Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Ο ΜΥΘΟΣ
ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ
ΕΥΡΩΠΗΣ


Ευρωπαϊκή Ένωση:
Ένα σαθρό κατασκεύασμα
με κοντινή ημερομηνία λήξης


Έγραψε στις 01.03.2013 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Επιστροφή

Το 2002 η Ευρώπη γιόρτασε το κοινό της νόμισμα, το ευρώ, κάτω από έναν ουρανό φωτισμένο από φωτοβολίδες και ζητωκραυγές. Το «ευρωπαϊκό όνειρο» για ορισμένους φαινόταν να υλοποιείται με τη μορφή εκπλήρωσης μιας παλιάς δήλωσης τού Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Αν η Ευρώπη ενωθεί, τότε δεν θα υπάρχει όριο στην ευτυχία, την ευημερία και τη δόξα, που 300 ή 400 εκατομμύρια οι άνθρωποι θα απολάμβαναν».

Γνωρίζοντας όμως τη διαδρομή τού Τσώρτσιλ ως πολιτικού, αλλά και ως παράγοντα τής λήξης τού ΒΆ παγκόσμιου πολέμου, εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί, ότι ο βρετανός πολιτικός σίγουρα δέν εννοούσε τη συμμετοχή τής Μ. Βρετανίας σΆ αυτό το οικοδόμημα. Η δήλωση ήταν σκόπιμη και αφορούσε την μεταπολεμική και συντετριμμένη τότε Ευρώπη από τον πόλεμο.

Η καταστροφή του πολέμου έπρεπε να ξεπεραστεί και να γεννηθεί μια ελπίδα για μια Ευρώπη ενωμένη με χώρες πρόθυμες να συνεργαστούν για το κοινό καλό των λαών τους. Επρόκειτο δηλαδή, για μια δήλωση κατευναστική, που επιχειρούσε να αντισταθμίσει την καταστροφή και να προσδώσει ένα υποτιθέμενο όραμα σΆ ό,τι είχε απομείνει από τα συντρίμμια τού πολέμου και όχι για κάποια πολιτική εξαγγελία, που θα είχε υλοποιήσιμο χαρακτήρα.


Ευρώπη των λαών:
Ένα απλό ευφυολόγημα

Ακόμα όμως κι αν υποθέσουμε, πως ο δαιμόνιος βρετανός πολιτικός εξέφραζε κάποια ειλικρινή προσωπική του επιθυμία, για να καταστεί αυτή πραγματοποιήσιμη θα έπρεπε:

α. Να δημιουργηθεί μια ομοσπονδία «πολιτειών» και όχι κρατών μιας και αυτά διαθέτουν όχι μόνο καλά φυλασσόμενα σύνορα, αλλά και νοοτροπίες, παραδόσεις και εθνικούς μύθους.

β. Οι διάφορες εθνικιστικές τάσεις και ιδεολογίες να περάσουν μέσα από μια διαδικασία ρευστοποίησης συνοδευόμενης από πλήρη κατάργηση πολιτικών και πολιτιστικών θεσμών, που τις δημιουργούν

γ. Να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την εξάλειψη των επί μέρους εθνικιστικών συνειδήσεων, ώστε να μήν υπάρχουν διακρίσεις μεταξύ των πολιτών βασισμένες στην καταγωγή, ιστορική διαδρομή, θρησκεία και τους εθνικούς μύθους, που υπάρχουν σε κάθε χώρα ευρωπαϊκή ή μή.

Εξετάζοντας λοιπόν όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις μπορούμε στα σίγουρα να καταλήξουμε, πως η δήλωση Τσώρτσιλ ήταν ένα απλό ευφυολόγημα κατευναστικού και συμφιλιωτικού χαρακτήρα.
 
Για το πώς ομαδοποιούνται οι πολίτες κάτω από εθνικούς και θρησκευτικούς μύθους, παραδόσεις και κατασκευασμένα σύμβολα, όπως επίσης για το πώς δημιουργούνται τα έθνη, ο αναγνώστης μπορεί να ανατρέξει σε προηγούμενα άρθρα τής «Ελεύθερης Έρευνας» μιας και αυτά δέν θα απασχολήσουν το παρόν άρθρο, που ως στόχο του θέτει το να καταδείξει, πως το οικοδόμημα τής λεγόμενης «Ευρωπαϊκής Ένωσης» (Ε.Ε.) όχι μόνο είναι σαθρό και ουτοπιστικό, αλλά και με κοντινή ημερομηνία λήξης.
 

Ποιος είναι ο Mr Europe?
Το σαχλό αστείο περί ενωμένης Ευρώπης και κοινών ευρωπαϊκών συνόρων φάνηκε ξεκάθαρα στο θερμό επεισόδιο των Ιμίων, που προηγήθηκε κατά πολύ τής οικονομικής κρίσης. Αν και στην κρίση των Ιμίων αμφισβητήθηκε ευρωπαϊκό έδαφος από κάποια μή ευρωπαϊκή χώρα, αυτό δέν προβλημάτισε την Ε.Ε.. Ασφαλώς, γιατί δέν υπάρχουν κοινά ευρωπαϊκά σύνορα, τα οποία για να υπάρξουν θα έπρεπε να υπάρχει κοινός ευρωπαϊκός στρατός, επομένως κοινοί εξοπλισμοί (πώς θα γίνει αυτό, αφού άλλοι μόνον παράγουν -πχ. Γερμανία- κι άλλοι μόνον αγοράζουν; -πχ. Ελλάδα-), άρα θα έπρεπε να υπάρχει κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική, οπότε και κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. Δυστυχώς, κάτι τέτοια δέν υπάρχουν. Εδώ και δεκαετίες έχουμε μείνει στις εξαγγελίες.

