Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ
ΕΡΗΜΟΣ


Χημειοθεραπεία–ακτινοβολίες:
Αναπόδεικτες, αναποτελεσματικές
και επικίνδυνοι μέθοδοι

Όχι μόνον δεν ωφελούν τους καρκινοπαθείς,
αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις
μειώνουν και τη διάρκεια της επιβίωσής τους


Έγραψε στις 26.04.2013 ο/η: Δημόπουλος Μάριος

Επιστροφή

«Ο πόλεμος τού καρκίνου είναι ένας σωρός από περιττώματα».
Dr. James Watson, νομπελίστας, ένας από αυτούς,
που ανακάλυψαν τη διπλή έλικα τού DNA.

«Η χημειοθεραπεία είναι στην καλύτερη περίπτωση βλακεία και στη χειρότερη έγκλημα. Έχουν ανακαλυφθεί πολλές εναλλακτικές θεραπείες τού καρκίνου και όλες καταπολεμήθηκαν με μια μεθοδικότητα, που θυμίζει Γκεστάπο».
Dr. Atkins, o πασίγνωστος γιατρός, που εφεύρε τη δίαιτα Άτκινς
και εφάρμοζε εναλλακτικές θεραπείες.


«Πρέπει να μάθουν όλοι, ότι ο πόλεμος κατά τού καρκίνου
είναι σε μεγάλο βαθμό απάτη
».

Dr. Linus Pauling, δυο φορές τιμηθείς με βραβείο Νόμπελ.

«Οι μόνοι άνθρωποι, που ευεργετούνται από τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου είναι οι άνθρωποι, που δουλεύουν για τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου. Σε όλο τον κόσμο η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου -που ανένδοτα αρνείται να αναγνωρίσει το γεγονός, ότι το 80% των καρκίνων μπορεί να προληφθεί ή αρνείται να ερευνήσει τις πολλές νέες εναλλακτικές θεραπείες- προστατεύεται από τον νόμο. Στις περισσότερες δυτικές χώρες είναι τώρα πραγματικά παράνομο να προσφέρεις μια θεραπεία για καρκίνο, που μπορεί να δουλεύει. Οι αρχές αδυσώπητα καταδιώκουν αυτούς, που προσφέρουν νέες και πιθανόν αποτελεσματικές και μή τοξικές θεραπείες».
Dr. Vernon Coleman, διάσημος βρετανός γιατρός και συγγραφέας.



Η χημειοθεραπεία και η θεραπεία με ακτινοβολία είναι τοξικές, σκοτώνουν και τα υγιή κύτταρα τού ασθενούς καταβάλλοντας το ανοσοποιητικό του σύστημα σε αντίθεση με τις εναλλακτικές θεραπείες τού καρκίνου, που προσπαθούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε αυτό να νικήσει τον καρκίνο. Με τη χημειοθεραπεία και τη θεραπεία με ακτινοβολία αντί οι ασθενείς να πεθαί- νουν από καρκίνο χάνουν τη ζωή τους από πνευμονία ή άλλες συνηθισμένες λοιμώξεις.

Το πλεονέκτημα τής χρήσης φυσικών θεραπειών είναι ξεκάθαρο. Δέν βλά- πτουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, με το να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύουν από την επανεμφάνιση τού καρκίνου.

Από τη δεκαετία τού 1950 έχουν συσσωρευτεί αποδείξεις, ότι η εγχείρηση, η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικές απ' ό,τι το κοινό αφήνεται να πιστεύει.

Ο δημοσιογράφος Daniel Greenberg, γράφοντας στην Columbia Journalism Review το 1975, έκανε την αποκάλυψη, ότι τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο από τη δεκαετία τού 1950 δέν έχουν βελτιωθεί κι ότι οι βελτιώσεις από το 1930 ώς το 1950 ήταν κυρίως συνέπεια τής βελτιωμένης νοσηλείας στα νοσοκομεία. Ο Greenberg ανέφερε, ότι ακόμα και οι ισχύουσες βελτιώσεις ήταν πάρα πολύ μικρές κι ότι δέν είχαν υπάρξει σημαντικοί πρόοδοι στη θεραπεία των σπουδαιότερων μορφών καρκίνου. Συγκεκριμένα είδη τής ασθένειας, όπως ο καρκίνος τού πνεύμονα και τού παγκρέατος, παρέμειναν ουσιαστικά αθεράπευτα με τα συμβατικά μέσα. Ο Greenberg βρήκε, ότι μετά την εισαγωγή τής χημειοθεραπείας, το ποσοστό επιβίωσης των ανθρώπων με συγκεκριμένους καρκίνους στην πραγματικότητα, φάνηκε, ότι μειώθηκε.

Χρόνια πριν, το 1969, ο dr. Hardin Jones είχε ήδη δώσει στη δημοσιότητα μια σοκαριστική αναφορά στο τεύχος τού Science Writers Convention, τού οποίου χορηγός ήταν η American Cancer Society. Ο dr. Jones, καθηγητής ιατρικής φυσικής από το πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας στο Berkeley και ειδικός στη στατιστική και στις επιδράσεις τής ακτινοβολίας και των φαρμάκων, συμπέρανε, ότι «οι κοινές κακοήθειες δείχνουν ένα παρόμοιο ποσοστό θανάτου είτε θεραπευμένες είτε μή θεραπευμένες». Συνέχισε να βρίσκει θεμελιώδη ελαττώματα στις μεθόδους ιατρικής μέτρησης και ανέφερε: «Υπάρχει η πιθανότητα, ότι η θεραπεία κάνει τη μέση κατάσταση χειρότερη».

Εξ ίσου αποκαλυπτικός είναι και ο dr. Charles Moertal της κλινικής Mayo. Ο Moertal παραδέχθηκε σε ομιλία του στο National Cancer Institute Clinical Center Auditorium στις 18 Μαΐου του 1972, ότι οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας τού καρκίνου «είναι γεμάτες από κινδύνους, παρενέργειες και πρακτικά προβλήματα. Και ύστερα από αυτό το τίμημα, που πληρώνουν όλοι οι ασθενείς, στους οποίους παρέχουν θεραπεία, μόνο μια μικρή ομάδα ανταμείβεται με μια προσωρινή περίοδο συνηθισμένης ελλειπούς οπισθοχώρησης του όγκου…Οι δικές μας αποδεκτές και παραδοσιακές θεραπευτικές προσπάθειες αποφέρουν μια
αποτυχία σε ποσοστό 85%... Μερικοί ασθενείς με γαστρεντερικό καρκίνο μπορεί να έχουν πολύ μακρύτερη επιβίωση χωρίς κάποια θεραπεία».(1)

Ο νομπελίστας James Watson (φωτογραφία), που ήταν ένας από αυτούς που ανακάλυψαν τη διπλή έλικα του DNA, σχολίασε καυστικά ότι ο πόλεμος τού καρκίνου είναι «ένας σωρός από περιττώματα».(2)

