Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

SELECTIVE
SILENCE


And the Epicurean Philosophy

How to avoid useless confrontations
with people who are neither ready nor willing
to discover the essence of true happiness


Έγραψε στις 23.04.2013 ο/η: Επικούρης Δημήτρης

Επιστροφή

It has been frequently said that we live in the age of a new kind of “individualism” where human relations are no longer permeated by ethics and humane values since the foundations where those values were once based, no longer exist. It is often claimed that inequality and injustice seem to have changed the shape of our world order while the notion of society is progressively losing its meaning. Wealth, prestige and power seem to be the most sought after criteria for modern men because the need to achieve the highest level of self-interest requires or rather demands their presence. It seems that we humans have been taught to view ourselves as agents of production and consumption totally uninterested in cultivating our minds and expanding our understanding of the universal cosmos.

Uninterested in the social impact of poverty and social injustice, we humans, have once again entered the process of eliminating our true disposition by having made our life’s epicenter, the facilitation of our greed.

Some blame the multinational corporations for not only conquering the world resources and accelerating their profit accumulation but also for exerting tremendous influence on the decision making process in almost all of the international fora and agencies.

Victimized by corrupted regimes and the unequal trade relations with the powerful and most technologically advanced nations, developing countries continue to function as protectorates of a plutocratic elite that continues to suppress them and impose on them austerity programs that will supposedly reduce their deficit and lead them to prosperity when in reality, the only thing that these programs achieve is to increase the dehumanization of people.

The New Phase of Capitalism

Long gone are the days of old fashioned capitalism where the corporate moguls were on one hand interested in increasing their profits and political might but on the other, they always made sure that there is a strong middle class that would consume their products. It is true that the old fashion capitalists were interested in maintain a social class balance. They knew that their products had to be consumed by the upper and lower middle class people so as to enable them to increase their profit margins and they did the best they could to ensure that the gap between the rich and the poor was bridged by the middle class people who worked hard and had a descent and a respectable life at least as far as the western world was concerned because the third world has always been viewed by the entrepreneurial elite as a place occupied by sub-humans.

However, the old fashioned capitalists have been replaced by the modern day bankers whose mentality is totally different. Modern day bankers or new age bankers as some people call them, are not interested in the prosperity of the middle class because they don’t view people as potential consumers. They are completely indifferent towards the consumption habits of people since their only goal is to divert the wealth that the working people themselves have created to their own profits. High unemployment rates and alarming increases of the poverty level are out of their sphere of interests. In order to accumulate and steal the wealth of the people, modern day bankers are determined to damage people’s lives and mercilessly grab their property.

Modern day bankers neither have nor need the necessary skills to produce wealth. They do not manufacture anything, they do not invest on anything and they do not spend any funds on research and development so as to advance human civilization. Their purpose is to stifle and choke every entrepreneurial effort made by hard working individuals and then steal their accumulated wealth.

To do so, they are constantly developing new banking tricks designed to exert a stranglehold on all the people across the globe including businesses and even governments with the latter acting as their agents and their suppression forces.

The interest rates of personal and credit card loans continue to soar while banks invent all sorts of fictitious reasons to charge their clients who just want to use their own, hard earned money deposited in their financial institutions.

It is beyond any reasonable doubt that banks are responsible for the high unemployment rate because they control the money supply selfishly and destructively. Wishing to correct the mismanagement of funds of their institutions that was created by excessive lending during the previous decades, new age bankers are doing virtually no lending nowadays. Their efforts are focused on retrieving the money that was lent with debt collecting taking a primary role today. Furthermore, the final aim of every bank has been to improve its balance sheets so as to be sold for a higher price to a bigger bank.

Therefore, squeezing cash from the borrowers at all costs is what the bankers do today. By applying for repossession orders and forcing default mortgage owners to give priority to their loan obligations instead of securing food for their kids, the new age bankers exhibit the ugliest face of this new phase of capitalism which is solely based on ruthlessness and greed.

Governments and Crony Capitalism

Crony capitalism is not a new phenomenon. There has always been a close relationship between business people and government officials. The corporate welfare has never stopped being one of the prime interests of every government and every ambitious, self interested politician. The root of almost all political scandals can be traced in the business world since the ancient times.

Judging by the collapse of some major financial institution in the US and the efforts made by the government there to rescue them, we should all realize that there has been a threatening change in the scenery of the political systems in the western world. By creating the myth that a country will collapse if the big banks are not saved, the governments practically steal the money from the hard working taxpayers to bailout failing banks whose danger of collapsing can only be attributed to their own faulty decision making processes and fund mismanagement.

