Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ
ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ ΡΩΜΙΑΣ


Ο διαχρονικός της ρόλος
στο κοινωνικό γίγνεσθαι
της Ρωμιοσύνης


Έγραψε στις 29.06.2013 ο/η:

Επιστροφή

Η ρωμιά δέν αποτελεί ιδιαίτερα δύσκολη περίπτωση όσον αφορά στην αποκρυπτογράφηση τής υπόστασης και τού ρόλου της στο κοινωνικό γίγνεσθαι τής Ρωμιοσύνης. Αναμφίβολα, ο ρόλος της έχει σημαντικά μεταβληθεί στην πάροδο τού χρόνου, αλλά μονάχα επιφανειακά. Ας εξετάσουμε λοιπόν τη ρωμιά σε όλες τις παραλλαγές της:


Η Προπολεμική Ρωμιά
Γεννημένη πριν τον ΒΆ Παγκόσμιο Πόλεμο, γυναίκα πλήρως συμβιβασμένη με τον υποτελή ρόλο της. Αναθρεμμένη, για να υπηρετεί την οικογένεια, αλλά κυρίως τον σύζυγο, που παντρεύτηκε με προξενιό. Ατημέλητη, στερημένη από το δικαίωμα να επιλέξει τον σύντροφο τής ζωής της και επιφορτισμένη με την εύρυθμη λειτουργία τού σπιτιού, την ανατροφή των παιδιών και την ικανοποίηση των απαιτήσεων τού συζύγου. Γεωργικές εργασίες, αλλά και οικιακές. Από μικρή διδασκόταν την «τέχνη» τού υπηρετείν. Ο ελεύθερος χρόνος στην εκκλησία τού χωριού, λίγη ρόκα, λίγο κουτσομπολιό με τις γειτόνισσες και σιωπή...

Χοντρό οιδιπόδειο με τους γιους της, που τους θέλει «σκληρά αρσενικά», ενώ τις κόρες της παρθένες και νοικοκυρές. Κακιά με τις νύφες της και δοσμένη στα εγγόνια της. Επαρχιώτισσα στην πλειοψηφία της, στερημένη από το δικαίωμα τής μόρφωσης, εμβαπτισμένη στο δισυπόστατο: «δούλα και κυρά». Όταν έμενε χήρα, περιπλανιόταν σαν μαυροντυμένο φάντασμα στα μοναστήρια, στις στάσεις λεωφορείων, στις λαϊκές              Η διαχρονική θρησκειολαγνεία τής ρωμιάς.
και στα ευχέλαια.


Μιας και με το νερό δέν είχε ποτέ ιδιαίτερα καλές σχέσεις, βρωμοκοπούσε, ιδιαίτερα το καλοκαίρι με τη ζέστη, ενώ οι αξούριστες μασχάλες της έβγαζαν μια αποπνικτική μυρωδιά από την απλησιά. Αυτές οι ρωμιές σήμερα δέν υπάρχουν ή σε περίπτωση που ζουν είναι προγιαγιάδες και άνω των 80-90 ετών.
   
 


 
Το τσεμπέρι, που φοριέται ακόμα σε μουσουλμανικές χώρες, συνηθίζεται ακόμα στη Ρωμιοσύνη, ειδικά στα χωριά, σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Πάντως, ακόμα και πριν από μερικές δεκαετίες στην Ελλάδα, οι περισσότερες ρωμιές και στις πόλεις εξακολουθούσαν να καλύπτουν το κεφάλι τους, όταν ήταν να βγουν έξω.

Όσο για το «κουκούλωμα» γαμπρού, αυτό αποτελεί τον απόλυτο διαχρονικό διακαή πόθο τής ρωμιάς ανεξαρτήτως οικονομικής, κοινωνικής ή πνευματικής κατάστασης.

 


Η Μεταπολεμική Ρωμιά
Γεννημένη λίγο μετά τον πόλεμο, συνήθως στην επαρχία, αλλά απαντάται να κατοικεί κυρίως στις μεγάλες πόλεις μιας και κατά τη διάρκεια  τού ΄50 -΄60 υπήρξε μια άνευ προηγουμένου εσωτερική μετανάστευση, που οδήγησε στο νοσηρό φαινόμενο τής αστυφιλίας. Μεγαλωμένη με μεγαλύτερες ανέσεις και περισσότερες ελευθερίες, που παρείχαν οι μικροαστοί επαρχιώτες γονείς απεγκλωβισμένοι από τις κλειστές κοινωνίες τής επαρχίας. Η μόρφωσή τους περιοριζόταν το πολύ σε ένα εξατάξιο γυμνάσιο με ολίγον από αγγλικά ή γαλλικά.