Η απάτη τής θεραπείας με ακτινοβολία
Σε ένα δημοσίευμα στο Science News τον Αύγουστο του 1998, που αποτελεί επιθεώρηση δεδομένων τριάντα χρόνων, αποδεικνύεται, ότι η ακτινοβολία μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης των ασθενών. Στο δημοσίευμα αυτό αναγράφονται τα εξής: «Δεδομένα από εννιά μελέτες δείχνουν, ότι η θεραπεία με ακτινοβολία ύστερα από εγχείρηση στην πραγματικότητα μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης πολλών ασθενών… Τα ποσοστά επιβίωσης δυο χρόνια μετά την εγχείρηση ήταν 48% γι’ αυτούς, που έκαναν θεραπεία με ακτινοβολία, και 55% για τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν μόνο σε χειρουργική επέμβαση».(3)

Η θεραπεία με ακτινοβολία έχει καθιερωθεί χωρίς να εξεταστεί επισταμένως σε σύγκριση με μή θεραπεία. Σε λίγες εξετάσεις, που συνέκριναν τη θεραπεία με ακτινοβολία με μή θεραπεία, σύμφωνα με τον dr. Hardin Jones, «τον περισσότερο καιρό δέν κάνει την παραμικρή διαφορά αν η μηχανή είναι ανοικτή ή όχι». Ο dr. Jones προχωρά ακόμα παραπέρα λέγοντας: «Οι μελέτες μου έχουν αποδείξει αναμφισβήτητα, ότι τα αθεράπευτα θύματα τού καρκίνου στην πραγματικότητα ζουν τέσσερις φορές περισσότερο».(4)

Είναι αδύνατο να δοθεί υψηλής δόσης ακτινοβολία, συνήθως από ακτίνες γάμμα από κοβάλτιο-60, χωρίς να καταστραφούν τα φυσιολογικά κύτταρα, να προκληθεί φλεγμονή, ναυτία, καταστροφή τού μυελού των οστών και καταστολή τού ανοσοποιητικού συστήματος.(5) Αν το τελευταίο οδηγήσει σε θανατηφόρα μόλυνση, η αιτία τού θανάτου θα καταχωρηθεί ως οφειλόμενη στη μόλυνση όχι στην ακτινοβολία ή στον καρκίνο. Η ακτινοβολία δέν ξεχωρίζει μεταξύ καρκινικών ή υγιών κυττάρων.

Καθημερινά πλήθος ανδρών με καρκίνο τού προστάτη υποβάλλονται σε ακτινοβολία, αλλά κανείς δέν τους ενημερώνει για τα πενιχρά της αποτελέσματα στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου, αλλά και για τον κίνδυνο, που μπορεί να προκαλέσει μια τέτοια θεραπεία. Η θεραπεία με ακτινοβολία, που αποτελεί ρουτίνα για τα πρωταρχικά στάδια τού καρκίνου τού προστάτη, μπορεί στην πραγματικότητα να επιταχύνει την εξέλιξη τού καρκίνου στο 90% των καρκινοπαθών. Τα καρκινικά κύτταρα τού προστάτη μπορούν να διπλασιαστούν σε λιγότερο από ένα με δυο μήνες μετά από θεραπεία με ακτινοβολία, ενώ τα καρκινικά κύτταρα, όταν δέν γίνεται θεραπεία με ακτινοβολία, χρειάζονται τέσσερα χρόνια, για να διπλασιαστούν. Παρόμοια, θα πάρει πάνω από είκοσι χρόνια για τα καρκινικά κύτταρα, στα οποία δέν γίνεται ακτινοβολία, να πολλαπλασιαστούν πέντε φορές, αλλά, αν γίνει θεραπεία με ακτινοβολία μπορεί να πολλαπλασιαστούν πέντε φορές μέσα σε μόλις έξι μήνες, σαράντα φορές δηλαδή, γρηγορότερα.(6)

Η θεραπεία επίσης με ακτινοβολία αυξάνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη αναπνευστικού καρκίνου γύρω στις 2,7 φορές, για γυναικείους δε γεννητικούς καρκίνους τής μήτρας και των ωοθηκών γύρω στις 2,4 φορές.(7).

Σε μια μελέτη τού πανεπιστημίου τής Οξφόρδης βρέθηκε, ότι πολλές γυναίκες, που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ακτινοβολία, πέθαναν από καρδιακή προσβολή, διότι η καρδιά τους εξασθένησε με τη θεραπεία.(8)

Ο dr. John Richardson αποκαλύπτει τα εξής: «Έχω δει ασθενείς, που έχουν μείνει παράλυτοι, λόγω ακτινοβολίας με κοβάλτιο… Νικήσαμε τον καρκίνο τους, αλλά ο χειρισμός με ραδιενέργεια ήταν τέτοιος, που δέν μπορούν να περπατήσουν… Είναι το κοβάλτιο, που σκοτώνει, όχι ο καρκίνος».(9)

Ο καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας τού πανεπιστημίου Harvard John Cairns αποκάλυψε στο Scientific American,(10) ότι η θεραπεία με ακτινοβολία δέν έχει αποτέλεσμα, διότι η υψηλή δόση ακτίνων X, που είναι αναγκαία, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα, θα σκότωνε και τον ασθενή.

Η απάτη τής χημειοθεραπείας
Δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό –εσκεμμένα βέβαια–, ότι η χημειοθεραπεία είναι αποτελεσματική στο 2% των περιπτώσεων τού καρκίνου, όπως αναφέρεται στο περιοδικό Scientific American. Ο γιατρός John Cairns, ένας διαπρεπής βιοστατιστικολόγος και καθηγητής μικροβιολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Harvard τόνισε, ότι «για την πλειοψηφία των καρκίνων, που παρουσιάζονται σε μεγαλύτερους ασθενείς, τα αποτελέσματα τής χημειοθεραπείας είναι πολύ περισσότερο αμφιλεγόμενα».(11)

Το 1993 δημοσιεύθηκαν στο Journal of the National Cancer Institute τα αποτελέσματα μιας μεγάλης μελέτης, που εξέταζε την αποτελεσματικότητα τής χημειοθεραπείας για όλες τις μορφές καρκίνου. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Η χημειοθεραπεία ήταν αποτελεσματική μόνο στο 3% των περιπτώσεων, ενώ ένα άλλο 4% των ασθενών είχαν μια σημαντική παράταση τής ζωής τους. Με άλλα λόγια, στην καλύτερη των περιπτώσεων μόνο το 7% των ασθενών ευεργετήθηκαν από τη χημειοθεραπεία.

Ο D. Schmahl παραθέτει στατιστικές, που αποδεικνύουν ότι η χημειοθεραπεία είναι αναποτελεσματική στο 80% των κακοήθων όγκων, και ιδίως στους καρκίνους, που εμφανίζονται πολύ συχνά, όπως των πνευμόνων, τού μαστού, τού παχέος εντέρου, τού παγκρέατος και τής ουροδόχου κύστης.(12)

Ομοίως και ο dr. John Trelford τού Τμήματος Μαιευτικής και Γυναικολογίας τού Ohio State University Hospital ομολογεί: «Αυτή τη στιγμή η χημειοθεραπεία για τους γυναικολογικούς όγκους δέν φαίνεται να αυξάνει το προσδοκώμενο μήκος τής ζωής εκτός από σποραδικές περιπτώσεις. Το πρόβλημα με το παράλογο τής χημειοθεραπείας δέν είναι μόνο η μειωμένη αποτελεσματικότητα των φαρμάκων, αλλά επίσης και η μείωση τής αντίστασης των ασθενών στα καρκινικά κύτταρα, κάτι, που οφείλεται στην τοξικότητα των φαρμάκων».

Οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας όχι μόνο δέν ωφελούν τους καρκινοπαθείς στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά μειώνουν και τη διάρκεια τής επιβίωσής τους. Ο καθηγητής ιατρικής στο πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας στο Berkeley, dr. Hardin Jones, τεκμηρίωσε τη θέση του σε ένα συνέδριο τής Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, ότι «οι ασθενείς, που δέν υποβάλλονται σε καμμιά αγωγή, δέν πεθαίνουν νωρίτερα από τους ασθενείς, στους οποίους εφαρμόζεται η συμβατική θεραπεία και πολλές φορές ζουν περισσότερο».

Ακόμα μια άλλη πλάνη ανέτρεψε με δεδομένα ο dr. Ulrich Abel, ένας ογκολόγος και βιοστατιστικολόγος τού Ινστιτούτου Επιδημιολογίας και Βιομετρικής στο πανεπιστήμιο τής Χαϊδελβέργης στη Γερμανία. Μέλος τού κατεστημένου τού καρκίνου, όπως πολλοί άλλοι, είχε πιστέψει, ότι η χημειοθεραπεία, ακόμα και όταν δεν θεράπευε, τουλάχιστον παρέτεινε τη ζωή. Αντίθετα, ο dr. Abel βρήκε, ότι «μια σοβαρή και αμερόληπτη ανάλυση τής βιβλιογραφίας έχει σπάνια αποκαλύψει οποιεσδήποτε θεραπευτικές επιτυχίες… Δέν υπάρχει απόδειξη για την πλειοψηφία των καρκίνων, ότι η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα ασκεί οποιαδήποτε θετική επίδραση στην επιβίωση ή στην ποιότητα τής ζωής».(13-15)

Ο Abel ονόμασε τη χημειοθεραπεία για την πλειοψηφία των καρκίνων μια «επιστημονική έρημο» συνοψίζοντας τα ευρήματά του με μια λέξη: «Φρίκη».


Σε μια μελέτη-ορόσημο για την επιβίωση από καρκίνο, που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine το 1986, ο γιατρός John Bailar, πρώην εκδότης τού Journal of the National Cancer Institute, ανέφερε ανησυχητικά ευρήματα, που συνεχίζουν να επικρατούν σήμερα: «Τα ποσοστά τής θνησιμότητας έχουν δείξει αργή και σταθερή αύξηση εδώ και μερικές δεκαετίες και δέν υπάρχει απόδειξη μιας πρόσφατης καθοδικής τάσης. Με αυτή την κλινική έννοια χάνουμε τη μάχη κατά τού καρκίνου». Χαρακτήρισε την επιστράτευση τού καρκίνου ως «αποτυχία». «Το κύριο συμπέρασμα, έγραψε, που εξάγουμε, είναι, ότι 35 χρόνια έντονης προσπάθειας εστιασμένης κυρίως στη βελτίωση τής θεραπείας πρέπει να θεωρηθεί μια αποτυχία».

Δέχτηκε την επίθεση από το National Cancer Institute για αυτή τη δημόσια κριτική του.(16) Ο Bailar έγραψε ένα άλλο άρθρο με τίτλο «Cancer Undefeated» (Καρκίνος Αήττητος), που δημοσιεύθηκε στην έκδοση τού Μαΐου τού 1997 τού New England Journal of Medicine. Σε αυτό το άρθρο παρουσίασε παρόμοια νέα.

Σε ένα άρθρο, που δημοσιεύθηκε στο Scientific American, οι συγγραφείς ανέφεραν: «Εκτός από την επιτυχία με την ασθένεια τού Hodgkin, την παιδική λευχαιμία και μερικούς άλλους καρκίνους δέν είναι δυνατόν να εντοπιστεί οποιαδήποτε ξαφνική αλλαγή στα ποσοστά θανάτου από τους μεγαλύτερους καρκίνους, που μπορούν να αποδοθούν στη χημειοθεραπεία».(17)

Ανάλυση πάνω από εκατό κλινικών δοκιμών, που χρησιμοποιούσαν χημειοθεραπεία ως μόνη θεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο τού μαστού, δέν βρήκαν οφέλη, αλλά σημαντική βλάβη από τη χημειοθεραπεία στους μετεμμηνοπαυσιακούς ασθενείς.(18)

Η dr. Rose Kushner ανέφερε, ότι τα τοξικά φάρμακα «στην κυριολεξία κάνουν τους υγιείς ανθρώπους άρρωστους» κι ότι έχουν «μηδαμινό όφελος για την πλειοψηφία των γυναικών, που αναπτύσσουν καρκίνο τού μαστού».(19) Μερικά στοιχεία δείχνουν, ότι η χημειοθεραπεία στην πραγματικότητα μικραίνει τη ζωή των ασθενών με καρκίνο τού μαστού.(20)

Νεκροψίες εξ άλλου έχουν δείξει, ότι πολλοί ασθενείς πέθαναν από τη χημειοθεραπεία, προτού προλάβει να τους σκοτώσει ο όγκος.(21) Πολλά αντικαρκινικά φάρμακα έχουν προκαλέσει το θάνατο, όπως το 5-Fu (5-Fluorovracil), που κοροϊδευτικά το αποκαλούν «5 Feet Under», δηλαδή πέντε πόδια κάτω, εννοείται από το χώμα.

Όλα αυτά έκαναν τον πρώην πρόεδρο τής Αμερικανικής Χημικής Κοινότητας, Alan C. Nixon, να δηλώσει: «Είναι ακατανόητο για μένα πώς οι γιατροί αγνοούν το ξεκάθαρο γεγονός, ότι η χημειοθεραπεία κάνει περισσότερο κακό από ό,τι καλό».
Ο D.L. Morton αναφέρει: «Η χημειοθεραπεία είναι μή ικανοποιητική. Οι ανταποκρίσεις είναι σπάνια ολοκληρωμένες, τα ποσοστά πεντάχρονης επιβίωσης (για μεταστατικό μελάνωμα) είναι λιγότερα από 5% και τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα είναι τοξικά και ακριβά».(22)

Ένας διακεκριμένος επιστήμονας από το πανεπιστήμιο τού Winsconsin, ο Johan Bjorksten, έχει δείξει, ότι η χημειοθεραπεία καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα πέρα από σημείο επιστροφής, κάτι, που αυξάνει τον κίνδυνο για πρώιμο θάνατο από μολύνσεις και άλλους καρκίνους σε αυτούς τους ανοσοποιητικά κατεσταλμένους ανθρώπους.(23)

