Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

DEUTSCHLAND
Η
CALIFORNIA
ÜBER ALLES;


Το προτεκτοράτο της Ρωμιοσύνης ως εμπόλεμη ζώνη
στο αμερικανοβρετανικό μέτωπο εναντίον τής Γερμανίας


Έγραψε στις 21.06.2013 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Επιστροφή

Οι σχέσεις ΗΠΑ και Ευρώπης έχουν περάσει από διάφορες φάσεις, που ιστορικά έχουν καταγραφεί με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν το ρόλο τής προστάτιδας και ηγεμονικής δύναμης. Μετά το τέλος τού ψυχρού πολέμου και με την υποβάθμιση τού ρόλου τού ΝΑΤΟ, η σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης πέρασε σε ένα άλλο επίπεδο, ένα στάδιο αντιπαλότητας και οικονομικής σύγκρουσης, που έχει λάβει τις διαστάσεις ενός  αφανούς μεν, αλλά σκληρού δε πολέμου.

Με τη χρεωκοπία τής Lehman Brothers το 2008, οι ΗΠΑ αποφάσισαν μέσω τού μηχανισμού τής FED να κόψουν δολάρια και να ενισχύσουν τις υπό κατάρρευση τράπεζές τους, αλλά και τις μεγάλες επιχειρήσεις τους.

Αρχικά, το πληθωριστικό δολάριο δέν φαινόταν να αποτελεί πρόβλημα για τις ΗΠΑ μιας και το συγκεκριμένο νόμισμα συμβαίνει να είναι ακόμα και σήμερα το κυρίαρχο αποθεματικό νόμισμα σε πάρα πολλές χώρες, που εξακολουθούν να το «αγοράζουν».

Οι σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης
και η διαμάχη με τη Γερμανία

Το ρίσκο όμως, που πήραν οι ΗΠΑ καθιστώντας το νόμισμά τους πληθωριστικό και υποτιμημένο σε σχέση με το ευρώ, ήταν όντως πολύ μεγάλο, γιατί δεν στάθμισε την πολιτική, που θα ακολουθούσαν οι νεοαναδυόμενες οικονομίες τής Κίνας, Ινδίας και Βραζιλίας, που μαζί με κάποιες από τις πετρελαιοπαρα- γωγές χώρες αποφάσισαν να αντικαταστήσουν ένα σημαντικό μέρος των αποθεματικών τους με το «σκληρό» ευρώ. Αυτό φυσικά, δέν αρέσει καθόλου στις ΗΠΑ μιας και περιορίζει την παγκόσμια οικονομική τους κυριαρχία και αναδεικνύει την Ε.Ε και ειδικότερα τη Γερμανία, σαν ένα σοβαρό παίκτη στη σκακιέρα τής παγκόσμιας οικονομίας.

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα, που έχει μέχρι στιγμής ωφεληθεί από την κρίση στην ευρωζώνη. Η Γερμανία κατάφερε από το 1999, που θεσπίστηκε το ευρώ σαν κοινό νόμισμα στην ευρωζώνη, να αξιοποιήσει τα πλεονασματικά αποθέματά της. Έχοντας προβεί σε μια μεγάλη εσωτερική υποτίμηση, έχοντας κάνει γενναίες περικοπές στο εργατικό κόστος παραγωγής και θεσπίζοντας ένα εξαιρετικά ελαστικό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων κατάφερε να κάνει τα προϊόντα της πολύ ανταγωνιστικά. Αυτό, τής επέτρεψε να μετατρέψει τα ελλείμματα των χωρών, που εισάγουν τα προϊόντα της, σε δικά της πλεονάσματα.


Ένα μεγάλο μέρος των γερμανικών πλεονασμάτων, που κινούνται στη σφαίρα των 15 δις. ευρώ, προέρχονται από ελλειμματικές χώρες, όπως η Ελλάδα. Με τα πλεονάσματά της λοιπόν, η Γερμανία κατάφερνε να δανείζει με υψηλότερο επιτόκιο τις χώρες, που είχαν ανάγκη χρηματοδότησης των αναγκών τους, ενώ η ίδια δανειζόταν με πολύ χαμηλότερα επιτόκια. Αυτό δημιούργησε μία αίσθηση αλαζονείας στους γερμανούς, που πίστεψαν, ότι θα γκρεμίσουν την κυριαρχία τού δολαρίου επιχειρώντας να ενθαρρύνουν τις συναλλαγές για πετρέλαιο και ομόλογα να γίνονται σε ευρώ.