Εύστοχο ήταν το ερώτημα αμερικανών αξιωματούχων: Ποιος είναι ο Mr Europe, με ποιον να μιλήσουμε; Η ευρωπαϊκή απάντηση ήταν στα όρια τής γελοιότητας. Τοποθέτησαν τον Χαβιέ Σολάνα σε ρόλο μαριονέτας υπουργού εξωτερικών τής Ε.Ε. με το βαρύγδουπο τίτλο: Ύπατος Εκπρόσωπος για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας. Φαιδρότητες made in Europe.


Τί αποκάλυψε
η οικονομική κρίση στην Ευρώπη

Ως αφετηρία για την παρούσα ανάλυση θα χρησιμοποιηθεί η σημερινή  οικονομική κρίση στην Ευρώπη, η μεγαλύτερη ίσως από την εποχή τού 1930. Η ανεργία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά στις χώρες τού νότου είναι πάνω από 20%, ενώ η οικονομική ανάπτυξη σΆ αυτές τις χώρες απλά δεν υπάρχει μιας και το τραπεζικό τους σύστημα καταρρέει και οι κυβερνήσεις τους δέν διαθέτουν τους πόρους, για να ασκήσουν ουσιαστική διοίκηση.

Σε μερικές χώρες, όπως στην Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Πορτογαλία, αλλά και την Βρετανία με την πρόσφατη υποβάθμισή της, υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να υπάρξουν τουλάχιστον μια με δυο κατεστραμμένες γενιές ανθρώπων, που θα ζήσουν κάτω από τα όρια τής φτώχειας.

Οι πολιτικές προεκτάσεις αυτής τής οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη φαίνεται να δυναμιτίζουν και τους ακρογωνιαίους λίθους, πάνω στους οποίους δομήθηκε η ίδια η ιδέα τής Ε.Ε.. Για παράδειγμα, η ελεύθερη μετακίνηση πολιτών και κεφαλαίων, ένα από τα κυρίαρχα νομοθετικά δημιουργήματα τής Ε.Ε, πλέον αμφισβητείται έντονα από πολλά ευρωπαϊκά κράτη-μέλη, ενώ διαρκώς αυξάνονται τα εθνικιστικά και νεοναζιστικά κόμματα και κινήματα.

Ας μήν ξεχνάμε τις πρόσφατες δηλώσεις των βρετανών, πως θα εμποδίσουν την είσοδο σε μετανάστες από χώρες τού Νότου σε περίπτωση κατάρρευσης των οικονομιών τους. Η πιθανότητα κατάρρευσης τού ευρωπαϊκού νομίσματος, τού ευρώ, αν και ξορκίζεται από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, είναι ένα δεδομένο, που δέν αφήνουν ασχολίαστο ούτε ο πρόεδρος τής Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μπαρόσο, δηλώνοντας, πως «είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη πρόκληση στην ιστορία της Ένωσης», αλλά ούτε και η καγκελάριος Μέρκελ, που χαρακτηρίζει αυτό το ενδεχόμενο σαν «τη μεγαλύτερη απειλή για κρίση στην Ευρώπη από το τέλος τού ΒΆ παγκοσμίου πολέμου».

Η Ε.Ε. χτίστηκε πάνω στο μύθο, πως οι λαοί τής Ευρώπης έχουν ένα κοινό πεπρωμένο και πως μια πιο «κοντινή ένωση» αυτών των λαών θα αποφέρει κοινή ευημερία, ανάπτυξη και συνεργασία ανάμεσα στις χώρες μέλη. ¶λλωστε, αυτή ακριβώς είναι και η διακήρυξη τής Συνθήκης της Ρώμης το 1957, που δημιούργησε την γνωστή σε όλους μας ΕΟΚ (European Economic Community).


Χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο
είναι τα μεγάλα λόγια
των ευρωπαίων πολιτικάντηδων περί ευρωπαϊκής οικογένειας, ευρωπαϊκής αλληλεγγύης
κ.λπ. κ.λπ..

 
 

Διαφορετικές αντιλήψεις

H παρούσα κρίση όμως, κατέδειξε και καταδεικνύει τις τεράστιες διαφορές στη νοοτροπία και την κουλτούρα των κρατών-μελών. Για παράδειγμα, η άποψη των βρετανών σχετικά με το ρόλο τού κράτους στο κοινωνικό γίγνεσθαι είναι τελείως διαφορετική από αυτή των γάλλων. Οι ιταλοί και οι έλληνες έχουν τελείως διαφορετική αντίληψη σχετικά με τον τρόπο, που πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι απΆ ότι οι σουηδοί και οι δανοί. Οι ιρλανδοί έχουν τελείως διαφορετική αντίληψη για τη φορολογία απΆ ότι οι βέλγοι και οι δανοί.

Όλες αυτές τις διαφορές νοοτροπίας και κουλτούρας, η Ε.Ε. έχει επιχειρήσει να «εξαλείψει» και να «εξαφανίσει» μέσα από 200.000 σελίδες νομοθεσίας, που έχει παράξει. Δυστυχώς όμως, αυτές οι διαφορές δεν εξαλείφονται νομοθετικά. Στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία η διαφθορά είναι καθεστώς, ενώ στην Ελλάδα θεσμός, που πηγάζει από το ίδιο το κράτος και τις δομές του. Στα Βαλκάνια θαρρεί κανείς, πως η διαπλοκή και η διαφθορά είναι ένα επιπρόσθετο προσόν, που ενισχύει την «αρρενωπότητα» των συμμετεχόντων στην πολιτική. Στην Ιταλία, η μαφία εξακολουθεί όχι μόνο να γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τα διατάγματα και τις αποφάσεις των Βρυξελλών, αλλά και να τα χλευάζει ανοιχτά.
 