Σύμφωνα με μια εξονυχιστική επιθεώρηση τής βιβλιογραφίας, δέν έχει υπάρξει καμμιά βελτίωση στη θνησιμότητα τού καρκίνου από το 1952 ώς το 1985.(24) Οι συγγραφείς τής επιθεώρησης αυτής αναφέρουν: «Οι αποδείξεις έχουν συσσωρευτεί και δείχνουν, ότι η θεραπεία τού καρκίνου είναι ουσιαστικά μια αποτυχία». Ο μέσος καρκινοπαθής έχει μόνο 60% πιθανότητα να επιβιώσει τα επόμενα πέντε χρόνια - λίγο καλύτερα από τα ποσοστά επιβίωσης πριν από τριάντα χρόνια. Πολλοί επιστήμονες διακηρύσσουν, ότι η επιτυχία από τη χημειοθεραπεία και τη θεραπεία με ακτινοβολία έχει μείνει στάσιμη κι ότι πρέπει να εξετάσουμε εναλλακτικές θεραπείες.(25)

Το 2004, 563.000 Αμερικανοί πέθαναν από καρκίνο ή 1.544 άνθρωποι την ημέρα. Ο πρόεδρος τής Αμερικής Richard Nixon, κήρυξε τον «πόλεμο κατά τού καρκίνου» στις 23 Δεκεμβρίου τού 1971. Ο Nixon με αυτοπεποίθηση διακήρυξε, ότι θα έχουμε μια θεραπεία για τον καρκίνο μέσα σε πέντε χρόνια, δηλαδή το 1976. Ωστόσο, το 1991, μια ομάδα εξήντα γνωστών γιατρών και επιστημόνων έκαναν μια συνέντευξη τύπου, για να πουν στο κοινό, ότι: «Το κατεστημένο τού καρκίνου προκαλεί σύγχυση στο κοινό με τους επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς, ότι νικάμε τον πόλεμο κατά τού καρκίνου… Η ικανότητά μας να θεραπεύουμε τους περισσότερους καρκίνους δέν έχει βελτιωθεί ουσιωδώς».(26)

Ο Joel M. Kauffman, Ph.D., γράφει: «Οι ογκολόγοι συνήθως παραπληροφορούν τους ασθενείς σχετικά με τα οφέλη τής συμβατικής θεραπείας και υποβιβάζουν τις παρενέργειες. Υποτιμούν όλες τις εναλλακτικές θεραπείας άσχετα από τις αποδείξεις. Πιθανώς να αναγνωρίζετε τα ονόματα μερικών κυτταροτοξικών φαρμάκων, Μεθοτρεξάτη, 5-Fluorouracil (5FU), Κυκλοφωσφαμίδη, και το νεότερο Cisplatin. Ένας χημειοθεραπευτής τού National Cancer Institute ονόμασε τα φάρμακα, που περιέχουν πλατίνα, ως τις πιο σημαντικές ομάδες, που χρησιμοποιούνται τώρα για τη θεραπεία τού καρκίνου. Στην πραγματικότητα, το Cisplatin είναι ένα από τα πέντε χειρότερα φάρμακα στο να προκαλούν ναυτία και εμετό, κώφωση, καταστροφή των νεφρών και του μυελού των οστών οδηγώντας σε απειλητικές για τη ζωή μολύνσεις. Αν ένας καρκινοπαθής, που παίρνει Cisplatin πεθάνει από κάποια από αυτές τις αιτίες, μια από αυτές θα θεωρηθεί ως αιτία θανάτου, όχι το φάρμακο ή ο καρκίνος. Από 79 καναδούς ειδικούς στον καρκίνο τού πνεύμονα, που ρωτήθηκαν αν θα συμμετείχαν σε μια δοκιμή, που περιλάμβανε Cisplatin, 64 είπαν, ότι δέν θα συμμετείχαν λόγω τής τοξικότητάς της. Και 58 βρήκαν όλες τις δοκιμές αντικαρκινικών φαρμάκων απαράδεκτες, λόγω αναποτελεσματικότητας και τοξικότητας».(27)

Η χημειοθεραπεία λοιπόν, είναι αναποτελεσματική, τοξική, ανοσοκατασταλτική και καρκινογόνος. Δέν είχε άδικο λοιπόν, ο dr. Atkins
(φωτογραφία), ο πασίγνωστος γιατρός, που εφεύρε τη δίαιτα Άτκινς, ο οποίος υποστήριζε, ότι η χημειοθεραπεία «είναι στην καλύτερη περίπτωση βλακεία και στη χειρότερη έγκλημα», καθώς και η Alyssa Burns Hill, η οποία έγραψε, ότι «σε τελική ανάλυση, αν η χημειοθεραπεία κατατασσόταν στις ποινές για εγκλήματα, θα είχε θεωρηθεί απάνθρωπη, ανήθικη και απόλυτα διεστραμμένη. Ωστόσο στο όνομα τής "ίασης" τού καρκίνου έχει ταξινομηθεί ως μια αγωγή με την ετικέτα: "ο καλύτερος τύπος ιατρικής φροντίδας"».(28)

Η χημειοθεραπεία είναι αναπόδεικτη
Η δράση των φαρμάκων δέν έχει ελεγχθεί με διπλές-τυφλές μελέτες

Οι ογκολόγοι ισχυρίζονται, ότι οι εναλλακτικές και φυσικές θεραπείες είναι αναπόδεικτες, διότι δέν έχουν ελεγχθεί επιστημονικά. Πέραν τού ότι υπάρχουν πολλές μελέτες, που τεκμηριώνουν τη δράση των εναλλακτικών θεραπειών, αυτό, που δέν λένε οι ογκολόγοι είναι, ότι η χημειοθεραπεία είναι αναπόδεικτη κι ότι προκαλεί περισσότερη ζημιά από ότι αν δέν λάβεις τίποτα. Δέν έχουν γίνει διπλές-τυφλές τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με χημειοθεραπεία.

Σε αυτές τις μελέτες, μια ομάδα ελέγχου, που παίρνει placebo (ψευδοφάρμακο) συγκρίνεται με μια ομάδα, που παίρνει το πραγματικό φάρμακο. Ούτε οι ασθενείς ούτε ο γιατρός γνωρίζουν ποια ομάδα παίρνει το πραγματικό φάρμακο. Σύμφωνα με τον Ralph Moss, «στην πραγματικότητα οι αληθινοί έλεγχοι placebo έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί στην εξέταση της χημειοθεραπείας».(29) Οι ογκολόγοι θεωρούν ανήθικο να μή δώσουν το φάρμακο σε όλους τους ασθενείς. Κατά συνέπεια, δέν υπάρχει ομάδα μή θεραπείας, προς την οποία να μετρήσουν την πραγματική τους επίδραση. Σύμφωνα με τον Moss, μόνο περίπου 1% των ασθενών στις δοκιμές αναπτύσσει πλήρη ύφεση.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι, που κάνουν αδύνατο να πραγματοποιηθεί μια διπλή-τυφλή κλινική μελέτη με τη χημειοθεραπεία. Τα φάρμακα προκαλούν απώλεια μαλλιών, ναυτία, εμετό και πολλές άλλες φανερές παρενέργειες, όπως μπλε ούρα, έτσι ώστε και οι ασθενείς και ο γιατρός θα ξέρουν σίγουρα ποιος παίρνει το πραγματικό φάρμακο.

