακαλύψεις (967Α). Μιά κάποια επιπόλαια γνώση είναι πράγματι απαραίτητη γιά την θρησκευτική εκπαίδευση (967D-968A)].

To μόνο καινούριο είναι η προτεινόμενη ψυχολογική θεραπεία των ενόχων. Ότι η μοίρα τού Σωκράτη δέν προειδοποίησε τον Πλάτωνα γιά τον κίνδυνο, που ενυπάρχει σ' αυτές τις ενέργειες, ίσως πράγματι φαίνεται παράξενο. Αλλά αισθανόταν προφανώς, πως η ελευθερία τής σκέψης στα θέματα τής θρησκείας συνιστούσε μιά τόσο μεγάλη απειλὴ γιά την κοινωνία, ώστε έπρεπε να ληφθούν μέτρα. «Αίρεση» είναι ίσως μιά απατηλή λέξη γιά να τη χρησιμοποιήσουμε από την άποψη αυτή. Η θεοκρατική Πολιτεία, που προτείνει ο Πλάτωνας, προοιωνίζεται κατά κάποιο τροπο τη μεσαιωνική θεοκρατία.

Αλλά η μεσαιωνική Ιερά Εξέταση ενδιαφερόταν κυρίως να μήν υποφέρουν οι άνθρωποι στον άλλο κόσμο, ἐπειδὴ εχουν λαθεμένες απόψεις σε τούτον εδώ. Εξωτερικά τουλάχιστον, ήθελε να σώσει τις ψυχές εις βάρος των σωμάτων.

Το ενδιαφέρον όμως, τού Πλατωνα ήταν εντελώς διαφορετικό. Αυτό, που προσπαθούσε, ήταν να σώσει την κοινωνία από το να μολυνθεί με επικίνδυνες ιδέες, που, κατα την άποψή του, κατέστρεφαν ολοφάνερα τις ρίζες τής κοινωνικής συμπεριφοράς.

[«Νόμοι» 885D: Oυκ επί το μή δραν τα άδικα τρεπόμεθα οι πλείστοι, δράσαντες δ’ εξακείσθαι πειρώμεθα. Και 888B: Μέγιστον δε... το περί τους θεούς ορθώς διανοηθέντα ζην καλώς ή μή. Γιά την πλατειά διάδοση τού υλισμού βλ. 891Β.]

Αισθανόταν, πως είναι υποχρεωμένος να εμποδίσει ως αντικοινωνικὴ κάθε διδασκαλία, που αποδυναμώνει την πίστη, ότι η τιμιότητα είναι η καλύτερη πολιτική. Έτσι, τα κίνητρα τής νομολογίας αυτής είναι πρακτικά και λαϊκά. Από την άποψη αυτή η πλησιέστερη ιστορική αναλογία δέν είναι η Ιερή Εξέταση, αλλά οι δίκες εκείνες των «διανοούμενων παραβατών», με τις οποίες έχουμε πολύ εξοικειωθεί.

Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα
από το βιβλίο τού Ε.R. Dοdds: «Oι έλληνες και τo παράλoγo»,
έκδ. «Iνστιτoύτo τoύ βιβλίoυ - A. Kαρδαμίτσα», Αθήνα, 1996.


Διαβάστε ακόμα
:

Η Ιερά Εξέταση τού Πλάτωνα εναντίον των άθεων
Η εξέλιξη τής μαγείας στην αρχαία Ελλάδα
Ένα χρονικό τού διωγμού των φιλοσόφων διά μέσου των αιώνων
Όταν η Φιλοσοφία αποκόπηκε από τα Μαθηματικά
Μωρολογούντες «φιλόσοφοι» τής ύστερης αρχαιότητας


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
~
Και μόνο ότι στην αλληγορία του σπηλαίου αναφέρεται σε έναν πεφωτισμένο που επιστρέφει στο σπήλαιο για να πει στους άλλους τι υποτίθεται ότι είδε, αυτό μιλάει από μόνο του, κάτι δεν πάει καλά.

https://www.youtube.com/watch?v=FD93uGYSYP4
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3023

