Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ


Σώτη Τριανταφύλλου,
Ηλίας Ιωακείμογλου, έκδ. «Μελάνι»


Έγραψε στις 21.11.2012 ο/η: Λούπου Μαρία

Επιστροφή

With a big ol’ lie
And a flag and a pie,
And a mom and a bible,
Most folks are just liable
To buy any line,
Any place, any time


When the Lie’s So Big - Frank Zappa
(από το LP Broadway the Hard Way, 1988)
  
Οι ιδεολογικοί μηχανισμοί τού κράτους, από το σχολείο έως τα ΜΜΕ και από την οικογένεια έως τον αθλητισμό, εκπαιδεύουν τις μαζες στην ιδέα, πως μια κοινή -και εν πολλοίς μυστηριώδης- ουσία μάς ενώνει σε ένα ομοιογενές σύνολο με δεσμούς αίματος, πολιτισμού, κοινής καταγωγής και γλωσσικής καθαρότητας, που ορίζουν το έθνος.

Έτσι, ο εθνικισμός που προκύπτει, δεν σχετίζεται μόνο με ακραία ιστορικά φαινόμενα βίας και λυσσαλέας μισαλλοδοξίας, αλλά και με την καθημερινή ζωή τού έθνους, με τις ήσυχες ημέρες τού απλού πατριώτη και νοικοκύρη.

Ο πατριωτισμός είναι ο καθημερινός εθνικισμός, που αυτοθαυμάζεται, καλλιεργώντας τη φαντασίωση, ότι είναι επαρκώς άκακος, ώστε να διαφέρει ουσιαστικά από την ακροδεξιά εκδοχή του. Παρ’ όλ’ αυτά, είναι αδύνατον να χαράξουμε διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον εθνικισμό και τον πατριωτισμό (ακόμη κι αν έχει «αριστερό», αντι-ιμπεριαλιστικό πρόσημο), διότι η διαφορά τους είναι ποσοτική.

Με άλλα λόγια, η μετάβαση από τον πατριωτισμό στον εθνικισμό γίνεται «ομαλά», χωρίς ρήξη, αρκεί να υπάρξουν γι' αυτό οι κατάλληλες περιστάσεις. Η συνέχεια, που ενώνει τον εθνικισμό με τον πατριωτισμό αποτελεί τη γενική προϋπόθεση για την άνθηση τού εθνικισμού, όχι μόνο στις κυρίαρχες, αλλά και στις υποτελείς κοινωνικές τάξεις, δηλαδή τη γενική προϋπόθεση, για να αποκτήσει ο εθνικισμός μαζική βάση.

Οι συγγραφείς τού υπό κρίση βιβλίου δεν συμμερίζονται τα πατριωτικά αισθήματα κανενός έθνους και υποστηρίζουν, ότι ο πατριωτισμός είναι ένας ευφημιστικός όρος για τον εθνικισμό, ο οποίος κατασκευάζει τα κράτη εγκαθιστώντας μια μορφή γενικευμένης πλάνης σχετικά με τη φύση τού έθνους.

Αυτή την άρνησή τους διάλεξαν να την εκφράσουν με τη βεβήλωση τής εθνικής σημαίας ως συμβόλου, όχι καίγοντάς την, αλλά με έναν τρόπο, που μάς φαίνεται πιο ριζοσπαστικός: με την ανάλυση τού φετιχιστικού της χαρακτηρα και την απονομιμοποίησή της ως σύμβολο, στο οποίο αναφέρονται οι πολλοί.

Σε καμιά δημοκρατική χώρα δεν είναι ξεκάθαρα παράνομο να περιφρονείς ένα εθνικό σύμβολο: σύμφωνα με το Χάρτη των Πολιτικών Δικαιωμάτων, εξασφαλίζεται ανεξιθρησκεία και ελευθερία τού λόγου και τής γνώμης σε όλους. Η κριτική στάση απέναντι στην πατρίδα και τα σύμβολά της συνιστούν μέρος αυτής τής ελευθερίας. Αυτά ισχύουν «στη θεωρία». Το βιβλίο δείχνει, εκτός των άλλων, αν και κατά πόσον ισχύουν αυτά στην πράξη.

