Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ
ΣΕΝΕΓΑΛΕΖΟΥΣ


Αναλώσιμοι,
έρμαια της αγγλικής αποικιοκρατικής συμπεριφοράς
οι ρωμιοί τον ΒΆ παγκόσμιο πόλεμο

Το μεγάλο «ΝΑΙ»
της 28ης Οκτωβρίου


Έγραψε στις 25.10.2013 ο/η: Simon Stylianos

Επιστροφή

Οι πρωτοβουλίες τής εξωτερικής πολιτικής τής Μεγάλης Βρετανίας το 1821 στάθηκαν καταλυτικές για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στο μαλακό υπογάστριο τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι φιλελληνικοί πύρινοι λόγοι τού άγγλου υπουργού εξωτερικών Τζόρτζ Κάνινγκ απομάκρυναν τελικά την Αγγλία από την Ιερή Συμμαχία και προκειμένου να προληφθεί η υποφαινόμενη -και ίσως τότε τετελεσμένη- έξοδος τού ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο, μία σειρά γεγονότων αρχής γενομένης από τη ναυμαχία τού Ναβαρίνου, έθεσαν τη βάση για τη δημιουργία ενός χριστιανικού κρατιδίου, που ονομάστηκε ελληνικό.
 
Τα γεγονότα αυτά, μάς είναι λίγο-πολύ γνωστά, καθώς επίσης και ο ρόλος, που κατάφερε να παίξει η Αγγλία στη συγκρότηση και στην οργάνωση τού νέου κράτους. Η κάλυψη τού θρόνου από γόνο βαυαρικής δυναστείας δέν άλλαξε ουδέποτε ουσιαστικά το χαρακτήρα τού νέου χριστιανικού βασιλείου, που κυνικά θα το χαρακτηρίζαμε ως «αγγλικό προτεκτοράτο».

Ξένες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής, δράση άγγλων πρακτόρων και μία σειρά γεγονότων από την ίδρυσή τού νέου κράτους μέχρι σήμερα, ίσως δικαιολογούν τη κυνικότητα των χαρακτηρισμών μας.

Κάνοντας χωροχρονικά άλματα και συγκρίσεις με κάποιες άλλες καταστάσεις θα προσπαθήσουμε να πλοηγήσουμε τον αναγνώστη σε έναν κόσμο, που κρύβει επιμελώς κάποιες αμαρτωλές λεπτομέρειες τής Ιστορίας του.

Αδιάκοπη προσπάθεια καταβάλλεται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς τής Ρωμιοσύνης, να παρουσιαστεί η είσοδος τής Ελλάδας στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο ως δική της επιλογή βασισμένη στο δίκαιο. Η πραγματικότητα βέβαια, είναι τελείως διαφορετική. Ένα προτεκτοράτο είναι εξ ορισμού αδύνατο να ασκεί αυτόβουλη πολιτική. H Ελλάδα ήταν προ πολλού υποταγμένη, όταν ξέσπασε ο πόλεμος και η αντίστασή της διεξήχθη στα προδιαγεγραμμένα πλαίσια αυτής τής υποταγής.

Οι γάλλοι χρησιμοποιούν
αναλώσιμους σενεγαλέζους κατά των γερμανών

Μέσα στη δίνη τού ΑΆ παγκοσμίου πολέμου, οι γάλλοι, για να αντιμετωπίσουν τους γερμανούς στο μέτωπο τής βόρειας Αφρικής, επιστρατεύουν σενεγαλέζους και άλλους  αφρικανούς από τις εκεί υπάρχουσες αποικίες τους. Οι μάχες, που καλούνται οι αφρικανοί στρατιώτες να δώσουν ενάντια στους γερμανούς προασπίζοντας τα γαλλικά συμφέροντα είναι ιδιαιτέρως δύσκολες, δεδομένου, ότι ήταν πολεμικά άπειροι και διέθεταν πολύ μικρή ισχύ πυρός έναντι των γερμανικών πυροβολαρχιών. Από τις πρώτες μέρες των μαχών η πλάστιγγα έκλινε υπέρ των γερμανών.

Οι αφρικανοί πολεμούσαν με περισσή αυτοθυσία δεικνύοντας άγνοια κινδύνου και παράτολμο θάρρος υπακούοντας στις διαταγές των λευκών γάλλων αξιωματικών τους για έφοδο.

 











Αναλώσιμοι σενεγαλέζοι

για λογαριασμό των γάλλων
στον ΑΆ παγκόσμιο πόλεμο.

Οι αφρικανοί, συχνά άοπλοι ή με ελαφρύ οπλισμό, έτρεχαν στο πεδίο τής μάχης προσπαθώντας να υπερπηδήσουν εμπόδια και συρματοπλέγματα, ενώ τα γερμανικά πολυβόλα, ακροβολισμένα σε καίρια σημεία τους θέριζαν κυριολεκτικά δημιουργώντας στοίβες κουφαριών.  

Από τα γερμανικά χαρακώματα ο λοχαγός Ράινχολντ Αϊσάκερ, που παρακολουθούσε με φρίκη, περιγράφει: «Οι μαύροι νέγροι από τη Σενεγάλη, τα βόδια των γάλλων για το σφαγείο… Δυνατά, άγρια παλικάρια, που επιδείκνυαν τα δόντια τους σαν πάνθηρες… Τα οπλοπολυβόλα μας είχαν πλευροκοπήσει τους μαύρους. Σαν αόρατο χέρι σάρωναν τους άντρες και τους έριχναν στο έδαφος κατακρεουργώντας και κομματιάζοντάς τους».
   

Παρά το θάρρος, την αυταπάρνηση και την ανδρεία των αφρικανών, οι απόψεις των γάλλων αποικιοκρατών δείχνουν τί πραγματικά σήμαιναν γιΆ αυτούς οι μαύροι στρατιώτες.
 
Τον Απρίλιο τού 1917, ο γάλλος αντισυνταγματάρχης Ντεμπιέβρ, διοικητής τού 58ου Συντάγματος Αποικιακού Πεζικού ισχυρίστηκε, ότι «οι αφρικανοί ήταν οριστικά και πάνω απΆ όλα εξαιρετικά στρατεύματα επίθεσης μιας και επέτρεπαν να σωθούν ζωές λευκών, που ερχόμενοι πίσω τους εκμεταλλεύονταν την επιτυχία τους και οργάνωναν τις κατειλημμένες θέσεις», ενώ στις 18 Φεβρουαρίου 1918, ο γάλλος πρόεδρος Κλεμανσό, υπερασπίστηκε την επανέναρξη τής στρατολόγησης  μαύρων ενώπιον μιας ομάδος γερουσιαστών αποσαφηνίζοντας, ότι «αν και τρέφω απέραντο σεβασμό για αυτούς τους γενναίους μαύρους, θα προτιμούσα να σκοτωθούν δέκα μαύροι παρά ένας γάλλος, επειδή πιστεύω, ότι έχουν σκοτωθεί αρκετοί γάλλοι κι ότι πρέπει οπωσδήποτε να θυσιάζουμε όσο το δυνατόν λιγότερους».

Είναι λοιπόν πασιφανές, ότι οι γάλλοι αποικιοκράτες έβλεπαν τους αφρικανούς σαν αναλώσιμα τετράποδα, και αυτό το γεγονός πόρρω απέχει από τις μεταγενέστερες αντιρατσιστικές και αντιναζιστικές διακηρύξεις τής περιώνυμης γαλλικής δημοκρατίας.
 

 
Δέν υπήρχαν οι προϋποθέσεις με την
προμήθεια τού απαιτουμένου υλικού και την κατάλληλη σύνθεση των στρατιωτικών μονάδων για την οργάνωση στρατού εκστρατείας, ο οποίος θα διέθετε μηχανοκίνητες αυτοδύναμες μονάδες με την ευκινησία και αποτελεσματικότητα, που απαιτούσαν τόσο οι νέες τότε θεωρίες περί πολέμου όσο και τα εκτεταμένα σύνορα τής χώρας. Αντί αυτού, η στρατιωτική ηγεσία παρέμενε προσκολλημένη στην απαρχαιωμένη τακτική τού αμυντικού πολέμου των
συνόρων και των οχυρώσεων.  


Το Γενικό Επιτελείο προετοιμαζόταν γιά έναν πόλεμο στα πρότυπα τού Α΄παγκοσμίου πολέμου και όταν πρόβαλε από τη μεριά τής Ιταλίας η απειλή ενός πολέμου, που ουσιαστικά αχρήστευε, το έως τότε πολεμικό σχέδιο για την άμυνα τής χώρας, προσπάθησε να οικοδομήσει μία γραμμή άμυνας χωρίς μεγάλη πίστη στην αποτελεσματική αντίσταση.

Αυτό, που χαρακτηρίζει τις εκτιμήσεις τού Γενικού Επιτελείου, από τον Απρίλιο τού 1939 και ως τις πρώτες νίκες τού στρατού στην Ήπειρο, είναι η απαισιοδοξία για τη δυνατότητα αποτελεσματικής αντίστασης κατά των ιταλών στη γραμμή των συνόρων. Η απαισιοδοξία αυτή είναι έκδηλη, ιδίως στις διαταγές τού Γενικού Επιτελείου προς τις μονάδες προκάλυψης στην Ήπειρο την ίδια περίοδο. («Ιστορία τού Ελληνικού Έθνους», έκδ. «Εκδοτική Αθηνών», Αθήνα, 1978, τόμος ΙΕ΄, σελ. 412.)

