Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΟΙ ΤΗΣ
ΗΜΕΤΕΡΑΣ
ΤΟΥΡΚΟΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ
(ΠΑΡΑ)ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ


Ο Ισοκράτης
στα νύχια της Ρωμιοσύνης


Έγραψε στις 25.03.2012 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

«Το των ελλήνων όνομα πεποίηκε
μηκέτι τού γένους,
αλλά τής διανοίας δοκείν είναι,
και μάλλον έλληνας καλείσθαι
τους τής παιδεύσεως τής ημετέρας  
ή τους τής κοινής φύσεως μετέχοντας.»

«Πανηγυρικός» Ισοκράτη, παρ. 50



Αυτό είναι το περίφημο ρητό τού Ισοκράτη, που έρχεται στην επικαιρότητα κάθε φορά, που πλησιάζουν «εθνικές» επέτειοι, καθώς γίνεται φασαρία, για το αν θα παρελάσουν ως σημαιοφόροι ή όχι οι αριστούχοι αλλοδαποί μαθητές.


Έχουν διαμορφωθεί δυο τάσεις στην κοινωνία: Σύμφωνα με τη μία, δεν μπορούν να λέγονται έλληνες και να σηκώνουν τη σημαία αλλοδαποί, ενώ σύμφωνα με την άλλη, αφού όλοι οι μαθητές είναι φορείς τής ελληνικής παιδείας -όπως εμείς- τότε πρέπει να θεωρούνται έλληνες -όπως εμείς, επίσης- και να έχουν το δικαίωμα να σηκώνουν τη σημαία.

Πανεπιστημιακοί, θεωρητικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.λπ. ταγοί τής Ρωμιοσύνης, αμφοτέρων των τάσεων, προκειμένου να τεκμηριώσουν την άποψή τους, επικαλούνται τον Ισοκράτη, τον οποίο (παρ)ερμηνεύουν κάθε φορά κατά το δοκούν. Οι ερμηνείες τους θυμίζουν ορισμένες μεταφράσεις τής Αγίας Γραφής, όπου είναι πολλαπλάσιες από το πρωτότυπο, γιατί ο θεολόγος μεταφραστής κρίνει σκόπιμο να σουλουπώσει ιδεολογικά το κείμενο, μην πάει αλλού ο νους τού αναγνώστη.

Ο τρόπος σκέψης και των μεν και των δε, είναι παγιδευμένος στα στενά όρια των ρωμιοσυνιστικών εθνικοθρησκευτικών φαντασιώσεων. Ο Ισοκράτης δεν μιλούσε για ελληνική, αλλά για αθηναϊκή παιδεία -παίδευση για την ακρίβεια-, η οποία διέκρινε τον τότε πολιτισμένο άνθρωπο από τον απολίτιστο. Ο πεπαιδευμένος άνθρωπος τής εποχής του ήταν αυτός, ο οποίος ζούσε σε μια ευνομούμενη πολιτεία, που είχε μόρφωση, αθλείτο κ.λπ..

Δεν είχε στο νου του -πώς θα μπορούσε, άλλωστε;- τα σημερινά ισοπεδωτικά κρατικά εκπαιδευτικά συστήματα των εθνών-κρατών, που δημιουργήθηκαν σε περισσότερα από 2.000 χρόνια μετά από αυτόν, ιδιαίτερα τού χρεωκοπημένου τουρκοβυζαντινού κρατίδιου τής Ρωμιοσύνης, τού οποίου τα βυζαντινά εθνικοθρησκευτικά φληναφήματα τής παρεχόμενης από το αρμόδιο υπουργείο (παρα)παιδείας σήμερα, καμμία σχέση δεν έχουν με την πραγματική, ελεύθερη αρχαία αθηναϊκή παιδεία, στην οποία αναφερόταν ο ρήτορας ούτε οι κάτοικοί του με τους αρχαίους έλληνες.



 






Ο ρητοροδιδάσκαλος Ισοκράτης
(περ. 436-338 π.Χ.)
υπήρξε μαθητής των σοφιστών
Πρόδικου και Γοργία.
Μπορεί να θεωρηθεί
ως ο παιδαγωγός τής Ελλάδας τού 4ου αιώνα
και στη συνέχεια τού ελληνιστικού
και τού ρωμαϊκού κόσμου.



Ο Ισοκράτης
Έζησε σε μια ταραχώδη περίοδο τής αρχαιότητας. Ανδρώθηκε εν μέσω των διακυμάνσεων τού πελοποννησιακού πολέμου και των ατυχιών τής πατρίδας του, τής Αθήνας. Παρακολούθησε την ανάδειξη τής Σπάρτης σε πρώτη πόλη, την υποκατάστασή της από τη Θήβα, είδε την αναβίωση τής ισχύος των Αθηνών και την ανάπτυξη τής νέας δύναμης από το βορρά, των μακεδόνων.

Η σχολή ρητορικής του βρισκόταν κοντά στο «Λύκειο», το γυμνάσιο, όπου εγκαταστάθηκε αργότερα ο Αριστοτέλης. Η παρακολούθησή της ήταν επί πληρωμή, ενώ ο κύκλος σπουδών της διαρκούσε τρία ή τέσσερα χρόνια. Η άριστη διδασκαλία του συγκέντρωνε πλήθη σπουδαστών.


Ο «Πανηγυρικός»

Θεωρείται ο καλύτερος των λόγων τού Ισοκράτη, για τη συγγραφή τού οποίου, παραδίδεται από τους αρχαίους, ότι κατανάλωσε περί τα δώδεκα χρόνια και τον δημοσίευσε περί το 380 π.Χ.. Ο Ισοκράτης στο λόγο αυτό περιλαμβάνει σαφέστατη έκθεση τής σύγχρονής του ιστορίας και τής τότε κατάστασης των ελληνικών πόλεων, επιχειρηματολογεί για την ηγεμονία των Αθηνών και απευθύνει έκκληση προς τους έλληνες για συμμαχία.

