Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΓΙΑ ΝΑ
ΚΡΥΨΟΥΝ
ΤΑ ΚΛΟΠΙΜΑΙΑ




Έγραψε στις 14.05.2012 ο/η: Γεωργελές Φώτης

Επιστροφή

Μετά από τα θαύματα των τυφλών οδηγών ταξί και μή σε ολόκληρο νησί και χιλιάδες ασθματικούς σε άλλο νησί, αυτές τις μέρες στη χώρα μας έγινε κι άλλο ένα θαύμα. Ο θεός άκουσε τις ικεσίες τής χρεωκοπημένης Ρωμιοσύνης κι έτσι ένα νησί, η Ζάκυνθος, έγινε δυόμισι φορές μεγαλύτερο!

Πώς έγινε αυτό το θαύμα;

Ο δήμαρχος τού νησιού, ευτυχώς, δεν περίμενε τη θεία βοήθεια από το υπερπέραν, αλλά έκανε αυτό, που δεν είχε κάνει τόσα χρόνια ούτε αυτός ούτε κάποιος άλλος δήμαρχος ούτε το κράτος.

Αντί για την Παναγία, προσέφυγε σε μια τεχνική εταιρεία, χαρτογράφησε με αεροφωτογραφίες το νησί και διαπίστωσε, ότι 15.000 κτίρια δεν ήταν συνδεδεμένα με ρολόι τής ΔΕΗ, έπαιρναν παράνομο ρεύμα κι ότι τα πραγματικά τετραγωνικά ξενοδοχείων, επιχειρήσεων, κατοικιών ήταν τριπλάσια απ' όσα δηλώνονται.

Η αγανάκτηση ξεχείλισε...

Η «δίκαιη οργή» όσων απέφευγαν να πληρώσουν δημοτικά τέλη μέχρι τώρα, κατήγγειλε τη νέα εξόντωση τής τοπικής κοινωνίας. Στο δημοτικό συμβούλιο, ως είθισται, «αγανακτισμένοι» επιτέθηκαν με γιαούρτια και αυγά στον άτυχο δήμαρχο, που είχε την ιδέα να πληρώνουν όλοι τους δημοτικούς φόρους.

Αυτό, που δεν έγινε όμως γνωστό, είναι, ότι στη νέα, μεγαλύτερη Ζάκυνθο, τα δημοτικά τέλη έπεσαν στο μισό. Πώς έγινε το δεύτερο θαύμα; Απλώς, τώρα δεν πληρώνουν οι μισοί και για τους υπόλοιπους. Αυτό είναι το κρυμμένο δίδαγμα τής Ζακύνθου. Ότι έτσι πληρώνουμε λιγότερα, όχι με κατάρες στη Μέρκελ.
 
Περήφανος για τη δήθεν αρχαιοελληνική του καταγωγή, ο βαθύτατα εθνικιστής και άφρων ρωμιός, δάκρυσε από χαρά, όταν ανέλαβε τούς Ολυμπιακούς Αγώνες με κόστος μάλιστα, πολλαπλάσιο από τούς προηγούμενους των «χαζοαμερικάνων». (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από την παιδεία, όχι από την πλατεία...)
Στην ουσία, παρά τα φληναφήματα περί των δήθεν προοπτικών, τις οποίες άνοιγαν οι αγώνες στην «ισχυρή Ελλάδα» -που και πριν τους αγώνες εξ άλλου ήταν ήδη υπερχρεωμένη- η μεγάλη ύφεση και ο δρόμος προς τη χρεωκοπία ξεκίνησαν με την τελετή λήξης τους.


Καθώς αργά, βασανιστικά και με καθυστέρηση προχωράμε στο δρόμο τής ανασυγκρότησης, τα αποτελέσματα θα γίνονται όλο και πιο θεαματικά, θα είναι πολλαπλασιαστικά. Τα κρυμμένα μυστικά θα αποκαλύπτονται. Οι επιδιώξεις θα γίνονται πιο φανερές. Σιγά - σιγά, μήνα με το μήνα, θα φαίνεται τί στόχο είχαν οι καθυστερήσεις, τι κρυμμένα συμφέροντα εξυπηρετούσε η αδιάλλακτη αντίθεση σε κάθε αλλαγή. Αν η γενική κατεύθυνση δεν διακοπεί, σιγά - σιγά και μετά όλο και πιο γρήγορα, οι κρυμμένες πηγές πλουτισμού θα αποκαλύπτονται η μια μετά την άλλη.

Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες, δεν έχει ξαναγίνει στη σύγχρονη ιστορία μας. Κάθε μέρα αποκαλύπτεται δημοσίως, καταρρέει και αποσυντίθεται, ένα τεράστιο σύστημα διαφθοράς, λεηλασίας, παράνομου πλουτισμού και πελατειακών σχέσεων.







Και τι ζητάει ο ρωμιός;
Τι ζητάει;
Μια ευκαιρία
στον Παράδεισο να πάει...
 
Οι αριθμοί είναι ασύλληπτοι:

50.000 walking dead, που εισέπρατταν συντάξεις,
40.000 ανάπηροι, που δεν εμφανίστηκαν,
50.000 προνομιακά επιδόματα, που δεν προσήλθαν προς απογραφή,
17.000 συντάξεις τού ΟΓΑ χωρίς δικαιολογητικά.

Από τον πρώτο μόλις έλεγχο γίνεται φανερό, ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σ' ένα όργιο λεηλασίας, που στοίχιζε πολλά δις στο Δημόσιο. Έτσι, λύθηκε άλλο ένα αίνιγμα: Πώς, αφού οι κοινωνικές δαπάνες στη χώρα μας δεν υστερούν από τις ευρωπαϊκές, η καταπολέμηση τής φτώχειας στην Ελλάδα δεν είναι ικανοποιητική; Γιατί το κοινωνικό κράτος πρόνοιας έχει αντικατασταθεί με το πελατειακό κράτος. Παίρνουν όσοι μπορούν, όχι όσοι έχουν ανάγκη.






Θαυμάστε τη «λογική» βουλευτή

και πρώην υφυπουργού
τής Ρωμιοσύνης.

Αχ Ρωμιοσύνη μου
με τους ταγούς σου...
 

Στο Υπουργείο Ανάπτυξης ξηλώνεται ολόκληρο το τμήμα, επιχορηγήσεις έπαιρναν όσοι συναλλάσσονται, όχι όσοι κάνουν επενδύσεις.

1.500 έργα ανενεργά βγαίνουν από το ΕΣΠΑ.

Σε 9 υποκαταστήματα τού ΙΚΑ μέχρι στιγμής, πάνω από 500 άτομα είναι εμπλεκόμενα σε απάτες εκατομμυρίων.

Στις αποθήκες 10άδες τόνοι φαρμακευτικών υλικών σαπίζουν χαμένοι, ώστε οι προμήθειες και οι μίζες να διπλασιάζονται και να τριπλασιάζονται.

Επιδόματα χωρίς αιτία στον ΟΑΕΔ.

Υπολογίζεται από την πρώτη κιόλας καταγραφή, ότι τουλάχιστον το 25% των επιδομάτων, αξίας 6 δις το χρόνο, δίνονται παράνομα.

Μόνο οι οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία ισοδυναμούν με τα 11,5 δις των επιπλέον μέτρων, που απαιτεί η Τρόικα να ληφθούν φέτος.

Ρωμιο-γκράφιτι μέσα στον αρχαιολογικό χώρο τής Ακρόπολης επί των αρχαιοτήτων, από τους... διεκδικητές των μαρμάρων τού Παρθενώνα, όσων τουλάχιστον δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιήσουν για την κατασκευή εκκλησιών και άλλων κατασκευών.

Αυτοί οι αριθμοί αποκαλύπτουν το κρυμμένο μυστικό, που όλοι ξέρουν, αλλά ποτέ δεν ομολογούν, γιατί ο παρασιτισμός έχει κυριαρχήσει πάνω στο δημόσιο διάλογο. Ότι το κυρίαρχο σύστημα είναι ένα σύστημα ανομίας, ένα εφιαλτικό σύστημα με χιλιάδες ρυθμίσεις, παραθυράκια, τροπολογίες, ειδικές διατάξεις, που γεννάει συνεχώς διαφθορά. Η διαφθορά συνδέεται με τη σπατάλη, την αδιαφάνεια, τη γραφειοκρατία, τις πελατειακές σχέσεις. Η διαφθορά είναι απλώς το μέσο, με το οποίο γίνεται η διανομή τού πλούτου στο σύστημα.
 