Σε ιταλική ιστορική πηγή διαβάζουμε: «Ενώ το ιταλικό στρατόπεδο είχε χάσει κυριολεκτικά τον μπούσουλα, ο ενθουσιασμός, που είχε καταλάβει το ελληνικό στρατόπεδο γεννούσε στους αρχηγούς του ορισμένες έγνοιες, που όλο και πιότερο τους βασανίζανε όσο βλέπανε τις γραμμές τους να εκτείνονται ολοένα σε μάκρος. Ο Μεταξάς δέν ενθουσιαζόταν από τις νίκες. Καταχωρούσε λεπτομέρειες τής νίκης, αλλά ωστόσο πρόσθετε: “Δέν βλέπω πουθενά καμμία έξοδο”. Πρόβλεπε, ότι όλες αυτές οι νίκες των ελλήνων σΆ αυτή τη φάση τού πολέμου τουλάχιστον, ήταν κόπος μάταιος». (Μάριο Τσέρβι: «Ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος», έκδ. «Alvin Redman Hellas», Αθήνα, 1967, σελ. 265).

Έσυραν λοιπόν, ένα στρατό χαρακωμάτων, χωρίς εξοπλισμό, εκπαίδευση, εφοδιασμό, με τεράστιες ελλείψεις, πάνω στα βουνά με τα χιόνια να πολεμήσει και να προελάσει! Οι εξιδανικευμένες εικόνες, που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε για το Ά40 ζωγραφίστηκαν από το καθεστώς, για λόγους προπαγάνδας. Η πραγματικότητα είναι, ότι οι στρατιώτες δέν είχαν να φάνε, δέν είχαν αρβύλες, αμπέχωνα, τους έκοβαν τα πόδια από τα κρυοπαγήματα και περίμεναν καμμιά γυναίκα τής Πίνδου να πλέξει και να τους φέρει κάλτσες. Και δέν κέρδισαν τον πόλεμο. Τον πόλεμο τον κερδίζεις, όταν εξουδετερώσεις τον εχθρό. Μερικές μάχες κέρδισαν αιφνιδιάζοντας την υπερφίαλη ιταλική ηγεσία. Ο στρατός είχε ήδη παρουσιάσει σοβαρά σημάδια διάλυσης πριν καν επιτεθούν οι γερμανοί.

Η προέλαση στο αλβανικό μέτωπο ήταν εκ των πραγμάτων άνευ στρατηγικού στόχου και νοήματος για την Ελλάδα. Εξυπηρετούσε μόνο την καθήλωση των ιταλών στην Αλβανία, ώστε να μήν ενσωματωθούν οι ιταλοί με τους ήδη επιτιθέμενους γερμανούς τού Ρόμελ στο μέτωπο τής Β. Αφρικής. Μία τέτοια εκδοχή θα έβαζε τα γερμανικά στρατεύματα στην Αίγυπτο δημιουργώντας πλέον έναν καθολικό ευρωπαϊκό αποκλεισμό απομονώνοντας τελείως την Ευρώπη από την εμπορική επιρροή τής Αγγλίας. (Κάτι ανάλογο είχε προσπαθήσει να καταφέρει και ο Μ. Ναπολέων, όταν συμφώνησε με τον Τσάρο να μήν επιτρέπει την εισροή αγαθών στην Ευρώπη από τις αγγλοκρατούμενες Ινδίες. Ο Τσάρος δέν τήρησε τη συμφωνία υποκύπτοντας στα αγγλικά συμφέροντα και ο Ναπολέων αναγκάστηκε τελικά, να επιτεθεί κατά τής Ρωσίας). Η εξέλιξη τού πολέμου σε αυτή τη περίπτωση θα ήταν τελείως διαφορετική και αυτό δέν το ήθελαν, φυσικά, οι άγγλοι...

 
Αναλώσιμοι ρωμιοί
Η Ελλάδα δέν είχε κανένα όφελος από τη συμμετοχή της σε έναν πόλεμο, που φαινόταν εκ προοιμίου χαμένος και αυτό δέν είναι ένδειξη ηττοπάθειας, αλλά ρεαλισμού. Οι ρωμιοί, ουσιαστικά υπέφεραν τριπλή κατοχή, πείνα, εκατόμβες νεκρών και έναν «εμφύλιο πόλεμο», για να ανακόψουν ουσιαστικά με την αντίστασή τους τον εφοδιασμό των Africa Corps τού στρατηγού Ρόμελ, οι δυνάμεις τού οποίου όδευαν ολοταχώς προς την αγγλοκρατούμενη Αίγυπτο.

Πώς αντιμετώπισαν όμως, οι άγγλοι τους «έλληνες συμμάχους τους»; Πόσο συναφής μπορεί να ήταν η «αποικιοκρατική  συμπεριφορά» των γάλλων έναντι των σενεγαλέζων (όπως την περιγράψαμε ανωτέρω) με την συμπεριφορά των άγγλων έναντι ημών; Μήπως τελικά, γίνεται ευκρινές, ότι η χώρα μας δέν είναι τίποτε άλλο παρά μία αποικία; Αλλά ας αφήσουμε καλύτερα τα γεγονότα να μιλήσουν από μόνα τους.

Ελλάδα:

«Κ
ατά ξηράν οχυρό τής Αγγλίας
»
Το ότι οι ιταλοί τορπίλισαν την Έλλη επαληθεύτηκε το 1960, όπου ο τότε ιταλός κυβερνήτης Δωδεκανήσου, Ντε Βέκι, δημοσίευσε μερικά απομνημονεύματά του από τον πόλεμο, βάσει των οποίων την ευθύνη για το «ατυχές» αυτό συμβάν την έφερε τόσο ο ίδιος όσο και ο κυβερνήτης τού ιταλικού υποβρυχίου «Ντελφίνο», Τζουζέπε Αϊκάρντι.

Την περίοδο εκείνη υπήρχε μία έντονη κινητικότητα στα ελληνικά χωρικά ύδατα τόσο από ιταλικά όσο κι από αγγλικά πολεμικά πλοία, γεγονός, που δείχνει, ότι η Ελλάδα ή ήταν ανίκανη να διατηρήσει την ουδετερότητά της ή τέλος πάντων οι μεγάλες δυνάμεις δέν τής το επέτρεπαν πλέον.

Συγκεκριμένα, ο Ντούτσε, που είχε συναντηθεί με τον Χίτλερ στο Μπρέννερο, στις 4 Οκτωβρίου, έθιγε το ζήτημα των κινήσεων τής Γαλλίας και γύρευε διευκρινίσεις γιά τις σχέσεις τής Γαλλίας με τον ¶ξονα. Περιελάμβανε δε και την Ελλάδε σε μία παράγραφο, που είχε τον γενικό τίτλο: «Κατά ξηράν οχυρά τής Αγγλίας». Τα οχυρά αυτά, που έπρεπε να εξαλειφθούν, ήταν: Πορτογαλία, Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτος και Ελβετία.

Έγραφε ο Μουσολίνι: «Όσον αφορά την Ελλάδα είμαι αποφασιμένος να διακόψω τις σχέσεις όσο μπορώ πιό γρήγορα. Η Ελλάδα έχει αποβεί το πιό προχωρημένο ορμητήριο γιά την εκτέλεση των ναυτικών επιχειρήσεων τής Αγγλίας στη Μεσόγειο. Βασιλιάς εγγλέζος, διευθύνουσα πολιτική τάξη εγγλέζικια, λαός ανώριμος σε πολιτισμό, με το μίσος ενάντια στην Ιταλία. Η Ελλάδα φρόντισε να κινητοποιήσει τις δυνάμεις της. ΑπΆ το Μάιο έβαλε στη διάθεση τής Μεγ. Βρετανίας τις ναυτικές και αεροπορικές της βάσεις, όπως αποκαλύπτεται από τα έγγραφα, που εγκαταλείφθηκαν στο Βιτρύ Λα Σαριτέ, και τα οποία είχε την ευγενή καλωσύνη να μου στείλει ο φον Ρίμπεντροπ. Τις τελευταίες αυτές μέρες, οι άγγλοι αξιωματικοί καταλάβανε σχεδόν όλα τα στρατόπεδα τής Ελλάδας». (Μάριο Τσέρβι: «Ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος», έκδ. «Alvin Redman Hellas», Αθήνα, 1967, σελ. 137).

Ήδη από το καλοκαίρι τού 1940, πριν τον τορπιλισμό τής Έλλης, είχαν σημειωθεί πολλά μικροεπεισόδια μεταξύ ελληνικών, ιταλικών και αγγλικών πολεμικών πλοίων. Στις 13 Ιουλίου, ένα ιταλικό υποβρύχιο δέχθηκε επίθεση αγγλικού αεροπλάνου 40 μίλια ανοικτά τής Λευκάδας. Στις 28 Ιουνίου, ένα άλλο υποβρύχιο δέχθηκε επίθεση από αεροπλάνο. Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε ένα ελληνικό βοηθητικό πλοίο, το
«Ωρίων». Στις 29 Ιουλίου, ένα υποβρύχιο δέχθηκε επίθεση και βυθίστηκε κοντά στη Ζάκυνθο. Την 1η Ιουλίου, τέσσερα ανθυποβρυχιακά αγγλικά πλοία βρίσκονταν στη Μήλο. Ο συνταγματάρχης Μοντίνι, στρατιωτικός ακόλουθος τής Ιταλίας στην Αθήνα, παρατήρησε, ότι «δέν φαίνεται πολύ καθαρή η συμπεριφορά των ελληνικών αρχών στην περίπτωση τής σύγκρουσης, που μας εστοίχισε την απώλεια τού καταδρομικού “Κολλεόνι”». Τα επεισόδια αυτά δείχνουν, ότι η ουδετερότητα δέν υφίστατο.