Παρ’ όλα αυτά, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη, που συνέκρινε τη χημειοθεραπεία με placebo, η οποία δημοσιεύθηκε στο British Journal of Cancer και η οποία έδειξε, ότι η χημειοθεραπεία προκάλεσε αύξηση θανάτων. Η μελέτη αυτή έγινε σε ασθενείς, που είχαν χειρουργηθεί για καρκίνο τού παχέος εντέρου και
τού ορθού. Από τους ασθενείς αυτούς, μια ομάδα υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, ενώ η άλλη ομάδα πήρε placebo (εικονικό φάρμακο). Για την περίοδο των πέντε πρώτων χρόνων τα ποσοστά επιβίωσης και των δυο ομάδων ήταν παρόμοια, αν και η ομάδα, που υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, υπέφερε από τις παρενέργειες των φαρμάκων. Εντυπωσιακό είναι αυτό, που συνέβη πέραν των πέντε χρόνων. Στην ομάδα, που υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, σημειώθηκε μεγάλη αύξηση θανάτων, ενώ στην ομάδα, που πήρε placebo, δέν σημειώθηκε αύξηση θανάτων. Τα ποσοστά επιβίωσης τής ομάδας, που πήρε placebo, ήταν σχεδόν διπλάσια (68%) από τα ποσοστά επιβίωσης τής ομάδας, που έκαναν χημειοθεραπεία (38%).(30)

Οι φυσικές θεραπείες
αποτελεσματικότερες από τη χημειοθεραπεία

Μελετητές στο Longhua Hospital of Shanghai Traditional Chinese Medical College διάλεξαν εξήντα ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στόματος και πνευμόνων και τους διαίρεσαν σε δυο αμάδες των 30 ατόμων. Η πρώτη ομάδα υποβλήθηκε σε αγωγή με κινεζικά βότανα, ενώ η δεύτερη σε χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα ήταν αντιστρόφως ανάλογα απ' ό,τι θα περιμέναμε. Η κατά μέσο όρο διάρκεια επιβίωσης τής ομάδας, που ακολούθησε βοτανική θεραπεία, ήταν 465 ημέρες, ενώ για την ομάδα, που ακολούθησε χημειοθεραπεία, μόλις 264 ημέρες. Τα ποσοστά επιβίωσης ύστερα από 12 και 24 μήνες ήταν 67% και 13% αντίστοιχα για την πρώτη ομάδα, ενώ 33% και 3% για τη δεύτερη ομάδα. Αυτά δημοσιεύτηκαν το 1985 στο Chinese Journal of Modern Developments, αλλά αποκρύπτονται από το ιατρικό κατεστημένο για ευνόητους λόγους.

Οι αποδείξεις όμως, τής αντικαρκινικής δράσης των ινδικών βοτανικών φαρμάκων δέν περιορίζονται μόνο σε πειραματόζωα. Το Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Banaras Hindu στο Varanasi τής Ινδίας απέδειξε την αντικαρκινική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό αγιουρβεδικών βοτάνων, όπως τα Amora rohitica, Glycyrrhiza glabra και Semecarpus anacardium σε μελέτη σε 400 καρκινοπαθείς. Οι ερευνητές τού πανεπιστημίου χώρισαν τους καρκινοπαθείς σε διάφορες ομάδες. Κάποιες ομάδες υποβλήθηκαν σε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με αγιουρβεδικά βότανα, μια ομάδα ακολούθησε μόνο συμβατικές θεραπείες και άλλη μια ομάδα πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η ομάδα των καρκινοπαθών, που πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα είχε τα καλύτερα αποτελέσματα, ενώ η ομάδα, που υποβλήθηκε αποκλειστικά σε συμβατικές θεραπείες είχε τα χειρότερα. Τα ποσοστά επιβίωσης των καρκινοπαθών αυτής τής ομάδας ήταν πολύ χαμηλά. Οι ομάδες, που συνδύασαν συμβατικές θεραπείες με αγιουρβεδικά βότανα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο επιβίωσης απ' ό,τι τα άτομα, που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε συμβατικές θεραπείες.
(31)
 














Περισσότερες πληροφορίες
για τις φυσικές μεθόδους
πρόληψης και θεραπείας τού καρκίνου
μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο
τού Μάριου Δημόπουλου:

Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης τού καρκίνου.

 
Ο γιατρός dr. Joshi ανακοίνωσε το 1989 στο 5ο Διετές Συνέδριο τού Ινδικού Συλλόγου Χημειοθεραπειών Καρκίνου τα αποτελέσματα αγωγής σε 422 καρκινοπαθείς, στους οποίους οι γιατροί, αφού χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατές μορφές αγωγής, δέν έδιναν ελπίδες ζωής. Ο dr. Joshi ανακοίνωσε, ότι πέτυχε πλήρη ανάρρωση με παράταση ζωής χρησιμοποιώντας αγιουρβεδικά βότανα σε εβδομήντα ασθενείς και καλά αποτελέσματα (ανακούφιση συμπτωμάτων) σε 262 ασθενείς, ενώ σε ενενήντα μόνον ασθενείς υπήρξε έλλειψη ανταπόκρισης.

Το ιατρικό κατεστημένο
και οι φαρμακευτικές εταιρείες εξαπατούν το κοινό
Γιατί όμως, αφού οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες είναι αναποτελεσματικές και τοξικές, δέν γίνεται έρευνα για τις φυσικές ατοξικές θεραπείες καρκίνου, πολλές από τις οποίες είναι αποτελεσματικότερες; Γιατί αντίθετα το αμερικανικό και ευρωπαϊκό ιατρικό κατεστημένο διώκει κάθε διαφορετική αντιμετώπιση τού καρκίνου; Δέν είναι πρόθυμο αν ένα φυσικό φάρμακο ή μια εναλλακτική αγωγή μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο, να τα υιοθετήσει για το καλό τής υγείας των ανθρώπων; Ασφαλώς και όχι, διότι, αν τα αποδεχόταν, θα έχανε τα εκατομμύρια, που αποφέρουν οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας τού καρκίνου. Οι πωλήσεις αντικαρκινικών φαρμάκων μόνον, αποφέρουν ετήσιο τζίρο 750 εκατομμυρίων δολαρίων στις ΗΠΑ. Τα οικονομικά συμφέροντα δηλαδή, εναντίον τής υγείας των ανθρώπων.

Το κέρδος -η βιομηχανία τού καρκίνου το γνωρίζει καλά- είναι στο να ψάχνεις για μια θεραπεία από το να βρεις στην πραγματικότητα μια θεραπεία. Πιθανότατα οι επιστήμονες, που δουλεύουν για τα μεγάλα αντικαρκινικά ιδρύματα θα ακολουθούσαν εντελώς διαφορετική κατεύθυνση αν πίστευαν, ότι είχαν πέσει τυχαία σε μια θεραπεία τού  καρκίνου. Αν τα μεγάλα αντικαρκινικά ιδρύματα έβρισκαν μια θεραπεία τού καρκίνου, όλοι οι επιστήμονες, γραφειοκράτες και ειδικοί στο μάρκετινγκ, που δουλεύουν για αυτά τα ιδρύματα, θα έπρεπε να βρουν άλλη (πιθανώς λιγότερο επικερδή) δουλειά.