Γαλουχημένη με την «Αλίκη στο Ναυτικό», το περιοδικό «Φαντάζιο» και το «Πάνθεον», το shake, τους Charms και τους Olympians, τα πάρτι  με το βερμούτ και το VAT69, ονειρευόταν να βρει έναν πρίγκιπα, που θα την πάρει στο άσπρο του άλογο και θα την κάνει βασίλισσα ικανοποιώντας παράλληλα όλες τις ενδυματολογικές και life-style ονειρώξεις της προερχόμενες από την ανάγνωση των κοριτσίστικων εντύπων τής εποχής. Οι σεξουαλικές τους δραστηριότητες περιελάμβαναν αρκετές ευρεσιτεχνίες πλην την κανονικής διείσδυσης, διότι η «παρθενία πράγμα ιερόν εστί» και φυσικά ήταν και ένα σημαντικό ατού, δια την άλωσιν τού «νυμφίου».


Μετά το γάμο όμως, το σκηνικό άλλαζε ριζικά. Η ρωμιά γινόταν μια χοντρή μάνα με τεράστια περιφέρεια, που κυνηγούσε τα παιδιά της στις παραλίες για να φάνε το αυγό τους, τα μάθαινε πώς να κατουράνε στη θάλασσα, ενώ στις εκδρομές εναπόθετε με περισσή επιδεξιότητα την πλαστική σακούλα με τα σκουπίδια στο πρώτο κλαδάκι δέντρου που έβρισκε.

Τα μουσικά γούστα άλλαξαν και ο Καζαντζίδης με το Διονυσίου (όχι τον Αρεοπαγίτη) αντικατέστησαν τους ξενόφερτους ήχους των «γιεγέδων». Σαν μάνα αγοριών, ιδιαίτερα σκληρή με τις νύφες, απαιτητική στο θέμα τής προίκας και μένος κατά οποιασδήποτε «ξεβράκωτης», που θέλει να τής κλέψει τα «παλικάρια» της. Σαν μάνα κοριτσιών, εξαιρετική δασκάλα, για το πώς θα τα μπλέξουν με κανέναν «παραλή», πως θα τον κάνουν να ζηλεύει και πώς θα τον αφαιμάζουν χωρίς να το καταλαβαίνει διατηρώντας κρυφό κομπόδεμα.

Οι σημερινές ρωμιές αυτής τής κατηγορίας είναι γύρω στα 65, ενώ η συμμετοχή τους στο εκκλησίασμα είναι ευθέως ανάλογη με την αύξηση τής ηλικίας τους.


Η Ρωμιά τής Μεταπολίτευσης
Πρώτη ή δεύτερη γενιά επαρχιωτών, γεννημένη συνήθως μετά το ΄70 -΄75 σε αστικό κέντρο, αλλά με πολύ χαλαρότερους δεσμούς με το «χωριό» απΆ ότι η προηγούμενη κατηγορία. Μάλιστα, μακρινά ξαδέρφια και συγγενείς από το χωριό τού μπαμπά και τής μαμάς συχνά αποκαλούνται ως «βλάχοι» από τη ρωμιά τής μεταπολίτευσης.












Η ρωμιά μάνα τής μεταπολίτευσης
μέσα από την ταινία τού Νίκου Αλευρά: «Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι»,
η οποία, όταν πρωτοπροβλήθηκε ένα σαββατόβραδο τού 1983 στην κρατική τηλεόραση, κόπηκε στον αέρα, προτού ολοκληρωθεί.


Το όνειρο τής σύλληψης «νυμφίου» παραμένει, αλλά συγκατοικεί παράλληλα με την επιθυμία διορισμού στο δημόσιο, που «είναι ό,τι το καλύτερο για μια γυναίκα». Και τα δυο επιτυγχάνονταν σχετικά εύκολα, λόγω του αριστερόφρονος περιβάλλοντος όχι μόνο τής οικογένειας, αλλά και των χρόνων σπουδών με συμμετοχές σε «νεολαίες», σπουδαστικές «φράξιες» και λίγο αργότερα εγγραφές σε κομματικές οργανώσεις.