Επίσης, διασταυρωμένες πληροφορίες από το περιβάλλον τού Μουσολίνι, μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι η ιταλική εξωτερική πολιτική δέν ήταν καθόλου σταθερή. Ιταλικές ιστορικές πηγές μάς βεβαιώνουν, ότι ο Μουσολίνι άλλαζε διαρκώς τα στρατηγικά του σχέδια με αποτέλεσμα να προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια στους στρατηγούς του και μεγάλη αγανάκτηση στους στρατιώτες, που μεταφέρονταν από το ένα μέρος τής Αλβανίας στο άλλο χωρίς λόγο. Η επιθετική εξωτερική πολιτική των ιταλών έβρισκε τις αφορμές της στον αλβανικό αλυτρωτισμό των αλβανών τής Τσαμουριάς και ο Χίτλερ είναι γνωστό, ότι εναντιωνόταν σε κάθε ενέργεια, που θα προκαλούσε «έκρηξη» στα Βαλκάνια.

Τέλος πάντων, ο ιταλικός μεγαλοϊδεατισμός ολίσθησε στο μοιραίο λάθος τής επίθεσης κατά τής Ελλάδος και οι άγγλοι βρήκαν τον τρόπο, για να εκμεταλλευτούν διπλωματικά τη Ρωμιοσύνη προς όφελός τους και με έναν τρόπο πρόστυχο, που μαρτυρά, ότι εξακολουθούσαν να βλέπουν τους ρωμιούς ως αποίκους κι όχι ως συμμάχους.

 





Το φασιστικό καθεστώς και το φύλλο πορείας, που τους καλούσε άμεσα να παρουσιασθούν, δέν άφηνε περιθώριο για καμμία σκέψη τυχόν κωλυσιεργίας στους επιστρατευμένους.

ΓιΆ αυτό εικονίζονται στις φωτογραφίες να συνωστίζονται στα τραίνα κι όχι από τη βιασύνη τους να πάνε να γίνουν... ήρωες.
 

Πώς μέσα σε ένα βράδυ
εξαφανίστηκε όλος ο αγγλικός στρατός
από την Κρήτη

Παίζοντας με τη κλεψύδρα τού χρόνου θα πετάξουμε συνοδεύοντας τα ναζιστικά αεροπλάνα καθέτου εφορμήσεως (στούκας) πάνω από το καταγάλανο αττικό ουρανό. Οι γερμανικές μηχανοκίνητες μεραρχίες φαίνονται από ψηλά σαν μικρά τηλεκατευθυνόμενα σπιρτόκουτα, που πλημυρίζουν την ελληνική επικράτεια, ενώ χιλιόμετρα πίσω στο έδαφος τής Μακεδονίας, τα πλήθη των στρατιωτών γυρίζουν πίσω στα χωριά τους πεζοπορώντας  σε μπουλούκια εξαθλιωμένοι και νηστικοί.

Στα λιμάνια τής Πελοποννήσου άγγλοι στρατιώτες επιβιβάζονται σε βρετανικές φρεγάτες, για να γλυτώσουν την αιχμαλωσία και για να μεταφερθούν στη Κρήτη, από όπου θα συνεχίσουν να αντιστέκονται πολεμώντας την κάθοδο τού γερμανικού στρατού με τη σύμπραξη των γηραιότερων κρητικών, που δέν είχαν συμπεριληφθεί δηλαδή, στις επιστρατεύεις για το μέτωπο τής Ηπείρου και τής Μακεδονίας.

Τα αγγλικά πλοία φτάνουν στο νησί και οι βρετανοί στρατιώτες μαζί με τους κρήτες καταλαμβάνουν καίριες θέσεις στα Χανιά, στο Ρέθυμνο και στο Ηράκλειο  αναμένοντας τη γερμανική εισβολή, την οποία θα διευθύνει ο γερμανός πτέραρχος Λώρ. Πρόκειται για την πρώτη παγκοσμίως πολεμική εισβολή με αλεξιπτωτιστές, που φέρει την κωδική ονομασία «Ερμής».











Ένα ευφυολόγημα, που ποτέ δέν εκστόμισε ο Τσώρτσιλ, αλλά επινόησε η Ρωμιοσύνη, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης.
 
Οι άγγλοι και οι κρητικοί κρατούν ακόμα κάποιες στρατηγικές θέσεις στο νησί, κυρίως στο Ηράκλειο, αλλά όχι για πολύ. Την 20η Μαΐου 1941, ξεκίνησε η τρομακτική εξόρμηση των γερμανών αλεξιπτωτιστών, που όμοιά της δέν είχε δει η παγκόσμια στρατιωτική ιστορία μέχρι τότε. Οι μάχες που ακολουθούν είναι αιματηρότατες, όμως σταδιακά, η πλάστιγγα θα γύρει προς τη πλευρά των γερμανών, ώσπου την 28η Μαΐου, θα αρχίσει να διαδραματίζεται μία περίεργη ιστορία. Το μεσημέρι, οι βρετανοί στρατιώτες ειδοποιήθηκαν, ότι τη νύκτα θα έρχονταν πλοία, να τους παραλάβουν με κάθε μυστικότητα. Και πραγματικά, μέσα στο σκοτάδι φθάσαν δύο καταδρομικά και έξη αντιτορπιλικά. Η 14η Ταξιαρχία τήρησε απόλυτο συνωμοτισμό. Οι κρήτες δέν ειδοποιήθηκαν.

Ενώ οι μάχες συνεχίζονταν μέσα στη πόλη του Ηρακλείου, οι βρετανοί εγκαταλείποντας το υλικό τους επιβιβάστηκαν στα καράβια τους και στις 03.00 το πρωί τής 29ης Μαϊου, η μοίρα κατάφορτη από άντρες απέπλεε για την Αφρική. Με το φως τής μέρας, γερμανοί και έλληνες εξ ίσου έκπληκτοι διαπίστωσαν, τη φυγή των άγγλων. Για τα ελληνικά τάγματα παραπέρα αντίσταση στάθηκε άσκοπη και ως εκ τούτου παρέδωσαν αμέσως τα όπλα επωμιζόμενοι από εκεί και πέρα τα γερμανικά …αντίποινα.


 


Συγκλονιστικές στιγμές, που απαθανάτισε ο φωτογραφικός φακός.

Αριστερά: Γυναίκες στήνονται για τυφεκισμό από τους γερμανούς.
Δεξιά: Μετά τον τυφεκισμό, άλλοι μελλοθάνατοι προσέρχονται
να παραλάβουν τα πτώματα των εκτελεσθέντων γυναικών..

Όταν έφυγαν οι άγγλοι από την Κρήτη, οι κρητικοί αντιμετώπισαν τα γερμανικά αντίποινα.
Νεκροί, για το καλό τής Αγγλίας!


Πόλεμος αυτοκτονίας
Μήνες μετά τις πρώτες μάχες, όταν η κατοχή είχε πλέον εδραιωθεί και η αντίσταση άρχισε να οργανώνεται, συνέβησαν κάποια άλλα γεγονότα, που αξίζουν της προσοχής μας.

Όταν ο Ναπολέων Ζέρβας δημιούργησε την αντάρτικη ομάδα τού ΕΔΕΣ, ήταν ένας άσημος αρχηγός μίας μικρής συμμορίας. Ως εκ τούτου, έψαχνε απεγνωσμένα να βρει κάποιο σημαντικό πολιτικό ή στρατιωτικό πρόσωπο να τον στηρίξει, προκειμένου να «ενδυθεί» κύρος και να προσελκύσει ανθρώπινο δυναμικό. Η επιστολή που ακολουθεί, είχε ως παραλήπτη τον Ζέρβα και εστάλη ως απάντηση των παραινέσεών του, για ευλογοποίηση των αντιστασιακών επιχειρήσεων, που σκεφτόταν τότε ο καπετάνιος να οργανώσει κατά των γερμανών.

«Ο άνισος πόλεμος με μίαν μεγάλην δύναμιν, όπως η Ιταλία, προεκλήθη από την αδεξιότητα τής εξωτερικής πολιτικής τού καθεστώτος τής 4ης Αυγούστου. Παρά τας τοπικάς νίκας εις την Αλβανίαν προησθανόμην τας ολεθρίας συνεπείας μίας αστόχου πολιτικής και πρό παντός εκ τής ανυπαρξίας ικανής διευθύνσεως των πολεμικών επιχειρήσεων. Περί τα τέλη Νοεμβρίου (1940), είχον πληροφορηθή, ότι υπήρχε έδαφος συνενοήσεως μετά τής Ιταλίας, με την μεσολάβηση τής Γερμανίας. Έκαμα ό,τι ήτο δυνατόν εις την περίπτωσιν ταύτην, όπως επωφεληθή η Ελλάς τής ευκαιρίας. Προσέκρουσα όμως, εις την εχθρότητα τής κυβερνήσεως Μεταξά. Η κυβέρνησις Μεταξά ηρνήθη να μού χoρηγήση διαβατήριον διΆ Αίγυπτον, όπως αργότερον μού το ηρνήθη και η κυβέρνησις Τσουδερού διά Βηρυττόν, η οποία κυβέρνησις συνέχιζε την άσκοπον παράτασιν τού πολέμου εις Κρήτην…».

Ποιος πολιτικός ηγέτης τα έγραψε αυτά αφήνοντας εμβρόντητο τον Ζέρβα και ψαλιδίζοντας τις ελπίδες του για πολιτική κάλυψη; Συντάκτης τής ανωτέρω επιστολής δέν είναι άλλος από τον αυτοεξόριστο -τότε- στο Παρίσι, Νικόλαο Πλαστήρα, ο οποίος έχοντας βαθειά επίγνωση τής κατάστασης τού ελληνικού στρατού, στάθηκε ενάντιος σε έναν πόλεμο αυτοκτονίας. Θα ήταν τουλάχιστον αδόκιμο να χαρακτηρίζαμε τον επονομαζόμενο «Μαύρο Καβαλάρη» ως δειλό, προδότη ή φιλογερμανό, τη στιγμή, που ο πατριωτισμός του, η αυτοθυσία του και κυρίως η ευφυΐα του είχαν ήδη αποδειχθεί στη μικρασιατική εκστρατεία.