Συγχρόνως όμως, ο λόγος τού ρήτορα, είναι ύμνος προς την πόλη των Αθηνών, για όσα είχε επιτελέσει όχι μόνο στον τομέα των υλικών αγαθών για την πλήρωση των βιοτικών αναγκών των πολιτών και για τις πολεμικές επιτυχίες τής πόλης, αλλά περισσότερο για όσα πέτυχε στην εξημέρωση τού ήθους των ατόμων και την ανάπτυξη των πνευματικών αγαθών, τα οποία στο σύνολό τους αποτελούν τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Ο Ισοκράτης είναι ανυπέρβλητος στην ανάπτυξη των αγαθών, τα οποία προσπόρισε στον άνθρωπο η πνευματική καλλιέργεια και η εσωτερική διάθεση για την ανάπτυξη τού πολιτισμού. Το μέρος τού λόγου του (παρ. 44-51) είναι το καλύτερο επεξεργασμένο και θυμίζει τον Περικλή, ο οποίος ως βάση τού μεγαλείου των Αθηνών θεωρούσε την πνευματική ανάπτυξη γενικά. (Θουκυδίδη, Β΄35 κ.έ.).

Στο λόγο αυτό ο Ισοκράτης παρουσιάζεται υμνητής τού αθηναϊκού πολιτεύματος και υπερασπίζεται την ηγεμονία των Αθηνών, γιατί τότε άλλες πόλεις ήταν υπό την αθηναϊκή επιρροή κι άλλες υπό την επιρροή τής Σπάρτης.  Συγκεκριμένα, κάνει λόγο για συνένωση των ελλήνων κατά των βαρβάρων υπό την ηγεσία των Αθηνών, γιατί και αρχαιότατη πόλη είναι και μέγιστες υπηρεσίες έχει προσφέρει στους έλληνες.

Υποστηρίζει, ότι οι κάτοικοι των Αθηνών είναι αυτόχθονες και από πολύ παληά έχουν προσφέρει υπηρεσίες σε όλους, γιατί κατά την ειρηνική περίοδο κατέβαλαν κάθε προσπάθεια για τη δημιουργία και ανάπτυξη των πολιτιστικών αγαθών, τα οποία καθιστούν άνετη τη ζωή των ανθρώπων. Υπενθυμίζει την παράδοση, κατά την οποία η Δήμητρα, δίδαξε τη γεωργία στους κατοίκους τής Αττικής, οι οποίοι τη διέδωσαν σε όλο το ανθρώπινο γένος προς κοινή ευημερία (παρ. 21-33).

Οι αθηναίοι επίσης, τεθέντες επί κεφαλής των ελλήνων αποίκησαν τη Μικρά Ασία, επιβλήθηκαν επί των εκεί βαρβάρων, το οποίο σήμανε την οικονομική και πνευματική άνθηση τού ελληνικού πολιτισμού (παρ. 33-38).

Η Αθήνα, λέει, δίδαξε στους έλληνες τους νόμους, την πολιτική οργάνωση, τις τέχνες και το εμπόριο και αποτέλεσε καταφύγιο και ασφαλή διαμονή των ανθρώπων. Οι αθηναίοι καθιέρωσαν την ολυμπιακή εκεχειρία και την ξενία ως όρους διεθνούς και ιδιωτικού δικαίου και τις γιορτές, όπου επιδεικνύονται οι σωματικές και πνευματικές ικανότητες τού καθενός.

Ιδιαίτερα όμως, οι αθηναίοι, διακρίθηκαν στην κατασκευή αρχιτεκτονημάτων και έργων τέχνης, την καθιέρωση λαμπρών γιορτών, κατά τις οποίες τελούνταν αγώνες γυμνικοί και μουσικοφιλολογικοί αθλοθετούμενοι από την πολιτεία, που προκαλούσαν έτσι συνεχή συγκέντρωση ξένων επισκεπτών.

Στην Αθήνα αναπτύχθηκε η ρητορική και η όλη πνευματική μόρφωση τόσο, ώστε το όνομα των ελλήνων έγινε σύμβολο όχι πλέον τής καταγωγής, αλλά τής πνευματικής καλλιέργειας και έλληνες λέγονται όχι απλώς αυτοί, που έχουν ελληνική καταγωγή, αλλά αυτοί, που έχουν την αθηναϊκή μόρφωση: «Τοσούτον δ' απολέλοιπεν η πόλις ημών περί το φρονείν και λέγειν τους άλλους ανθρώπους, ώσθ' οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασι, και το των ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι τού γένους αλλά τής διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον έλληνας καλείσθαι τους τής παιδεύσεως τής ημετέρας  ή τους τής κοινής φύσεως μετέχοντας» (παρ. 50).


Η «ημετέρα παίδευση» τής εποχής τού Ισοκράτη

Κατ΄αρχήν ο Ισοκράτης δεν μιλούσε για «ελληνική παιδεία». Και πώς θα μπορούσε να μιλήσει άλλωστε; Τι σχέση είχε η παιδεία και η διαπαιδαγώγηση των νέων στην Αθήνα με την αντίστοιχη τής Σπάρτης για παράδειγμα; Ο Ισοκράτης λέγοντας «τής παιδεύσεως τής ημετέρας» αναφερόταν στην αθηναϊκή παιδεία.

Βασικό στοιχείο τού «χρυσού» αιώνα τής αθηναϊκής ακμής ήταν η απουσία  υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Η πολιτεία ποτέ δεν ασχολήθηκε με την εκπόνηση κάποιου εκπαιδευτικού προγράμματος. Η διδασκαλία ήταν στη διακριτική ευχέρεια των δασκάλων, τους οποίους επέλεγαν και πλήρωναν οι γονείς. Βασικά μαθήματα θεωρούνταν τα γράμματα (ανάγνωση, γραφή, μαθηματικά), η φυσική αγωγή (ιδεώδες τής καλοκαγαθίας) και η μουσική. Η παρεχόμενη γνώση δεν αναγόταν σε κάποιο δόγμα ή σύστημα, όπως επρόκειτο να συμβεί αργότερα κατά την ελληνιστική ή ρωμαϊκή εποχή.

Αφού οι μαθητές, έπαιρναν στα σχολεία (τής Αθήνας, αλλά και άλλων πόλεων) τις στοιχειώδεις γνώσεις, μετά μπορούσαν να στραφούν προς τις επιστήμες, τη φιλοσοφία ή προς την εκμάθηση ενός επαγγέλματος δίπλα σε κάποιο δάσκαλο, που τους δεχόταν ως μαθητευόμενους.







Στην αρχαία Αθήνα τής εποχής των επιστημόνων, των ποιητών, των φιλοσόφων κ.λπ., η παιδεία ήταν ιδιωτική σε όλες τις βαθμίδες της με ανύπαρκτη σε θέματα εκπαιδευτικής ουσίας την παρέμβαση τής πολιτείας.
(Στην εικόνα φαίνεται ένας νεαρός αθηναίος να διαβάζει ποιήματα από λεπτομέρεια μελανόμορφου αττικού αγγείου.)