Το πεδίο σπουδών περιλαμβάνει τουλάχιστον το λύκειο, αλλά και πανεπιστήμιο, που για την επαρχιώτισσα λειτουργεί και σαν ευκαιρία να δραπετεύσει από τις κλειστές κοινωνίες τής επαρχίας σΆ ένα πιο απελευθερωμένο περιβάλλον.

Έχοντας εμπεδώσει τη μέθοδο Sylva, για να «απελευθερώσει» το νου της, όταν γίνεται μητέρα, επιδιώκει τα παιδιά της να ασχοληθούν με χίλιες δυο δραστηριότητες. Από άθληση μέχρι πιάνο, ξένες γλώσσες, σκάκι και διδασκαλία αρχαιοελληνικής γλώσσας στις σχολές γραφικού ελληναρά ρωμιοχριστιανού πολιτικάντη, μέσω τού οποίου, αλλά και τού ειδικού ελωχιμολόγου, ανακαλύπτει την «ιδιαίτερη αρχαιοελληνική» της καταγωγή, που σιγά - σιγά την απομακρύνει και από τα πρώην αριστερά της ιδεώδη.


Αρέσκεται στο να ντοπάρει τα παιδιά της σαν άλογα κούρσας προσδοκώντας να τα μετατρέψει σε πανεπιστήμονες ή πολύ πλούσιους επιχειρηματίες ή πολύ φτασμένους πολιτικούς, για να τα «καμαρώσει» μια μέρα στη τηλεόραση.

 




Η Ρωμιοσύνη τής κρίσης
έρχεται δεύτερη στον κόσμο
σε πλαστικές επεμβάσεις!
 

Τις σεξουαλικές της ανάγκες, που έχουν αυξηθεί λόγω χρόνιου γάμου και ρουτίνας τις ικανοποιεί με πολύ νεότερους εραστές, τους οποίους και αλιεύει επιτυχώς μέσα από τα γνωστά μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς όμως ποτέ να θέτει σε κίνδυνο το γάμο της.
 
Προσέχει τον εαυτό της, δαπανά αρκετά για τον καλλωπισμό της με λιποαναρροφήσεις, ανορθώσεις  στήθους και λευκάνσεις οδόντων. Τελευταία βέβαια έχουν προστεθεί και τα «μπότοκς», όπως επίσης και η λεύκανση πρωκτού (δέν είναι καθόλου αστείο).

Σε γενικές γραμμές, η ρωμιά τής μεταπολίτευσης είναι εξαιρετικά ωφελιμίστρια, αλλά συνάμα και εφευρετική. Για παράδειγμα, έχουν εμφανιστεί τα λεγόμενα «καλσόν αυτοκινήτου» (ανοιχτά μπρος και πίσω) για γρήγορες «ξεπέτες» με φίλους των γιών της μέσα σε αυτοκίνητα.

Με τη θρησκεία διατηρεί μια παθητική στάση χωρίς να την απορρίπτει και χωρίς φυσικά να αποχωρίζεται το σταυρουδάκι της, το οποίο και ανεβοκατεβάζει δεξιοτεχνικά εντός της σχισμής τού στήθους της, όταν επιθυμεί να εμπλέξει κάποιο αρσενικό στις σεξουαλικές επιθυμίες της. 


Ως δημόσιος υπάλληλος και συνδικαλίστρια, δέν χάνει την ευκαιρία μεταξύ διαδηλώσεων, στάσεων εργασίας και απεργιών, να διοχετεύει την επαναστατική της ενέργεια στην αγκαλιά συναδέλφου συνδικαλιστή και πάντα εντός κάποιου πλήρως εχέμυθου περιβάλλοντος.

Ρωμιά μάνα:
Μεγαλώνει παιδιά μέσα στον
ταλιμπανισμό, τον εθνικισμό
με μεγαλοϊδεατικά και μανταμ-
σουσούδικα σύνδρομα.

Αν κι έχει κατά καιρούς υμνηθεί, στην ουσία φέρει μέγιστο
μερίδιο ευθύνης για το σημερινό
χάλι τής ρωμέικης
κοινωνίας μας.
 