Ο «δεξιός» -όπως θα τον χαρακτηρίζαμε σήμερα- Ναπολέων Ζέρβας, μαζί με το διοικητικό συμβούλιο τού ΕΔΕΣ, δεν παραλείπει να δείξει την αποστροφή του προς το καθεστώς της 4ης Αυγούστου διακηρύττοντας στο σχετικό καταστατικό, που συντάχθηκε για την ίδρυση τής εν λόγω αντάρτικης ομάδας: «Υπάρχει Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος, ΕΔΕΣ, όστις έχει τον κάτωθι καθωρισμένον σκοπόν:… Αρ. 2. Να αποκαλύψη διά παντός μέσου και κατά σαφή και αναμφισβήτητον τρόπον την προδοσία τού τέως βασιλέως Γεωργίου τού ΒΆ και τής περί αυτόν σπείρας τής αυτοκληθείσης δικτατορίας τής 4ης Αυγούστου, επιβάλη είς πάντας τους στυγνούς εγκληματίας βαρυτάτας κυρώσεις … κ.λπ.».


Δέν συνέβη απολύτως τίποτα στη ρωμέικη ιστορία από το 1828 μέχρι το 1949, που να μήν διεξήχθη υπό την στενή επιτήρηση τής βρετανικής διπλωματίας. (Ακόμα και η σημαία μας είναι αγγλικής προέλευσης. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Τής πατρίδος μου η σημαία...)
Το πoλυδιαφημισμένο «ΟΧΙ» στους ιταλούς έκρυβε ένα μεγάλο «ΝΑΙ» στη βρετανική αποικιοκρατία, η οποία είχε μεθοδεύσει επί έτη την εμπλοκή τής Ελλάδας στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο. Το «ΟΧΙ» δέν εξέφραζε το -χειραγωγούμενο ούτως ή άλλως- λαϊκό αίσθημα, όπως προπαγανδίζεται, αλλά αποτελεί την επιβράβευση των πολυετών επιδιώξεων τής αγγλικής αποικιοκρατίας να εμπλέξει το ρωμέικο προτεκτοράτο στον πόλεμό της.



Επιπλέον και οι κρήτες δέν είχαν αποδεχτεί, απΆ ότι φαίνεται, το καθεστώς τής 4ης Αυγούστου. Στη μάχη τής Κρήτης, ο λαός αν και σχετικά ανάπηρος από την απουσία τής πιο μαχητικής μερίδας του, θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην άμυνα τού νησιού αν γινόταν μαζική κινητοποίησή του.

Πώς όμως, θα οπλιζόταν; Για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία τους οι κρήτες ήταν άοπλοι. Γιατί μετά την έναρξη τού ελληνοϊταλικού πολέμου, διατάχτηκε η παράδοση όλων των όπλων από τους ιδιώτες τής Κρήτης. Εμπνευστής εκείνης τής διαταγής ήταν ο υφυπουργός Στρατιωτικών, Ν. Παπαδήμας. Ως πρόσχημα, η συγκέντρωση τού οπλισμού απέβλεπε στη χρησιμοποίησή του από το στρατό στο μέτωπο. Στην πραγματικότητα όμως, η κυβέρνηση ήθελε να αφοπλίσει το νησί, γιατί φοβόταν μήν εξεγερθούν οι κρήτες εναντίον της επωφελούμενοι από τον πόλεμο. ¶ρα το καθεστώς τής 4ης Αυγούστου γνώριζε ήδη πριν την έναρξη τού πολέμου, ότι οι κρήτες ήταν έτοιμοι να εξεγερθούν εναντίον του.

«Με αυτόν τον πανταχού παρόντα μηχανισμό των πληροφοριών
και την επιρροή των σχολείων στους απροστάτευτους εγκεφάλους
των ανηλίκων μελών του πληθυσμού
μπορεί κανείς να εξαπατήσει ακόμα και έξυπνους ανθρώπους σε βαθμό,
που να πανηγυρίζουν για την ίδια τη θανατική καταδίκη τους.»

Ε.Α. Ράουτερ, «Η κατασκευή υπηκόων»,
εκδόσεις Αιγόκερως,  Αθήνα, 1982


Τα μέλη τής κυβέρνησης και ο βασιλιάς
εκδιώκονται από την αγγλοκρατούμενη Κύπρο

Όταν οι γερμανοί εισέβαλαν στην Αθήνα, τα μέλη τής κυβέρνησης και ο βασιλιάς επιβιβάσθηκαν σε ένα πλοίο από το λιμάνι τής Ραφήνας και κατευθύνθηκαν, όπως γνωρίζουμε οι περισσότεροι, στο «αγγλοκρατούμενο Κάιρο», προκειμένου να λειτουργήσουν από εκεί ως «εξόριστη ελληνική κυβέρνηση». Λίγοι όμως γνωρίζουν, ότι ο πρώτος σταθμός αυτού τού καραβιού δέν ήταν το Κάιρο, αλλά… η Κύπρος.

Εκεί, ο άγγλος πρόξενος τού νησιού, αντί να καλοδεχτεί την ελληνική αντιπροσωπεία και να της παράσχει άσυλο, απάντησε: «Η γνώμη τού άγγλου κυβερνήτη τής Κύπρου Μπάτερσιλ σχετικά με την εγκαθίδρυση τής εξόριστης ελληνικής πολιτικής ηγεσίας στο νησί ήταν η εξής: Θεωρώ υποχρέωσίν μου να δηλώσω, ότι η παρουσία τού βασιλέως και της κυβερνήσεώς του θα καταστήσουν σχεδόν αδύνατον την θέσιν τής εδώ κυβερνήσεως. Όλαι αι εξουσίαι θα συγκεντρωθούν εις τον βασιλέα τής Ελλάδος, ο οποίος θα θεωρηθεί από τους περισσότερους των ελλήνων (τής Κύπρου) ως ο βασιλεύς των. Και οποιαιδήποτε δηλώσεις και αν ήθελον γίνει, οσονδήποτε προσεκτική κι αν είναι η στάσις τής ελληνικής κυβερνήσεως, η τάσις θα είναι να παραγνωρίζεται η κυβέρνησις τής νήσου και να αναγνωρίζεται ως «ντε φάκτο» εάν όχι «ντε γιούρε», κυβέρνησις η ελληνική.

»Ήδη υπάρχει ισχυρότατη πεποίθησις μεταξύ τής ελληνοφώνου κοινότητος, ότι η Κύπρος θα εκχωρηθή εις την Ελλάδα μετά το τέλος τού πολέμου. Η πρότασίς σας (να παραχωρηθή ένα χωριό στις ελληνικές αρχές) θα καταστήση αυτήν την κίνησιν ακαταμάχητον και θα εκληφθή ως δεδομένον, ότι η παραχώρησις της Κύπρου είναι απλώς ζήτημα  χρόνου…».


Οι άγγλοι λοιπόν, δήλωσαν στα μέλη τής ελληνικής κυβέρνησης: «Προς το παρόν στην Αίγυπτον και κατόπιν βλέπουμε...».

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Στον πόλεμο, που μαινόταν, αν και θέλαμε να νομίζουμε, ότι συμμετείχαμε ως «σύμμαχοι», στην πραγματικότητα συμμετείχαμε ως αποικία. Παρά τις ήδη τεράστιες θυσίες τού λαού στο μέτωπο (για το καλό τής Αγγλίας), παρατηρεί κανείς, ότι ο άγγλος κυβερνήτης τής Κύπρου συμπεριφέρεται στην αντιπροσωπεία των ρωμιών, όπως ακριβώς τελικά τής άξιζε, δηλαδή σαν αναλώσιμα ανθρωπάκια, μέλη μίας αποικίας, που όποτε τα χρειάζονταν, θα τα χρησιμοποιούσαν για να εξυπηρετηθούν τα αγγλικά συμφέροντα.
 



  
Σενεγαλέζοι-ρωμιοί: Βίοι παράλληλοι.
 
Αριστερά: Σενεγαλέζοι αναλώσιμοι για λογαριασμό των γάλλων στον Α΄παγκόσμιο πόλεμο.
Δεξιά: Ρωμιοί αναλώσιμοι για λογαριασμό των άγγλων στον ΒΆ παγκόσμιο πόλεμο.
 

Οι βρετανοί -όχι οι γερμανοί-
αίτιοι τής πείνας στην Κατοχή

Την περίοδο τής Κατοχής και κυρίως τα έτη 1941-42, όπου μάστιζε το λαό τεράστια πείνα, την ευθύνη δέν την έφεραν οι γερμανοί. Είναι αλήθεια, ότι ένα μεγάλο τμήμα τού εφοδιασμού τού στρατού, που ηγείτο ο Ρόμελ στη Β. Αφρική, ξεκινούσε από την Ελλάδα, όμως η έλλειψη τροφίμων δέν προήλθε από γερμανικές ενέργειες.

Το αληθές είναι, ότι όταν οι γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα, οι δυνάμεις των συμμάχων κήρυξαν αυστηρό αποκλεισμό εισόδου αγαθών στη χώρα μας, γεγονός, που αποτελούσε νόμιμη ενέργεια βάσει τού διεθνούς δικαίου. Μάλιστα, αναφέρονται περιστατικά, όπου συμμαχικά πλοία βύθιζαν κάθε πλοίο, που έπλεε περιμετρικά των ελληνικών χωρικών υδάτων και μετέφερε τρόφιμα προς το εσωτερικό.
 

 








Αυτή είναι η ευγνωμοσύνη
των αποικιοκρατών
απέναντι στο ρωμέικο ποίμνιο,
που θυσιάστηκε γι΄αυτούς.