Ένα ακόμα σοβαρό πρόβλημα για τις ΗΠΑ είναι οι αγαστές σχέσεις τής Γερμανίας με τη Ρωσία, οι οποίες διαρκώς αναβαθμίζονται, αλλά περιλαμβάνουν και κοινά αναπτυξιακά σχέδια σε χώρες τού πρώην ανατολικού μπλοκ, που ήδη ανήκουν ή φιλοδοξούν να γίνουν μέλη τής Ε.Ε.

Οι επιθέσεις
Βλέποντας όλα αυτά, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να επιτεθούν στην Ευρώπη με έναν πολυδιάστατο τρόπο. Ο πρώτος ήταν να χρησιμοποιήσουν τους «οίκους αξιολόγησης», που έχουν, και να επιδοθούν σε ένα μπαράζ υποβάθμισης των οικονομιών και των τραπεζών χωρών μελών τής Ε.Ε.. Το δεύτερο σκέλος τής αμερικανικής επίθεσης ήταν η εισβολή ομίλων με κεφάλαια, που έχουν προκύψει από ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία (οι «αγορές», που συχνά ακούμε στα ΜΜΕ), να αγοράσουν πολύ φτηνά ομόλογα χωρών τής ευρωζώνης  και να εκτοξεύσουν τα επιτόκια δανεισμού δημιουργώντας μια τεράστια χρηματο-οικονομική κρίση μιας και πολλές χώρες τής ευρωζώνης χρηματοδοτούν τις ανάγκες τους μόνο μέσω δανεισμού.

Οι επιθέσεις αυτές των ΗΠΑ βρήκαν την Ευρώπη απροετοίμαστη, γιατί δεν διαθέτει μηχανισμό έκδοσης ευρώ, ώστε να αμυνθεί και να απαντήσει στην αμερικάνικη πρόκληση και εκείνη με ένα πληθωριστικό νόμισμα. Το μόνο, που θα μπορούσε η Ε.Ε. να κάνει, είναι να εκδώσει «ευρωομό-
λογα», αλλά αυτό δεν το επιθυμεί καθόλου η Γερμανία, που θεωρεί, πως μόνο η αυστηρή δημοσιονομική λιτότητα
είναι η έξοδος από την κρίση. Οι χώρες με τεράστια ελλείμματα, όπως η Ελλάδα, υποχρεώθηκαν να πληρώνουν υψηλά τοκοχρεολύσια, που αν μη τι άλλο, διογκώνουν το μεγάλο δημοσιονομικό τους χρέος.


Με δεδομένο, πως δεν υπάρχουν πλέον «εθνικά νομίσματα» εντός ευρωζώνης και με το ευρώ να είναι ένα «σκληρό» νόμισμα, που δεν μπορεί να «κοπεί», όπως το δολάριο, για να χρηματοδοτήσει ελλείμματα και να ενισχύσει τις οικονομίες των ελλειμματικών χωρών μελών, η ανεργία και η πτώση των δημοσίων εσόδων αντιμετωπίζονται μόνο με αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχεία και εξαγριωτική φορολογία, που προάγει την ύφεση και όχι την ανάπτυξη. Αυτό μας οδηγεί σΆ αυτό, που είχαμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις μας (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ο μύθος τής ενωμένης Ευρώπης και Η Ευρώπη τής Γερμανίας), ότι δηλαδή ούτε η Ε.Ε. ούτε και η ευρωζώνη και το ευρώ δημιουργήθηκαν με γνώμονα το κοινό όφελος και την αμοιβαία ανάπτυξη όλων των χωρών μελών τής Ε.Ε., αλλά κυρίως για να ευεργετήσει τις οικονομίες και την πολιτικο-οικονομική κυριαρχία των χωρών τού βορρά.