 


Αναβιώνει ο χριστιανικός μεσαίωνας
στις πρώην σοβιετικές χώρες.
Ευρώπη:
Ένα χριστιανικό κλαμπ

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα νέα μέλη τής Ε.Ε προερχόμενα από το παλιό σοβιετικό μπλοκ. Παρατηρούμε, πως αντί για πρόοδο και ανάπτυξη, ευημερεί εντός των εδαφών τους ένας θρησκευτικός μεσαίωνας, που αν μή τι άλλο δημιουργεί την αίσθηση, πως βαδίζουμε προς τα πίσω αντί να κάνουμε βήματα μπροστά.
 
 

Η πορεία προς μια...
μουσουλμανική Ευρώπη

Βέβαια, είναι γεγονός, πως η Ευρώπη δέν είναι κάτι περισσότερο από ένα χριστιανικό κλαμπ, που αντιμετωπίζει τεράστια κρούσματα ξενοφοβίας από την εισροή πολλών μουσουλμάνων μεταναστών. Η είσοδος όλων αυτών των μή χριστιανών έχει κάνει τις χώρες τής Ε.Ε. να πετούν το μπαλάκι η μια στην άλλη με την Ελλάδα να μαζεύει τα περισσότερα από αυτά τα μπαλάκια, λόγω τής εδαφικής της ιδιομορφίας, αλλά και ανοργανωσιάς. Η Ε.Ε. είναι προκλητικά απούσα από τη συσσώρευση όλων αυτών των μεταναστών στη χώρα αρεσκόμενη μονάχα στο να κάνει παραινέσεις και να υιοθετεί έναν απλό ρόλο συμβούλου.
 
Όπως και πριν αναφέρθηκε, η έννοια των ευρωπαϊκών συνόρων και η φύλαξή τους είναι μονάχα στα χαρτιά, μιας και η κάθε χώρα μέλος έχει τη δική της μεταναστευτική πολιτική, που καταστρώνεται σε βάρος των υπολοίπων κρατών-μελών με το τίμημα να το πληρώνουν οι αδύναμοι κρίκοι σαν και τού λόγου μας.


Το ευρωπαϊκό αστείο «αλληλεγγύη»

Το θέμα τής αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών-μελών είναι ακόμα ένα από τα πολλά «ευρωπαϊκά αστεία.» Δέν είναι μόνο οι γάλλοι, που εφευρίσκουν ως οικονομικό τους εχθρό τους φτηνούς πολωνούς υδραυλικούς ούτε και οι βορειοευρωπαίοι, που χαρακτηρίζουν ως τεμπέληδες τους κατοίκους τού ευρωπαϊκού νότου. Είναι και οι ιρλανδοί, που δεν συμπαθούν (όχι αδικαιολόγητα) τους βρετανούς, οι σκώτοι, που θέλουν να αποσχισθούν από τη Μ. Βρετανία, οι βάσκοι τής Γαλλίας και Ισπανίας, που θέλουν να αυτονομηθούν, όπως άλλωστε και οι καταλανοί, οι χώρες πρώην δορυφόροι τής πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ, που κατακρίνουν τη Γερμανία για τα ανοίγματα, που κάνει στη Ρωσία, οι γάλλοι, που κατηγορούν τους γερμανούς ως κύριους υπαίτιους τής κρίσης και οι γερμανοί, που ονειρεύονται ένα 4ο Ράιχ και που σκοπεύουν να επιτύχουν μέσω τής «άλωσης» και τού απόλυτου οικονομικού ελέγχου των οικονομιών των υπολοίπων χωρών μελών της Ε.Ε..

Οι νεοεισελθέντες σλοβάκοι μαζί με τους φινλανδούς, πρωτοστατούσαν στην αποβολή τής Ελλάδας από την Ε.Ε προ ολίγων μηνών, ενώ ο ανακάμψας ιταλός πολιτικός «Μπούνγκα-Μπούνγκα» Μπερλουσκόνι απειλεί, πως αν έρθει στην εξουσία, η Ιταλία θα αποχωρήσει από την Ε.Ε.. Μια τελείως αντιευρωπαϊκή πολιτική έχει υιοθετήσει και ο πρώην κωμικός και νυν πολιτικός τής Ιταλίας, Μπέπε Γκρίλο, που τα βάζει ανοιχτά με την Ε.Ε. και γιΆ αυτό χαίρει τεράστιας δημοτικότητας στην Ιταλία, που μπορεί να τον καταστήσει και ως το ρυθμιστικό παράγοντα στην πολιτική τής γείτονος χώρας. Η Δανία, πολύ πρόσφατα, παραβίασε τη συνθήκη Σέγκεν επιβάλλοντας στα σύνορά της έλεγχο διαβατηρίων πολιτών από άλλες χώρες μέλη τής Ε.Ε..
 



Όπου υπάρχουν φτώχειες,

αναδύονται εθνικισμοί. Το φαινόμενο απλώνεται σΆ ολόκληρη την Ευρώπη.
Όπως η αλληλεγγύη, έτσι και η έννοια τής εμπιστοσύνης μεταξύ των χωρών-
μελών είναι ανοσιουργηματικού χαρακτήρα. Οι πολωνοί, αλλά και οι χώρες τής Βαλτικής δέν εμπιστεύονται τις Βρυξέλες για να τους προστατέψουν σε περίπτωση, που η Ρωσία αποφασίσει να επιστρέψει στο επεκτατικό της παρελθόν και βασίζονται περισσότερο στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, για να αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο παίζοντας παράλληλα και το χαρτί των ΗΠΑ μέσα στην Ευρώπη.
 