Για να μη φανεί η αληθινή φύση τού παρασιτισμού, πάντα τόσα χρόνια μιλούσαν «για λίγους επίορκους υπαλλήλους». Για να κρύψουν το γεγονός, ότι το θέμα δεν είναι οι εκατομμυριούχοι υπάλληλοι τού ΙΚΑ Καλλιθέας, αλλά όλο το σύστημα, που είναι στημένο έτσι, για να δημιουργεί συνεχώς διαφθορά.



Το ΔΝΤ δεν ήρθε μόνο εδώ, πήγε και σ΄ άλλες τριτοκοσμικές χώρες, ευκαιρία ψάχνει να βρει. «Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι», που έλεγε κι ο ποιητής. Αυτοί είμαστε…

Ξέρουν οι ξένοι εξουσιαστές, ότι σε τέτοια μέρη και με τέτοιους ανθρώπους μπορεί να ευδοκιμήσει ο κάθε οικονομικός και κοινωνικός στραγγαλισμός. Είδατε τι έγινε στην Ισλανδία; Πώς οι κάτοικοι αντιμετώπισαν ώριμα την στημένη πτώχευση, που τούς επέβαλαν; Μέσα σε ένα μήνα άφησαν τις τράπεζες να χρεωκοπήσουν, έδιωξαν το ΔΝΤ, πήραν τα ηνία τού κράτους, έφεραν νέους ανθρώπους στην κυβέρνηση, έκαναν πτώχευση και ήδη η οικονομία τους έχει πάρει την ανιούσα.

Όμως αυτοί είναι βίκινγκς, που σημαίνει άθεοι, λογικοί, πολιτισμένοι, δεν είναι πιστοί σε θρησκείες, κόμματα, ομάδες, πατρίδες, ραγιάδες και ρωμιοί, όπως εμείς. Εκεί δεν έχουν εκκλησίες με περιουσίες δισεκατομμυρίων και offshores. Πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, αποφασισμένα, πολιτισμένα, δεν περίμεναν από τον ουρανό τη σωτηρία τους, ούτε από δεδηλωμένους ψεύτες και απατεώνες πολιτικούς. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η «τυχερή γενιά» τής... παράγκας).

Ότι οι ποινές, που επιβάλλονται, είναι δέκα ημέρες αργία, ότι τα πιστοποιητικά για την πρόνοια δεν τα δίνει το Υπουργείο Εσωτερικών, αλλά οι σύλλογοι πολυτέκνων (!),

ότι δεν γίνεται κτηματολόγιο, δασολόγιο, χωροταξικά σχέδια, για να λυμαίνονται τη δημόσια γη (...φωνάζοντας για ξεπούλημα τής δημόσιας περιουσίας),

ότι δεν προχωράνε στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ώστε να επιτυγχάνεται η απόλυτη λεηλασία στις φαρμακευτικές δαπάνες.

Ότι νοσοκομεία, δήμοι, ιδρύματα, νομικά πρόσωπα τής εκκλησίας δεν συντάσσουν ισολογισμούς.

Ότι η απογραφή στις αποθήκες των νοσοκομείων δεν προχωράει, για να συνεχίζεται το πλιάτσικο.

Πάταξη τής φοροδιαφυγής, μείωση τού δημοσίου, εξορθολογισμό των δαπανών κ.λπ. κ.λπ.. Αυτά έβλεπαν τόσο καιρό ακόμα κι οι απλοί άνθρωποι, ότι θα έπρεπε να διορθωθούν στην Ελλάδα.

Τί απαίτησε η Τρόικα; Πάταξη τής φοροδιαφυγής, μείωση τού δημοσίου, εξορθολογισμό των δαπανών κ.λπ. κ.λπ.. Τα ίδια δηλαδή με αυτά, που όλοι μας εδώ και χρόνια συζητούσαμε.


Πόσο διαφορετική θα ήταν η Ελλάδα σήμερα, άν από το 1974 δεν είχε αναλάβει  η λαμογιο-γενιά τού Πολυτεχνείου, που βύθισε τη χώρα στη θεοκρατία, τον εθνικισμό, το ρουσφέτι, τη διαφθορά, την υπανάπτυξη.