 
Η αθηναϊκή εκπαίδευση χαρακτηριζοταν από τη δημιουργία μιας ανώτερης βαθμίδας σπουδών και από την ανάδειξη τής πνευματικής διδασκαλίας. Γεννήθηκε με την πνευματική ανάπτυξη, που εισήγαγαν στην κλασική Ελλάδα οι νέες μορφές τής διανόησης, οι σοφιστές. Η Αθήνα απόκτησε με τους σοφιστές μια εκπαίδευση επικεντρωμένη στη ρητορική και στενά συνδεδεμένη με το δημοκρατικό καθεστώς τής πόλης. Με την ίδρυση φιλοσοφικών σχολών, που φιλοξενούνταν μόνιμα σε συγκεκριμένα κτίρια, τα γυμνάσια, ο Πλάτων στην αρχή κι έπειτα ο Αριστοτέλης μετέτρεψαν την Αθήνα στο μεγαλύτερο κέντρο διδασκαλίας τής φιλοσοφίας κατά τον δ΄αιώνα π.Χ..

Οι μαθητές στις ιδιωτικές αυτές σχολές, ήταν νέοι με περιουσία, που πλούτισαν τους δασκάλους τους. Κατά τα λεγόμενα τού Πλάτωνα για παράδειγμα, ο Πρωταγόρας είχε κερδίσει περισσότερα χρήματα απ΄όσα ο Φειδίας, που «έφτιαξε περίφημα για την ομορφιά τους έργα και άλλοι δέκα γλύπτες μαζί» («Μένων», 91 d).


Η παιδεία στην κλασική Αθήνα τήν εποχή τού Ισοκράτη:
Λύκειο τού Αριστοτέλη, Ακαδημία Πλάτωνα, Στοά Ζήνωνα, Κήπος Επίκουρου και πλήθος άλλων φιλοσοφικών-επιστημονικών ιδιωτικών αυτόνομων σχολών, που λειτουργούσαν ελεύθερα χωρίς καμμία κατεύθυνση ή παρέμβαση τής εξουσίας. (Στην εικόνα φαίνεται μια φανταστική καλλιτεχνική αναπαράσταση αρχαίου γυμνασίου).

  
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, γιατί εκείνος ο περιορισμένος χώρος κι εκείνη η περιορισμένη στο χρόνο εποχή, παρήγαγαν μαζεμένους τόσους φιλόσοφους, τόσους καλλιτέχνες, επιστήμονες, ποιητές κ.λπ.; Γιατί βγήκαν τότε τόσοι πολλοί εκεί και δεν βγήκαν κι αργότερα στον ίδιο τόπο ή σε κάποιο άλλο μέρος; Τι ήταν εκείνο, που έκανε τη διαφορά;
 
Η διαφορά ήταν κυρίως στην παιδεία. Οι νέοι, δεν έμπαιναν υποχρεωτικά σε κάποιο κρατικό σχολείο, να τους τυποποιήσουν και να κατευθύνουν τούς εγκεφάλους τους, όπως γίνεται σήμερα, αλλά φοιτούσαν σε ελεύθερα σχολεία. Στόχος τού αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ήταν η ανάπτυξη τής ατομικότητας κι όχι η μαζοποίηση-ποιμνιοποίηση των ανθρώπων. Η βελτίωση μιας κοινωνίας επιτυγχάνεται, όταν βελτιώνεται το κάθε ένα από τα άτομά της. Γι΄αυτό και στους ολυμπιακούς αγώνες δεν υπήρχαν ομαδικά παρά μόνον ατομικά αγωνίσματα.


Η παιδεία στα έθνη-κράτη

Μετά το 19ο αιώνα άρχισαν να δημιουργούνται τα έθνη-κράτη. Πρόκειται για παρά φύση μορφώματα (στη φύση δεν υπάρχουν χαρακιές ως σύνορα ούτε βίζες). Τότε θεσπίστηκε η υποχρεωτική, δωρεάν για όλους κρατική παιδεία.

Η παιδεία αυτή, από τη μια αποτέλεσε ένα αποφασιστικό βήμα για την πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες τής εκπαίδευσης όλων των μαθητών ανεξάρτητα τής κοινωνικής τους τάξης, από την άλλη όμως, τυποποίησε τους ανθρώπους και τον τρόπο σκέψης τους ενσταλάζοντάς τους τούς εθνικοθρησκευτικούς και άλλους εθνοποιητικούς μύθους τού κάθε έθνους-κράτους, που επιβάλλονται ως θέσφατα κι αναφαίρετες αλήθειες στα αθώα παιδικά μυαλά κατά τη σχολική εκπαίδευση.

Το σχολείο -όργανο πλέον τής εξουσίας- αποτελεί έκτοτε το βασικό κοινωνικό θεσμό, μέσα στον οποίο μαζί με τη μετάδοση γνώσεων συγκροτείται, καλλιεργείται, αναπαράγεται και εδραιώνεται η εθνική ταυτότητα. Η διδασκαλία τής ιστορίας, τής γλώσσας και τής γεωγραφίας ασκεί ουσιαστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό θεσμό, η γλώσσα, η ιστορία και η γεωγραφία είναι τα μαθήματα, μέσα από τα οποία μεταδίδεται η πεποίθηση στην πολιτιστική ομοιογένεια τού έθνους, αναπαράγεται η διάρκειά του στο χώρο και το χρόνο και εξασφαλίζεται η συνέχεια τής γλώσσας. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τα έθνη επινοούνται και κατασκευάζονται και «Τί είν΄η πατρίδα μας;»)
 



Οι Pink Floyd στο Another brick in the wall, παρομοιάζουν το σχολείο με εργοστάσιο, όπου τα παιδιά, πανομοιότυπα, σα ρομποτάκια, μπαίνουν σε μια μηχανή, από την οποία βγαίνουν κιμάς.

