Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Η ΤΕΧΝΗ
ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ


Το κερί, που φώτισε
τη γέννηση του Ιησού,
τα λείψανα του κόκορα,
που λάλησε στον Πέτρο κ.λπ. κ.λπ.


Έγραψε στις 17.02.2012 ο/η: Ανθυμιάδου Γαλήνη

Επιστροφή

Ο καλός ο θεούλης είναι τόσο γενναιόδωρος, που χαρίζει στους αγίους αμέτρητα κεφάλια, χέρια, πόδια και δάχτυλα. Κι όταν ένας αφάνταστα ξετσίπωτος άνθρωπος, που ακόμα δεν πιστεύει στις δυνατότητες τού θεού κι έχει ακόμα τη δυνατότητα να σκέφτεται λογικά, αρχίσει να παραξενεύεται με τα πολλά κεφάλια ενός αγίου, εμείς θα τον στέλναμε στην λαϊκή αγορά, όπου κάποιος από τους εμπόρους πουλούσε τα κρανία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν αυτός ο αιρετικός θα ρωτήσει τον έμπορα για το πώς γίνεται ένας άνθρωπος να έχει τόσο πολλά κεφάλια, ο έξυπνος έμπορας θα τού απαντούσε με φιλοφρόνηση και πληρότητα: «Αυτό το κρανίο είναι τού Μ. Αλεξάνδρου σε ηλικία 11 χρονών, το άλλο είναι όταν ο Αλέξανδρος ήταν 13 χρόνων και πάει λέγοντας…»

Κεφάλια, σαγόνια
και άλλα... ανταλλακτικά κρανίου

«Και διέταξε να αποκεφαλιστεί ο Ιωάννης στο μπουντρούμι. Και να φέρουν το κεφάλι του στην πιατέλα…» (Ματθ., 14:10,11).
Έτσι θλιβερά έφυγε από την ζωή ο Ιωάννης Βαπτιστής.

Για σταθείτε λίγο! Μόνο ένα κεφάλι τού Βαπτιστή φέρανε στην πιατέλα; Γιατί, αν πιστέψουμε στα γεγονότα, ο δήμιος τού Ιωάννη θα έπρεπε να είχε κουραστεί πάρα πολύ.

Σε διάφορες εκκλησίες τού κόσμου διαφυλάσσονται δώδεκα ολόκληρα κεφάλια τού Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή και εκτός από αυτά, επτά σαγόνια του και άλλα ανταλλακτικά τού κρανίου (στην Ρώμη, στο Παρίσι, στο Τολέδο, σε μοναστήρι τού Λίβανου…). Μετά από προβολή τόσων πολλών  αποδείξεων, είναι δύσκολο να μην πιστέψεις στην πραγματική ύπαρξη τού Βαπτιστή.


Όλα αυτά τα κεφάλια δεν μπορείς παρά να τα θεωρείς αυθεντικά, γιατί ο θεός τα ξέρει όλα και δεν αντέχει την ιεροσυλία απέναντι στα άγια κειμήλια και στα θρησκευτικά αισθήματα των πιστών. Εάν ο θεός αποδέχεται την ύπαρξη αγίου με δώδεκα κεφάλια τότε όλα είναι εντάξει και δεν υπάρχει πλαστογραφία.
    
Δεκάδες χέρια,
εκατοντάδες δάκτυλα...
Το φαινόμενο με τα κεφάλια τού Ιωάννη Βαπτιστή δεν είναι αποκλειστικό. Σχεδόν όλοι οι άγιοι έχουν δεκάδες χέρια, εκατοντάδες δάχτυλα και πολλές φορές μερικά σώματα. Και ποιος ξέρει αν στην ουράνια γραμματεία γίνεται αυστηρή απογραφή των κειμήλιων και επιμελώς μετριέται το ποσοστό τής φυσικής αύξησης κεφαλιών, χεριών και πάει λέγοντας. Και τότε, στο ουράνιο θόλο ακούγονται συγκινητικές φωνές των αγγέλων - ελεγκτών: «Σώματα τού Αγίου Ανδρέα - 6, νούμερα απογραφής… Κεφάλια ολόκληρα τού ίδιου - 7,  Χέρια και πόδια τού ίδιου αγίου - 19.»  

Εισβολή αγίων πτωμάτων  
Η λατρεία των αγίων λείψανων στο χριστιανισμό άρχισε μετά από τη Σύνοδο τής Νίκαιας το 325 μ.Χ.. Δηλαδή, πάνω από 300 χρόνια, τα πτώματα των συνεργατών τού Χριστού δεν ενδιέφεραν κανέναν. Σίγουρα αυτοί, που τους συνόδεψαν στο τελευταίο τους ταξίδι, δεν είχανε το μυαλό τους αντί για ενταφιασμούς να πουλήσουν ή να παραδώσουν τα πτώματα στους οπαδούς τής καινούριας θρησκείας.

Γι’ αυτό και η απόκτηση των αυθεντικών λείψανων ήταν μια δύσκολη υπόθεση. Δεν μπορούσε να έχει γίνει πραγματική συνταύτιση.