Έχει εκφραστεί η άποψη, ότι τα έθνη μπορούν να υφίστανται χωρίς εθνικιστικά αισθήματα των πολιτών. Ωστόσο, ένας τέτοιος συλλογισμός προϋποθέτει, ότι τα έθνη παράγουν, υπό ορισμένες συνθήκες, και μόνον υπό αυτές, τον εθνικισμό. Στην πραγματικότητα όμως, το βέλος τής αιτιότητας έχει την αντίστροφη φορά: αρχικά, ο εθνικισμός παράγει τα έθνη, όχι τα έθνη τον εθνικισμό. Στη συνέχεια, το ένα στηρίζει το άλλο.

Επομένως, όποιος αμφισβητεί τη βία τού εθνικισμού πρέπει να αμφισβητήσει και το έθνος ως πραγματικότητα, και το έθνος ως ιδέα, που σημαίνει, ότι θα πρέπει να αμφισβητήσουμε τα ιερά και τα όσια των καταβολών «μας», την δήθεν ευγενή καταγωγή των ελλήνων, την δήθεν ιστορική συνέχεια τού ελληνισμού και τις χρυσές σελίδες τού ηρωισμού του, την πολιτιστική ή βιολογική ομοιογένεια τού ελληνικού έθνους, καθώς και όλα τα παρελκόμενα τής εθνικής ιδεολογίας. Η απομυθοποίηση αυτή είναι δουλειά των ιστορικών ως «καταστροφέων μύθων» (κατά την έκφραση τού Eric Hobsbawm).

Οι μή εθνικιστές ιστορικοί έχουν ήδη δείξει επαρκώς πόσο σαθρές είναι οι θέσεις τού ιστορικού μύθου τού «ελληνικού έθνους», όπως, εξ άλλου, όλων των εθνών. Τόσο επαρκώς, ώστε εντυπωσιαζει η απόσταση, που διατηρείται αναμεσα στο φανατισμό «τής φυλής» σχετικά με τις καταβολές της, με την ιστορική της συνέχεια και τη φυλετική ή πολιτιστική καθαρότητά της αφ’ ενός  και στο έργο των μή εθνικιστών ιστορικών αφ’ ετέρου.

Το βιβλίο, εκτός από το ελληνικό, αναφέρεται και στο αμερικανικό έθνος και τη σημαία του, όχι επειδή οι συγγραφείς διαπνέονται από αντι-αμερικανικά αισθήματα, αλλά επειδή πρόκειται για μια πραγματικότητα επαρκώς γνωστή στους αναγνώστες. Επίσης, η αμερικανική σημαία (όπως εξ άλλου και η ελληνική), είναι έντονα φορτισμένη με τη σημασία, που τής αποδίδουν οι πατριώτες: ενέχει δηλαδή, βαρύ συναισθηματικό περιεχόμενο. (Αποσπάσματα από την Εισαγωγή).
Οικογένειες, σχολεία, εκκλησίες
είναι τα σφαγεία των παιδιών μας.
Τα πανεπιστήμια είναι οι κουζίνες.
Ως ενήλικες, στους γάμους και στις επιχειρήσεις,
καταβροχθίζουμε το προϊόν.

Ronald D. Laing, The Politics of the Family

Το σύντομο αυτό βιβλίο αποτελείται από ένα δοκίμιο τού Ηλία Ιωακείμογλου (απόφοιτου τού ΕΜΠ και τού Ινστιτούτου Διοίκησης Επιχειρήσεων τού πανεπιστημίου τής Grenoble) γύρω από την έννοια τού έθνους και τού εθνικισμού, καθώς κι ένα τής Σώτης Τριανταφύλλου (διδάκτορα αμερικανικής ιστορίας και ιστορίας των πόλεων) γύρω από τη σημαία ως πατριωτικό, «καθαγιασμένο» σύμβολο. Πρόκειται για μια παρέμβαση εναντίον τού εθνικιστικού παραληρήματος, που έχει καταλαβει τις πλειοψηφίες όχι μόνον στην Ελλάδα,  αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, με αποτέλεσμα τον «πειρασμό τού σκοταδισμού».

Το «Για τη σημαία και το έθνος» αναλύει συνοπτικά την ιστορία και την εξέλιξη συλλογικών συναισθημάτων και φαντασιώσεων, όπως είναι ο εθνικισμός, καθώς και των ιερών και οσίων, τα οποία αυτά χρησιμοποιούν για τη σταθεροποίησή τους. Γίνεται δηλαδή λόγος για την υπόσταση τής εθνικής σημαίας ως υπόλειμμα τού μιλιταρισμού -επιθετικής ή αμυντικο-επιθετικής φύσης- καθώς και ως αποτέλεσμα τής παραδοσιακής σχολικής και οικογενειακής εκπαίδευσης, όπως και για την «εθνική υπερηφάνεια», για μια επαρχιακή αντίληψη για την ιστορία, για τον εθνικό «πυρετό» και τη φυλετική ανωτερότητα.