Με αυτόν τον τρόπο, ο σημερινός κάτοικος τής Αγγλίας μαθαίνει ως ιστορικές αλήθειες παραμύθια με αρθρούρους, άγια δισκοπότηρα και δράκους, όπως αυτόν, που σκότωσε ο άγιος Γεώργιος (ο οποίος κοσμεί και το εθνόσημό του, ο δε σταυρός του είναι στη σημαία του), μαθαίνει να αγαπά τη βασίλισσα, όχι όμως... τους γάλλους κ.ά.. Ο κάτοικος τού ελλαδικού χώρου μαθαίνει για την Αγία Λαύρα, για τα κρυφά σχολειά, ότι είναι δήθεν απόγονος τού Σωκράτη, ότι εχθρός του είναι ο βούλγαρος, ο τούρκος κ.ά.. Ο κάτοικος τού τούρκικου χώρου μαθαίνει κάποια αντίστοιχα, αλλά κι ότι εχθρός του είναι ο ρωμιός κ.λπ. κ.λπ..

Οι αγνοί κατά φύση εγκέφαλοι των παιδιών στα κρατικά σχολεία βομβαρδίζονται με παρά φύση ιδέες (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Γεννιόμαστε αγνοί-πεθαίνουμε τρελοί), ισοπεδώνονται, τυποποιούνται και καθίστανται εύκολα χειραγωγίσιμοι. Χρειάζεται χρόνια αγώνας κι είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν να αποβάλουν ποτέ στη μετέπειτα ζωή τους οι άνθρωποι, αυτά, που τους χάραξαν στα ευαίσθητα μυαλά τους στα σχολεία, όταν ήταν παιδιά.


Ρωμαίικη σχιζοφρένεια: Οι σύγχρονοι ρωμιοί βαυκαλίζονται, ότι είναι δήθεν απόγονοι των αρχαίων ελλήνων κι ότι η παιδεία τους είναι ελληνική, για προστάτες τής οποίας ανακήρυξαν όμως, τους Τρείς Ιεράρχες, οι οποίοι μισούσαν και έβριζαν τους αρχαίους έλληνες και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.
  

Η σύγχρονη τουρκοβυζαντινή (παρα)παιδεία μας

Ο μεσαιωνισμός, η καταπίεση, η ανελευθερία, η υποκρισία, η σχιζοφένεια κ.λπ. τής σύγχρονης ρωμαίικης κοινωνίας μας αντικατοπτρίζονται στο άρθρο 16, παρ. 2 τού Συντάγματος, που αφορά στην αποστολή τής παιδείας, όπου τονίζεται, ότι είναι η ανάπτυξη τής εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης.

Αν κάποιος για παράδειγμα είναι αρβανιτοβλάχικης καταγωγής κι άθεος δηλαδή, προβλέπεται συνταγματικά δια τής παιδείας να τού κάνουν πλύση εγκεφάλου (με τα μαθήματα, αλλά και με παρελάσεις, λόγους, σημαίες, εθνικούς ύμνους, αγιασμούς, εκκλησιασμούς κ.λπ. κ.λπ.), ώστε να αποκτήσει ελληνική εθνική και χριστιανική συνείδηση, δηλαδή να νομίζει, ότι είναι φυλετικά απόγονος των αρχαίων ελλήνων κι ότι υπάρχει θεός, είναι ο Γιαχβέ και να μάθει να τον λατρεύει κατά την ορθόδοξη τυπολατρία. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Με το ζόρι έλληνες!).

Μπαίνει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ένας αγνός κι ορθολογικός από τη φύση του εγκέφαλος, αν βέβαια δεν έχει αρχίσει να γίνεται η ζημιά ήδη από το σπίτι και τον περιλαβαίνει η «ελληνική» παιδεία. Μαθαίνει για κάποιους ενδόξους δήθεν προγόνους, για τον Αβραάμ, για αναστάσεις, κ.λπ. παρά φύση θαύματα. Μπαίνει κανονικός και βγαίνει καμμένος.


Η σχιζοφρένεια και η υποκρισία στο μεσαιωνικό Σύνταγμα τής σύγχρονης Ρωμιοσύνης: Από τη μια με την παιδεία νομιμοποιείται η πλύση εγκεφάλου τού νέου με την ανάπτυξη εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης κι από την άλλη τονίζεται, ότι θα τον διαπλάσει σε ελεύθερο πολίτη...
 
Απόρροια τής συνταγματικής κατοχύρωσης τής εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης είναι η λειτουργία τού υπουργείου εθνικής παιδείας (όχι σκέτης παιδείας, αλλά εθνικής!) και θρησκευμάτων (πρωτοτυπία τής Ρωμιοσύνης!). Με αυτό τον τρόπο, το τί θα μάθει το κάθε παιδί κατά τη σχολική του ζωή είναι απόλυτα καθορισμένο.

Η ύλη κάθε μαθήματος ορίζεται από το υπουργείο αναλυτικότατα με πολλές λεπτομέρειες. Στους εκπαιδευτικούς χορηγείται το αντίστοιχο για κάθε μάθημα Βιβλίο τού Καθηγητή. Στο βιβλίο αυτό καθορίζεται η ύλη τής χρονιάς για το συγκεκριμένο μάθημα, η οποία είναι κατανεμημένη ανά ημέρα.

Για κάθε μέρα υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ανάλυση, όπως για παράδειγμα: «Τα πρώτα πέντε λεπτά τής ώρας να θυμίσετε στους μαθητές το προηγούμενο μάθημα για την άλωση τής Κωνσταντινούπολης» (έστω, ότι το μάθημα είναι Ιστορία και η προηγούμενη ώρα αφορούσε στην άλωση). «Στα επόμενα 15 λεπτά να εξηγήσετε τα αποτελέσματα τής άλωσης. Να τονίσετε οπωσδήποτε... Στα επόμενα 5 λεπτά να συζητήσετε απορίες με τους μαθητές...» κ.λπ. κ.λπ.. Δηλαδή, ο κάθε καθηγητής δεν αυτοσχεδιάζει, αλλά είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει ανά διδακτικό λεπτό τις οδηγίες τού υπουργείου. Επομένως, το τί διδάσκεται το κάθε παιδί καθΆ όλη τη διάρκεια τής σχολικής του ζωής είναι καθορισμένο από το κράτος ανά λεπτό!

Το ίδιο καθορισμένες είναι κι οι εθνικές επέτειοι, που θα γιορτάσει, οι επισκέψεις, που θα κάνει με το σχολείο του, οι ομιλίες, που θα ακούσει, οι εκκλησιασμοί, που θα πάει κ.λπ. κ.λπ.. Με αυτό τον τρόπο, τελειώνοντας το σχολείο ένα παιδί στην Αλεξανδρούπολη έχει υποστεί την ίδια ακριβώς πλύση εγκεφάλου με ένα παιδί στην Ιεράπετρα, για παράδειγμα.