Το σχέδιο
Συνεπώς, οι χώρες τού νότου πληρώνουν το μάρμαρο, που δεν είναι άλλο από τον αόρατο πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε., δηλαδή Γερμανίας. Οι ΗΠΑ όμως, δέν ικανοποιούνται με απλές εχθροπραξίες. Θέλουν να τινάξουν στον αέρα την ηγεμονία των γερμανών και να χτυπήσουν την ισχύ τού ευρώ στη ρίζα του, που δέν είναι άλλη από την κατάρρευση τής ίδιας τής ευρωζώνης.

Βλέποντας, πως ο ευρωπαϊκός νότος καταρρέει, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να εξαναγκάσουν την Γερμανία να επωμιστεί το εξαιρετικά υψηλό και στα όρια τής ουτοπίας κόστος διάσωσής του μιας και ξεπερνά τα 700 δις ευρώ. Μέρος επίσης, τής τακτικής των ΗΠΑ είναι και το μπλοκάρισμα από τη Βρετανία τής λήψης απόφασης για τον προϋπολογισμό τής Ε.Ε. για την επόμενη επταετία 2014-2020 κατά τη σύνοδο κορυφής τής Ε.Ε., που έγινε πριν λίγες εβδομάδες όσο και η σοβαρή ανακίνηση τού θέματος διοργάνωσης το 2016 δημοψηφίσματος στη Βρετανία, για να αποφασίσουν οι πολίτες τής χώρας την αποχώρηση της ή όχι από την Ε.Ε.. Είναι λοιπόν προφανές, πως οι ΗΠΑ συγκροτούν ένα αμερικανοβρετανικό μέτωπο εναντίον τής Γερμανίας.

Το προτεκτοράτο τής Ρωμιοσύνης ως εμπόλεμη ζώνη
Την ευκαιρία για την αμερικάνικη επέμβαση στην ευρωζώνη έδωσε το προτεκτοράτο τής Ρωμιοσύνης αναζητώντας βοήθεια από το ΔΝΤ, που ουσιαστικά αποτελεί ένα αφανές τμήμα τής γεωπολιτικής στρατηγικής των ΗΠΑ. Ο τότε πρωθυπουργός, προφανώς ευρισκόμενος σε διατεταγμένη υπηρεσία για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ΗΠΑ και θέλοντας να τορπιλίσει τη συνοχή τής ευρωζώνης, ενέπλεξε τις ΗΠΑ μέσω τού ΔΝΤ ως παράγοντα διάσωσης τού προτεκτοράτου.

Η Ε.Ε. και ειδικότερα η ευρωζώνη αρχικά αιφνιδιάστηκαν, αλλά μη διαθέτοντας δικούς τους μηχανισμούς «στήριξης» και σχέδιο εξόδου από την κρίση, αναγκάστηκαν να δεχτούν το ΔΝΤ ως παράγοντα διάσωσης τού κρατιδίου τής Ρωμιοσύνης, κάτι, που δέν υπήρχε σαν προηγούμενο. Κατά τη διάρκεια τής θητείας τού τότε πρωθυπουργού, δέν έγινε απολύτως τίποτα, για να διασωθεί το κράτος. Αντίθετα, λήφθηκαν εξαιρετικά δυσβάσταχτα μέτρα με κύριο εξ αυτών την εξωφρενική  αύξηση των φόρων, που οδήγησαν σε απύθμενη δημοσιονομική ύφεση.

Στόχος των ΗΠΑ ήταν η κατάρρευση τής ευρωζώνης μέσα από την αποχώρηση τής Ελλάδας από αυτήν και ο τότε ρωμιός πρωθυπουργός είχε ακριβώς αυτό ως εντολή, που έπρεπε να εκτελέσει. Οι τριγμοί στα θεμέλια τού «ευρωπαϊκού οράματος» θα ήταν τεράστιοι, ενώ δέν αποκλειόταν να λάβει χώρα το φαινόμενο «ντόμινο», που θα συμπαρέσυρε και τις υπόλοιπες χώρες τού νότου. Οι ευρωπαίοι θα έπρεπε να αντιδράσουν και να «εγκαταστήσουν» στο προτεκτοράτο τον δικό τους άνθρωπο, που αγόγγυστα θα εκτελούσε τις εντολές τους, που ουσιαστικά είχαν σα στόχο την απομάκρυνση τού αμερικάνικου παράγοντα, που αν και καθόλου ευχάριστα για τους ευρωπαίους, αναγκαστικά για αυτούς, περνούσε μέσα από τη διάσωση τού προτεκτοράτου.