Γιατί άραγε ο πατριωτισμός, ο σεβασμός στο «εθνικό» παρελθόν και τα εμβλήματά του παραμένουν ακίνητα στην τύρβη τής ζωής και των γεγονότων;

Γιατί ακόμα και το σαρωτικό κύμα τής παγκοσμιοποίησης, αντί να προκαλέσει τον μαρασμό των εθνικιστικών αισθημάτων, κατάφερε να τα οξύνει;

Πώς συμβαίνει οι λέξεις -και οι έννοιες- οι σχετικές με την πατρίδα, την καταγωγή, τη φυλή και τη θρησκεία να παγώνουν μέσα στο χρόνο;

Αν και η σημαιολατρία, η πατριδολατρία, η αρχαιολατρία, δεν συνιστούν καινούργια φαινόμενα, αποκτούν πλουσιότερο νόημα σ’ αυτή την περίοδο, που διανύουμε. Στο βιβλίο εκτίθενται μερικές ιδέες σχετικές με αυτό το φαινόμενο: τη συλλογική απάτη τού εθνικισμού, τη μισαλλοδοξία και τις σημαίες.


Σελ. 58-59: Ο κόσμος τού έθνους απαρνείται το πέρασμα τού χρόνου. Είναι ένα φαντασιακό τοπίο, στο οποίο το παρόν ταυτίζεται με το παρελθον και το μέλλον. Ο Λεωνίδας εξακολουθεί να διατηρεί φρουρά στις Θερμοπύλες και τη φρουρά του ενισχύουν οι σημερινοί έλληνες, ενώ νοητικά και συναισθηματικά συμπαρίστανται όσοι δεν γεννήθηκαν ακόμη, αλλά αυταπόδεικτα θα πράξουν ανάλογα αν χρειαστεί. Η φαντασιακή κοινότητα τού έθνους λειτουργεί πέραν τού χρόνου, ανεξάρτητα απ΄αυτόν. Έτσι παράγεται το κολλοσιαίο kitsch, που θέλει τον Παρθενώνα να τοποθετείται δίπλα στην Αγία Σοφία...


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29554 έγραψε...
ας ξεκινησουμε λοιπον την παγκοσμια αδερφικη κοινοτητα ανοιγωντας τα συνορα απο την μεση ανατολη εδω ανοιχτα ειναι ουτως η αλλως ας γκρεμισουμε και τον Λεωνιδα και στη θεση του ας βαλουμε ενα smartphone και μια προτομη ενος διασημου ραπερ με ολα τα αξεσουαρ και ας μεινουμε γυμνοι με τον αφμ και τον αμκα σε τατουαζ σαν τα γουρουνια μοντερνα και ωραια πραγματα
25.08.2014, 20:47:25





Ανώνυμος 29557 έγραψε...
Ας σταματησουμε να φανταζόμαστε πατρίδες και έθνη και αλλες τέτοιες "φαντασίες" . Ας αρχίσουμε να φανταζόμαστε τι έρχεται μετα απο αυτό....

Οταν η εξουσία φτάσει στα χέρια μιας παγκόσμιας ολιγαρχίας θα ειναι πλεον πολύ δύσκολο να τα βάλεις με την "εξουσία".

Παγκόσμιο-ποιητές του κόσμου ενωθείτε και ξυπνήστε τον κόσμο που κοιμάται ! (τρομάρα σας)


25.08.2014, 23:33:17





Ανώνυμος 35440 έγραψε...
Άνθρωπος που εκφράζεται με τέτοιο λυσσαλέο μίσος κατά της πατρίδος του και εμπράκτως δεν την αγαπά,λυπάμαι αλλά είναι ένας δυστυχισμένος και αξιολύπητος κακομοίρης με πολλά απωθυμένα που απλά βρήκε την πατρίδα του την ίδια να τα ξεσπάσει εναντίον της, μήπως και ανακουφιστεί και λίγο από τα συμπλέγματα κατωτερώτητος που τον κατατρέχουν..Εις μάτην,ενώ φυσικά και δεν υφίσταται η περίπτωση να δημιουργήσει το παραμικρό τοξικό στερεότυπο , η κοινωνία σχεδόν στο σύνολό της θα τον περιθωριοποιήσει αμέσως και θα καταστεί και δαχτυλοδεικτούμενος...