23.02.2015, 11:39:18





Ανώνυμος 32349 έγραψε...
(Ε.R. Dοdds: «Oι έλληνες και τo παράλoγo» κεφ. 7)
«…..επειδη ο Πλατωνας κατανοησε καθαροτερα απο καθε αλλον τους κινδυνους που ενυπαρχουν στην φθορα της κληρονομικης Συσσωρευσης, και επειδη στην τελευταια του διαθηκη στον κοσμο διατυπωσε αρκετα ενδιαφερουσες προτασεις για να σταθεροποιηθει η κατασταση αυτη με μια αντιμεταρρυθμιση...........».
«… πως η ζωη του Πλατωνα, οπως και η σκεψη του, γεφυρωνει σχεδον το μεγαλο χασμα αναμεσα στον θανατο του Περικλη και στην αποδοχη της μακεδονικης δυναστειας».
«Η μεταβαση απο τον πεμπτο στον τεταρτο αιωνα σημαδευτηκε(οπως σημαδευτηκε και η δικη μας εποχη) απο γεγονοτα που μπορουσαν οπωσδηποτε να ειχαν παρακινησει καθε ορθολογιστη να αναθεωρησει την πιστη του. Σε ποια υλικα και ηθικα ερειπια μπορουσε να οδηγησει την κοινωνια η αρχη της ορθολογιστικης ιδιοτελειας φανηκε στην τελικη μοιρα της αθηναΐκης αυτοκρατοριας’ σε τι μπορουσε να οδηγησει το ατομο φανηκε στην τελικη μοιρα του Κριτια, του Χαρμιδη και των υπολοιπων τυρρανων. Και απο την αλλη μερια, η δικη του Σωκρατη παρουσιασε το περιεργο θεαμα, ο σοφοτερος ελληνας στην φοβεροτερη κριση της ζωξς του να σαρκαζει σκοπιμα και αδικαιολογητα τουτη την αρχη, τουλαχιστον οπως την καταλαβαινε ο κοσμος».
«Στα τελευταια του εργα, ωστοσο, αφου απορριπτει την ιδεα του φιλοσοφου-βασιλια ως ενα απιθανο ονειρο και επιστρεφει ξανα στην αρχη του Νομου, αποδιδει μεγαλυτερη σημασια στα κινητρα που διεπουν την κοινωνικη ανθρωπινη συμπεριφορα, και φαινεται πως ουτε ο φιλοσοφος δεν γλιτωνει απο την επιρροη τους».
«Στους Νομους, τουλαχιστον, η αρετη του κοινου ανθρωπου κατα τα φαινομενα δεν στηριζεται πανω στην γνωμη η ακομα στον ορθο λογο, αλλα στην διαδικασια της συνηθειας, με την οποια το ατομο αναγκαζεται να δεχεται ορισμενες ‘ωφελιμες’ δοξασιες και να ενεργει συμφωνα με αυτες. Στο κατω-κατω, λεει ο Πλατωνας, αυτο δεν ειναι πολυ δυσκολο: οι ανθρωποι που πιστευουν στον Καδμο και στα δοντια του δρακοντα μπορουν να πιστευουν οτιδηποτε» (Νομοι 664a)

23.02.2015, 12:23:13





Ανώνυμος 32350 έγραψε...
(Ε.R. Dοdds: «Oι έλληνες και τo παράλoγo» κεφ. 7)
«Ειναι αληθεια πως προς το τελος της ζωης του επανελαμβανε συνεχως την ρηση "ουδεις εκων αμαρτανει”, αλλα ειχε παψει απο καιρο να δεχεται ικανοποιημενος αυτην την απλοϊκη αποψη, οτι το ηθικο σφαλμα ειναι ενα ειδος λαθος στους υπολογισμους».
«Ομως η διασπαση του εμπειρικου ανθρωπου απο τον Πλατωνα σε “δαιμονα” και θηριο πιθανον να μην ειναι τοσο ασυνεπης, οσο μπορει να φαινεται στον συγχρονο αναγνωστη. Αντικατοπτριζει μια παρομεια διασπαση στην αποψη του πλατωνα για την ανθρωπινη φυση: το χασμα αναμεσα στην αθανατη και την θνητη ψυχη ανταποκρινεται στο χασμα που υπαρχει στο οραμα του Πλατωνα για το πως μπορουσε να ειναι ο ανθρωπος και την εκτιμηση του για τον ανθρωπο οπως ειναι».
«Ο Πλατωνας αφηνει να φανει εδω ενας τροπος σκεψης που εχει θρησκευτικη καταγωγη, κατι που συναντουμε σε μετεπειτα θρησκευομενους διανοουμενους, απο τον Μ Αυρηλιο ως τον T. S. Eliot - που ειπε σχεδον με τα ιδια λογια οτι "η ανθρωπινη φυση μπορει να αντεξει μοναχα μια πολυ μικρη δοση πραγματικοτητας"».
«.... η απαισιοδοξια των Νομων δεν ειναι ενας γεροντικος παραλογισμος: ειναι καρπος της προσωπικης εμπειριας που ειχε ο Πλατωνας απο την ζωη του, καρπος που με την σειρα του κουβαλησε τον σπορο μιας μετεπειτα σκεψης».
«Υποψιαζομαι πως, αν ζουσε σημερα ο Πλατωνας, θα ενδιαφεροταν παρα πολυ για την ψυχολογια του βαθους αλλα θα εφριττε απο την υπαρχουσα ταση να υποβιβαζεται το ανθρωπινο λογικο σε εργαλειο για να λογικοποιουνται οι ασυνειδητες ορμες».
«Ενω ασχολειται πε το παραδοσιακο προβλημα της θειας δικης, αγνοει σταθερα οχι μονο την παλαια πιστη προς τους 'φθονερους θεους' αλλα (με ορισμενες εξαιρεσεις στον θρησκευτικο νομο) και την παλαια ιδεα πως η τιμωρια των φαυλων πευτει τελικα στους απογονους τους».
«Ο Αδης υπαινισσεται ο Πλατωνας, δεν ειναι ενας τοπος αλλα μια κατασταση του νου. Και εδω προβαινει σε μιαν αλλη προειδοποιηση που σημαδευει την μεταβαση απο την κλασσικη στην ελληνιστικη αντιληψη: αν ο ανθρωπος απαιτει προσωπικη ευτυχια απο την ζωη, ας θυμαται πως ο κοσμος δεν υπαρχει για χαρη του, αλλα αυτος για χαρη του κοσμου».


(Ε.R. Dοdds: «Oι έλληνες και τo παράλoγo» κεφ.6)
«...Ο Πλατωνας ειναι ο σχεδον ο τελευταιος ελληνας διανοουμενος που φαινεται να εχει πραγματικες κοινωνικες ριζες' οι διαδοχοι του, με πολυ λιγες εξαιρεσεις, δινουν την εντυπωση πως ζουν μαλλον στο περιθωριο της κοινωνιας παρα μεσα σε αυτην».

23.02.2015, 12:27:15






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+9=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...