Έτσι, προέκυψε η σύμπνοια των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου σε πλείστα θέματα, όπως χριστιανισμού, Εκκλησίας, στα εθνικά λεγόμενα ζητήματα (ονομασία Π.Γ.Δ.Μ., οικουμενικότητα πατριαρχείου, επαναλειτουργία σχολής Χάλκης κ.ά.) ανεξάρτητα κοινωνικής θέσης, πολιτικής τοποθέτησης κ.λπ.. Μπορεί η παιδεία τής Ρωμιοσύνης να μην βγάζει επιστήμονες, βγάζει όμως, τέλειους... «έλληνες» και χριστιανούς. (
Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: «Απόγονοι» και «απόγονοι»).














Η εθνικοθρησκευτική διάπλαση
των ρωμιόπουλων
σε παληά αναγνωστικά.



Είναι υποκριτική η στάση ορισμένων αριστερορωμιών κυρίως, που ενίοτε, για δημαγωγικούς και ψηφοθηρικούς λόγους, διαμαρτύρονται για τη διδασκαλία των θρησκευτικών, τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό ή ζητούν την κατάργηση των παρελάσεων κ.λπ.. Όλα αυτά, όπως είδαμε, προβλέπονται από το Σύνταγμα και τυχόν κατάργησή τους είναι αντισυνταγματική. Αν πραγματικά επιθυμούσαν την κατάργησή τους, θα έπρεπε να ζητήσουν αναθεώρηση τού Συντάγματος στα επίμαχα σημεία, πράγμα, που ούτε να το διανοηθούν δεν τολμούν.





Εικόνα τής σύγχρονης ανώτατης παιδείας
τής Ρωμιοσύνης.



Οι ίδιοι, με διαδηλώσεις, δημοσιεύματα, ομιλίες κ.λπ. κρατούν την πλέον αντιδραστική στάση αντιστεκόμενοι σε ό,τι έχει να κάνει με την ελεύθερη ιδιωτική παιδεία κι επικαλούνται το δίκαιο και δήθεν σωστό τής χειραγωγούμενης δημόσιας δωρεάν(;) τουρκοβυζαντινής (παρα)παιδείας μας παρασύροντας μαθητές και γονείς.

Προφανώς, το πρόβλημα τού κάθε επίδοξου εξουσιαστή δεν είναι να μην υπάρχει ελεγχόμενη παιδεία, αλλά να υπάρχει -καθ΄ότι τη χρειάζεται απόλυτα- να την ελέγχει όμως, αυτός. (Διαβάστε στο άρθρο: Μιας Ανάστασης νέας κτυπάει καμπάνα... το πώς η Αριστερορωμιοσύνη αντιλαμβανόταν κι ετοίμαζε την εκπαίδευση των παιδιών τού λαού την περίοδο τής Κυβέρνησης τού Βουνού).

Σάλος είχε ξεσπάσει προ ετών για ένα βιβλίο Ιστορίας τού δημοτικού σχολείου. ¶λλοι διαμαρτύρονταν, γιατί -όπως ισχυρίζονταν- δεν ήταν καλό, επειδή δεν τόνιζε το διαχρονικά δήθεν θετικό ρόλο τής Εκκλησίας και δεν είχε τον δέοντα εθνικοπατριωτικό προσανατολισμό, ενώ άλλοι αισθάνονταν ικανοποιημένοι, γιατί ένα σχολικό βιβλίο επιτέλους έλεγε διαφορετικά πράγματα -πιο προοδευτικά- από τα προηγούμενα.

Δηλαδή, η διαφωνία ήταν στο ποιος θα έβαζε στα μυαλά των παιδιών τις πληροφορίες, που εκείνος ήθελε, πίστευε ή τον βόλευαν. Ούτε οι μεν όμως ούτε οι δε, διανοήθηκαν, ότι δεν πρέπει να υπάρχει ελεγχόμενη κατευθυνόμενη παιδεία με ελεγχόμενα κατευθυνόμενα βιβλία.
 





Τα χριστιανόπουλα.
Ένα παληό τραγούδι
τής Ρωμιοσύνης
(εδώ σε μεταγενέστερη διασκευή).


Η διαφορά αρχαίας - σύγχρονης παιδείας

Ας εξετάσουμε ένα παράδειγμα αρχαίου νέου, προκειμένου να καταλάβουμε τη διαφορά τής σύγχρονης από την αρχαία παιδεία. Θα πάρουμε το Θεαίτητο, γνωστό κυρίως από τον ομώνυμο διάλογο τού Πλάτωνα. Σε ηλικία δεκαπέντε  ετών ο Θεαίτητος μπήκε στην Ακαδημία τού Πλάτωνα, όπου μπόρεσε να διδαχθεί στην αρχή, να αναπτύξει και να ξεδιπλώσει στη συνέχεια τη μαθηματική του ιδιοφυία.

Αν και πέθανε πολύ νεός σε μια μάχη, πιθανώς σε ηλικία εικοσιενός ετών, είχε προλάβει να ασχοληθεί με την έρευνα των σύμμετρων και ασύμμετρων μεγεθών και με την κατασκευή των πέντε κανονικών πολυέδρων. Ο Ευκλείδης συμπεριέλαβε  στα «Στοιχεία» και θεώρημά του. Ο Πλάτων τού αφιέρωσε τον διάλογο περί επιστήμης (πειραστικό), όπου αναζητείται από το Σωκράτη ο καθορισμός τού όρου επιστήμη από την έρευνα των μαθηματικών εννοιών. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: O συνδυασμός μαθηματικής και φιλοσοφικής μεθοδολογίας στον Πλάτωνα.)

Αχ πατρίδα μου γλυκειά,
πόσο σ΄αγαπώ βαθειά:
Τραγούδι για τα σχολεία και τα κατηχητικά τής Ρωμιοσύνης.


«Θα σ΄αγαπώ, θα σ΄αγαπώ
μέχρι να ξεψυχήσω...»

Ακόμα δεν πρόλαβε να γεννηθεί καλά-καλά το ρωμιόπουλο και τού προγραμματίζουν τον εγκέφαλο για μέχρι, που θα πεθάνει.
 

Αν είχε γεννηθεί στο σημερινό ρωμαίκο κρατίδιο ο Θεαίτητος, θα τον είχαν βάλει σε ένα κρατικό σχολείο και μέχρι τα δεκαοκτώ του, θα τού είχαν πιπιλίσει το μυαλό με Αβραάμ, Ισαάκ, ενδόξους προγόνους, μαρμαρωμένους βασιλιάδες, κόκκινες μηλιές και... πράσινα άλογα.