 

Έλλειμμα δημοκρατίας
Το έλλειμμα δημοκρατίας είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό τής Ε.Ε. Για παράδειγμα, κανείς δεν ρώτησε μέσω δημοψηφίσματος τους περισσότερους πολίτες των χωρών-μελών της Ε.Ε αν πραγματικά θέλουν το ευρώ σαν δικό τους νόμισμα.

Ούτε όμως και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και ο πρόεδρός της εκλέγονται με δημοκρατικές διαδικασίες. Ο βέλγος πολιτικός και πρόεδρος τού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρομπέη, δέν εκλέχτηκε πλειοψηφικά. Αν και τα δύο νομοθετικά σώματα τής Ε.Ε., το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τής Ε.Ε. αποτελούνται από εκλεγμένους αξιωματούχους, λίγοι είναι οι πολίτες, που συμμετέχουν στην εκλογή τους, γιατί οι περισσότεροι πολίτες τής υποτιθέμενης ενωμένης Ευρώπης αγνοούν όχι μόνο τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων μέσα στην Ε.Ε., αλλά δέν έχουν και ιδέα για το τί ακριβώς είναι αυτή η Ένωση. Το 53% των πολιτών των χωρών μελών τής Ε.Ε. πιστεύουν, πως δεν αντιπροσωπεύονται μέσα στην Ε.Ε.. Αν λάβουμε μάλιστα υπΆ όψη, ότι η παραπάνω ένδειξη τού ευρωβαρόμετρου έγινε το 2009, που η οικονομική κρίση δέν είχε πλήρως διαφανεί, μπορούμε να καταλάβουμε σήμερα τί ποσοστό των πολιτών πιστεύει στο οικοδόμημα τής Ε.Ε..  

 

Διεύρυνση
Και σαν να μήν έφτανε η ασυμφωνία, οι διαφορετικές νοοτροπίες και αντιλήψεις και η γραφειοκρατία τής Ε.Ε., μερικοί «ευρωπαίοι φωστήρες» επιθυμούν να διευρύνουν και τον αριθμό των χωρών μελών τής Ένωσης με την είσοδο των αλβανών και των σκοπιανών. Χώρες χωρίς καμμία απολύτως υποδομή για οικονομική ανάπτυξη, που παράλληλα μαστίζονται από στείρο και προκλητικό εθνικισμό, που σαφώς και πηγάζει από το ελεεινό μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων τους. Εκατομμύρια ευρώ πλήρωσαν πρόσφατα οι σκοπιανοί, για να κατασκευάσουν ένα τεράστιο άγαλμα τού Μ. Αλεξάνδρου, για να πείσουν πρώτα απΆ όλα τους ίδιους τους τους εαυτούς, για την υποτιθέμενη καταγωγή τους από τους αρχαίους μακεδόνες, όταν θα μπορούσαν με αυτά τα χρήματα να βοηθήσουν οικονομικά τους πολίτες τής χώρας τους. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
«Απόγονοι» και «απόγονοι»).
 
 

Ε.Ε.: Ένα εργαλείο
στα χέρια των ισχυρών

Στην Ευρώπη λοιπόν, τού Καρλομάγνου, των σκανδάλων παιδεραστίας τού Βατικανού (που πιθανότατα οδήγησαν τον πάπα σε παραίτηση) και των χριστιανοδημοκρατών τής Μέρκελ (ακόμα και το όνομα τού κόμματος τής καγκελαρίου είναι γελοίο, μιας και διαχρονικά ουδεμία σχέση μπορεί να έχει ο αυταρχικός και εξουσιαστικός χριστιανισμός με τη δημοκρατία - μέσα σε όλα τα άλλα ευρωπαϊκά φαιδρά, ακόμα ένα), το συμφέρον τού απλού πολίτη δέν υπήρξε ποτέ ως η πρώτη προτεραιότητα.


 
Βατικανό: Η μεγαλύτερη διαχρονικά μαφία τής Ευρώπης. Χειραγώγηση κοινής γνώμης, σχέσεις με τρομοκρατία, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος κ.λπ. κ.λπ..
Είναι σαφές πως  το δημιούργημα που λέγεται Ε.Ε  αποτελεί ένα καλό εργαλείο στα χέρια των ισχυρών τής Ευρώπης και εν προκειμένω τής Γερμανίας, να δημιουργήσει σφαίρες επιρροής και να διασφαλίσει το οικονομικό της πλουτοκρατικό μέλλον. Τα υπόλοιπα περί αδελφοσύνης των λαών, κοινό πεπρωμένο των πολιτών, κοινά οράματα, αλληλεγγύη και υποστήριξη μεταξύ των χωρών μελών, είναι ρομαντικές ιστορίες χωρίς ουσία και λογική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να υπάρχει στα νομοθετικά διατάγματα των γραφειοκρατών στις Βρυξέλες, αλλά σίγουρα δέν υπάρχει ο «ευρωπαίος πολίτης», μια απαραίτητη προϋπόθεση για να πάρει σάρκα και οστά η έννοια μιας ενωμένης Ευρώπης.