 
Ένας πόλεμος δημιουργεί αναπόφευκτα δυσλειτουργίες στην κυκλοφορία των αγαθών, αλλά αυτό δεν οδηγεί εξ ορισμού σε λιμοκτονία. Στην περίπτωση τής κατεχόμενης Ελλάδας η λιμοκτονία μπορούσε να έχει αποφευχθεί αν δέν υπήρχε ο βρετανικός ναυτικός αποκλεισμός των ελληνικών λιμανιών.

Το περιστατικό, που περιγράφεται στην ακόλουθη επιστολή τού κυβερνήτη τού υποβρύχιου «Παπανικολής», είναι χαρακτηριστικό και δείχνει το μέγεθος τού αποκλεισμού, που είχαν διατάξει οι σύμμαχοι στη χώρα μας:

«Πλέοντες συνηντήσαμεν έτερον έμφορτον ιστιοφόρον 15 τόννων, ο διετάξαμεν να κρατήσει και αναμένη. Πλησιάσαντες το πρώτον εκαλέσαμεν τον κυβερνήτην του να έλθη επί τού πλοίου. Ήλθε όλο το πλήρωμά του και τού εδήλωσα, ότι θα βυθίσω το πλοίον του και ότι αυτός και το πλήρωμά του, εάν επεθύμουν, ηδύναντο να έλθουν με το υποβρύχιον εις την Αλεξάνδρειαν. Ήσαν άπαντες έλληνες και το πλοίον έφερεν ελληνικήν σημαίαν. Το φορτίον του ήτο σταφίς και χαρούπια διά τα λαϊκά συσσίτια.

»Εις την δήλωσίν μου, ότι θα βυθίσω το πλοίον και την παράκλησίν μου, όπως ο ίδιος το βυθίση, διά να μη, κανονιοβολών αυτό, προδώσω την παρουσία μας, μοι απήντησεν, ότι, εφΆ όσον έλαβον την απόφασιν ταύτην αυτός δέν ηδύνατο να αντιταχθή, παρά μόνον έθεσεν υπΆ όψιν μου, ότι το σκάφος  αυτό δέν ήτο επίτακτον, δέν ήτο εις την υπηρεσίαν τού εχθρού, αλλά εις την υπηρεσίαν τής τροφοδοτήσεως τού ελληνικού λαού.

»Η σεμνή απάντησις τού κυβερνήτου, η σκέψις, ότι το φορτίον αυτό θα ανακούφιζε πεινώσας και ετοιμοθανάτους υπάρξεις, η διά πρώτην φοράν μετά πάροδο ενός και ημίσεος έτους επαφή μου με τους συμπατριώτας μου και δή τής ιδιαιτέρας μου πατρίδος με τα ελληνικά βουνά και την ελληνικήν θάλασσαν, επέδρασαν ψυχολογικώς εις εμέ, μού έκαμψαν την απόφασίν μου και εδήλωσα εις αυτόν, ότι ο μόνος λόγος, δι όν δέν βυθίζω το πλοίον του, είναι, ότι φέρει το ιερόν αυτό φορτίον. Η διοίκησις ας μού συγχωρήση την στιγμιαίαν αυτήν αδυναμίαν».


Ο κυβερνήτης τού υποβρυχίου έδειξε στιγμιαία αδυναμία… δηλώνοντας, ότι τόσο ο ίδιος όσο και όλοι όσοι απάρτιζαν τον συμμαχικό στόλο περιμετρικά τής χώρας ενεργούσαν βάσει των διαταγών και όχι των αδυναμιών τους.

 
Τεράστιες ήταν κι οι υλικές ζημιές από τους βομβαρδισμούς. Υπολογίζεται, ότι περίπου 23.000 οικοδομές καταστράφηκαν από 28 Οκτωβρίου 1940 έως το τέλος Μαρτίου 1941.

Μεγάλη ήταν και η επίπτωση τού πολέμου στην οικονομία τής χώρας. Η επιστράτευση μεγάλου μέρους τού ανδρικού πληθυσμού και η επίταξη ιπποειδών, είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί η γεωργική παραγωγή. Η κτηνοτροφία επίσης ελαττώθηκε κατά 50-60% έναντι τής προπολεμικής περιόδου. Οι εξαγωγές μεταλλευμάτων το 1940 έπεσαν στο 29% και το 1941 στο 6% των προπολεμικών. («1940-44: Χάσαμε 900.000 Έλληνες», Στρατηγού ε.α. Δημητρίου Γεδεών, τέως υποδιευθυντή Ιστορίας Στρατού, «Ιστορικά», έκδ. εφημ. «Ελευθεροτυπία», 27 Οκτ. 1999.)

Όλη την περίοδο 1940-49, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες, το 10% τού τότε ελλαδικού πληθυσμού πέθαναν από διάφορες αιτίες. Σχεδόν όλοι αυτοί θα είχαν σωθεί αν η προδιαγεγραμμένη κατοχή τής χώρας είχε διευθετηθεί δια τής διπλωματικής οδού, όπως έγινε αλλού.
 

Από την άλλη μεριά, ο γερμανός φρούραρχος τής εποχής, βλέποντας κάποιους ρωμιούς να δείχνουν αντιπάθεια προς τις δυνάμεις τού ¶ξονα και συμπάθεια προς την Αγγλία, διαπιστώνει: «Υπήρξε ποτέ μία ηττημένη χώρα, η οποία μόνη της είχε πουληθή στην Αγγλία, αντικείμενο πιό μεγαλόψυχης μεταχειρήσεως; Δέν επέστρεψαν οι στρατιώται σας και οι αξιωματικοί σας αμέσως ελεύθεροι στα σπίτια τους; Το ξέρετε και μόνοι σας, ότι η Ελλάς χωρίς τα σιτηρά, που εισήγαγε ο ¶ξων, θα ήταν καταδικασμένη σε λιμοκτονία…».
 

Αυτό, που αγνοεί ο γερμανός είναι, ότι η Ελλάδα δέν είχε πουληθεί απλά στην Αγγλία, όπως αναφέρει, αλλά είχε ιδρυθεί από την Αγγλία ως αποικία της.

Επιπλέον αποφεύγει να αναφερθεί στη κατεχόμενη από τους βουλγάρους Μακεδονία, όπου οι αρχές είχαν επιδοθεί σε μία άνευ προηγουμένου  προσπάθεια για άμεσο εκβουλγαρισμό των πληθυσμών μέσω κατασχέσεων περιουσιών, βίαιων διωγμών ελληνοφώνων, αποικισμών βουλγάρων και διανομής τροφίμων μόνο σε άτομα, που παραδέχονταν τη βουλγάρικη καταγωγή τους «Σάμο ζα Μπωλγκαρίτε».

Στα χέρια άγγλου γιατρού
πεθαίνει ο Μεταξάς

Το επίσημο ιατρικό ανακοινωθέν πιστοποιούσε, ότι ο Μεταξάς πέθανε από «παραμυγδαλικόν απόστημα». Ο υπουργός Μανιαδάκης είχε δηλώσει όλο νόημα, ότι «αν είχαμε τον Μεταξά σε νοσοκομείο τρίτη θέση θα ζούσε». Διασταυρωμένες μαρτυρίες τής εποχής βεβαιώνουν, ότι στο νοσοκομείο, που νοσηλεύονταν ο Μεταξάς, μπαινόβγαιναν εγγλέζοι γιατροί.

Στη «Βραδυνή» τής 30-01-1941 επί παραδείγματι, διαβάζουμε: «Ο άγγλος υποστράτηγος κ. ΝτΆ Αλμπιάκ, ελθών εκ Κρήτης επίτηδες συνωδεύετο και από άγγλον αρχίατρον τού βρεττανικού ναυτικού, όστις και έκαμε ιδιοχείρως ένεσιν εις τον ασθενή...».
 

 







Ποιοί άραγε είχαν συμφέρον από το θάνατο τού Μεταξά; Μήπως αν ζούσε ο Μεταξάς αποκάλυπτε στους γερμανούς, ότι δεχόταν πιέσεις από τους βρετανούς, ώστε να άρει την ουδετερότητα;
Μήπως ο ίδιος προωθούσε -βάσει των όσων έχει αναφέρει ο γραμματέας τού Γκαίμπελς, δρ Γκούτερερ- μία ανακωχή με τους γερμανούς πριν την επίθεσή τους;



Επίσης, αναφέρεται, ότι ο Διευθυντής Ασφαλείας Αθηνών, Παξινός, ευρισκόμενος στην Αίγυπτο με την εξόριστη κυβέρνηση τον Απρίλιο τού 1941, εκμυστηρεύτηκε σε κάποιον εγγλέζο διπλωμάτη, ότι γνώριζε τα πάντα για το θάνατο τού Μεταξά. Λίγες μέρες μετά, ο Παξινός βρέθηκε δολοφονημένος σε ένα δρομάκι τού Καΐρου.

















Αλ. Κορυζής:
Ο άνθρωπος,
που κατάφερε να αυτοκτονήσει
με δύο σφαίρες!



Η ιστορία έγραψε, ότι ο αντικαταστάτης τού Μεταξά, πρωθυπουργός για λιγότερο από τρεις μήνες, Αλ. Κορυζής, αυτοκτόνησε. Τώρα, πώς είναι δυνατόν να αυτοκτονήσει κανείς πυροβολώντας τον εαυτό του στη καρδιά ή στο κεφάλι με δύο σφαίρες, είναι κάτι, που εύλογα μπορεί να αμφισβητηθεί.















Προπαγάνδα made in USA.