Αν θυμάμαι καλά, είχατε ανεβάσει κάποιο άρθρο που κατηγορούσε τους παππούδες και τους προπαππούδες μας, επειδή τολμήσαν και αντιστάθηκαν με τέτοια αυταπάρνηση ενάντια στην λαίλαπα του Άξονα το διάστημα 1940-1941Είστε πολύ μικροί και λίγοι για να τολμάτε να κριτικάρετε με τέτοια κακία τους Έλληνες της εποχής εκείνης...

Συμβουλή δική μου!!Προσπαθήστε να απαλλαγείτε από τον αντεθνικό σας αυτό μίσος που σας έχει τυφλώσει γιατί σας λιώνει σιγά-σιγά την ψυχή...
04.10.2015, 09:57:19





Ανώνυμος 38437 έγραψε...
Ανώνυμος 35440 Μίλησε ο βολεμένος, να σε δώ αν ποτέ, αδικηθείς πραγματικά τί θα λές. Άντε τώρα στην τρύπα σου να φαντασιώνεσαι πως είσαι απόγονος του Λεωνίδα. Αν ο απάτριδος έχει ψυχή που λιώνει σιγά σιγά, εσύ με την κακία που βγάζεις εδώ δεν έχεις καθόλου ψυχή. Σου εύχομαι ποτέ η "πατρίδα" σου να μην φερθεί άσχημα σε κανέναν απόγονο σου, γιατί τότε θα δείς και δικό σου απόγονο με "απωθυμένα". Όσο για το '40, ποιός κατηγόρησε άνθρωπε τους παπούδες, αν γίνανε αίσχη και τότε και υπήρχανε συνεργάτες των Ναζί, θα σε βόλεβε να τα κρύψεις έτσι; Βάλτο καλά στο μυαλό σου, πως το ότι είσαι απόγονος αρχαίων Ελλήνων είναι μόνο στην φαντασία σου!
01.05.2016, 01:35:48





Ανώνυμος 40111 έγραψε...
Είναι πασιφανές πως με επαγωγική λογική αποδομείται πλήρως το άρθρο.

αντιδραστικότητα και αυτισμός το πρώτο στίγμα που δίνει. Δεν ενδιαφέρει κανέναν μια αριστερή εθνομηδενιστική αντεθνική προσέγγιση εάν δεν είναι αριστερός εθνομηδενιστής ή μιγάς ή ιδιότυπων παρεκκλίσεων.

Κάθε αντεθνικό άρθρο έχει στόχο γεωπολιτικών και πολιτιστικών αλλαγών στατους κουό που δεν ενδαιφέρει το 90% των Ελλήνων. Υπάρχουν και αρκετοί διεστραμμένοι ελληνόφωνοι και τουρκόφιλοι.

Αυτισμοί αντεθνιστών και ατόμων που δεν ταυτίζονται με το μέσο φυλετικό και παραδοσιακό στοιχείο, τη μέση ιδιοσυγκρασία και κυρίως ανήκουν σε πνευματικό επίπεδο μεταξύ υποζαχάριας αφρικής και μέσης ανατολής και μάλιστα των χειρότερων.
Κακά τα ψέματα, είναι χαμένη η υπόθεση της απόλυτης φυλετικής ομοιογενειας στην Ελλάδα τύπου Νορβηγίας, ή Γερμανίας του 40΄ ή Σουηδίας πριν την καταντήσουν ιδίως την τελευταία χώρα σαν τα μούτρα τους κάτι εθνομηδενιστές σαν και εσάς, αλλά οι νεοέλληνες αποτελούν έναν μέτριο προς καλό εθνικό συνδετικό κορμό ιωνοπλεσγικής μεσογειακής φυλής με κάποιες προσμίξεις αλλά διαφέρει πολύ η διακύμανση από τα γύρω κράτη και με εξαίρεση βέβαια τα εκατομμύρια λαθρομετανάστες που πρέπει να φύγουν.