Αυτό μπορεί να φαίνεται απίθανο, αλλά προσφέρει μια εξήγηση για το γεγονός, ότι η βιομηχανία τού καρκίνου επιμένει, ότι μόνο η ορθόδοξη ιατρική μπορεί να προσφέρει μια θεραπεία για τον καρκίνο. Και η βιομηχανία τού καρκίνου είναι τόσο ισχυρή, που έχει επηρεάσει τις κυβερνήσεις προς χάρη της. Στις περισσότερες χώρες τού κόσμου είναι τώρα παράνομο να προσφέρεις μια εναλλακτική θεραπεία τού καρκίνου, ακόμα κι αν λειτουργεί.
Τα αντικαρκινικά ιδρύματα συνδέονται με περίπλοκους δεσμούς με τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες. Οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες δέν ενδιαφέρονται για θεραπείες, που δέν περιλαμβάνουν φάρμακα. Ανέχονται την εγχείρηση, διότι κρατά τα μέλη τού ιατρικού επαγγέλματος χαρούμενα και διότι στα άτομα, που γίνεται χειρουργική επέμβαση, συνήθως χορηγείται επίσης χημειοθεραπεία. Δέχονται την ακτινοθεραπεία, διότι οι εταιρείες, που παρασκευάζουν και πουλούν εξοπλισμό ακτινοθεραπείας, είναι μέρος τής βιομηχανίας τού καρκίνου και διότι στους ασθενείς, που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία συνήθως χορηγείται επίσης χημειοθεραπεία.


Η βιομηχανία τού καρκίνου ξοδεύει λίγα στο να διδάσκει τους ανθρώπους πώς να αποφύγουν τον καρκίνο. Δεν ξοδεύει αρκετά χρήματα ή προσπάθεια στην πρόληψη. Το μόνο πιθανό συμπέρασμα είναι, ότι δεν θέλει να μειώσει τη συχνότητα τού καρκίνου, διότι, αν το κάνει, οι άνθρωποι θα φοβούνται λιγότερο για την ασθένεια και το εισόδημα και τα κέρδη τής βιομηχανίας τού καρκίνου θα μειωθούν. Η βιομηχανία τού καρκίνου ευημερεί στο φόβο και στην άγνοια. Η πρόληψη δεν είναι κάτι, για το οποίο κάνουν πολλή προσπάθεια αν και είναι ενθουσιώδεις για επεμβατικές τεχνικές για διάγνωση τού καρκίνου όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Για παράδειγμα, οι γυναίκες, που είναι ευάλωτες για καρκίνο τού μαστού ενθαρρύνονται να ελέγχουν τους μαστούς τους με ακτίνες X. Αυτό είναι επικίνδυνο. Η μαστογραφία είναι ένα από τα πιο ανόητα πράγματα, που έχουν γίνει ποτέ στην ιατρική. Μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα πιο ανόητο από το να αξιολογούν ένα σημείο τού σώματος, που είναι γνωστό, ότι είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στον καρκίνο, με μια διαγνωστική τεχνική, που είναι γνωστή ότι προκαλεί καρκίνο;

Όπως γράφει ο γνωστός συγγραφέας Barry Lynes, «η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία δέν ενδιαφέρεται να βρει θεραπεία. Αν έβρισκε, θα έμενε χωρίς δουλειά.»(32) Ομοίως και ο τιμηθείς δυο φορές με βραβείο Νόμπελ, Linus Pauling, έχει κάνει την εξής καταγγελία: «Πρέπει να μάθουν όλοι, ότι ο πόλεμος κατά τού καρκίνου είναι σε μεγάλο βαθμό απάτη».(33)

Τις εταιρείες φαρμάκων δέν τις συμφέρει μια φυσική ουσία να θεραπεύει τον καρκίνο, διότι αυτή δέν πατεντάρεται. Αφού το επιστημονικό κατεστημένο δέν επιθυμεί μια φυσική θεραπεία τού καρκίνου, τι κάνει;
 
Συκοφαντεί ως τσαρλατάνο οποιονδήποτε επιστήμονα ακολουθεί μια φυσική θεραπεία τοποθετώντας τη θεραπεία του στη «μαύρη λίστα των αναπόδεικτων θεωριών» (αυτό το τελευταίο ισχύει μόνο για τις ΗΠΑ), τον παρεμποδίζει στη δουλειά του, τού κλείνει τις πόρτες σε συνέδρια, ομιλίες και σε επιστημονικά περιοδικά, τού κατάσχει τα αρχεία και τού καίει τα εργαστήρια. Πολλές φορές μάλιστα, με ψευδείς κατηγορίες τον σύρει στα δικαστήρια.

American Murder Association,
αντί για τον επίσημο...
American Medical Association.
 
Ο dr. Atkins δέν κρύβει τα λόγια του: «Έχουν ανακαλυφθεί πολλές θεραπείες τού καρκίνου και όλες καταπολεμήθηκαν με μια μεθοδικότητα, που θυμίζει Γκεστάπο. Το κατεστημένο τού καρκίνου είναι ένα όχι και τόσο κρυφό κύκλωμα, που αποτελείται από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, τα μεγαλύτερα αντικαρκινικά νοσοκομεία, το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο και τον FDA. Το ύποπτο του πράγματος είναι, ότι αυτοί οι ευυπόληπτοι οργανισμοί κυριαρχούνται σε μεγάλο βαθμό από μέλη και φίλους μελών τής βιομηχανίας φαρμάκων, η οποία συγκεντρώνει απίστευτα ποσά από τη μονομανία τού ιατρικού επαγγέλματος με τη χημειοθεραπεία».(34)

Ας δούμε τα όσα αποκαλυπτικά γράφει ο διάσημος βρετανός γιατρός και συγγραφέας, Vernon Coleman (φωτογραφία) για τη βιομηχανία τού καρκίνου: «Αν ποτέ η βιομηχανία τού καρκίνου ανακάλυπτε τυχαία μια θεραπεία τού καρκίνου, ειλικρινά αμφιβάλλω πάρα πολύ, αν κάποιος θα άκουγε για αυτήν. Η ανακάλυψη και η δημοσίευση μιας θεραπείας τού καρκίνου θα έθετε εκτός δουλειάς τους εργαζόμενους στη βιομηχανία τού καρκίνου. Οι μόνοι άνθρωποι, που ευεργετούνται από τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου, είναι οι άνθρωποι, που δουλεύουν για τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου».(35)

Μάριος Δημόπουλος

Κλινικός Διατροφολόγος


ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Ο κ. Δημόπουλος εκπαιδεύεται για απόκτηση πτυχίου Doctor of Naturopathy.
Είναι μέλος τού American Council of Applied Clinical Nutrition
και απόφοιτος του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έχει εκπαιδευτεί στη Φυσική Ιατρική στα:
British Institute of Homeopathy (New Jersey, USA),
Clayton College of Natural Health (Alabama, USA),
Trinity College of Natural Health (Indianapolis, USA) και
International Society of Homotoxicology, Baden-Baden, Germany.
Είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων για φυσικές θεραπείες και διατροφή.
Περισσότερες πληροφορίες για θέματα υγείας
μπορείτε να βρείτε στα ιστολόγια τού Μάριου Δημόπουλου:

http://orthomoriakiiatriki.blogspot.gr
http://orthomolecular-nutritional-medicine.blogspot.gr.