 
Έτσι κατασκευάζεται η Ιστορία !
Παραπάνω φαίνεται μία από της πιο διάσημες φωτογραφίες παγκοσμίως. Έξη αμερικανοί στρατιώτες υψώνουν τη σημαία τους μετά την εισβολή στην ιαπωνική νήσο Ίβο Τζίμα.

Μετά από χρόνια, αποδείχθηκε, ότι η εν λόγω φωτογραφία δέν αποτύπωσε κάποια πολεμική ηρωική σκηνή, αλλά ένα στημένο σκηνικό, που σκηνοθετήθηκε για λόγους προπαγάνδας  κατόπιν εντολής τού αμερικανού Υπουργού Ναυτιλίας, Τζέιμς Φόρσταλ.

Οι φερόμενοι ως πρωταγωνιστές τής σκηνής αυτής γυρίζοντας πίσω στην Αμερική έτυχαν σπουδαίας υποδοχής και μεγάλων τιμών, δίχως όμως, να καταλαβαίνουν το γιατί. Οι πολιτικοί προϊστάμενοί τους, τους περιέφεραν από πολιτεία σε πολιτεία, για να προσελκύσουν ψηφοφόρους. Μάλιστα, το αμερικανικό κράτος δέν παρέλειψε να τυπώσει και σχετικό γραμματόσημο.
 
Μετά τον λεγόμενο εμφύλιο πόλεμο τού 1946-49 κι εφόσον η Ρωμιοσύνη κληροδοτήθηκε στους άγγλους αποικιοκράτες της και κατΆ επέκταση στους αμερικανούς, οι ρωμιοί άποικοι δέν παρέλειψαν να σκηνοθετήσουν μία ολόιδια σκηνή, που να παρουσιάζει τέσσερις έλληνες στρατιώτες να τοποθετούν την ελληνική σημαία στο Γράμμο. Μάλιστα, την περίοδο τής Επταετίας, δέν παρέλειψαν να τυπώσουν κι αυτοί σχετικό γραμματόσημο ακολουθώντας πιστά τα προπαγανδιστικά τρύκ, που τους δίδαξαν οι αποικιοκράτες τους.

 












Copy/paste:
Προπαγάνδα made in Romiosyni.


Σε θολωμένα νερά
Κάθε 28η Οκτωβρίου οι παρελάσεις, οι σημαιοστολισμοί και οι προβολές ταινιών, που αφορούν στην εν λόγω εποχή, θολώνουν τα νερά και κρύβουν επιμελώς τα γεγονότα. Ούτε οι φαντάροι μας πήγαιναν στο μέτωπο «με το χαμόγελο στα χείλη», ούτε ομοψυχία υπήρχε στον ταλαίπωρο λαό.

 

Μύθο αποτελεί η εκούσια «ηρωική» εμπλοκή μας στο αιματοκύλισμα.
Η Ελλάδα ήταν έρμαιο τής βρετανικής εξωτερικής πολιτικής.
ΠαρΆ όλα αυτά, η Ρωμιοσύνη γιορτάζει το παραμύθι τού Ά40 με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες.
Πρωτοτυπεί μάλιστα, γιορτάζοντας όχι το τέλος τού πολέμου, όπως οι άλλες χώρες, αλλά το ξέσπασμά του.



Επίσης, οι γερμανοί, αλλά και οι ιταλοί, τελικά, δέν φαίνεται να επιτέθηκαν στην Ελλάδα, αλλά σε μία αγγλική αποικία και όλα τα γεγονότα θα πρέπει να τα εξετάζουμε μέσα από αυτό το πρίσμα.


Βιβλιογραφία
- Σολ. Νεοκ. Γρηγοριάδη: «Ιστορία τής σύγχρονης Ελλάδος 1941-1974», έκδ. «Καπόπουλος», Αθήνα, 1975.
- Ian Kershaw: «Χίτλερ 1936-45 Νέμεσις», έκδ. «Scripta», Αθήνα, 2005.
- Μάριο Τσέρβι: «Ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος», έκδ. «Alvin Redman Hellas», Αθήνα, 1967.
- Niall Ferguson: «Πολιτισμός», έκδ. «Παπαδόπουλος», Αθήνα, 2012.
- Eric Hobsbawm: «Η εποχή των άκρων», έκδ. «Θεμέλιο», Αθήνα, 1999.
- Barbara Jelavich: «Ιστορία των Βαλκανίων», έκδ. «Πολύτροπον», Αθήνα, 2006.
- Georges Castellan: «Η ιστορία των Βαλκανίων», εκδ. «Γκοβόστη», Αθήνα.
- Χ. Σταμάτη: «Ιστορία τής Αστυνομίας Πόλεων 1921-71».
- Παγκόσμια Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια.
- Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση.
- Διονύση Χαριτόπουλου: «¶ρης ο αρχηγός των ατάκτων», έκδ. «Τόπος», Αθήνα.
- Ρίζου Μπόκοτα: «Ποιος κρύβει το κεφάλι τού ¶ρη;», έκδ. «Γλάρος», Αθήνα 1987.
- Συλλογικό: «Η ελληνική μειονότητα τής Αλβανίας», έκδ. «Κρητική», Αθήνα, 2003.
- Ευγενίου Ταρλέ: «Ναπολέων», έκδ. «Υμηττός», Αθήνα, 1954.



 Σημείωση:
Διαβάστε την επόμενη Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013 στην «Ελεύθερη Έρευνα», για το παραμύθι «Εθνική Αντίσταση» και τη διαχρονική ληστοσυμμορίτικη κλεφταρματολίτικη παράδοση τής Ρωμιοσύνης από το ΅21 στο 1946-49, μέχρι και σήμερα, στο άρθρο: Ξαναζωντάνεψε τΆ αρματολίκι....


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29251 έγραψε...
Το κείμενο είναι σαφώς μία αντιεπιστημονική προπαγανδιστική γελοιότητα άνευ τεκμηρίωμένων πηγών, νοήματος και συνοχής.
Όλη η ιδέα είναι πως κακώς υπήρξε αντίσταση στην Ιταλική εισβολή επειδή αυτό θα συνέφερε των Βρετανικό Ιμπεριαλισμό;


14.06.2014, 04:33:52





Ανώνυμος 29466 έγραψε...
Τα πράγματα είναι απλά όσον αφορά τον ελληνοιταλικό πόλεμο, όποιον σοβαρό ιστορικό και να ρωτήσει κανείς τα ίδια θα πει. ¶λλο βέβαια τι σερβίρεται στον λαό και στο σχολείο.
Για να μην τα πολυλογώ ο πόλεμος αυτός θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς ως τακτική νίκη των ελλήνων και ταυτόχρονα στρατηγική νίκη των ιταλών. Αυτό διότι οι έλληνες στρατιώτες νίκησαν τους ιταλούς στις μάχες, πλην όμως δεν κατάφεραν να κυριεύσουν το λιμάνι ανεφοδιασμού και κέντρο επιχειρήσεων των ιταλών στην Αυλώνα.
Οι έλληνες πολιτικοί, όπως ο Μεταξάς και οι ανώτατοι αξιωματικοί γνώριζαν πολύ καλά ότι δεν μπορεί ο ελληνικός στρατός να καταφέρει μια αποφασιστική νίκη εναντίον των ιταλών διότι δεν είχε τον οπλισμό, την εκπαίδευση και γενικά ήταν παρωχυμένος. Γνώριζαν δηλαδή ότι όσες νίκες και να καταφέρει, όσο και να τρέξει μπροστά, δεν θα μπορέσει να νικήσει τον πόλεμο αυτό. Όπως εξάλλου και συνέβει. Ως εκ τούτου ο πόλεμος θεωρείται στρατηγική ήττα των ελλήνων.
Οι ιταλοί επιτελικοί και ο Μουσολίνι έκαναν τερατώδη λάθη στον πόλεμο αυτό, πολύ περισσότερα από τα τραγικά λάθη του ελληνικού επιτελείου. Το πρώτο και μεγαλύτερο λάθος είναι ότι επέλεξαν τα ελληνοαλβανικά σύνορα για να επιτεθούν, κάτι που θεωρείται από τους στρατιωτικούς αναλυτές εντελώς αψυχολόγητη ενέργεια. Η περιοχή αυτή είναι ίσως η μόνη στην Ελλάδα που ενδείκνυται για αμυντικό πόλεμο και οι ιταλικές δυνάμεις δεν θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την τεχνολογική τους υπεροχή. Έτσι δόθηκε στον ελληνικό στρατό η ευκαρία με ελάχιστα κανόνια να κόψει στην πρόσβαση στις ιταλικές μηχανοκίνητες δυνάμεις και να τις καθηλώσει. Όλος ο πόλεμος εξαρχής ήταν ένα τραγελαφικό γεγονός μεταξύ των ιταλών που ακολουθούσαν τον Μουσολίνι, αλλά δεν πίστευαν στο όραμά του για μια νέα ρωμαική αυτοκρατορία και των ελλήνων του Μεταξά που ντοπάρονταν από την συνηθισμένη προπαγάνδα του καθεστώτος.
Μετά την τελική ήττα έμενε ένα ακόμα τραγελαφικό επεισόδειο να λάβει χώρα που αντανακλούσε και αντανακλά την νεοελληνική κατάσταση και νοοτροπία σαν πολίτες και σαν κράτος. Πρόκειται για τον λιμό του χειμώνα του 1941-42. Ο λιμός θα μπορούσε να αποφευχθεί με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά, το κάθε λαμόγιο κοίταξε πως θα βολευτεί μέσα στις νέες συνθήκες που δημιουργούνταν.

http://el.wikipedia.org/wiki/Μεγάλος_Λιμός_στην_Ελλάδα

I.Bielidopoulos
14.08.2014, 09:03:00





Ανώνυμος 29720 έγραψε...
Λυπούμαι, αλλά το άρθρο είναι για τα μπάζα:
1. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος έληξε με αδιαμφισβήτητη νίκη των Ελλήνων.
2. Σχετικά με τη δράση του αγγλικού στρατού στην Ελλάδα, υπάρχει ένα απαράδεκτο κενό μεταξύ της προπολεμικής περιόδου και της μάχης της Κρήτης.
3. Η δράση -επίδραση της αγγλικής διπλωματίας είναι απλώς ανύπαρκτη σε αυτό το άρθρο.
4. Οι ελιές, η σταφίδα, το σιτάρι και τα υπόλοιπα αγροτικά προϊόντα δεν παθαίνουν ψυχολογικά προβλήματα από ναυτικούς αποκλεισμούς. Για το λιμό αποκλειστικοί υπεύθυνοι είναι οι Γερμανοϊταλοί κατακτητές

25.09.2014, 17:40:05





Bielidopoulos έγραψε...
~
Telegraph: Τα Γλυπτά θα είχαν καταλήξει θεμέλια κεμπαμπτζίδικου.