Why should the state be responsible for the popping of the housing bubble that the banks, themselves have created? If somebody builds a home on the edge of the ocean, should he ask the government to save his flooded property and demand compensation from the state?

The banks who have transformed the world economy into a giant casino since the 70’s seem to keep the dominant role in the political world while the government officials have undertaken a subservient role to play leaving the citizens unprotected and insecure. A good example would be the German dominated Eurozone. After the bailout of Greece and Cyprus, one thing has become clear: the holders of government bonds and the bank depositors are no longer safe. Sooner or later, bank depositors will be requested to save the failing banks as if they were their stockholders.

Undoubtedly, the future looks bleak, the welfare state is dying and the gap between the rich and the poor is constantly deepening since the diminishing middle class can no longer bridge it.

The rebirth of ethnocentricism paves the path to racism

Cultural superiority is the core belief in ethnocentricism. According to sociology textbooks, the main difference between ethnocentricism and racism is that the latter focuses on race superiority and not just culture. However, ethnocentricism and racism go hand in hand since one cannot exist without the other. It is essential for the reader to understand that the breeding mechanism of ethnocentricism and racism is the national educational system that is applied in schools. Schools have always provided the most fertile ground for ethnocentricism and racism by being their main propaganda tool which unavoidably paves the path leading to imperialism.

Traces of imperialism as well as ethnocentricism and racism are not only evident today in Europe but also experience a certain degree of re-birth with the resurrection of Pan-Germanism. This sort of geographical and cultural determinism has been experiencing a revival after Germany’s re-unification at the end of the Cold War. Pan- Germanism is a movement that has as its goal the political and economic unification of all the German speaking peoples including the ones that have a Germanic origin.

Not having learned much from the two previous world wars, Germany wishes to financially dominate Europe and transform the European South into a protectorate. Mixed with Protestantism, the revival of Pan-Germanism constitutes a serious threat to all European nations with their economies being devastated by the Berlin imposed austerity schemes.

Germany and its Nordic allies is not the only stronghold of ethnocentricism in Europe. Almost every country is Europe and the rest of the western world as well, struggles to prove its direct ancestry and its racial origin from the ancient Greco-Roman world. The Albanians think that they are the descendants of the ancient Illyrians, the Romanians believe that there is a direct genetic linkage between them and the ancient Dacians, the Italians think of themselves as the descendants of the ancient Romans, the people of Skopje have convinced themselves that they are directly linked to Alexander the Great and the Modern Greeks who claim that they are the sole rightful inheritors of the ancient Greeks both culturally and genetically.

A sense of “superiority” has frequently been expressed by the British who once had colonized many parts of the world, the French who believe that they are the cradle of European intellect and culture, the Russians who dream of becoming a superpower once again and the Jews who have never stopped believing that they are god’s chosen race descended straight from the bible prophets.

It seems that nations have resorted to some sort of ethnic myth construction mechanisms to boost their might and convince their peoples that they indeed have a glorious and superior past. Unfortunately, such dangerous and historically distorted beliefs always become more apparent when there is a financial crisis and nations are on the verge of bankruptcy. Poverty and deprivation are somewhat alleviated by the belief in racial and cultural superiority which is often expressed in the form of extreme violence. Racism feeds on poverty and misery. This is a historically proven fact.

The present is just a repetition of the past
The Milgram Experiment

All that has been described above is neither shocking nor new. Humanity has undergone such phases many times. It is in the nature of uncultivated individuals to authoritatively impose themselves on others and to promote their self-interests without taking into account the needs of other individuals that constitute what we call “society.” It seems that the more uncultivated someone is, the more he lusts for power and authority.

Stanley Milgram, a Yale University psychologist conducted a series of authority-obedience experiments during the 1960s. Back then, the WW II criminal, Adolph Eichmann was tried for the deaths of millions of Jews. During his apology, Eichmann simply stated that he was following orders. Eichmann’s reply roused Milgram’s interest and he thought that there were two crucial questions that had to be answered: a) "Could it be that Eichmann and his million accomplices in the Holocaust were just following orders? b) Could we call them all accomplices?"

Using newspaper ads, Milgram managed to recruit 40 men to participate in his experiment that involved a shock generator, developed by Milgram himself, with shock levels starting at 30 volts and increasing in 15-volt increments all the way up to 450 volts. Milgram had put labels on the switches with terms such as "slight shock," "moderate shock" and "danger: severe shock." The final two switches were labeled “XXX”.