Αν και γαλουχημένη στο rock, τού οποίου και την ένδυση υιοθετεί στα εφηβικά της χρόνια, με την πάροδο τού χρόνου, η ρωμιά τής μεταπολίτευσης εκδιώχνει τα «σεκλέτια» της με βαριά λαϊκά, όταν σαρανταρίζει, ενώ αρέσκεται να χαλαρώνει με ελαφρολαϊκά άσματα νεαρών τραγουδιστών και τραγουδιστριών, που λανσάρονται με τηλεοπτικό τρόπο στον κόσμο της.

Με την πάροδο τού χρόνου, απεμπολεί σταδιακά τον «αριστερισμό» της χρησιμοποιώντας τη φράση «μεγαλώσαμε πια».

Με τη μαγειρική δέν έχει καθόλου καλή σχέση και δέν καταπιάνεται παρά μόνο αν δει κάποια συνταγή στη τηλεόραση και θελήσει να την εκτελέσει (κυριολεκτικά και μεταφορικά).

Ένα από τα φετίχ της είναι τα τούρκικα σήριαλ, με τα οποία ενίοτε και αυτό-ικανοποιείται σε περιόδους αρσενικής ανομβρίας επιθυμώντας έστω και περιοδικά, έναν «οθωμανικό κόσμο» με όλα τα συμπαρομαρτούντα του.
 


Η πνευματική τροφή τής σύγχρονης ρωμιάς.

«...Η Κάσι αφήνεται στα χέρια τους αψηφώντας κάθε νόμο τής λογικής, όταν διαπιστώνει, ότι ένας μεγάλος ανεκπλήρωτος έρωτας ζητά να αναστηθεί μέσα από τη δική της ύπαρξη. Μια σαρωτική θύελλα γεγονότων μαστιγώνει το παρόν της, ενώ ένα τραγικό παρελθόν ζητάει να δικαιωθεί.
»Ποιες είναι αυτές οι γυναίκες, που σέρνουν ακόμη τις φιγούρες τους μέσα στους αιώνες; Ποιος είναι αυτός ο άνδρας, που τις αγάπησε τόσο πολύ;
»Ένα μεταφυσικό αισθηματικό θρίλερ, που θα σας καθηλώσει, θα σας προβληματίσει κι ίσως σας λυτρώσει από τους επίγειους φόβους σας».
 


Η νεότερη γενιά ρωμιάς
Γαλουχημένη σε ένα περιβάλλον μεσοαστικό και αγκαλιά με το διαδίκτυο, είναι ένα πλάσμα παντελώς ανιστόρητο, απολιτίκ και απαίδευτο με την κυριολεκτική, αλλά και τη μεταφορική έννοια τής λέξης. Μπορεί να είναι πτυχιούχος, για παράδειγμα τής Νομικής, αλλά να μήν γνωρίζει καθόλου γεωγραφία, ιστορία και φιλοσοφία. Στόχος της δέν είναι τόσο η γνώση τού αντικειμένου, αλλά το κοινωνικό εκτόπισμα, που προσφέρει ο τίτλος σπουδών της, που θα την βοηθήσει να αναρριχηθεί γρηγορότερα στη σκάλα τής εταιρικής ιεραρχίας.

Αρέσκεται στο να διαβάζει ανούσιες ηλιθιότητες, που φέρουν τον τίτλο τού «μεταφυσικού αισθηματικού θρίλερ», δηλαδή αναγνωσμάτων, που ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία, την επιστήμη, τη λογική, την καλλιέργεια τού νου και την πραγματική παιδεία.

Μαθημένη στην ασφάλεια και τα λεφτά τού μπαμπά, τής μαμάς και τελευταία, τής γιαγιάς, δέν έχει στόχους και επιδιώξεις, που οδηγούν στην πραγματική αυτοβελτίωση τής προσωπικότητάς της, αλλά μονάχα στην κοινωνική και οικονομική της αναβάθμιση.

Αρέσκεται στο να εναλλάσσει από μικρή ηλικία τους ερωτικούς της συντρόφους και στο να αδιαφορεί παντελώς για τις πολιτικο-κοινωνικές εξελίξεις.
 
Εξαιρετικά συμφεροντολόγα, συνήθως καταφέρνει να παγιδεύει αγόγγυστα βουτυρομπεμπέδες με φορτωμένη τσέπη, που είναι πάντα πρόθυμοι να τής ικανοποιήσουν όλα της τα χατίρια.