Αλλά τι θα συνέβαινε σε αυτά τα γλυπτά αν παρέμεναν στην Αθήνα; Τότε ο Λόρδος Έλγιν βοήθησε τον Παρθενώνα που χρησίμευε ως φρούριο. Η εξαιρετική ιστορία της Μέρι Μπέαρντ για το ναό μας λέει ότι για το μεγαλύτερο διάστημα του 18ου αιώνα οι Αθηναίοι είχαν τη συνήθεια να καταστρέφουν ό,τι μαρμάρινο άγαλμα για την παραγωγή ασβέστη και να χρησιμοποιούν τα μέρη τους σαν βάση για άλλα κτίσματα. Εάν, λοιπόν, αυτός ο άθλιος Λόρδος Έλγιν δεν είχε λεηλατήσει αυτά τα έργα τέχνης που θα είχαν καταλήξει ως θεμέλιο για κάποιο κεμπαμπτζίδικο».

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=64084792

Καλά εντάξει, μας έχουν πάρει για τα καλά χαμπάρι.
Τι το θέλαμε να πιέσουμε τις καταστάσεις;
Πάλι ρεζίλι θα γίνουμε.

I.Bielidopoulos
27.10.2014, 17:09:53





Ανώνυμος 30571 έγραψε...
ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ , ΩΣ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ , ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΑΛΒΑΝΟΙ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΞΕΧΑΣΑΝ , ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΡΩΜΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΛΑΙΛΑΠΑΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΛΑΚΩΣΕ ΤΟ 1913 ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΡΑΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΟΠΟΥ ΟΛΗ Η ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΝΟΤΙΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑ'''-ΠΕΛΑΣΓΟΙΛΛΥΡΙΑ ''' ΚΑΤΕΛΗΦΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ....ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΟΜΩΣ Η ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΙΛΛΥΡΙΑ ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ ΩΣ ΤΗΝ ΚΡΥΦΟΑΛΒΑΝΙΚΗ ΜΑΝΗ [[ ΚΑΙ ΤΟ ΓΥΘΕΙΟ[ ΓΚΥΘΕΙΟ] ΕΚ ΤΟΥ ΓΚΙΘ[ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ] ΑΦΟΥ ΕΚΕΙ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΙΛΛΥΡΙΑΣ ]] ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΠΟΤΓΚΟΡΙΤΣΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ ΩΣ ΤΗΝ ΚΡΥΦΟ-ΙΛΛΥΡΙΚΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ......ΚΑΙ Ο ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΑΕΤΟΣ ΤΟ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΑΥΤΟ ΙΛΛΥΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ ΘΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΚΟΣΣΟΒΑΡΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΙΛΛΥΡΙΟΣΥΝΗΣ.........Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΗΤΑΝ ΑΛΒΑΝΟΣ....ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΛΕΚΑ Ε ΜΑΔΕ [ '''ΡΩΜΙΟΒΑΡΒΑΡΙΣΤΙ''' ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΤΡΟΣ] ..... ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ [ΜΑΡΕ ΘΟΝ -''ΘΑΛΛΑΣΑ ΠΕΙΤΕ'' ΠΟΥ HTAN TO ΣΥΝΘΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΙ ΙΛΛΥΡΙΟΠΕΛΑΣΓΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ....ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΦΥΓΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΤΑ ΕΚΟΨΕ ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ Ο ΚΥΝΕΓΕΙΡΟΣ- ''ΚΙΝΕΓΚΟΥΡΑ''[ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΠΙΘΕΓΚΟΥΡΑ ] ΔΗΛΑΔΗ ΔΥΝΑΤΟΣ ΣΑΝ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΣ ] ....ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΘΗΝΑ [ ΕΚ ΤΟΥ ΘΟΝ] ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΟΙ ΕΝΤΟΠΟΙ ΙΛΛΥΡΙΟΠΕΛΑΣΓΟΙ ΗΤΑΝ Ο ΠΟΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙ ΛΕΓΑΝΕ[ΘΟΝ] ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥΣ...ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ...Η ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΒΑΝΙΚΗ.....ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΜΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ ΧΩΡΟΣ...ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΤΟΝ ΕΙΚΟΣΙ ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 1821 [ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΚΑΤΟΝ ΕΙΚΟΣΙ ...ΙΣΩ ΕΚΑΤΟΝ ΤΡΙΑΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ]


....ΣΤΗΝ ΡΟΥΜΕΛΗ ΤΟΝ ΜΩΡΙΑ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΗΞΕΡΕ ΓΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΛΕΞΕΙΣ ''ΛΑΦΥΡΟ ΤΑΛΑΡΟ ΓΡΟΣΙΑ ΑΣΠΡΑ ΧΡΗΜΑ MONEY-MONEY-ΜΟΝΕΥ
ΟΙ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΙΛΛΥΡΙΟΠΕΛΑΣΓΩΝ ΕΙΠΑΝ ΞΑΝΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΥΟ[ ''ΡΩΜΙΟΒΑΡΒΑΡΙΣΤΙ'' ΤΟ ΛΕΝΕ ΟΧΙ] ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ 2500 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΩΜΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
21.12.2014, 02:32:39





Ανώνυμος 31651 έγραψε...
Me liga logia o kathe episkeptis tis istoselidos grafitin dikitu paranoiki apopsi pote tha prospathisume na sinhroni kinoniki POlites
13.01.2015, 15:05:58





Ανώνυμος 32990 έγραψε...
καλα κοιτα εκει ρε αλανινα μας αποδειξεισ γιατι οι σουλιωτεσ ηταν και αλβανι και μαφιοζοι οπωσ εχετε γραψει σε αλλο αρθρθο και μετα λαλα το οσο θεσ
24.03.2015, 18:33:42





Ανώνυμος 33245 έγραψε...
Me liga logia o kathe episkeptis tis istoselidos grafitin dikitu paranoiki apopsi pote tha prospathisume na sinhroni kinoniki POlites
ΕΙΠΕ Ο ΓΑΙΔΑΡΟΣ , ΤΟΝ ΠΕΤΙΝΟ ΚΕΦΑΛΑ
02.04.2015, 11:07:13





Ανώνυμος 33246 έγραψε...
Me liga logia o kathe episkeptis tis istoselidos grafitin dikitu paranoiki apopsi pote tha prospathisume na sinhroni kinoniki POlites
ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΞΙΣΟΥ ΠΑΡΑΝΟΙΚΗ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΡΘΡΟ....ΑΠΛΟ ΕΙΝΑΙ
ΠΑΡΑΝΟΙΚΑ ΑΡΘΡΑ, ΠΑΡΑΝΟΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
02.04.2015, 11:09:52





Ανώνυμος 33723 έγραψε...
Η προέλαση στο αλβανικό μέτωπο ήταν εκ των πραγμάτων άνευ στρατηγικού στόχου και νοήματος για την Ελλάδα. Εξυπηρετούσε μόνο την καθήλωση των ιταλών στην Αλβανία
ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΞΕΧΑΣΕΣ ΟΤΙ ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΕΚΕΙΝΑ [ΕΙΔΙΚΑ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΧΕΙΜΑΡΑ ΔΕΛΒΙΝΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ ΠΡΕΜΕΤΗ ] ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ.....ΚΑΙ ΜΠΕΣ ΣΤΟ YOYTYBE ΚΑΙ ΒΡΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
26.04.2015, 22:20:44





Ανώνυμος 35242 έγραψε...
ΑΝΘΕΛΛΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ. ΘΥΜΙΖΕΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ ΔΙΕΘΜΗΣΤΕΣ , ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΣΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΜΕΤΑΞΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ.


18.08.2015, 09:44:59





Ανώνυμος 35630 έγραψε...