Έχουμε δηλαδή, μια Ευρώπη χωρίς «ευρωπαίους», αφού και ο ορισμός τού ευρωπαίου πολίτη είναι κάτι το αόριστο και το απροσδιόριστο, μιας και πρόκειται για διαφορετικούς λαούς με διαφορετικές νοοτροπίες και κουλτούρες, που δεν αλέθονται με τίποτα από το νομοθετικό μύλο των Βρυξελών.


Ο διαχρονικός ρόλος
τού προτεκτοράτου τής Ρωμιοσύνης

H έννοια τής Ε.Ε επομένως, αν δέν είναι μονάχα ένα κακόγουστο αστείο, είναι στα σίγουρα μια απόπειρα των ισχυρών τής Ευρώπης να δημιουργήσουν ευρωπαϊκά προτεκτοράτα, αλλά και να διατηρήσουν τα υπάρχοντα σε ισχύ. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από την προσπάθεια διάσωσης τής οικονομίας τής Ελλάδας, ώστε η χώρα να συνεχίσει να επιτελεί το διαχρονικό της ρόλο: αυτόν τού προτεκτοράτου.



Η Αμερική μέσω των δορυφόρων της επιχειρεί να υπονομεύσει την Ε.Ε.. Μια από τις πρώτες μέριμνες τού αμερικανοτραφή Γ. Παπανδρέου, όταν εξελέγη πρωθυπουργός, ήταν να καταργήσει τη συμφωνία για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, που μόλις πριν λίγους μήνες είχε υπογράψει με τους ρώσους η προηγούμενη κυβέρνηση.

Βέβαια, εδώ τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα υπό τις παρούσες συνθήκες. Τα ελληνικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι πλέον γεγονός και η γερμανική Ευρώπη, που υποφέρει από ενέργεια είναι κάθε άλλο παρά αδιάφορη σΆ αυτό το γεγονός.

Δυστυχώς για τη Γερμανία ίδιο ενδιαφέρον επιδεικνύει και η απέναντι πλευρά τού Ατλαντικού, που κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της, για να ξεφορτωθεί τη γερμανόφιλη κυβέρνηση των Αθηνών, που ευθαρσώς δηλώνει μέσω τού πρωθυπουργού, πως τα «κοιτάσματα είναι ευρωπαϊκά».

 
Δέν είναι άλλωστε τυχαίο, πως το ΔΝΤ, τού οποίου κυρίαρχος χρηματοδότης είναι οι ΗΠΑ, να επιλέξει τώρα και κάτω από τις επικρατούσες συνθήκες να βγει ανοιχτά πολλάκις και με αρκετούς εκπροσώπους του, για να δηλώσει, πως έκανε λάθος σχετικά με το ελληνικό χρέος, ενώ την ίδια στιγμή προσεταιρίζεται την αξιωματική αντιπολίτευση, που δεν χάνει κι αυτή με τη σειρά της να δηλώσει θαυμασμό για τα «ιδεώδη τού αμερικανικού έθνους» και το αμερικανικό Σύνταγμα.

Το διαπραγματευτικό λοιπόν χαρτί τής Γερμανίας στο μοίρασμα των ενεργειακών πηγών τής χώρας μας είναι αναμφίβολα η δουλοπρεπής σημερινή κυβέρνηση τής Ρωμιοσύνης, ενώ το αντίπαλο δέος της είναι η αξιωματική αντιπολίτευση, που τελεί υπό την καθοδήγηση και υποστήριξη των ΗΠΑ, παρΆ όλο, που δηλώνει «αριστερής ιδεολογίας». 

Δέν ήταν επίσης τυχαία η ωμή παρέμβαση τής Γερμανίας στις προηγούμενες εκλογές μέσω εντύπων για καταψήφιση τού κόμματος τής αντιπολίτευσης. Στο ενεργειακό μπραντ-ντεφέρ, που θα διαδραματιστεί από εδώ και στο εξής, ουδείς μπορεί να προκαθορίσει το αποτέλεσμα με δεδομένο, πως υπάρχουν και άλλοι «παίκτες», όπως η Ρωσία και η Γαλλία, τής οποίας και ο πρόεδρος ήρθε να μας νοικιάσει φρεγάτες και να μας θυμίσει, πως και εκείνου η χώρα ενδιαφέρεται για το φυσικό αέριο.


Έντονη έχει ήδη γίνει στην Ευρώπη

η παρουσία τής Κίνας.
Δέν αποκλείεται οι ΗΠΑ με τη γερμανική Ευρώπη να τα βρουν στη μοιρασιά υπό τον φόβο τής τεράστιας οικονομικής ανάπτυξης τής Κίνας, που εποφθαλμιά και αυτή με τη σειρά της τα κοιτάσματα του Αιγαίου.

Οι μόνοι, που δεν θα ωφεληθούν από την άντληση αυτών των κοιτασμάτων είναι η Ελλάδα και οι ρωμιοί κάτοικοί της γιατί, ως είθισται, τα προτεκτοράτα δεν ωφελούνται, απλά παρέχουν υπηρεσίες (γη και ύδωρ εν προκειμένω) έναντι μιας μικρής αμοιβής, η οποία διαχέεται ανάμεσα στους πολιτικούς ταγούς τής Ρωμιοσύνης κι όχι στον απλό ρωμιό, που εξακολουθεί να υποφέρει από τις ονειρώξεις τού επίπλαστου και σκοπίμως κατασκευασμένου δήθεν ένδοξου παρελθόντος του (βλ. Zorba the christian).