Μετά λοιπόν από μια μεταβατική περίοδο με υπηρεσιακό πρωθυπουργό, οι διαθέσεις των δύο εχθρικών στρατοπέδων φάνηκαν ξεκάθαρα. Οι γερμανοί ενθάρρυναν με κάθε τρόπο την ανάληψη εξουσίας από τον συντηρητικό και φιλοευρωπαίο σημερινό πρωθυπουργό παρεμβαίνοντας μάλιστα και μέσω δικών τους εντύπων και άρθρων γραμμένων στα ελληνικά στα εσωτερικά τής χώρας, εκβιάζοντας, απειλώντας και γενικά καλώντας τους εγχώριους ιθαγενείς να επιλέξουν τον φιλογερμανό και ευρωπαϊστή αντί τού «επικίνδυνου» αντιπάλου του και σημερινού αρχηγού τής αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Οι αμερικάνοι αρχικά στήριξαν τον αντίπαλο τού σημερινού πρωθυπουργού και αρχηγό τής αξιωματικής αντιπολίτευσης επιστρατεύοντας τον αμερικανικό τύπο να φιλοξενεί τις δηλώσεις του και να τον πλαισιώνει με πολύ εγκωμιαστικά σχόλια. Στην πορεία όμως, φαίνεται πως τον εγκατέλειψαν, λόγω ανεπάρκειας προσόντων, ένα μάλλον αδιαμφισβήτητο γεγονός, που πιστοποιείται από τα πολύ μέτρια ποσοστά προτίμησης τού κόμματός του, τη στιγμή, που τα μέτρα λιτότητας θερίζουν και η ανεργία κοντεύει να ξεπεράσει το 30%. Πρόκειται για έναν μαθητευόμενο δημαγωγό, που είναι ανήμπορος να «πουλήσει» καλά τη δημαγωγία του και να πείσει.


Το μικρόβιο τού «αηγιωργισμού»
Αυτό, που οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές (ΗΠΑ-Γερμανία) δέν έχουν κατανοήσει σε βάθος είναι, πως οι ρωμιοί πολιτικοί και ιδιοτελείς ιπποκόμοι τους, που αρχικά λειτουργούν σαν πειθήνια όργανά τους, συχνά πυκνά παρεκτρέπονται, λόγω μίας χρόνιας πάθησης από την οποία υποφέρει ολόκληρη η Ρωμιοσύνη, το σύνδρομο του «¶η Γιώργη τού Καβαλάρη».

Πρόκειται για ένα σύνδρομο αλαζονείας και λανθασμένης εντύπωσης. πως μπορούν από μόνοι τους να δοξασθούν και να γραφτούν στην ιστορία ως ήρωες. Αυτό λοιπόν το μικρόβιο τού λανθάνοντος «ηρωϊσμού», τους καθιστά αναξιόπιστους ως εντολοδόχους τού ενός ή τού άλλου στρατοπέδου. Έτσι λοιπόν, συχνά-πυκνά οι ρωμιοί «Αη Γιώργηδες» πολιτικοί παραγκωνίζουν τις εντολές των «προϊσταμένων» τους και λειτουργώντας μονάχα με γνώμονα την προσωπική τους δόξα και υστεροφημία, καταφεύγουν σε ακραιφνώς επικίνδυνες πράξεις, τις οποίες ο αγελαίος λαός των ιθαγενών, άλλοτε επικροτεί και άλλοτε καταδικάζει και πάλι με γνώμονα το προσωπικό του συμφέρον.

