Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

THE RECOVERED
ARCHIMEDES
PLANETARIUM


Dr. Giovanni Pastore

Έγραψε στις 24.05.2013 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

Επιστήμη, τεχνολογία, ιστορία,
λογοτεχνία και αρχαιολογία,
βεβαιότητες και υποθέσεις
για τον αρχαιότερο και τελειότερο
αστρονομικό υπολογιστή.

 
Η αποκατάσταση τού οδοντωτού τροχού, που βρέθηκε στην Ολβία τής Σαρδηνίας το 2006 και χρονολογήθηκε από τα μέσα τού 2ου έως το τέλος τού 3ου αιώνα π.Χ., επιφύλασσε μια πολύ σημαντική έκπληξη: Τα δόντια τού γραναζιού είχαν μια ειδική καμπύλωση εξαιρετικά όμοια με το τέλειο μαθηματικό προφίλ, που διαθέτουν τα σύγχρονα γρανάζια. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Μισό γρανάζι ξαναγράφει την Ιστορία τής Επιστήμης).

Επί πλέον, η ασυνήθιστη σύσταση τού κράματος χαλκού, που είναι κατασκευασμένο το γρανάζι, ήταν εντελώς αναπάντεχη. Όπως αποδεικνύεται, το γρανάζι είναι πολύ προηγμένο τεχνολογικά, παρά το γεγονός, ότι κατασκευάστηκε πριν από όλους τους άλλους γνωστούς έως σήμερα μηχανισμούς.

Λαμβάνοντας υπ’ όψη την απόλυτη συσχέτιση μεταξύ των επιστημονικών αποδείξεων και των ιστορικών, λογοτεχνικών και αρχαιολογικών μελετών, δέν φαίνεται παρακινδυνευμένο για τον ιταλό μηχανολόγο μηχανικό
dr. Giovanni Pastore, να συμπεράνει, ότι το θραύσμα από την Ολβία ήταν αναπόσπαστο μέρος τού Πλανητάριου τού Αρχιμήδη. Στο βιβλίο υπάρχουν τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία και επιστημονικά πειράματα.

Υπάρχουν ακόμα δυο πρόσφατες επιστημονικές μελέτες, που παρουσιάζονται στο υπό κρίση βιβλίο:

- Μια μελέτη στο κινητικό πρότυπο τού Υπολογιστή των Αντικυθήρων, το οποίο επίσης χρησιμοποιείται στο γρανάζι τής Ολβίας και προηγείται τού ηλιοκεντρικού μοντέλου τού Κοπέρνικου. Η γνώση τής επικυκλικής στην κίνηση των πλανητών, απαραίτητη για το σχεδιασμό τού μηχανισμού των Αντικυθήρων, όπως και για το προφίλ τού γραναζιού τού Αρχιμήδη, μάς επιτρέπει να υποθέσουμε, ότι οι επιστήμονες τής ελληνιστικής εποχής γνώριζαν πώς να υπολογίζουν τις κινήσεις πλανητών. Θα μπορούσαν, ως εκ τούτου, να έχουν πετύχει τα ίδια αποτελέσματα, που επιτεύχτηκαν τη σύγχρονη εποχή, 2.000 χρόνια αργότερα.

- Μια μελέτη σε ένα αγγείο τού 5ου αιώνα π.Χ. από την περιοχή Ripacandida (Βασιλικάτα Ιταλίας), που απεικονίζει τη σύγκρουση, η οποία συνέβη στην πραγματικότητα, ενός μεγάλου μετεωρίτη στη Γη. Οι νόμοι τής φύσης αναπαριστάνονται με γραφικά σχέδια.
 
Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε στα ιταλικά το 2010, ύστερα από το παγκόσμιο ενδιαφέρον, που προκάλεσε, μεταφράστηκε και μόλις κυκλοφόρησε και στα αγγλικά. Απευθύνεται κυρίως σε φοιτητές ή αναγνώστες, οι οποίοι επιθυμούν να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους στην αρχαία επιστήμη. Παρατίθενται παρακάτω ορισμένα αποσπάσματά του, όπως παρουσιάστηκαν στην επίσημη ιστοσελίδα τού dr. Pastore (www.giovannipastore.it):
 

PROLOGUE
The Archimedes Planetarium was one of the most admired technical achievements in antiquity. The best information on this apparatus is given by Cicero, who writes that in the year 212 BC, when Syracuse was sacked by Roman troops, the consul Marcus Claudius Marcellus brought an apparatus constructed by Archimedes to Rome that reproduced the vault of the sky on a sphere, and another that predicted the apparent motions of the Sun, Moon and planets, thus corresponding to a modern planetarium. Cicero, referring to the impressions of Gaius Sulpicius Gallus, who had been able to observe the extraordinary object in person, points out that the genius Archimedes was able to generate the motions of planets, each so different from the next, with a single rotation. Archimedes had described the construction of the Planetarium in the work On Sphere-Making. News of the work, now considered lost, was reported by Pappus of Alexandria.
 