Βιβλία τού συγγραφέα, που έχουν παρουσιαστεί στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Χοληστερίνη: Ένας σύγχρονος μύθος
Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης τού καρκίνου

Διαβάστε επίσης, στην «Ελεύθερη Έρευνα»
τα άρθρα τού Μάριου Δημόπουλου:

Ήλιος: Ευεργέτης τής υγείας μας
Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη
Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης
Γιατροί-φάρμακα: Πρώτη αιτία θανάτου
Ανθυγιεινή η πολυήμερη χριστιανική νηστεία
Η νηστεία τής Σαρακοστής βλάπτει σοβαρά την υγεία!


Διαβάστε ακόμα στην «Ελεύθερη Έρευνα»
στο πλαίσιο τού αφιερώματος:
Η απομυθοποίηση τού καρκίνου:
Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου
Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου
Καρκίνος: Η ύστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!
Καρκίνος και Ομοιοπαθητική
Φυσικές θεραπείες τού καρκίνου
Φυτά με αντικαρκινική δράση



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Griffin E., World without cancer. The story of vitamin B 17, 155, 2000
2. Chowka P.B., The National Cancer Institute and the Fifty-Year Coverup, East West, 23, 1978
3. Lung cancer radiation questioned, Science News, 68, Aug. 1998
4. Cancer cures more deadly than disease, Midnight Globe, 1.9.75
5. McTaggart L. Ed., The cancer handbook. What’s really working, 85-93, 2001
6. Cancer Communication Newsletter 12, 4, 15-16, Sep. 1996
7. Boice J.D., Travis L.B., Body wars: Effect of friendly fire (Cancer therapy), Journal of the National Cancer Institute, 87, 10, 732-741, 1995
8. Ochs R., Breast cancer update/Q & A, Newsday, B23, Dec. 19, 1995
9. Griffin E., World without cancer. The story of vitamin B17,  147, 1990
10. Scientific American, Nov. 1985
11. Cairns J., The treatment of diseases and the war against cancer, Scientific American, 253, 5, 51-59, 1985
12. Schmahl D., Experimental development of anticancer drugs – Problems and objectives, strategies and results, Current Cancer Research, 157-243, Spring 1989
13. Abel U., Chemotherapy of advanced epithelial cancer, Hippokrates Verlag, 1990
14. A dull weapon: Chemotherapy almost useless in treating advanced organic cancer – Provocative theses at the Hamburg Cancer Congress, Der Spiegel, 174-176, 3.3.90
15. Abel U., Cytostatic therapy of advanced epithelial tumors: A critique, Hippokrates Verlag, 1990
16
. Bailar J., Smith E., Progress against cancer?, New England Journal of Medicine, 314, 1226-1233, 1986
17. Cairns J., The treatment of disease and the war against cancer, Scientific American, 253, 5, 51-59, 1985
18. New England Journal Medicine, Feb. 18, 1988
19. Kushner R., CA-Cancer Journal for Clinicians, 34, Nov. 1984
20. Powles T.J., et al., Lancet, 580, Mar. 15, 1980
21. Richards D., The topic of cancer: When the killing has to stop, 1982
22. Morton D.L., et al., CA Cancer Journal Clinicians (ACS), 49, 101, Mar., 1999
23. Bjorksten J., Longevity, 22, 1987
24. Temple N.J., et al., Journal Royal Society Medicine, 84, 95, 1991
25. Hollander S., et al., Journal of Medicine, 21, 143, 1990
26. Ingram B., Medical Tribune, 33, 4, 1, Feb., 1992
27. Kauffman J., Malignant Medical Myths, 2006
28. Burns-Hill A., Chemotherapy: Hit or myth?, Wddty, 13, Aug. 1992
29. Moss R., Questioning chemotherapy, 1995
30. Chlebowski R.T., et al., Late mortality and lavamisole adjuvant therapy in colorectal cancer, British Journal of Cancer, 69, 1094-1097, 1994
31. Prasad G.C., The use of Ayurvedic drugs in the management of cancer, Word Congress on Cancer, Sydney, Australia, 315-319, April 1994
32. Lynes B., The Healing of cancer, 52, 1989
33. Walters R., Options – The alternative cancer therapy book, 1993
34. Atkins R., Dr. Atkins health revolution: How complementary medicine can extend your life, 324-325, 1990
35. Coleman V., How to stop your doctor killing you, 2003


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
Χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία χρησιμοποιούνται ως ύστατο όπλο κατά του καρκίνου, όταν όλες οι άλλες μέθοδοι (φάρμακα, χειρουργική, εναλλακτικές θεραπείες για όσους τις χρησιμοποιούν) έχουν αποτύχει να καλυτερέψουν την κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Το τίμημα είναι βαρύ για τον ασθενή όταν χρησιμοποιεί χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία, αλλά το κίνητρο είναι το να ζήσει λίγο παραπάνω. Η δε ποιότητα ζωής του θα είναι πολύ χαμηλή λόγω ακριβώς των παρενεργειών. Προσωπικά προτιμώ την ποιότητα από την ποσότητα και αν ήμουν καρκινοπαθής στα τελευταία μου δεν θα δεχόμουν να κάνω χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία. Δυστυχώς δεν είναι μόνο θέμα κέρδους για τις εταιρίες, αλλά και ένας ολόκληρος τρόπος σκέψης (κουλτούρα) που απαιτεί από το άτομο να ζήσει όσο το δυνατόν περισσότερο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, ανεξαρτήτως τις προϋποθέσεις, τις συνέπειες και το τίμημα που καλείται να πληρώσει. Και η κουλτούρα αυτή είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει, εφόσον ζούμε σε κοινωνίες της αφθονίας όπου πρέπει να είσαι ευτυχισμένος όταν καταναλώνεις αδιάκοπα και για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο. Τέλος, πρέπει να δούμε τις πρωτογενείς αιτίες και συσχετίσεις (καθιστική ζωή, άγχος, στρές, σύγχρονη διατροφή, ρύπανση και μόλυνση αέρα και γενικά περιβάλλοντος) της πολυπαραγοντικής πάθησης που λέγεται καρκίνος και να αλλάξουμε αντίστοιχα τον τρόπο ζωή μας και όχι τις δευτερογενείς συσχετίσεις και συνέπειες.
26.04.2013, 05:21:00





Bielidopoulos έγραψε...
http://oncologikoathens.gr/gr/interestingissues/1277500982 http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=115039 http://www.express.gr/news/ygeia/661114oz_20121124661114.php3 http://panosz.wordpress.com/2011/05/30/mastorakis-42/ http://www.ideas4u.net/cause-of-cancer.php
26.04.2013, 05:41:47