Τι πιθανότητες θα είχε να ξεδιπλώσει τη μεγαλοφυία του ο Θεαίτητος αν είχε γεννηθεί στη σημερινή Ελλάδα; Ελάχιστες! Στην αρχαία Ελλάδα όμως, που δεν υπήρχε κρατικό σχολείο να τού ισοπεδώσει τον εγκέφαλο, στα εικοσιένα του είχε ήδη μαθητεύσει στην Ακαδημία τού Πλάτωνα κι ήταν φτασμένος επιστήμονας.

Αν διαβάσετε τους βίους των μεγάλων επιστημόνων και φιλοσόφων τής αρχαιότητας, θα διαπιστώσετε, ότι όλοι τους είχαν κάνει ό,τι κι ο Θεαίτητος. Είχαν μαθητεύσει κοντά σε κάποιο επιστήμονα-φιλόσοφο ή σε κάποια σχολή τής εποχής τους. Ο Ζήνων ήταν μαθητής τού Ξενοφάνη, ο Γοργίας τού Εμπεδοκλή, ο Πρωταγόρας τού Δημόκριτου κ.λπ..




Διακόσια χρόνια δουλεύουν ασταμάτητα
οι εθνοποιητικοί μηχανισμοί τής Ρωμιοσύνης: Σημαίες, εκκλησιασμοί, εθνικές επέτειοι, λόγοι κ.λπ. κ.λπ.. 



Οι εθνοποιητικοί μηχανισμοί τής Ρωμιοσύνης

Οι παρελάσεις ανήκουν στους εθνοποιητικούς μηχανισμούς, όπως είναι οι  επέτειοι, οι λόγοι, η σημαία, ο εθνικός ύμνος κ.ά.. Όσο λιγότερο φυλετικά ομογενείς είναι οι κάτοικοι μιας χώρας τόσο εντονότερα πρέπει να λειτουργούν οι εθνοποιητικοί μηχανισμοί της. Τόσο περισσότερες παρελάσεις, «εθνικές» επέτειοι, πατριωτικοί λόγοι κ.λπ. χρειάζονται.






Για την προέλευση τής σημαίας τού σύγχρονου κράτους μας διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τής πατρίδος μου η σημαία...


Στην περίπτωση τής βυζαντινής Ρωμιοσύνης χρειάζονται βέβαια πρωτίστως και τα θρησκευτικά στα σχολεία, οι εκκλησιασμοί, οι προσευχές κ.λπ., για την ανάπτυξη και τής ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης.


Οι εθνοποιητικοί αυτοί μηχανισμοί τού κράτους μας, στα διακόσια χρόνια από τη δημιουργία του, έχουν λειτουργήσει έντονα επί τού ετερόκλητου κράματος φυλών (αλβανών, βορειοαφρικανών, αρμένιων, τούρκων, σλάβων κ.λπ.), που κατοικούν σήμερα στον ελλαδικό χώρο με αποτέλεσμα όλοι αυτοί σήμερα, να έχουν αποκτήσει ελληνική εθνική συνείδηση, την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι κατάγονται φυλετικά από τους αρχαίους έλληνες.
 

Πανεπιστημιακός ασελγεί επί τού Ισοκράτη: «Το μεγάλο κατόρθωμα τού ελληνικού μεγαλοϊδεατισμού δεν είναι αυτό που νομίζεται σήμερα, ότι ήταν μια εθνοκαπηλική θεωρία. Κάθε άλλο. Ήταν μια ενοποιητική θεωρία, με την έννοια τού “έλληνες καλούνται οι μετέχοντες την ημετέρα παιδεία”», ισχυρίζεται στο βίντεο ο καθηγητής Ιστορίας κ. Θ. Βερέμης.
Με κατοχυρωμένη -και συνταγματικά- την ψευδαίσθησή τους αυτή, αλλά με έλλειψη παιδείας και αυτογνωσίας, οι σημερινοί ρωμιοί αισθάνονται τρομερά ανασφαλείς φοβούμενοι, ότι αν την απωλέσουν, θα χάσουν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Έτσι, αντιδρούν, όταν βλέπουν έναν αριστούχο αλλοδαπό μαθητή να παίρνει τη σημαία στην παρέλαση. Μα, ο μαθητής αυτός δεν κάνει τίποτε περισσότερο απΆ ότι κι οι ίδιοι έκαναν τα τελευταία διακόσια χρόνια, οπότε διαπλάθηκε ο εγκέφαλός τους σύμφωνα με την κρατική προπαγάνδα και την πίεση για απόκτηση εθνικής συνείδησης.

Όπως όλοι οι ρωμιοί σήκωναν σημαίες τόσα χρόνια και σήμερα αισθάνονται απόγονοι των αρχαίων ελλήνων, έτσι κι οι αλλοδαποί σηκώνουν σήμερα τις σημαίες και συμμετέχοντας τής ημετέρας (παρα)παιδείας μας, σε μια-δυο γενιές θα αισθάνονται κι αυτοί το ίδιο. Ήδη παιδιά δεύτερης γενιάς μεταναστών, που έχουν γεννηθεί εδώ, έχουν μεγαλώσει εδώ, έχουν πάει σε σχολείο εδώ, έχουν τους φίλους τους εδώ, νοιώθουν ήδη, ότι είναι ακριβώς ό,τι κι οι υπόλοιποι κι ας κατάγονται π.χ. από την Ασία.


Αριστούχος μαθητής φιλιππινέζικης καταγωγής παρελαύνει στη Μυτιλήνη με σημαίες και εικονίσματα μετέχοντας τής ημετέρας τουρκοβυζαντινής (παρα)παιδείας μας.


Διχαστική η εφαρμογή τού Ισοκράτη

στην παρά φύση σημερινή εποχή μας
Μετά τη δημοσίευση ερευνών τής «Ελεύθερης Έρευνας» σχετικά με τη μή ελληνική καταγωγή των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου (βλ. Θεματολόγιο / Η πραγματική καταγωγή μας), αρκετοί μάς έχουν φέρει τον Ισοκράτη σαν παράδειγμα κατηγορώντας μας, ότι είμαστε στενόμυαλοι, ενώ αυτοί ως πιο προοδευτικοί δεν ασχολούνται με τη φυλετική καταγωγή, αλλά αφού όλοι πήγαμε στο «ελληνικό» σχολείο, πρέπει να θεωρούμαστε όλοι «έλληνες».