The discovery of the Antikythera Planetarium in 1902, a gear device that dates back to the first half of the 1st century BC also shows how the ancient people developed mechanisms designed to represent the motion of the stars, which in turn has rekindled interest of the Archimedes Planetarium.

With the discovery in 2006 in Olbia of the fragment of an ancient gear, scientifically and technically more advanced than the gear of Antikythera, and after deep, careful and thorough studies considered part of a planetarium designed by Archimedes, has shed a new and unexpected light on the magnitude of scientific thought of the genius of Syracuse.
  
The scientific and mathematical studies of the find have shown that many inventions that we consider modern had in fact already been developed and designed by Archimedes over two thousand years before. The importance of the find, also, is in the fact that to date only a few written works by Archimedes have ever been retrieved (Codices A, B and C) through transcriptions and translations in Greek, Arabic and Latin. Codex C is the oldest Archimedes Codex, the only one still written in Greek on a parchment paper with laid lines in 975, and which became Palimpsest in Jerusalem in 1229, and it is still the subject of studies in the United States. Of Archimedes’ machines, however, it was thought nothing had survived. The find, although small, is not a simple piece of crockery, but instead a great testimony and thus a new, unique and unexpected contribution to the scientific knowledge of the great Archimedes.

The knowledge of epicyclic motion, also known as planetary motion, necessary for the design of the planetary gear in the Planetarium of Antikythera and in the tooth profile of the gear of Archimedes, allows us to assume that some ancient Greek scientists knew the planetary motion of celestial bodies and had achieved the same results later attributed to modern scientists 2000 years later. I assume that the planetary gear could have been used, given the particular kinematic similarity, as a mathematical model for the calculation of planetary motion in the heavens.

In Part Two of the book both the kinematics of the Antikythera Planetarium, also present in the gear wheel of Olbia and which anticipates the heliocentrism of Copernicus, and the mathematical model and analytical development of planetary motion, planetary motion in relation to the heavens are widely discussed.

In Part Three of the book, another recent scientific study of mine is exposed on the Pitcher found in Ripacandida, Basilicata, dating from the end of 5th century BC and of Pythagorean derivation. The picture depicts the real event of a large meteorite impact on the Earth, and the physical laws graphically represented therein prove themselves to be extraordinarily modern and in complete antithesis with the later dogmatic Aristotelian physics.
 

FOREWORD
TO THE ENGLISH EDITION

In English, an orrery is a mechanical device that illustrates the relative positions and motions of the planets and moons in the solar system in a heliocentric model. Though the Greeks had working planetaria, the first orrery considered to be a planetarium of the modern era was produced in 1704, and such a device was presented to the 4th Earl of Orrery, Charles Boyle, from whence the name came.

A planetarium is a projection device which accurately portrays the position of the stars and planets at any time in the past, present, or future from any point on the Earth or the near region of space; the modern planetarium instrument is a mechanical-electrical analogue of space, as well as the name given to the building and gear associated with this device.


Ο μηχανολόγος μηχανικός,
dr. Giovanni Pastore,
σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ.
An orrery is used to demonstrate the motion of the planets, while a mechanical device used to predict eclipses and transits is called an astrarium.

An orrery should properly include the Sun, Earth and the Moon (plus any other chosen planets).

A model that only includes the Earth, its Moon and the Sun is called a tellurion, and one which only includes the Earth and Moon a lunarium. A jovilabe is a model of Jupiter and its moons.
  
In English, it would in fact be more appropriate to call an orrery the "Sphere of Archimedes" because, from the results of multidisciplinary studies that I have conducted, it is likely to have been made with gears and with a heliocentric system. However, since the book is addressed to international readers, albeit written in English, I decided to call the planetarium the "Sphere of Archimedes" due to the fact that the word has Latin etymology, and because it is the name most widely used in many other languages.

For this English edition, whenever possible, I chose the technical-scientific American terminology, instead of the English version. For decimal numbers, I used the point instead of comma. The numerical calculations were performed using the metric system (International System of Units).

In this English edition, compared to the first Italian edition of 2010, this work was added as an appendix: Pythagoras in the contemporary world. Influences of Pythagorean scientific philosophy in the modern and contemporary world.
The book was originally written in Italian. Considering the intrinsic difficulties of the topics covered, the translation may, in part, be difficult to understand. For this reason, the reference text is the Italian edition of 2010.
 