Στην ανταγωνιστική κοινωνία, η ρωμιά τής νεότερης γενιάς μαθαίνει να λειτουργεί ως δευτερεύων άνδρας επιδιώκοντας να ανταγωνιστεί σκληρά γυναίκες και άνδρες, ώστε να θριαμβεύσει μέσα από μία επιτυχημένη καριέρα.

Τον γάμο δέν τον πολυσκέφτεται εκτός αν σημαίνει μόνιμη και εξασφαλισμένη οικονομική αποκατάσταση, πράγμα, που δηλώνει λανθάνουσα ανασφάλεια και υποταγή σε όποιον τής εξασφαλίσει μια άνετη ζωή, αλλά με κύρος και αναγνώριση.

Η σύγχρονη ρωμιά θεωρεί τόσο σημαντικό τον εαυτό της, ώστε να αξίζει τής προσοχής και τής φροντίδας των πάντων χωρίς εκείνη να χρειάζεται να κάνει κάτι ως ανταπόδοση. Απόρροια αυτού είναι η έλλειψη σεβασμού προς τον περίγυρό της. Αυτό, που γεμίζει το κεφάλι της, δέν είναι ο αυτοσεβασμός, αλλά η έπαρση με τρικυμία: ¶λλα σκέφτεται, άλλα θέλει, άλλα δείχνει, άλλα κάνει...

Μεγαλώνοντας όμως, επιθυμεί να γίνει «μαμά» με κάθε τρόπο, ακόμα και εκτός γάμου, για να «ολοκληρωθεί» σαν γυναίκα. Συνήθως, καταλήγει νευρασθενική, ενώ αν τύχει και γίνει μητέρα, φέρνει στον κόσμο νευρασθενικά παιδιά, που νοσούν από τα χρόνια τής κύησής τους, λόγω των χαπιών, αλλά και τού αρρωστημένου νευρικού συστήματος τής μητέρας τους.

Με τη θρησκεία έχει και αυτή μία ενδόμυχη στάση, η οποία και σΆ αυτήν την περίπτωση είναι σε ευθέως ανάλογη σχέση με την αύξηση τής ηλικίας της.


  
- Το 62% των σύγχρονων γυναικών στη χώρα μας καπνίζει λίγο ή πολύ.
- Το 15% κάνει υπερβολική χρήση αλκοόλ.
- Το 41,3% έχει καπνίσει ινδική κάνναβη.
- Το 5% σνιφάρει κοκαΐνη.
- Ένα 12% κάνει απ΄τα λοιπά ναρκωτικά.
- Το 70% εξ αυτών από μικρή ηλικία               
(Φωτ. εφημ. «Έθνος»).
παίρνει φάρμακα.

- Το 20% είναι παχύσαρκες.
- Το 47% είναι υπέρβαρες.
- Ένα ποσοστό 2%(!) γυμνάζεται εντατικά (5 φορές την εβδομάδα), ενώ το 8% γυμνάζεται 2 φορές την εβδομάδα!
- Κατέχουν την πρώτη θέση σε εκτρώσεις στην Ευρώπη.
- Οι γυναίκες στην Ελλάδα κατέχουν ένα απ΄τα χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας στην Ευρώπη.

 
 

Συνοψίζοντας...
Η ρωμιά, όσο κι αν έχει μορφωθεί, όσο κι αν έχει εξευρωπαϊσθεί, όσο κι αν έχει κοινωνικοποιηθεί παραμένει δέσμια των καταλοίπων, των δεισιδαιμονιών και των παραδόσεων τής Ρωμιοσύνης. Βαθειά μέσα της επιθυμεί να διαδραματίζει και να υιοθετεί έναν υποτελή ρόλο, που πηγάζει από την ανασφάλειά της για τη ζωή.

Ακόμα και η ρωμιά, που μορφώνεται και καταλαμβάνει υψηλή θέση, μέσα της επιθυμεί την υποταγή της σε κάποιο αρσενικό, που θα αναλάβει να ρυθμίσει τη ζωή της.