Κι αν πάμε παραπίσω, πόσο διαφορετική θα ήταν η Ελλάδα σήμερα, αν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είχαν αναλάβει οι λαμογιο-κατσαπλιάδες εθνικοφρονο-δεξιο-ρωμιοί και αριστερο-ρωμιοί αργότερα.

Κι ακόμα παραπίσω, πόσο διαφορετική θα ήταν η Ελλάδα σήμερα, άν μετα το ’21 δεν είχαν αναλάβει τα ρωμιο-λαμόγια των τοπικών ληστοσυμμοριών, τής μαφίας των κοτζαμπάσηδων, τής Εκκλησίας κ.λπ..

Προτιμάει ο ρωμιός να είναι τριτοκοσμικός, φτωχός, διεφθαρμένος, ζήτουλας σα τον Καραγκιόζη, αρκεί αυτός, που διοικεί ένα δημόσιο οργανισμό για παράδειγμα, να είναι χριστιανός ορθόδοξος, να έχει τη φαντασίωση, ότι κατάγεται από τους αρχαίους έλληνες, να ψήνει αρνί το Πάσχα, να λέει χρόνια πολλά κ.λπ. κ.λπ. κι ας είναι ρωμιο-λαμόγιο. Κι αυτό το αντιλαμβάνεται ως εθνική ανεξαρτησία.

Τι θα πείραζε να αναλάμβανε ένας καταρτισμένος ευρωπαίος, που δεν θα ήταν όμως λαμόγιο, αλλά ούτε θα τσούγκριζε αυγά ούτε θα φαντασιωνόταν ευγενείς καταγωγές, θα διοικούσε όμως, με ορθολογισμό και αξιοκρατία;

Κι αν ποτέ ο ρωμιός αποκτήσει παιδεία και γίνει κι αυτός πολιτισμένος άνθρωπος κι όχι ο περίγελως τού κόσμου (διαβάστε στην
«Ελεύθερη Έρευνα»: Τελευταίοι σε όλα!), να μπορεί να διεκδικήσει κι αυτός μια θέση με αξιοκρατικά κριτήρια κι όχι με λαμογιές...



 










Παραδόξως, ενώ όλα αυτά γίνονται γνωστά, κανείς δεν δηλώνει αγανακτισμένος! Καμμία οργισμένη ανακοίνωση κόμματος δεν βλέπω!
Κανείς δεν φωνάζει τώρα, κλέφτες, προδότες, κρεμάλες!
 
Γιατί τώρα αποκαλύπτεται αυτό, που προσπαθούσαν να κρύψουν από την αρχή.
 
Ότι όλα είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής: πού θα γίνουν οι μειώσεις, πού θα βρεθούν τα λεφτά.

Έπρεπε να περάσουν 2,5 χρόνια, για να ανακοινώσουν τώρα τη λεηλασία δισεκατομμυρίων. Αφού μέχρι τώρα έβαζαν φόρους και μείωναν μισθούς, για να τη συντηρήσουν.
 
Γιατί δεν ξεκίνησαν από την αρχή έτσι; Είναι πολύ  απλό: Γιατι δεν μπορούν να θίξουν την κομματική τους πελατεία. Όταν είναι κυβέρνηση κάνουν καθυστέρηση και κερδίζουν χρόνο.

Όταν είναι στην αντιπολίτευση, είναι ακόμα χειρότεροι, αρνούνται και το ίδιο το πρόβλημα, είναι «παραμύθι χωρίς δράκο» λένε, αρνούνται την ανάγκη μείωσης των δαπανών.

 
Κανείς δεν πρέπει να χάσει «κεκτημένα», λένε, κλείνοντας το μάτι στο πελατειακό κράτος. Η αλήθεια όμως είναι, ότι κάποιοι πρέπει να χάσουν. Αυτοί, που άκοπα κέρδιζαν μέχρι τώρα προνόμια και προσόδους, τα οποία πλήρωνε η υπόλοιπη κοινωνία. Γι' αυτό τώρα, που αποκαλύπτεται το μέγεθος τής λεηλασίας, επικρατεί γενική αμηχανία.  