Τι σημαίνει φυλετική διακύμανση μορφολογίας: Στην Ελλάδα θα δείς φάτσες που υπάρχουν και στην Αλβανία και στην Τουρκία, με την διαφορά πως υπάρχουν φάτσες στην Τουρκία και στην Αλβανία που είναι σπανιώτατες ή δεν συναντιώνται καθόλου στην Ελλάδα πχ (σχιστομάτηδες μογγόλοι αθίγγανοι κτλ που αποτελούν πολύ μεγάλη πληθυσμιακοί μερίδα σε αυτές τις χώρε) έπειτα υπάρχουν και τα ποσοστά συνοχής παραδόσεων και ιδιοσυγκρασίας.





16.11.2016, 16:40:42





Ανώνυμος 42175 έγραψε...
Ανώνυμος 40111

Περι αντιδραστικότητος, εσύ είσαι αυτός που αντιδρά, επομένως είσαι και ο αυτιστικός της παρέας.


"αριστερή εθνομηδενιστική αντεθνική" Βέβαια, όταν η αλήθεια πονάει αμέσως βαπτίζετε "ανθελληνική προπαγάνδα, αριστερή, αντεθνική κτλ". Πως αλλιώς θα υπερασπίσουν τους εαυτούς τους οι βολεμένοι ελληναράδες.


"σχιστομάτηδες μογγόλοι" Ναί δεν θα συναντίσεις στην ελλάδα κανεναν, ούτε τον πολιτικό Αδωνη Γεωργιάδη, ούτε τον εθνοσωτήρα Αρτεμη Σώρρα, ούτε την ηθοποιό Νικολεττα Καρρά.Αυτοι οι λιγοι που προανεφερα έχουν Τούρκικα-Μογγολικά χαρακτηριστικα και αν θες μπορώ να συνεχείσω την λίστα με τουρκογενείς ρωμιούς επώνυμους και φαντασου πόσοι ειναι και οι υπόλοιποι.


Για να τελειωνουμε με αυτο το παραμυθι της "φυλετικής συνέχειας" οι σημερινοί "έλληνες" ποικίλουν στα χαρακτηριστικά τους, απο χρώμα δέρματος, μαλλιών, ματιών μέχρι σχήμα προσώπου μύτης κτλ. Απο τις φατσες ειδικότερα καταλαβαίνεις πως είναι απόγονοι Σλάβων, Αράβων, Αθιγγάνων, Τούρκων, Αρμένων, βορειο-αφρικάνων, Γερμανων (απο την περίοδο του βυζαντιου) και άλλων λαών που ήρθανε στον χώρο και εξελληνίστηκαν μέσα σε λιγους αιώνες, λόγω κοινής γλώσσας και θρησκείας, όπως σήμερα οι αμερικάνοι με κοινή γλώσσα θεωρούντε όλοι ενα έθνος. Ολα τα άλλα είναι παραμύθια που βολεουν εσάς τους ελληναραδες να τα πιστευετε, περι αρχαιοελληνικής καταγωγής και "σπουδαίας χώρας που της χρωσταει ο πλανήτης".


Επειδή έθιξες και το θέμα με το '40, να σου υπενθυμίσω πως μωλις λίγα χροινια μετα την λήξη του Β' παγκοσμιου πολέμου φύγατε στην Γερμανία για δουλειά, βάλατε στα κρεβατια σας Γερμανίδες και Γερμανούς (και μην πεις πως δεν ισχύει, εχετε κανει και παιδια μαζι τους αρκετοι, τα οποία φυσικα ειναι και αυτα καθαρόαιμοι απόγονοι του Περικλέως), αλλά μέχρι εκεί φτάνει η αξιοπρέπεια σας, με τους "κακούς γερμανους που σφαξανε τπους προγονους σας", μάλλον θυμάστε τις σφαγες στην κατοχή μόνο όταν σας βολεύει, πιό πανω σε αλλο σχόλιο έγραψες τους παππουδες σας να μην τους κριτικάρει κανεις, αλλα και στην ντοητσλαντ πήγατε για δουλειά κια στα κρεβατια σας τους/τις βάλατε και φιλίες έχετε μαζί τους, αν πάλι είσαι μάγκας (που δεν είσαι αλλα λέμε τώρα) να τα χώσεις και στους χρυσαυγίτες με το ίδιο πάθος που μπαίνεις και σχολιαζεις εδώ, διότι και αυτοί υμνητές του 3ου ραϊχ είναι.


11.04.2017, 03:07:44






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+2=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...