Γουστάρω Σενεγάλη ναούμ. Δηλαδή τι θέλετε όλοι εσείς;

28.10.2015, 11:32:29





Ανώνυμος 38396 έγραψε...
Μία είναι η αλήθεια σχετικά με το "επος του '40". Αν ο Μεταξάς δεν ητανε τσιράκι των ¶γγλων, οι Ρωμιοί θα ήτανε με το μέρος των Γερμανών και δεν θα εκτελούσανε αντιστασιακές εντολές απο τους "συμμάχους". Και ένα λίγο άσχετο, είπανε οι Ναζί "θα γυρίσουμε και η γή θα τρέμει", το λένε και οι Πόντιοι σήμερα, τα μαντρόσκυλα της Ρωμιοσύνης.
27.04.2016, 00:57:41





Ανώνυμος 38507 έγραψε...
το λένε και οι Πόντιοι σήμερα, τα μαντρόσκυλα της Ρωμιοσύνης
ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΤΟ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ

08.05.2016, 19:34:41





Ανώνυμος 39032 έγραψε...
Ανώνυμος 38507 Όταν αυτοί που σε καταστρέψανε και σου φερθήκανε σκάρτα ήτανε όλοι Πόντιοι, δεν είναι μένος, ειναι δίψα για εκδίκιση, αλλά Πόντιος είσαι, σε τρώει μέσα σου, δειλέ άνθρωπε. ¶ντε πάλι τα Caps Lock και κλαψούρισε μαντρόσκυλο της ρωμιοσύνης. Αλλιώς αν τολμάς πάνε να διεκδικίσεις τα εδάφη που οι πρόγονοι σου εγκαταλείψανε πριν 100 χρόνια, που δεν θα το κάνεις, μόνο απο απόσταση βολής το παίζετε "λεβέντες". Δειλοί και πονηροί άνθρωποι. Παίξε μας κάτι στον κεμετζέ σου τώρα, γιατί καλύτερα να μας κουφάνεις παρά να διαβάζουμε το παραλήρημα σου.
15.07.2016, 19:04:23





Ανώνυμος 39037 έγραψε...
Ανώνυμος 38507 Εσύ που μπαίνεις εδώ και χρόνια και κλαψουρίζεις με τα Caps Lock σου είσαι φυσιολογικός, πιστεύεις: Ψυχικά άρρωστος είσαι "παλικάρι" μου και επειδή δεν μπορείς να δείξεις πυγμή έξω στην πραγματική ζωή, ξεσπάς εδω μέσα!
15.07.2016, 21:01:37





Ανώνυμος 39097 έγραψε...
ΤΟΣΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΙΧΑΤΕ ΣΑΝ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΟΥ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΡΕΞΑΤΕ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΒΑΛΑΤΕ ΓΕΡΜΑΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΣΤΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ ΣΑΣ, ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ "ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΟΣ ΛΑΟΣ". ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΟΙ ΡΩΜΙΟΙ, ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΠΟΥΛΗΣΑΤΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝΕ ΑΠΟ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ. ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΝΕΟ-ΡΩΜΙΟΙ ΑΛΛΑ ΕΡΧΕΤΕ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΓΙΑ ΟΛΑ, ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΤΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΙΚΙΕΣ ΣΑΣ. ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΑΣ.
23.07.2016, 18:36:02





Ανώνυμος 39332 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ

ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ

ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ

~

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ
01.08.2016, 02:54:29





Ανώνυμος 40453 έγραψε...
ΝΙΑΟΥ
28.12.2016, 10:20:31





Ανώνυμος 40476 έγραψε...
Ανώνυμος 39513 έγραψε...
ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΤΟΝ ΑΛΙΤΗΡΙΑ ΒΓΔΕΛΙΓΜΑΤΙΚΟ ΒΡΙΖΟΣΠΟΡΟ
ΜΠΡΑΒΟ ΛΕΒΕΝΤΗ
ΞΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ
ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ
ΜΕΛΕΤΗΣΕΣ ΤΑ ΦΑΝΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΙΦΝΗΣ ΡΑΤΣΑΦΕΡΝΟΣ ΕΓΩΪΣΤΟΜΑΝΗΣ
ΑΡΑΔΙΑΖΕΙΣ ΒΡΙΣΙΕΣ
ΠΕ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΕΔΑΗ
ΟΥΝΟΣΠΕΡΜΟΣ ΕΙΣΑΙ ἤ ΓΟΤΘΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΣΛΑΒΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΤΟΥΡΚΟΓΥΦΤΟΣΠΕΡΜΟΣ.
ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. ΞΕΡΕΙΣ ΝΤΟΥΒΑΡΙ ΓΙΑΤΙ;;
ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟΝ ΕΥΜΑΙΟΥ ΚΥΔΟΥΣ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΥΜΑΙΑ ΚΕΔΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ
ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΡΙΤΟΝ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙ
ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟ ΖΩΟΣΠΕΡΜΟ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΑ ΠΟΘΗΤΕΥΕΙ.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΑΜΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΟΤΙ ΜΟΝΟΝ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΠΑΣΤΑΡΔΗΣ ΡΑΤΣΑΣ ΑΡΕΙΑΣ ΦΥΛΗΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΟΥ ¶ΡΗ ΜΑΣ.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΡΑΤΣΑ ΕΧΟΥΝ
ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΙ ΟΣΟ ΑΝΤΕΞΟΥΝ.
ΖΩΟΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΡΦΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
ΠΟΥ ΤΖΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ
ΟΙ ΑΔΕΡΦΑΡΕΣ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΑΣ ΠΡΟΙΚΙΣΑΝ ΜΕ ΑΙΜΟΒΟΡΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ
ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΜΕ ΑΛΛΩΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥΛΑΜΕ ΜΑΓΚΙΚΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑ.
~
Bielidopoulos ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

07.08.2016, 07:48:11
Bielidopoulos. βλέπω θυμήθηκες τον γορίλα πρωτόγονο σου κατά τον Λατίνο σου Δαρβίνο δάσκαλο σου.
μεγάλε!!!! και γ1μω τα αιμοβόρου μισάνθρωπου ροπαλοφόρα ΕΝΣΤΥΞΞ ΚΤΑ σου. (ΡΟΠΑΛΟΦΑΠΑ, ΒΑΜΒΑΚΟΧΑΤΖΑΡΩΝ ΣΦΑΞΙΜΑΤΑ, ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΙΑΣ ΑΠΟΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΔΟΥΣ , ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ¶ΡΡΩΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ.
έτσι θα με μάθεις να βρίζω ξιπασμένε Λατίνε;;; αλλά ξέχασα αυτά δεν έκανες στις αποικίες σου και συνεχίζεις ακόμη σαν ΤΟΜΣΕΝ ΚΑΙ ΣΟΜΠΛΕΡ να δρομολογείς;;

30.12.2016, 09:17:35





Ανώνυμος 43435 έγραψε...
Οι λογος που στην Ελλαδα υπηρξε ξενοκρατια μετα την επανασταση των κλεφτων και των φραγκοσπουδαγμενων διανοουμενων ηταν οτι η επανασταση δεν σταθηκε νικηφορα ισαμε το τελος της. Στην πραγματικοτητα οι Αγγλοι ηταν αυτοι που για δικους τους λογους αποφασισαν να δημιουργησουν Ελλαδικο κρατιδιο και την τελευταια στιγμη συνετριψαν τους Οθωμανους στο Ναβαρινο. Σε τελικη αναλυση η αποτυχια της επαναστασης οφειλεται στο ποιον του στρατευματος που αποτελουνταν απο ατακτους εγκληματιες προερχομενων απο πολλα ανταγωνιστικα μεταξυ τους πατριαρχικα κεντρα ισχυος. Ο εντονα λαφυραγωγικος-οχλοκρατικος χαρακτηρας της εξεγερσης και ο διασπασμος των φατριων-συμμοριων σταθηκε αδυνατος να συντριψει τις πιο ευτακτες οθωμανικες μοναδες παρα την γενικοτερη παρακμη της αυτοκρατοριας. Οι Αγγλοι διεθεταν βαθμους ελευθεριας στο μειωμενων κυριαρχικων δικαιωματων κρατιδιο μη λογαριαζοντας την μεταξικη ουδετεροτητα και με αυτο το προσχημα ο Ιταλος δικτατορας εισεβαλε με σκοπο να ανταγωνιστει τον Γερμανο ομολογο του στα γυμνασια της ισχυος παρα την θεληση του δευτερου ο οποιος την ιδια περιοδο δεν ειχε καμια ορεξη να ασχοληθει με το Ελλαδικο κρατιδιο παρα μονο να εξασφαλισει τα νοτα του καταλαμβανοντας την εχθρικα διακειμενη Γιουγκοσλαβια για να αφοσιωθει πληρως στην αμεσα προγραμματισμενη προς ανατολας εισβολη. Μαλλον αληθευει οτι οι Αγγλοι προκαλεσαν η επισπευσαν με δολιο τροπο τον θανατο του Μεταξα για να αποτρεψουν τυχον γρηγορη συνθηκολογηση και να εξασφαλισουν οσο το δυνατον περισσοτερο χρονο. Τελικα ομως η Γερμανικη εισβολη θα γινοταν ετσι και αλλιως αφου ο Χιτλερ ενδιαφεροταν να σωσει την περιωπη του αξονα που επληγη λογω των δυσχερειων της ιταλικης εισβολης στα Αλβανικα βουνα, ενα γεγονος που η Βρετανια, εν ειδη απελπισιας, υπερτιμησε παραβλεποντας τον συγκαιριακο του χαρακτηρα και βιαστηκε να αναγορευσει και να αξιοποιησει προπαγανδιστικα ως δηθεν συμμαχικη νικη. Ομως ο πρωτογονος Ελληνικος στρατος ηταν ηδη στα προθυρα διαλυσης πραγμα που καθιστουσε την συνθηκολογηση Τσολακογλου μαλλον συμβολικη πραξη ενος τετελεσμενου γεγονοτος και την οποια αντισταση προηγηθηκε επισης συμβολικη.

Αυτα που λενε εδω οι συμπαθουντες του Χιτλερισμου οτι δηθεν ηταν τσιρακι τον Αγγλων ο Μεταξας ειναι ανεδαφικα. Ο Μεταξας ηθελε ουδετεροτητα οπως και καθε λογικος ανθρωπος σε εκεινη την περιπτωση αλλα του ηταν αδυνατο να την επιβαλει επειδη ακριβως διοικουσε προτεκτορατο. Προσωπικα σιγουρα εκλινε περισσοτερο προς τις φασιστικες δυναμεις και υπολογιζε σε μια γρηγορη συνθηκολογηση που ομως δεν του βγηκε.
09.07.2017, 15:46:59






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...