Κατ΄αρχήν, όπως είδαμε, ο Ισοκράτης δεν αναφέρεται σε ελληνική, αλλά στην αθηναϊκή παιδεία, κατά δεύτερον η σημερινή παρεχόμενη από το ρωμαίικο κρατίδιο παιδεία είναι μια τριτοκοσμικού τύπου τουρκοβυζαντινή παραπαιδεία και τέλος, οι σημερινοί κάτοικοι τού ελλαδικού χώρου είναι ρωμιοί, κατ΄όνομα μόνο και ψευδωνύμως «έλληνες».
 
Το ρητό τού Ισοκράτη δεν έχει καμμία σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα κι αν επί πλεόν εφαρμοσθεί σήμερα δεν λειτουργεί ως ενοποιητικό, ως υπερεθνικό, όπως παρουσιάζεται. Είναι μεν ενοποιητικό μόνο ως προς τον κάθε λαό ξεχωριστά. Μόλις εμπεδωθεί όμως από τον κάθε λαό η αντίληψη τού «εμείς», αυτόματα, αμέσως μετά, γεννιέται η σύγκριση κι η αντιπαράθεση με τούς «άλλους».

Με την ίδια λογική τού «έλληνες καλούνται οι μετέχοντες τής ελληνικής παιδείας», τούρκοι καλούνται οι μετέχοντες τής τούρκικης παιδείας, αλβανοί οι μετέχοντες τής αλβανικής παιδείας κ.λπ..

Η εφαρμογή τού ρητού τού Ισοκράτη επομένως, στα παρά φύση σύγχρονα έθνη-κράτη δεν φέρνει κοντά τους λαούς, αλλά ακριβώς το αντίθετο: Γεννάει εθνικισμούς, μεγαλοϊδεατισμούς, μίση, εθνοκαθάρσεις, πολέμους... 


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 30353 έγραψε...
Αξιότιμε κ Λάζαρη

Εδιάβασα (γρήγορα ομολογώ) το ενδιαφέρον άρθρο σας και σας στέλνω τις εξής σύντομες σκέψεις περί της σκοπιμότητας ύπαρξης, και λειτουργίας του ΕΘνους-κράτους (δη του ελληνικού)

α) Πράγματι είναι παρά φύση το γεγονός της τοποθέτησης κρατικών-εθνικών συνόρων την σήμερον ημέρα. Παρά ταύτα και εις την εποχή του Θεαίτητου που αναφέρετε, υπήρχαν ουσιαστικά τοιαύτα αν και μη τυπικά θεσμοθετημένα απόρροια της τεχνολογίας της εποχής (αδυναμίας φύλαξης αλλά και δυσκολιών μετακίνησης)

Β)περί της σκοπιμότητος ύπαρξης, πέραν των μειονεκτημάτων για τη διατήρησή του, θεωρώ το έθνος ως χώρο στον οποίο μπορεί να λειτουργήσει η διάνοια (ατομική ή συλλογική) με έναν συγκεκριμένο επιθυμητό τρόπο με τον οποίο δεν θα μπορούσε σε κάποια άλλα ανάλογα έθνη. (π.χ. ας πάει κάποιος από τους πολέμιους του υπάρχοντος ελληνικού έθνους να ζήσει σε ένα αραβικό ή σε ένα ιουδαϊκό έθνος). Ίσως με τη μορφή που έχει τώρα να έχει μειονεκτήματα πλείστα. Να διορθωθούν. Οχι να κατεδαφιστεί και να βρεθούμε σε χειρότερες καταστάσεις, έρμαια μιας παγκοσμιοποίησης που πρώτο λόγο θα έχουν οι "αγορές". Παραδείγματα άπειρα!!!.

γ) Περί της συνέχειας των Ελλήνων, ουδείς νουνεχής υιοθετεί τα φληναφήματα περί αμιγούς βιολογικής συνεχείας. Παρ' όλα ταύτα κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κανέναν από την επιλογή να θεωρεί τον εαυτό του συνέχεια αυτών που έζησαν πριν μερικές χιλιετηρίδες στον ίδιο τόπο εφόσον μάλιστα υιοθετεί στοιχεία του πολιτισμικού τους χαρακτήρα. Για όσα ανήκουν στη σφαίρα του αμιγώς βιολογικού, δεν έχω την ειδικότητα να ομιλήσω. Αυτό που αληθώς δυσκολεύομαι να εννοήσω, πέραν από των αποδεδειγμένων (δεν πιστεύω ότι τις αγνοείτε) δραστηριότητες υπερεθνικών κέντρων προς τον αφελληνισμό των ιθαγενών Ελλήνων ( με τι κίνητρα άραγε??) είναι το πως καταδέχονται οι διάφοροι πολέμιοι του κακού και "φασιστικού" κράτους τούτου να ψωμίζονται από τους φόρους των πολιτών του... Είναι ωσάν το πρωτοπαλίκαρο του Αλ ΚΑπόνε να τον επικρίνει αλλά ταυτόχρονα να δέχεται να μισθοδοτείται υπ αυτού.

Τελειώνοντας, κοιτάζω αυτά που σας έχω γράψει (σπάνια έχω το χρόνο για τοιαύτη πολυτέλεια) και αναρωτιέμαι: άραγε είναι κάτι από αυτά που ήδη δεν το γνωρίζετε?? (σίγουρος είμαι ότι μάλλον όχι)

Με εκτίμηση

ένας εργαζόμενος εκπαιδευτικός
07.12.2014, 07:13:12





Ανώνυμος 32585 έγραψε...
ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ [ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ] ΕΛΛΗΝΕΣ [ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ] ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΤΟ 1821
'''ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΣΤΟΝ ΑΔΗ'
ΕΙΣ ΑΠΤΑΙΣΤΟΝ ΑΛΒΑΝΟΣΛΑΒΙΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣ ΒΕΒΑΙΩΣ......
ΑΡΧΑΙΕΣ ''''ΣΛΑΒΟΒΟΥΛΓΑΡΟΣΕΡΒΙΚΕΣ'''' ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ Ο ΑΔΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΜΩΡΑΙΤΩΝ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΣΛΑΒΩΝ ΤΗΣ ΛΟΙΠΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ [ ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΠΟΥ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΑΝΕΦΕΡΑΝΕ ΤΟΝ ΑΔΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΡΟΝΤΑ [ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΟΠΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ''''ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥΣ'''' ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΣ '''''ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ''' ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑΣ [ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΦΟΡΑΕΙ ΜΙΚΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΟΡΕΥΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.....ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΙΕΣ ΒΕΒΑΙΩΣ ΒΕΒΑΙΩΣ ]
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΜΩΡΑΙΤΙΚΑ[ '''ΣΛΑΒΙΚΑ''' ΔΗΛΑΔΗ ]ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΙΣ ΑΠΤΑΙΣΤΟΝ ΣΛΑΒΙΚΗ ΟΠΩΣ....