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
1) Όντως δεν υπάρχει Ευρώπη, μόνο ευρωζώνη. 2) Μετά από τόσα χρόνια ενοποίησης ο γερμανός αισθάνεται πιο γερμανός από πριν, ο γάλλος πιο γάλλος και ο ιταλός πιο ιταλός. 3) Αν όντως υπήρχε ενωμένη Ευρώπη τότε μετά την ενοποίηση θα παρατηρούνταν μια έκρηξη καλλιτεχνικής έκφρασης σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη που θα πιστοποιούσε το κοινό ευρωπαϊκό αίσθημα. Αντιθέτως, καμιά απολύτως καλλιτεχνική έκφραση. Για παράδειγμα οι καλύτεροι ηθοποιοί της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας έχουν μετακινηθεί στην Καλιφόρνια και παίζουν σε ταινίες του Holywood. Που είναι οι ευρωπαϊκές συμπαραγωγές; Που είναι οι ηθοποιοί τύπου Πίτερ Ουστίνοφ; 4) Η Ευρώπη δεν είναι απλά ένα χριστιανικό κλάμπ. Είναι η ευρωπαϊκή παράδοση που είναι χριστιανική και ας εξεγείρονται που και που κάτι φυσιοκράτες, ουμανιστές ή οπαδοί των προσωκρατικών φιλοσόφων και σοφιστών, τα συγγράμματα των οποίων έχουν απωλεστεί διά πάντως. 5) Η ευρωπαϊκή κουλτούρα είναι ένα μίγμα ενός πολιτικο - θρησκευτικού μοντέλου (χριστιανισμός) με μηχανιστικό υλισμό (Καρτέσιος). Είναι δηλαδή συντηρητική και υποκριτική. Εξού και οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν μαθητεύσει σε καθολικά και άλλα παρεμφερή ιδρύματα. Στη σύγχρονη Γερμανία κάθε χρόνο μισό εκατομμύριο μαθητές προέρχονται από καθολικά σχολεία. 6) Οι ευρωπαίοι ηγέτες είναι πιο διεφθαρμένοι από τους αντίστοιχους των ΗΠΑ ή της Ταϊλάνδης. Τα ευρωπαϊκά media τους προστατεύουν και δεν τους αγγίζει κανείς. Απόδειξη ότι ενώ οι αμερικάνοι συνέλαβαν τον Στρος Καν, κάνοντας μεγάλη χάρη στους γάλλους σοσιαλιστές να τους απαλλάξουν από αυτό το υποκείμενο, οι γάλλοι σοσιαλιστές συζητούσαν για το αν ο Στρος Καν μπορεί να επιστρέψει στην πολιτική! 7) Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες βρίσκονται σε πορεία κατάρρευσης. Έχουν διαχωριστεί στους υποψηφίους δυο κομμάτων που περιμένουν πότε θα αρπάξουν την κουτάλα. Δεν δημιουργούνται έτσι οι στιβαρές κοινωνίες, για αυτό και το παρόν στυλάκι δεν έχει μέλλον. 8) Η Γερμανία έχει κατασκευάσει αποκλειστικό αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία που παρακάμπτει το ευρωπαϊκό έδαφος μέσω Βαλτικής θάλασσας με διευθυντικό στέλεχος της εταιρίας που διαχειρίζεται τον αγωγό τον πρώην καγκελάριο Σρέντερ. Οι βορειοευρωπαίοι σφάζονται για την ενέργεια, μια και το φυσικό αέριο είναι πολύ σημαντικός παράγοντας όταν το χειμώνα η θερμοκρασία πέφτει στους μείον δέκα και είκοσι. 9) Συνήθως όταν λαοί και κοινωνίες βρίσκονται σε αδιέξοδο και πρέπει να αλλάξουν, κοιτάζουν πρώτα μέσα στην παράδοση τους να βρούν κάποια ωφέλιμα στοιχεία για να εμπνευστούν και να τα συνδυάσουν με νέα, σύγχρονα στοιχεία και ανάγκες προκειμένου να αλλάξουν και να κινηθούν προς τα εμπρός. Μετά από αιώνες χριστιανισμού, όπου η χριστιανική ιδεολογία επεξεργάστηκε και κατεργάστηκε άπειρες φορές προκειμένου να μεταβληθεί στο απόλυτο όπλο κοινωνικού ελέγχου και υποταγής, δεν έχει να προσφέρει κάτι για ανανέωση και αλλαγή. Η δε παραπομπή στην αρχαιότητα (Αθήνα, Ρώμη), δεν οδηγεί πουθενά, μια και όπως προανέφερα τα κείμενα που άξιζαν κάτι, δεν υπάρχουν πια. Και αυτό αποτελεί σημαντικό παράγοντα της σύγχυσης που παρατηρείται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, οι οποίες έχουν βαλτώσει. 10) Η δήθεν ευρωπαϊκή πρωτοκαθεδρία στον τομέα των επιστημών εξαντλείται στο τερατούργημα του CERN που υποτίθεται θα μας αποκαλύψει το σωματίδιο του θεού. Οι ευρωπαίοι ιθαγενείς κουνάνε το δάχτυλο στους αμερικάνους και τους κινέζους επειδή διαθέτουν τη μεγαλύτερη μηχανή που κατασκεύασε ποτέ ο άθρωπος. Στο μεταξύ οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι συνεχίζουν να πληρώνουν αγόγγυστα τα δις για τη λειτουργία και τις συνεχείς αναβαθμίσεις και να πλουτίζουν κάποιοι πολιτικοί και τεχνοκράτες που ελέγχουν τις κατάλληλες καρέκλες, ακόμα και ας είναι γνωστό εντός των ακαδημιών ότι δεν υπάρχει θεμελιώδες σωματίδιο, θεμελιώδης σταθερά, θεμελιώδης νόμος ή πεδίο, όπως εξάλλου μας υποδηλώνει η πιθανοκρατική ερμηνεία της κβαντομηχανικής και οι συνέπειες της (συμπληρωματικότητα σωματιδίου - κύματος, μη αντικειμενικότητα παρατηρητή, αυθόρμητες αναιτιοκρατικές διαδικασίες). Στο τέλος, μετά από πολλά χρόνια συνεχών αναβαθμίσεων (όπως κάποιος αναβαθμίζει το PC του), σπατάλης δεκάδων δις και επεξεργασίας των δεδομένων, θα μας πουν ότι δεν είναι 100% σίγουροι για τίποτα και ότι η φύση αποτελεί μυστήριο (προς διαλεύκανση!). 11) Το κοντινό μέλλον επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις στη γεωπολιτική σκακιέρα. Ναι μεν μπορεί να τα βρούν ΗΠΑ και Ευρώπη (όπως αναφέρεται στο τέλος του άρθρου), αλλά απομένει και η στάση της Ινδίας, της Ρωσίας και της Κίνας και φυσικά του αραβικού κόσμου. Ενδεχομένως να προσπαθήσουν οι δυτικοί να στρέψουν τους ρώσους εναντίον των ινδών και των κινέζων (δίπλα τους είναι εξάλλου), όπως παλιότερα έκαναν εναντίον του Ναπολέοντα και αργότερα εναντίον της Γερμανίας. Προφανώς αυτή τη φορά το κόλπο δεν θα πιάσει. Γεγονός πάντως είναι ότι οι παγκόσμιες επενδύσεις κατευθύνονται σωρηδόν προς Ινδία και Κίνα. Οι οποίοι ινδοί και κινέζοι είναι η σειρά τους να αστικοποιηθούν και να απολαύσουν τα αγαθά του καπιταλισμού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Ως εκ τούτου Ευρώπη και Αμερική βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα. Εξάλλου αυτοί αστικοποιήθηκαν και μετέτρεψαν τις οικονομίες τους σε παροχείς υπηρεσιών και κρατικών επιδομάτων (προς ημετέρους). 12) Το τέλος είναι αναπόφευκτο: θα καταλήξουμε εκεί που ήμασταν αρχικά, αφού όποιος αγνοεί τις κυκλικές διαδικασίες με τις οποίες λειτουργεί η φύση και νομίζει ότι μπορεί να φτιάξει παλάτια στην άμμο και να δημιουργήσει προοδευτικούς πολιτισμούς και εκθετικά αναπτυσσόμενες οικονομίες, αυταπατάται. Οι οικονομολόγοι όταν παρουσιάζουν αυτάρεσκα αυτές τις ωραίες εκθετικές τους καμπύλες των κερδών και της οικονομικής ανάπτυξης, αναφέρονται σε πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα (παίρνουν από άλλους, αλλά αργότερα κάποιοι άλλοι θα πάρουν από αυτούς). Διότι αν κάποιος προσπαθήσει να δει τη μεγαλύτερη εικόνα σε μεγαλύτερο χρονικό πλαίσιο, θα καταλάβει ότι δεν υπάρχουν γραμμικές και εκθετικές διαδικασίες, παρά μόνο κυκλικές. Που σημαίνει ότι κάποιος (άτομο ή κράτος) δεν μπορεί να πλουτίζει για πάντα και συνεχώς να αυξάνει το κόστος της γης (ακινήτων) και των μισθών που δίνει χωρίς αντίτιμο, όταν μάλιστα αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που, όπως και η φύση, λειτουργεί κυκλικά (ανακύκλωση). Με απλά λόγια ότι ανεβαίνει, κατεβαίνει και ότι ανυψώνεται, κάποια στιγμή θα πέσει. Είναι αναπόφευκτο. Το πως και πότε είναι απρόβλεπτο (δείτε και την τριλογία του Matrix). Φανταστείτε ένα σύμπαν όπου κάποια επιμέρους μορφή θα κατάφερνε να αναπτύσσεται και να επεκτείνεται συνεχώς, εις βάρος προφανώς των άλλων επιμέρους μορφών. Στο τέλος θα κατέληγε να υπάρχει μόνο αυτή και το σύμπαν θα ήταν νεκρό. Αντιθέτως το σύμπαν στο οποίο ζούμε όχι μόνο δεν είναι νεκρό, όχι μόνο μεταβάλλεται συνεχώς εντός του, αλλά και γεννάει νέες επιμέρους μορφές. Σε ένα τέτοιο σύμπαν ακόμα και αν μια επιμέρους μορφή επεκτείνεται αδιάκοπα, αυτομάτως δημιουργεί μέσα της τον σπόρο της μεταβολής και της διάσπασης, είναι αναπόφευκτο. Τα παραπάνω γίνονται πιο κατανοητά αν δεχτούμε το σύμπαν ως ένα πεδίο αλληλένδετων και αλληλοκαθοριζόμενων σχέσεων, παρά ως μια συλλογή απομονωμένων και αυστηρά καθορισμένων αντικειμένων. 13) Η ώρα που η ευρωπαϊκή νεολαία, προκειμένου να αποφύγει την αυταρχική νοοτροπία της παλιάς γενιάς, θα μεταναστεύει μαζικά σε Ασία και Αφρική πλησιάζει, εκτός και αν το ευρωπαϊκό κατεστημένο επιλέξει να ενισχύσει τον ευρωπαϊκό εθνικισμό (ή κάποια εξωγήινη απειλή) προκειμένου να κρατήσει τα πρόβατα μέσα στη στάνη για να συνεχίσει να τα εκμεταλλεύεται, ρισκάροντας όμως έναν ακόμα πόλεμο με εθνικιστικό περιτύλιγμα, όπως οι δυο παγκόσμιοι. 14) Το μέλλον των ευρωπαίων είναι αναπόφευκτο: θα μάθουν να ζουν με τα λίγα και θα πρέπει να νιώθουν αυτάρκεις και ευτυχισμένοι με αυτά και να κρατούν χαμηλά τις προσδοκίες, τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, όπως οι κάτοικοι της Βολιβίας και της Καμπότζης (και αυτοί άνθρωποι είναι). Ταυτόχρονα απαιτείται μια ριζική αλλαγή στον τρόπο αντίληψης που θα επικεντρώνεται στη φύση, μέρος της οποιας αποτελούμαι. Αυτό είναι το καλό σενάριο και δυστυχώς το λιγότερο πιθανό να συμβεί. Το κακό σενάριο είναι να συνεχίσουν να αυξάνουν τις ανάγκες τους και να συλλέγουν αντικείμενα (καταναλωτισμός) σαν να μην συμβαίνει τίποτε και τότε κάποια στιγμή θα πληρώσουν πολύ ακριβά το τίμημα. Αναπόφευκτο το τίμημα, μια και η βιόσφαιρα είναι πεπερασμένη σε πόρους.
01.03.2013, 12:28:00