Προφανώς λοιπόν, αυτό το επικίνδυνο μικρόβιο τού «αηγιωργισμού» εκπυρσοκρότησε στον ευρύχωρο εγκέφαλο τού σημερινού πρωθυπουργού τής Ρωμιοσύνης, που εξακολουθεί να ονειρεύεται την ανακατάληψη τής «Πόλης», τής «Βορείου Ηπείρου» και την εξόντωση των σκοπιανών, όπως άλλωστε οραματίζεται και το σύνολο των συμπλεγματικών και φασιζόντων συμβούλων του.


Θέλησε λοιπόν, να κλείσει την ΕΡΤ και να θέσει εκτός εργασίας τους 2.500 εργαζομένους της. Η πράξη δέν είναι καταδικαστέα μιας και ο εν λόγω οργανισμός υπήρξε και υπάρχει ως μια κυψέλη κηφήνων και κομματικών εγκάθετων, που απομυζούν κρατικά κονδύλια. Είναι γεγονός, πως όλο το δημόσιο και οι υπηρεσίες του λειτουργούν ως γραφεία επαγγελματικής αποκατάστασης ψηφοφόρων, αφισσοκολλητών και κομματόσκυλων και όχι για να λειτουργεί το κράτος και να προσφέρονται υπηρεσίες στον πολίτη.

Αυτό, που είναι καταδικαστέο, είναι, ότι ο σημερινός πρωθυπουργός δέν είχε εκπονήσει κάποιο σχέδιο αντικατάστασης τής ΕΡΤ, το οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί πολύ άμεσα, σχεδόν ακαριαία, χωρίς να χρειαστεί να μεσολαβήσει αυτό το χάος τής αστάθειας και τής εκτροπής τού πολιτεύματος. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα, πως είτε πρόκειται για πράξη, που έγινε στο «πόδι», κάτι σύνηθες για τους natural born losers ρωμιούς πολιτικούς, είτε για κάτι άλλο, που σύντομα θα αποκαλυφθεί.

Αυτό, που προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη, είναι η δικαιολογία, που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός. Ανακοίνωσε, πως ήταν μια πράξη να τα βάλει με τους ευνοημένους τού δημοσίου τομέα, τα ιδιοτελή συνδικάτα, τους εργατοπατέρες και τα πιράνχας τού δημοσίου. Αν αυτό όμως είναι αληθές, γιατί εδώ και έναν ολόκληρο χρόνο ο πρωθυπουργός δέν έδιωξε κανέναν δημόσιο υπάλληλο και δέν τόλμησε ούτε να αγγίξει καν τους επίορκους;

Τη στιγμή, που κάθε βδομάδα χάνει τη δουλειά του από τον ιδιωτικό τομέα ένας αριθμός ανθρώπων, που ισοδυναμεί με το διαμαρτυρόμενο προσωπικό τής ΕΡΤ, είναι μάλλον υποκριτικό και λαϊκίστικο να υπερασπίζεται κανείς το απολυθέν προσωπικό της, που στην πλειοψηφία του είναι προϊόν νεποτισμού, διαπλοκής και κομματικής παρέμβασης.

Για τον απολυμένο τού ιδιωτικού τομέα ούτε δηλώσεις oύτε συναυλίες συμπαράστασης...
 
Είχε όμως λάβει υπόψη του ο πρωθυπουργός το lobby των δημοσιογράφων και τις τεράστιες συντεχνιακές τους ικανότητες; Όντως, προκαλεί εντύπωση, γιατί ο πρωθυπουργός αποφάσισε να «σπάσει αυγά», όπως λέει, ξεκινώντας από την ΕΡΤ.

Ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ό,τι θέλει. Από το να τού προσδώσει τις ιδιότητες ενός οραματιστή και αναμορφωτή τού κράτους, μέχρι και κάποιο συνομωσιολογικό σενάριο. Ο γράφων πάντως, το αποδίδει στο μικρόβιο τού «αηγιωργισμού».