Αν τύχει και χωρίσει, δέν είναι επειδή επιθυμεί να είναι ανεξάρτητη και πιο ελεύθερη, αλλά επειδή ο άντρας που γνώρισε δέν τις «υπέταξε» αρκετά. Η όλη συμπεριφορά της θα μπορούσε να είναι μια περιγραφή τής Εσθέρ Βιλάρ στο βιβλίο της «Ο Ντρεσσαρισμένος ¶νδρας».


Τα τελευταία χρόνια, που επιφορτίστηκε η ρωμιά επί πλέον και με το άγχος τής επαγγελματικής της αποκατάστασης, έχασε την ηρεμία της, έγινε νευρωτική και βολοδέρνει μέχρι τα σαράντα της στα ξενύχτια, τις καταχρήσεις, τα ποτά, τα χάπια, τις εκτρώσεις...
Όταν κι αν παντρευτεί και μείνει έγκυος, όλα αυτά μεταφέρονται στο έμβρυο.  

Η σημερινή ρωμιά μάνα μεγαλώνει παιδιά με κουσούρια, τα παιδιά τής επόμενης, χειρότερης ακόμα κι από τη σημερινή, γενιάς ρωμιών.

(Φωτ. Από το προφίλ τού Facebook:

Παντρευόμαστε μόνο με ελληνόπουλα.
Κρατάμε ζωντανό τον ελληνισμό
).
 

Η ρωμιά έχει μια λανθασμένη οπτική για το φεμινισμό, που όπως όλα τα κινήματα εισήχθη στη Ρωμιοσύνη διαστρεβλωμένο και παραποιημένο. Η ρωμιά, που κηρύσσει πόλεμο κατά των ανδρών επιδιώκοντας να βγάλει προς τα έξω την εικόνα μιας γυναίκας αρπακτικού, γεμάτης φθόνο και απαιτήσεις, είναι ουσιαστικά πλάσμα κατεστραμμένο μιας και ο μεγαλύτερος εχθρός της είναι ο ίδιος της ο εαυτός, προϊόν τού υπανάπτυκτου, μεσαιωνικού, θρησκόληπτου, παράλογου, «δήθεν» και καταστροφικού περιβάλλοντος τής ίδιας τής Ρωμιοσύνης.


Ράνια Βούλτεψη & Ισιδώρα Ντάνη



Διαβάστε ακόμα στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Η Ημέρα τής Ρωμιάς
Ο μισογυνισμός των αρχαίων ελλήνων
¶ν είστε γυναίκα και θέλετε να είστε «καλή χριστιανή»... Διαβάστε ποιά είναι η θέση σας στο χριστιανισμό
Σε αναζήτηση γυναικών στον ¶θωνα


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
Αυτά τα ζώα (κτήνη πες καλύτερα) κάνουν κουμάντο στην (τρ)Ελλάς. Ένα κείμενο για τον νεοέλληνα μπαμπά-μπάρμπα για να δέσει το γλυκό. Ας εύχονται οι πολιτισμένοι άνθρωποι της υφηλίου να μην καταρρεύσει το Ελλαδιστάν και ξαμοληθούν τα κτήνη στους τέσσερις ορίζοντες, διότι κινδυνεύει ο ανθρώπινος πολιτισμός από τα συνάφια τους.
29.06.2013, 10:55:10





Bielidopoulos έγραψε...
http://www.youtube.com/watch?v=lpqKLqLx9fQ
29.06.2013, 10:55:10





Bielidopoulos έγραψε...
http://mediavoxgalanakis.wordpress.com/2010/03/04/πέφτουν-οι-σφαίρες-σαν-το-χαλάζι-επανα/
29.06.2013, 11:51:53





Ανώνυμος 29514 έγραψε...
Δίδαξέ μας πολιτιζμό ρε Μέγα Bielidopoulos.
18.08.2014, 20:05:09





Ανώνυμος 29696 έγραψε...
Πάρε πρώτα υπερδόσεις ασκορβικού οξέος σε ταμπλέτες για να ανεβάσεις IQ.
;)