Each participant was obliged to take the role of a "teacher" who would then deliver a shock to the "student" every time an incorrect answer was produced. While the participant believed that he was delivering real shocks to the student, the student was actually an actor in the experiment who was simply pretending to be shocked. As the experiment progressed, the “teacher” would hear the “student” begging to be released or even complain about a heart problem. Once the 300-volt level had been reached, the “student” banged on the wall and demanded to be released. Beyond this point, the “student” became completely silent and refused to answer any more questions. The experimenter then instructed the “teacher” to treat this silence as an incorrect response and deliver a further shock.

Most of the participating “teachers” asked the person in charge of the experiment whether they should continue. The experimenter issued a series of commands to prod the participant along:
"Please continue."
"The experiment requires that you continue."
"It is absolutely essential that you continue."
"You have no other choice, you must go on."

The shock level that the participating “teachers” were willing to deliver was used as the obedience measure. The experiment showed that 65% of the participants in Milgram’s experiment delivered the maximum shocks. Out of the 40 participants in the experiment, 26 delivered the maximum shocks while 14 stopped before reaching the highest levels. Furthermore, 84% said that they were glad to have participated, while only 1% regretted their involvement.
The conclusions drawn out Milgram’s experiment definitely prove what was claimed above concerning the behavioral codes of uncultivated individuals and help us understand why so many crimes have been committed in the name of religion (authority), why the slave trade was initially justified and how the theories of race supremacy have emerged. Every human being who believes that his self-interests can only be promoted by exercising power over the others, ends up seeking authoritarian roles throughout his life that will allow him to abuse the authority he may obtain through his profession or social status.

Let’s meet the man from Samos
“Let no one be slow to seek wisdom when he is neither young nor weary in the search of it when he has grown old. For no age is too early or too late for the health of the soul. And to say that the season for studying philosophy has not yet come, or that it is past and gone, is like saying that the season for happiness is not yet or that it is now no more. Therefore, both old and young alike ought to seek wisdom, the former in order that, as age comes over him, he may be young in good things because of the grace of what has been, and the latter in order that, while he is young, he may at the same time be old, because he has no fear of the things which are to come. So we must exercise ourselves in the things which bring happiness, since, if that be present, we have everything, and, if that be absent, all our actions are directed towards attaining it.” - Epicurus, Letter to Menoeceus

The island of Samos is in the eastern Aegean Sea, close to the coast of Asia Minor.

Samos is known for being the homeland of the great Greek philosopher and mathematician Pythagoras, the great astronomer Aristarchus and Epicurus…

Epicurus (341-270 BCE), the man from Samos, is our guy. He is the one who paved the path to redemption from life’s anguish, pain and unhappiness.

Epicurus’ teachings had many thousands of committed followers, all over the ancient Mediterranean world, in cooperative communities (“Gardens”) that lasted for hundreds of years.

Nevertheless, very few have been more purposely misunderstood and misquoted than Epicurus. If the reader wonders why this has been the case, the only thing that he has to do is to read the paragraph below:
“Epicurus developed a system of philosophy and a way of living that deserve our respect and understanding, perhaps even our allegiance. This way of living claimed many thousands of committed followers, all over the ancient Mediterranean world, in cooperative communities that lasted for hundreds of years. But from the very beginning of his teaching mission, his message was opposed and distorted, first by academic philosophers and political authorities, and later by Christians. Epicureans apparently almost never switched their allegiance to other philosophical systems, whereas other schools regularly lost students to the Epicureans. Why? Perhaps because the Epicureans found that their system made excellent sense. But the explanation offered by Arcesilaus, Epicurus' rival, is typically dismissive: "You can turn a man into a eunuch, but you can't turn a eunuch into a man." Even in modern times, the critics of Epicureanism continue to misrepresent it as a lazy-minded, shallow, pleasure-loving, immoral, or godless travesty of real philosophy. In our day the word 'Epicureanism' has come to mean its opposite-a pretentious enthusiasm for rare and expensive food and drink. Please have the courage to ignore two thousand years of negative prejudice, and assess this philosophy on its own considerable merits”.

D.S. Hutchinson, Trinity College, University of Toronto

Anxiety is the fundamental obstacle to happiness, said Epicurus. Regardless of how rich or famous someone is, he won’t be happy if he is anxious to acquire more wealth and fame. Epicurus believed in hedonism but not in the popular and modern sense of the word.

Epicurus never taught excessive pleasure-seeking and extreme sensual satisfaction. What Epicurus conveyed to us has nothing to do with luxury or material wealth.

He claimed that happiness can only be found in a certain state of mind, the “untroubled” mind which can only be achieved through the absence of physical and mental pain.

In other words, good life and happiness occur only when our body and our mind are at peace.