'''''''ΤΡΕΙΣ ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΙ ΕΒΟΥΛΗΣΑΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΕΝΙΑ ΜΟΥ....
ΓΙΕ Μ' ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΗ , ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑΣ ΚΛΩΝΑΡΙ''''
ΤΟ ΕΒΟΥΛΗΣΑΝ ΚΑΙ Ο ΑΔΗΣ ΕΙΔΙΚΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΣΛΑΒΟΙ ΠΟΥ ΒΙΑΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΕ ΤΟ '''ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ -ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΙΚΟ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ''''' ΒΥΖΑΝΤΙΟ....ΟΜΩΣ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.....Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ''''ΚΑΘΙΚΙΑ'''' ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ....'''''ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ'''''' ΠΟΥ ΕΛΕΓΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ....... ΠΟΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ;;;;.....ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΩΡΙΑ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΝΕ ΟΙ ΔΙΕΚΔΗΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ.....
ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΟΥΤΕ ΧΑΡΟΝΤΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΑΔΗΣ.....ΟΜΩΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ , Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΕΡΜΗ ΤΟΝ ΠΩΣΕΙΔΩΝΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΘΡΑ ΟΜΩΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ[ ΤΗΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ] ....ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΩΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΚΑΤΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ ΚΑΙ ΘΛΙΒΕΡΟ....ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ .....ΤΗ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟ ΖΩΗ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΝΟΗΣΗ...
ΣΕ ΤΟΝ ΣΥΡΤΟ ΧΟΡΟ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ...
Ο χορός μνημονεύεται στην Επιγραφή του Επαμεινώνδα (στα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. ΚΩΠΑΙΔΑ), που βρέθηκε στη Βοιωτία
Τας δε πατρίους πομπάς μεγάλας και την των συρτών πάτριον όρχησιν θεοσεβώς επετέλεσεν
02.03.2015, 19:31:35





Ανώνυμος 35290 έγραψε...
Συμφωνώ με τον εκπαιδευτικό.... Σφάζει με το βαμβάκι.
( Αυτό που γουσταρω περισσοτερο απ όλα είναι οτι ο Λάζαρης ποτε δεν απαντά ).
Ποια πρεσβεία είναι άραγε ο χρηματοδότης του?
23.08.2015, 20:46:35





Ανώνυμος 35294 έγραψε...

Στο πλευρό Λαφαζάνη ο Ν.Φωτόπουλος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.
Ο Νίκος Φωτόπουλος, που στο παρελθόν έχει εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ και στήριζε τον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζει ότι πλέον «στηρίζω αυτούς που δεν μας κορόιδεψαν».
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500020261

24.08.2015, 10:03:52





Ανώνυμος 36702 έγραψε...
ΓΡΑΦΕΙ Η '''' ΕΛΕΥΘΕΡΗ''' '''''ΕΡΥΕΝΑ'''' , ΕΙΡΩΝΙΚΑ [ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΝΕΙ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΛΑΟ ΕΧΕΙ ΜΕΝΟΣ] «Ιλλυριοί» ζουν ανάμεσα
στους «μακεδόνες» τής ΠΓΔΜ.
Νοτιότερα ζουν «έλληνες».
ΔΗΛΑΔΗ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΙΛΛΥΡΙΟΙ ,ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ , ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ.......ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΛΑΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΟ.....
ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΙΑΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ....ΟΙ '''ΕΛΛΗΝΕΣ'' ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΜΙΛΑΝΕ ΙΔΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ....ΔΗΛΑΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ 2500 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ.....ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ..... ΟΙ '''ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ''' ΜΙΛΑΝΕ ΣΛΑΒΙΚΑ ΑΡΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΗ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ [ ΑΦΟΥ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΝ ΔΕΝ ΜΙΛΑΓΑΝΕ ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΣΛΑΒΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΧΩΡΟ 800 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΑΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ] ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΕΩΦΡΑΦΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ [ ΜΟΝΟ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΤΜΗΜΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΤΑΝΕ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ....ΑΡΑ ΟΥΤΕ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΟΥΤΕ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ....ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΥΠΟΚΛΟΠΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΛΑΟΥ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΗΚΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΑΛΛΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ......
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ '''''ΙΛΛΥΡΙΟΥΣ''''''..... ΚΑΙ ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ.....ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΙΛΛΥΡΙΚΑ [ ΜΟΝΟ 500 ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΕΙΚΑΖΑΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΙΛΛΥΡΙΚΕΣ Η ΑΠΛΑ ΠΑΛΙΟΒΑΛΚΑΝΙΚΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΠΡΟΣΛΑΒΙΚΟΥ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ]...ΑΡΑ ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ [ΜΙΑ ΜΕΡΙΚΩΣ ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΜΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ] ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΛΛΥΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ [ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΚΤΑΤΙΝΗΣΤΕΙ ΜΕΡΙΚΩΣ ΑΦΟΥ ΜΙΛΙΟΤΑΝΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ......ΕΠΙΣΗΣ Η ΑΡΧΑΙΑ ΙΛΛΥΡΙΑ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΛΒΑΝΙΑ ΟΥΤΕ ΓΕΩΦΡΑΦΙΚΑ,...ΑΦΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΒΟΡΙΑ ΩΣ ΤΗ ΚΡΟΑΤΙΑ ΚΑΙ ΝΟΤΙΑ ΩΣ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΤΕΠΕΛΕΝΙ ΚΟΡΥΤΣΑ [ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟ]....ΑΡΑ ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ....''''ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ''' ΚΑΙ ''''ΙΛΛΥΡΙΩΝ'''''..... ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ[ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ] ....ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΕ ΕΜΑΣ.....ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΣΤΕΝΟΧΩΡΕΙ....
19.01.2016, 10:11:36





Ανώνυμος 41893 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ

ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ

ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ

~

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ
28.03.2017, 09:33:12






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

1+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...