Bielidopoulos έγραψε...
Οποιο σενάριο και να ακολουθηθεί, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, (εφόσον επιβιώσει η ανθρωπότητα): θα μάθουμε να ζούμε με τα λίγα, βασικά και αναγκαία. Αυτό μπορεί να γίνει είτε συντονισμένα, οργανωμένα και συλλογικά, είτε αρμέγοντας τη νέα γενιά και κατόπιν κανιβαλίζοντας ο ένας τον άλλο (τα δυο σενάρια που προανέφερα). Η τεχνολογία εξάλλου ελέγχεται από την παλιά γενιά και την εξυπηρετεί με πολλούς τρόπους, όπως γηριατρική, αναλγητικά, χάπια ευεξίας, βλαστοκύτταρα προς ανανέωση του νευρικού συστήματος, προσθετικά μέλη προς αντικατάσταση των γηρασμένων, αναβίωση δέρματος, αίματος και ζωτικών οργάνων και βεβαίως υπόσχεση για ζωή μέχρι τα 160 έτη σύμφωνα με τελευταίες έρευνες ( http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=500194 ). Όλη η επιστήμη έχει στραφεί στο πως θα κάνει καλύτερη και πιο ευτυχισμένη τη ζωή των υπερήλικων. Αυτοί εξάλλου έχουν το χρήμα, οι υπόλοιποι έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Αυτό αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη κατάντια του τεχνολογικού μας πολιτισμού, μετά την καταστροφή του περιβάλλοντος. Κοινωνίες που βασίζονται στη δημιουργία και ικανοποίηση όλο και περισσότερων αναγκών (κυνήγι ευτυχίας), καταλήγουν στον κανιβαλισμό και την εσωτερική ανακύκλωση. Η δε τεχνολογία έχει καταντήσει ένα εργαλείο πίεσης προς τη φύση να υποστεί τις όλο και πιο ακραίες απαιτήσεις του ανθρώπου, αναβάλλοντας για όσο πιο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα γίνεται το αναπόφευκτο.
01.03.2013, 12:55:52