Όμως, λείψανα πουλούσανε και αγοράζανε σε απίστευτες ποσότητες. Έτσι, ο Άγιος Ανδρέας βρέθηκε με 5 σώματα, 6 κεφάλια και 17 χέρια, η Αγία Άννα με 2 σώματα και 8 κεφάλια, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος με 10 σώματα κι ας λένε τα χριστιανικά ευαγγέλια, ότι το σώμα του το κάψανε. Συνέχεια: Άγ. Βενέδικτος - 3 σώματα και 4 κεφάλια, Αγ. Δωροθέα - 6 σώματα, Αγ. Ελένη - 4 σώματα και 5 κεφάλια κ.λπ.. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ιερή πτωματολατρία στη Ρωσία.)

Καθαιρέσεις αγίων
Στη Δεύτερη Συνοδό τού Βατικανού (1962-1965), οι καθολικοί, εξ αιτίας τής  εκκλησιαστικής κρίσης καθαίρεσαν εκατοντάδες αγίους. Και τι αγίους!
Όλοι οι τίτλοι τα και αξιώματα αφαιρέθηκαν από τον Άγιο Γεώργιο. Ο λόγος; Απλός. Ποτέ δεν υπήρξε αυτός ο άνθρωπος. Το χριστιανικό παραμύθι για τον λεβέντη, που έσωσε ένα κορίτσι από τα δόντια τού τρομερού τέρατος είναι διήγηση τού αρχαίου ελληνικού μύθου για τον Περσέα και την Ανδρομέδα. Αυτός ο ανύπαρκτος άγιος είχε 30 σώματα.
Όπως και δεν υπήρχε καμμία Άγια Ελισάβετ, την οποία έσωσε ο Άγιος Γεώργιος.


Τα αξιώματα αφαιρέθηκαν και από το Άγιο Νικόλαο τον Θαυματουργό για τους ίδιους λόγους. Οι καθολικοί παραδέχτηκαν, ότι ποτέ δεν υπήρχαν οι Μπριγκίτα, Αικατερίνη, Γουαδελούπη (η πιο λατρεμένη αγία τής Λατινικής Αμερικής), Χριστόφορος, Βαλεντίνος (που τον γιορτάζουν οι ερωτευμένοι). Αλλά τα λείψανα τους υπάρχουν!

Πολλαπλά ιερά κειμήλια
Ο κατάλογος των κειμήλιων δεν περιορίζεται μόνο στα λείψανα. Μαζί με το χέρι τής Μαρίας τής Μαγδαληνής παρουσιάζουν κι ένα κομμάτι από το σταυρό τού Ιησού. Φαίνεται, ότι ο σταυρός αυτός είχε τεράστιες διαστάσεις και η κορυφή του χάνεται στη στρατόσφαιρα. Το σύνολο των καρφιών, με τα οποία κάρφωσαν τον Ιησού, έφτασε στα 1.235 κομμάτια.

Δείτε έναν άλλο κατάλογο των χριστιανικών κειμηλίων.
Είναι συναρπαστικό:

- Τα δάκρυα τής Παναγίας.
- Το γάλα τής Παναγίας.
- Τα μαλλιά τού μικρού Ιησού.
- Το αίμα τού Ιησού από τη σταύρωσή του.
- Το πιάτο, στο οποίο φέρανε το κεφάλι τού Ιωάννη τού Πρόδρομου.
- Τα σκεύη από το Μυστικό Δείπνο.
- Τα δάκρυα τού Ιησού.
- Ο σανός από τη φάτνη.
- Το νύχι τού Απ. Παύλου.
- Κομμάτια από το σάβανο τού Ιησού.
- Κομμάτι δέρματος, που αφαιρέθηκε κατά την περιτομή (πόσθη).  
- Κομμάτια από τα ρούχα των Απόστολων.
- Πέτρα, στην οποία καθόταν ο Ιησούς.
- Αγκάθι απ' το στεφάνι τού Ιησού.
- Τα ρούχα τού Ιησού από τη βόλτα στον Γολγοθά.  
- Το κερί, που φώτισε τη γέννηση τού Ιησού.
- Το δοχείο με τον ιδρώτα τού Αρχάγγελου Μιχαήλ μετά την μάχη με τον διάβολο. 
- Το δάκτυλο τού Άγιου Πνεύματος!
- Ένα κομμάτι από το παράθυρο, από το οποίο μπήκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και παρουσιάστηκε στην Παναγία.
- Τα κόκκαλα τού γαϊδουριού, πάνω στο οποίο ο Ιησούς μπήκε στα Ιεροσόλυμα.
- Τα κουρέλια με τα αίματα τής Παναγίας.
- Τα λείψανα τού κόκορα, που λάλησε στον Πέτρο.
- Σάλια από το φτέρνισμα τού Άγιου Πνεύματος.
- Το κουτί με την τελευταία πνοή τού Ιησού.
- Τα πέδιλα τού Ιησού.