Epicurus didn’t believe in divine intervention and the fear as well as awe that many humans feel towards their god or gods. Nobody can experience happiness if he is worried about being punished or victimized by divine beings. He stated that we are the only ones who create order in our lives by managing our needs.

However, the core of his teaching is the way he viewed death. To him, death was just the end of the experience derived out of our senses and should not concern us at all. While we are alive, death is of no importance to us because it does not exist. When we die, we cannot experience death simply because we don’t experience anything meaning that we will never obtain the experience of death.

Nobody can be happy in this life if he is worried about the next life. Epicurus was strongly against any beliefs in life after death and the immortality of the soul. He only accepted as true what our sensual experiences deliver to us.

Another important aspect of his philosophy was the way he distinguished the necessary from the unnecessary things in life. He considered food and shelter and all other natural things in life as necessary while he thought that fame, wealth, glory and popularity were unnatural and unnecessary. He went on to make a further distinction between the necessary and the unnecessary when it came to natural things. He believed for example that bread will satisfy our need for food as much as caviar for example but he clarified that if someone acquires a taste for exquisite and expensive food; he might experience unhappiness in the future in case he can no longer afford it. In other words, moderation was the key to a happy life because the more you have, the more you want and when you can’t have it you end up living an unhappy life.

According to Epicurus, physical pain could be endured by focusing on pleasures experienced in the past as well as those which will be expected to be experienced in the future. If somebody enters this state of mind, he can endure physical pain much better and prevent his bodily discomfort from distracting it. However, one of the most central aspects in his philosophy was the value of true friendship. He thought that friends can keep someone happy and help him overcome even the most difficult situations in life. Establishing strong bonds of friendship with people is a truly wise human endeavor, according to Epicurus.

Some say that the philosophy of Epicurus is worthless because it doesn’t deal with ideals and notions that are far and beyond the futile world of humans. They are wrong! Philosophy is supposed to cure people from their anxiety and pain realistically. It has to emphasize on moderation and the simplicity of life. If it deals with ideals and notions that cannot be comprehended and utilized, it is not philosophy. It is religion, perhaps the most dangerous of all human concoctions!

Summing up, Epicurus devised a “four part cure” that liberates people from anxiety and allows them to live a truly happy life: "Don't fear god, don't worry about death; what's good is easy to get, and what's terrible is easy to endure."

The gift of selective silence
Has the world changed? Has it become worse? Have the humans lost their true disposition?
No.
The world hasn’t changed. People haven’t changed either. What happens today has surely happened in the past in one way or another. The world will never be different and most humans will never stop inventing ways to acquire
wealth and power. Surely, there have been many revolutions and many attempts to change the world but it continues to remain the same. Money will always drag people by the nose and greed will be around as long as humans continue to exist.

When we hear about political scandals, corruption, bank bubbles, money laundering networks and corrupted public figures, we shouldn’t feel surprised because it is nothing new. The lust for power will continue to be around. Only the roles we humans play, change, nothing else.

So, how do we treat those who are very ambitious and wish to obtain power and wealth? There is no need to do anything about it. Silence is a much underestimated gift that helps us avoid useless confrontations with people who are neither ready nor willing to discover the essence of true happiness.

If somebody believes that he is the descendant of Alexander the Great, let him believe it. If somebody believes that a luxurious home is better than a country cottage, that’s fine. If someone wants to be a politician and become powerful and influential, no problem, let him be so. Instead of engaging in fruitless arguments, it is better to leave matters as they are. Why disturb our tranquillity with fruitless attempts to make someone understand that pleasure and happiness can never be found in wealth, power, authority and glory? It is something that has to be discovered at a personal level. After all, the philosophy of Epicurus is not for everyone and that’s a fact. The essence of life is its simplicity and those who fail to understand it also fail to live happily.

Throughout the years, I have come to realize that no matter how much we attempt to change the world, we will be disappointed and bitter at the end. The best thing to do is to interpret it, accept it as it is and give ourselves the gift of selective silence when dealing with extreme ambitions and other human vanities.

This is much better than any kind of revolution, I believe.

Dimitris Epikouris



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29510 έγραψε...
Yes, 100% right
Λάθε βιώσας

18.08.2014, 16:59:34





Ανώνυμος 29715 έγραψε...
Αυτή η επιμονή με την απονία του Επίκουρου μοιάζει με το Βουδισμό.
Μην ζητήσετε να το αποδείξω. Από τη στιγμή που δεν έχουν διασωθεί βιβλία και συγγράματα της επικούριας φιλοσοφίας ο καθένας μπορεί να υποστηρίξει ό,τι θέλει. ;)

I.Bielidopoulos
25.09.2014, 10:25:25






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

9+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...