INTRODUCTION
In July 2006, during an emergency excavation in the municipal market square in the city of Olbia, a fragment of a toothed wheel of 43 mm (1.6929 inches) was found. The Superintendence for the Archaeological Heritage of Sardinia, who directed the excavation, gave due importance to a seemingly insignificant and oxidized metal fragment. The find appeared similar to the gears of the Antikythera Mechanism, discovered in Greece, conserved in the National Archaeological Museum of Athens, and much talked about in that period because further modern tomographic analysis was being carried out in Athens. The correct dating of the find of Olbia in the archaeological record of the layer, sealed by the already ancient upper one, was determined by the Superintendence for Archaeological Heritage.
 
The find, and the whole layer of the excavation, was dated from the late 3rd to half of the 2nd century BC, for the presence of other easily datable finds, all pertaining to the same period.

The day after the discovery the Superintendent invited me to scientifically study the mechanical artifact by virtue of my forty years of expertise and experience in the design and construction of the modern gears, and especially having long studied and also published works on other ancient gear mechanisms, including Antikythera.
The gear teeth of Olbia, at the time of discovery, seemed to have a triangular profile, such as the Antikythera calculator, which dates back to the 1st century BC, and other similar mechanisms made in later centuries, whose meshing, however, is very coarse. After restoration, however, a very important surprise emerged: the teeth were not triangular in shape but the flanks had a special curvature.

Το Πλανητάριο τού Αρχιμήδη. Ταινία σε δύο μέρη στα ιταλικά με αγγλικούς υπότιτλους.
   
When I examined the high-
resolution photographs of the
find, with the teeth cleaned of oxide, I saw the extraordinary similitude with curved teeth of modern gears, whose "conjugate profile" is the result of accurate and deep mathematical studies formulated by eminent scientists in the 18th century. Another surprise was the results from of the instrumental analysis by SEM, performed by the Superintendence on the find, which showed that the alloy was not bronze, as would be expected because it was very common in antiquity, but brass, an alloy of copper and zinc much more rare and precious than bronze due to difficulties in manufacturing it, but more appropriate for the construction of the gears thanks to better mechanical and technological properties. The gear is therefore more scientifically advanced that is in terms of metallurgy and mathematics, even though it was made before all the other mechanisms we have seen so far. This means that those who had created the profile had mathematical knowledge and was also learned in metal technology, at least 20 centuries ahead of his time. This unique profile makes the mathematical meshing technically perfect and this can only be the result of a brilliant mind.

The author’s first thought concerning the gear went to Archimedes of Syracuse, both because he was the most esteemed mathematician of his time, and also because we know from classical literary sources (Cicero, Ovid, Lactantius, Claudio) that he had built a Planetarium, presumably with gears. Given the perfect correlation between the evidence and the historical, literary and archaeological data, and which I will discuss later, it seems safe to conclude that the fragment was an integral part of Olbia in the Archimedes Planetarium.

As can be noted from the many published articles, the extraordinary findings seen in the mathematical study of the profile of the teeth were immediately released in print, online and in other national and international scientific conferences. The extraordinary and certain incontrovertible scientific evidence that the construction of the piece assumed was made public immediately and exclusively, even if only partially, and that it was obviously scientifically superior to all other gear mechanisms that we are aware of, made in the following twenty centuries. However, despite the fact that the scientific and engineering study of the find conducted by the writer took several years of intense and demanding work, the decision on its attribution was not taken immediately rashly, superficially or even lightly. It was not easy because I was aware of the enormous responsibility that would be derived from the concluding remarks. Precisely because of the unexpected findings that, as I said, have emerged from the first comparative mathematical analysis, further confirmation and insight was needed in order to come to the decision of the attribution to the Planetarium of Archimedes at the end of a long, thoughtful and suffered path of study and research.

The study's findings were published in a few essential lines in the proceedings of the XVIII International Congress of studies on “Roman Africa” held in Olbia on 11 to 14 December 2008. Due to the vast amount of work compared to the space available in the publication referred to above it was not possible to report the whole study and the scientific and engineering aspects were removed. After much thought I felt a special publication was needed in which to present a complete study of the find. This is because I felt a duty to universal culture and the history of science to give a complete view of the gear of the study, especially the scientific and engineering aspects that were fundamental and decisive for the attribution of the gear to the Archimedes Planetarium. In this book all the reasons and scientific texts are listed which led me to attribute the fragment of the gear found in Olbia at the Planetarium of Archimedes.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

8+1=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...