Ίδιον τού βλακός είναι η έλλειψη αυτογνωσίας, να μεταθέτει δηλαδή τις ευθύνες για τα παθήματά του στούς άλλους. Τού ρωμιού μέχρι τώρα, τη μια τού έφταιγαν οι αμερικάνοι, την άλλη οι εβραίοι, οι τούρκοι, οι σκοπιανοί, οι ρώσοι, ο Κίσσινγκερ, η CIA, η ΚGB, ο Σόρος κ.λπ. κ.λπ.. Ποτέ του δεν έφταιξε ο ίδιος. Η αυτοκριτική βλέπετε, είναι δύσκολη υπόθεση, προϋποθέτει εξ άλλου παιδεία.

Ποιό είναι το εύκολο λοιπόν; Να βγαίνει στις πλατείες και να φωνάζει αγανακτισμένος γιατί έχασε το βόλεμά του μεταθέτοντας και πάλι τις ευθύνες για την κατάντια του, αυτή τη φορά στη Μέρκελ, στο ΔΝΤ και στούς εγχώριους πολιτικάντηδες, τούς οποίους όμως, ο ίδιος ψήφισε, χειροκρότησε κάτω από τα μπαλκόνια και σύρθηκε σε ουρές στα γραφεία τους για ρουσφέτια. Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: Σαν να μην πέρασε μια μέρα...


Πώς να κατηγορήσουν τώρα τους «ναζί τοκογλύφους» για τις εκατοντάδες χιλιάδες υπεξαιρέσεις τού δημόσιου πλούτου, που εξασφάλιζε το πελατειακό σύστημα;
 
Όσο προχωράει ο καιρός, θα αποκαλύπτεται περισσότερο η κυνική επιλογή τού πολιτικού συστήματος, η υποκρισία τής ψεύτικης αγανάκτησης, η δημαγωγία τού κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, η ηθική χρεωκοπία τής Αριστεράς.
 







Τα παιδιά, τα παιδιά,
τα ρωμιόπουλα τα καλά...

Προτίμησαν να προστατεύσουν το πελατειακό κράτος, έστω κι αν οδήγησαν ολόκληρη τη χώρα σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.
 
Χρησιμοποίησαν μέχρι και παρακρατικές μεθόδους εναντίον τού κόμματος-πατέρα, αγανακτισμένοι, γιατί πια δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει τα άκοπα έσοδα, που τους είχε υποσχεθεί. Υπεράσπισαν τα προνόμιά τους αρνούμενοι αδιάλλακτα την παραμικρή προσπάθεια εξυγίανσης τού παρασιτισμού. Προστάτευσαν τη διαφθορά λέγοντας, ότι υπερασπίζονται το κράτος κοινωνικής πρόνοιας, προστάτευσαν το πελατειακό κράτος λέγοντας, ότι υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον.

Μεσ΄στής πόλης τα στενά,
μια χανούμισσα γλυκιά,
μου΄χει κάψει την καρδιά, αχ.

Καραμπιμπερίμ, μπιμπερίμ, μπιμπερίμ,
πώπω σεκερίμ, σεκερίμ, σεκερίμ,
άσε πια τα πλούτη και τον Ιμπραήμ...
Η Τουρκορωμιοσύνη στα ντουζένια της, μερακλώνει λίγο πριν τη χρεωκοπία της, κατά την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων τού 2004.

Αρνήθηκαν τις πραγματικές κοινωνικές αδικίες στήνοντας ψεύτικες μάχες με τους «ξένους», τους «εφοπλιστές και άλλους τού είδους».

Όλες οι επαναστατικές κορώνες, οι ψεύτικες φιλολαϊκές διακηρύξεις των τελευταίων χρόνων, είχαν στόχο να κρύψουν όσα μαθαίνουμε αυτές τις μέρες και όσα θα μάθουμε στο μέλλον.
 
Είχαν σκοπό να κρύψουν τα κλοπιμαία.


Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο βασίστηκε σε αποσπάσματα άρθρου,
που μάς απέστειλε ο αναγνώστης μας Η.Ζ..
Το βρήκε στο διαδίκτυο με τίτλο Edito 384
(Φώτης Γεωργελές, athensvoice.gr).
Διευκρινίζεται, ότι ο τίτλος τού παραπάνω άρθρου,
ο πρόλογος (τρεις πρώτες παράγραφοι),
τα βίντεο, οι εικόνες και οι υπότιτλοι (μπλε στοιχεία)
έγιναν με μέριμνα τής «Ελεύθερης Έρευνας».


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

5+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...