Αυτό βέβαια σαν πολιτική εξέλιξη, είναι εξαιρετικά ευεργετικό για τις ΗΠΑ, που μια αστάθεια, η οποία θα προκληθεί από πρώιμη προσφυγή στις κάλπες, θα καταφέρει καίριο πλήγμα στην υποψήφια για την καγκελαρία τής Γερμανίας, Μέρκελ, που μέχρι και σήμερα έχει κάνει σημαία τής προεκλογικής της εκστρατείας την πολιτική σταθερότητα τής ευρωζώνης και τής διάσωσης τού ευρώ, καθώς και την ανάκτηση τής εμπιστοσύνης των «αγορών» στην Ε.Ε..

Είτε όμως έχουμε πρόωρες εκλογές είτε όχι, ο βίος τής σημερινής κυβέρνησης είναι εξαιρετικά μικρός και το πολύ να διαρκέσει μέχρι τις γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο. Από το Σεπτέμβρη και μετά, οι ηγέτες τής Ε.Ε. είναι σχεδόν βέβαιο, πως θα αποφασίσουν να απαλλαγούν από το «απόστημα» τού προτεκτοράτου τής Ρωμιοσύνης, τού οποίου η ανέφικτη διάσωση στοιχίζει 4.000 ευρώ ανα ευρωπαίο φορολογούμενο ετησίως. Τότε υπολογίζεται, πως θα επισημοποιηθεί και η τελετή παραλαβής-παράδοσης στον παλιό μας γνώριμο αφέντη, τις ΗΠΑ, που μας προορίζουν για κέντρο τού διακομιστικού τους εμπορίου και συναλλαγών σε συνεργασία με την ανερχόμενη υπερδύναμη τής Κίνας.

Η συνεργασία τής Cosco με τη Hewllet Packard δέν είναι τυχαίο γεγονός, όπως δέν είναι τυχαίο γεγονός οι ξαφνικές και διαρκώς επαναλαμβανόμενες δημοσίως διαπιστώσεις τού ΔΝΤ, πως έκανε λάθος με τον πολλαπλασιαστή και μας φόρτωσε μερικά εξτρά δις ευρώ σε χρέος. Όπως, δέν είναι επίσης τυχαίο, το πόσο επιθετικά αντέδρασε η Ε.Ε. σε αυτές τις ανακοινώσεις τού ΔΝΤ μέσω τού Όλιν Ρεν και λοιπών εκπροσώπων τής Ε.Ε., που θυμίζουν τις αγενείς και άκρως επιθετικές αντιδράσεις τού γερμανού υπουργού Οικονομικών προς τον αμερικανό ομόλογό του, όταν ο δεύτερος τού επισήμανε, πως η Ε.Ε έχει εκπονήσει λάθος σχέδιο για τη διάσωση τού προτεκτοράτου μας.

Η συγκυρία φαίνεται, ότι ευνοεί την επικράτηση τής πολιτικής των ΗΠΑ μιας και ο ισλαμιστής πρωθυπουργός τής Τουρκίας, πιθανότατα και ο ίδιος προσβεβλημένος από το μικρόβιο τού «αηγιωργισμού», επιχειρεί να μετατρέψει τη χώρα του σε ένα αυστηρά μουσουλμανικό κράτος με πολύ περιορισμένα δικαιώματα ελευθερίας, πράγμα, που έχει προκαλέσει παγκόσμια κατακραυγή.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις ταραχές στη Συρία και τη διχογνωμία μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ σχετικά με τον Ασάντ, ίσως αποτελεί μια νέα φάση ψυχρού πολέμου, όπου θα δοκιμαστούν σε σκληρό μπραντ ντε φερ οι γνωστές υπερδυνάμεις.

Μέχρι όμως, όλα αυτά να εξυφανθούν, εμείς μπορούμε να απολαμβάνουμε το τούρκικο καφεδάκι μας παρακολουθώντας τους «αη γιώργηδες» πολιτικούς μας, που ενώ διέφθειραν το κράτος, εκμαύλισαν ακόμα και τον πιο ασήμαντο δημόσιο υπαλληλίσκο, κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα και κατέστρεψαν ό,τι είχε μείνει από τον παραγωγικό ιστό τής χώρας, τώρα εμφανίζονται ως τιμητές τής αξιοκρατίας και τής κάθαρσης!

Για να δούμε τι θα πούμε στο τέλος: Deutschland ή California Über Alles;


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

2+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...