I.Bielidopoulos
19.09.2014, 09:58:03





Ανώνυμος 29817 έγραψε...
12 χρονώ Bielidopoulos
11.10.2014, 00:24:21





Ανώνυμος 30347 έγραψε...
Κακής ποιότητας κριτική από δυο κυρίες ενάντια στο φύλο τους .Το άρθρο ερμηνεύει κάποια χαρακτηριστικά που της προσέδωσε το αρσενικό φύλο ,στη μακροχρόνια υποταγή της από τους εκμεταλλευτές άνδρες .Αν είχαν διαβάσει θα γνώριζαν ποιος ήταν ο ρόλος της γυναίκας στην επιβίωση του ανθρώπινου είδους .Θα ήξεραν πως η ίδια η ανακάλυψη της γεωργίας και τα πρώτα εργαλεία για την καλλιέργεια οφείλεται σε αυτές .Η βία που υπέστει η γυναίκα κατά την μακρά περίοδο της πατριαρχίας είναι απίστευτη .Στη σημερινή εποχή το κράτος και το καπιταλιστικό σύστημα την εκμεταλλεύονται , - δημιουργώντας πρότυπα συμπεριφοράς - ,πολύ περισσότερο από τον εργαζόμενο άνδρα .Όταν αποζητάς μια νέα κοινωνία την κριτική ματιά σου την στρέφεις κατά του αφέντη .Πρέπει να διακρίνουμε σε αυτά που καταλογίζουν οι δυο κυρίες στο ίδιο τους το φύλο ,τα αποτελέσματα της κυρίαρχης ιδεολογίας πάνω τους .Η εκκλησία ,η παιδεία ,η κυρίαρχη αγωγή της εξουσίας του κράτους ,στοχεύουν , -μέσο της προπαγάνδας των προτύπων - στην διαιώνιση της πλήρους υποταγής της γυναίκας , μα και όλης της κοινωνίας στους νόμους και στις συμπεριφορές που ευδοκιμούν τη συνέχιση της κατοχής της κοινωνίας από το κράτος . Διάβασε : Η Πατριαρχία ,Ernest Borneman
05.12.2014, 15:39:20





Bielidopoulos έγραψε...
~
Αθάνατη Ελληνίδα μάνα! Οι 15 φράσεις - σταθμός στα αυτιά των παιδιών!
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2015/05/15_19.html

19.05.2015, 07:49:35





Ανώνυμος 40546 έγραψε...
Bielidopoulεεεεεε ανοιξες την σακουλα της γλιτσας και βρωμας του λογου σου. ευγε αλητηριε μυξευματικε εγκεφαλε
07.01.2017, 07:07:50





Ανώνυμος 41935 έγραψε...

Ανώνυμος 30347 Θίχτηκες για την Ρωμιά εσύ και μην μας λες ότι σε πήρε ο πόνος πυο αναφέρονται σε άτομα του ιδίου φίλου οι αρθρογράφοι, άσε την κλαψοφιλοσοφία της πλάκας περί πατριαρχίας, στο ρωμιοσυνισταν αυτα δεν ισχύουν, ισχύει ο νομος του ισχυροτερου που θα φαει τον αδυναμο, με ποιο απλα λόγια ζούγκλα.
29.03.2017, 05:22:55





Ανώνυμος 41936 έγραψε...
ΓΙΑΤΙ ΒΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΜΟΥ ΚΡΙΝΕΤΕ ΤΙΣ ΡΩΜΙΕΣ;
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ, ΝΑ ΝΤΥΝΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΞΕΚΩΛΑ, ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΔΙΑΡΚΩΣ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΛΑΘΗ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΣ, ΒΡΩΜΟΣΤΟΜΕΣ, ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΚΙ ΑΣ ΕΧΟΥΝ ΟΤΙ ΝΑ'ΝΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΑΛΛΕΣ ΝΑ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΣΛΑΒΕΣ, ΑΛΛΕΣ ΜΕ ΑΘΙΓΓΑΝΕΣ, ΑΛΛΕΣ ΜΕ ΤΟΥΡΚΑΛΕΣ) ΑΡΑ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ. ΠΑΨΤΕ ΝΑ ΕΓΩΙΣΤΟΦΕΡΝΕΤΕ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
29.03.2017, 05:27:20





Ανώνυμος 43856 έγραψε...
Σωστό όλο το άρθρο, ειδικότερα εκεί με το κάπνισμα, 7 στις 10 νεο-ρωμιές καπνίζουν, αδύναμοι χαρακτήρες που πέφτουν με τα μούτρα στο αηδιαστικό πάθος του καπνίσματος και το αστείο είναι πως το θεωρούν και μαγκιά ή "χειραφέτηση".
08.09.2017, 21:33:43






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

1+9=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...