Bielidopoulos έγραψε...
http://www.youtube.com/watch?v=N53uu_wJZiY
02.03.2013, 20:46:59





Bielidopoulos έγραψε...
http://www.youtube.com/watch?v=egHeO_a8x44
02.03.2013, 20:47:25





Bielidopoulos έγραψε...
http://www.youtube.com/watch?v=RZrhSqcRmmQ
02.03.2013, 20:47:38





Ανώνυμος 29688 έγραψε...
Το μόνο που φαίνεται να λειτουργεί στην ΕΕ είναι η ευρωζώνη και αυτή μπορεί να μην υπάρχει για πολύ ακόμα. Μου κάνει εντύπωση που τα κράτη στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ διατηρούν πρεσβείες. Και όχι μόνο αυτό αλλά δεν έχει γίνει κάποια προσπάθεια μέσω έστω διακρατικών συμφωνιών να κλείσουν οι πρεσβείες μεταξύ γειτονικών κρατών της ΕΕ, π.χ. Ιταλία-Ελλάδα. Προφανώς οι πολιτικάντηδες δεν έχουν χρόνο για κάτι τέτοια δευτερεύοντα πράγματα διότι είναι υπερβολικά απασχολημένοι να σπρώχνουν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας που τους χρηματοδοτεί... Πρόσφατα ο Παππού-λιας ωρυόταν διότι δεν έχει ακόμα τελειώσει το νέο κτίριο της ελληνικής πρεσβείας στη Γερμανία (προφανώς για να βολέψει το σόι του πριν πάρει σύνταξη από πρόεδρος της δημοκρατίας). Μα τι σόι ευρωπαική ένωση είναι αυτή τελοσπάντων.
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231346916

I.Bielidopoulos
17.09.2014, 10:31:02





Ανώνυμος 29690 έγραψε...
Deutsche Welle: Έτσι ζουν οι Έλληνες τέσσερα χρόνια μετά τη χρεοκοπία.
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=631950
17.09.2014, 12:58:16





Ανώνυμος 30396 έγραψε...
Πολυ καλο το κειμενο του Μουαμάρ (οπως πάντα). Και τα σχολια επισης πολυ καλα.

Μ.Π6
14.12.2014, 21:45:38






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...