Από τo πάρτι τού Ιησού,
στο πτηνοτροφείο τού Αγίου Πέτρου
Πολλά ιερά κειμήλια υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες. Υπάρχουν δυο τραπέζια από το Μυστικό Δείπνο, το ένα βρίσκεται στην Ιταλία, το άλλο στην Αυστρία. Τα σκεύη από το Μυστικό δείπνο είναι τόσο πολλά και σε τόσες ποικιλίες σερβίτσιων, που το μόνο, που μπορείς να φανταστείς είναι, ότι ο Ιησούς έκανε μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι. Κομμάτια από το Ιερό Σεντόνι είναι τόσο πολλά, που φαντάζομαι μεγάλο καραβόπανο. Καθένας από τους αποστόλους είχε προσωπικό ατελιέ μόδας λόγω των πολλών  κομματιών από τα ρούχα τους. Δεν λάλησε στον Πέτρο ένας πετεινός, αλλά ολόκληρο πτηνοτροφείο. Πίσω από τον Ιησού και τους οπαδούς του πήγαινε ένας όχλος από τους αρχαιοπώλες και μαζεύανε ό,τι βρίσκανε.
       
Στους ναούς της Ευρώπης υπήρχε τόση μεγάλη ποσότητα από το γάλα τής Παναγίας, που ο Καλβίνος είπε, ότι και αγελάδα να ήταν η Παναγία, τόσο γάλα δεν μπορούσε να δώσει.

Στο Παλέρμο λάτρευαν τα λείψανα τής Αγίας Ροζαλίας, αλλά η πρώτη εξέταση έδειξε, ότι τα λείψανα ήταν ενός τράγου.

Με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποδέχτηκε τη Σινδόνη τού Τορίνο ως μη αυθεντική κι ότι την κατασκεύασαν το μεσαίωνα. Στις αρχές τού 1990, στο Βρετανικό Μουσείο παρουσιάστηκε έκθεση για τη Σινδόνη τού Τορίνο με την ονομασία «Πλαστογραφία. Η τέχνη τής απάτης.»   


Το θείο πετσάκι
21 μεσαιωνικές εκκλησίες υποστήριζαν, ότι η πόσθη από την περιτομή τού Ιησού ήταν στην κατοχή τους. Αναφέρεται, πως η Αγία Αικατερίνη τής Σιένας φορούσε στο δάχτυλο της την πόσθη ως δαχτυλίδι. Η αυστριακή Άγκνες Μπλάνμπεκιν, που έζησε από το 1244 ως το 1315 είχε άλλη άποψη. Παθιάστηκε τόσο πολύ με την θεία πόσθη κάνοντας συχνά λόγο για την αιμορραγία και τον πόνο, που υπέφερε ο Ιησούς κατά την διάρκεια τής επέμβασης. Μετά, ο Ιησούς τής αποκάλυψε, ότι και αυτός και η πόσθη του αναστήθηκαν συγχρόνως στον ουρανό το Πάσχα. Εξ αιτίας των ισχυρισμών της, η Καθολική Εκκλησία απαγόρεψε οποιαδήποτε αναφορά στα λεγόμενά της. Ευτυχώς, η αγία πόσθη αναστήθηκε και κάπου θα υπάρχει. Θα πιάσουν δουλειά οι γενετιστές πάνω στο DNA τού Χριστού!      

Στην Λαύρα Πετσέρσκα τού Κιέβου τής Ουκρανίας, πολύ καιρό φυλάγανε μπουκαλάκι με το «αιγυπτιακό σκότος». Το επίκαιρο θα ήταν να έχουμε τέτοια μπουκαλάκια με το «ελληνικό σκότος» με τη φωτογραφία τού Ιερώνυμου ή τού Άνθιμου. Θα πρότεινα και στη Ρωσία να κομματιάσουν τη μούμια τού Λένιν και να στέλνουν τα κομμάτια στους ηγέτες των κομμουνιστικών χωρών. 



Η θρησκεία είναι ένας από τους πιο κερδοφόρους κλάδους τής σύγχρονης οικονομίας. Ο κλάδος αυτός είναι και ελεύθερος από τη φορολόγηση. Κανένας δεν θα παρατήσει τέτοια επιχείρηση. Όσο υπάρχει ζήτηση για πτώματα τόσο θα υπάρχουν και οι προσφορές. Έχει δουλειά ο εγκέφαλος πάνω στην τέχνη τής απάτης.      
          

Σημείωση:
Στο κείμενο υπάρχουν αποσπάσματα
από το βιβλίο τού Alexander Hislop: «The Two Babylons»,
που εκδόθηκε το 1853. Μετάφραση: Ανθυμιάδου Γαλήνη.

Διαβάστε επίσης στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Οι στεναγμοί τού Ιωσήφ, τα φτερά των Αρχαγγέλων, το «ψωμίον» τής μπουκιάς τού Ιούδα.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 33046 έγραψε...
Η θρησκεια δεν απευθυνοταν ποτε σε ανθρωπους με εφεση προς την σκεψη αλλα σε αυτους που θελουν να ακουσουν οτι τους ευχαριστει...
26.03.2015, 02:52:40





Ανώνυμος 35312 έγραψε...
Μεγαλη μπιζνα η θρησκεια,θεωρουν οι μεν τους δε κοροιδα κ προσκυνουν ολοι μουμιες
26.08.2015, 16:52:17






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+6=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...