GeorgiosZ έγραψε...
Ο νομπελίστας Dr. James Watson ποτέ δεν είπε «Ο πόλεμος τού καρκίνου είναι ένας σωρός από περιττώματα» Αυτό που είπε κατά λέξη είναι “The National Cancer Program is a bunch of sh*t.”. Αναφερόταν στο σχετικό Εθνικό Σχέδιο των ΗΠΑ με το οποίο μοιράζεται η πίτα των κονδυλίων στα ερευνητικά κέντρα. Πηγή: http://alternativehealthcommunity.com/blog/cancer-is-curable-now/
26.04.2013, 11:37:10





Ανώνυμος 29695 έγραψε...
~
The claim that vitamin C is useful in the treatment of cancer is largely attributable to Linus Pauling, Ph.D. During the mid-1970s, Pauling began claiming that high doses of vitamin C are effective in preventing and curing cancer. In 1976 and 1978, he and a Scottish surgeon, Ewan Cameron, reported that a group of 100 terminal cancer patients treated with 10,000 mg of vitamin C daily had survived three to four times longer than historically matched patients who did not receive vitamin C supplements [63,64]. However, Dr. William DeWys, chief of clinical investigations at the NCI, found that the patient groups were not comparable. The vitamin C patients were Cameron's, while the other patients were managed by other physicians. Cameron's patients were started on vitamin C when he labeled them "untreatable" by other methods, and their subsequent survival was compared to the survival of the "control" patients after they were labeled untreatable by their doctors. DeWys found that Cameron's patients were labeled untreatable much earlier in the course of their disease-which meant that they entered the hospital before they were as sick as the other doctors' patients and would naturally be expected to live longer [65]. Nevertheless, to test whether Pauling might be correct, the Mayo Clinic conducted three double-blind studies involving a total of 367 patients with advanced cancer. All three studies found that patients given 10 g of vitamin C daily did no better than those given a placebo [66-68]. Despite many years of taking huge daily amounts of vitamin C, both Pauling and his wife Ava died of cancershe in 1981 and he in 1994.
http://www.quackwatch.org/01QuackeryRelatedTopics/cancer.html

I.Bielidopoulos
18.09.2014, 10:09:40





Ανώνυμος 30034 έγραψε...
http://ellinikahoaxes.gr/2014/09/24/10cancermythsbusted/
http://en.wikipedia.org/wiki/Alternative_cancer_treatments#Ineffective_treatments
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_topics_characterized_as_pseudoscience#Applied_sciences
06.11.2014, 20:16:30





Ανώνυμος 39636 έγραψε...
2 αλήθειες και 2 ψέματα του άρθρου:

Αλήθεια: Η σύγχρονη Ιατρική έχει κουρελιάσει την έννοια της πρόληψης. Ειδικά στην Αμερική, οι βιομηχανίες τροφίμων ταίζουν τον πληθυσμό με καρκινογόνα, μολύνουν αέρα, νερό, φαί, προωθούν μεταλλαγμένα τρόφιμα. Θα λέγαμε, είναι θαύμα να μην πάθεις καρκίνο στην Αμερική.

Ψέμματα: Είναι ψέμα ότι δεν βοηθάει η ακτινοθεραπεία και η συστηματική χημειοθεραπεία. Αυτό που αποκρύπτει το άρθρο είναι ότι υπάρχουνε καταστάσεις ανεγχείρητου καρκίνου που ο ασθενής δεν "προλαβαίνει" να ανταποκριθεί σε εναλλακτική θεραπεία (διήθηση αγγείου --> αιμορραγία, διάτρηση εντέρου --> περιτονίτιδα, διήθηση στομάχου --> γαστρορραγία, εγκεφαλικές μεταστάσεις --> κόμα, πιέση βρόγχου --> πνιγμός). Εδώ χρειάζεται ΑΜΕΣΑ χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία για να μην πεθάνει ο άνθρωπος.

Αλήθεια: Η Ιατρική είναι ένοχη που γίνεται δέσμια οικονομικών συμφερόντων και δεν σχεδιάζει έρευνες που να στοχεύουν σε σοβαρή μελέτη εναλλακτικών θεραπειών. Είναι πολύ λυπηρό να μην γίνεται σεβαστή η ερευνητική προσπάθεια επιστημόνων πάνω σε διαφορετικές προσεγγίσεις αντιμετώπισης του καρκίνου, και να μην ενισχύονται οικονομικά ή ακαδημαϊκά τέτοιοι επιστήμονες.

Ψέμματα: Το σοβαρότερο ψέμα του άρθρου και όσων επικαλούνται τις "αυθεντίες" της εναλλακτικής θεραπείας για να απαξιώσουν την συμβατική: Είναι λυπηρό, αλλά καλώς ή κακώς, η Ιατρική πλέον έχει επικεντρωθεί περισσότερο στη λογική "Εμφανίζεται σύμπτωμα, αντιμετωπίζουμε το σύμπτωμα". Ακόμα και τα πιο εξελιγμένα "προληπτικά" συστήματα του κόσμου πάσχουν από την αλαζονεία του ανθρώπου:

1ον) Ξέρουμε ότι αποκλειστικό αίτιο των καρκίνων του στοματοφάρυγγα, του πρωκτού, του τραχήλου κ.τ.λ. είναι ο ιός HPV, που μεταδίδεται κυρίως με φύση, παραφύση και πολλαπλό σεξ, ωστόσο όμως και μιλάμε για:

α) Φυσιολογικό το δικαίωμα στην ομοφυλοφιλία
β) Φυσιολογικό το δικαίωμα στους πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους

2ον) Ξέρουμε ότι το κάπνισμα είναι σχεδόν το 100% αίτιο του καρκίνου πνεύμονα, ωστόσο συνεχίζουμε να το αποδεχόμαστε στην καθημερινότητά μας

3ον) Ξέρουμε ότι το νερό είναι μολυσμένο, ο αέρας το ίδιο, όμως ουδεμία προσπάθεια γίνεται για ουσιαστική αλλαγή περιβαλλοντικής πολιτικής

Κοινώς, αυτό που αποκρύπτεται είναι ότι επειδή ο άνθρωπος αποφάσισε να ζει μια ανωμαλία και απαρνήθηκε τη φύση του, προέκυψε και ο καρκίνος. Αναγκαστικά λοιπόν η Ιατρική επί της ουσίας προσαρμόστηκε σε θεραπείες που θεραπεύουνε τα συμπτώματα και όχι τον άνθρωπο. Η πραγματική θεραπεία χρειάζεται βήματα που δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε μεγάλη κλίμακα.
03.09.2016, 21:48:57





Ανώνυμος 40251 έγραψε...

http://www.vernoncoleman.com/altmed.htm

05.12.2016, 13:21:32





Ανώνυμος 40719 έγραψε...

Ακόμα και ένα γεύμα με πολλά λιπαρά είναι ικανό να διαταράξει την ομαλή λειτουργία του ήπατος, υποστηρίζουν γερμανοί ερευνητές σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο Journal of Clinical Investigation.
http://health.in.gr/news/scienceprogress/article/?aid=1500126774

26.01.2017, 09:19:57






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

5+5=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...