Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΚΑΡΚΙΝΟΣ:
Η ΥΣΤΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ
ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗ !


Τρίτο μέρος του Αφιερώματος
της ''Ελεύθερης Έρευνας'':
Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ


Έγραψε στις 23.01.2012 ο/η: Μαυρομμάτης Βασίλειος

Επιστροφή

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την ασθένεια και την υγεία ως τις δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος. Κατά την παρουσία της υγείας η κυτταρική και όλες οι άλλες ανθρώπινες λειτουργίες, γίνονται κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αντίθετα κατά την διάρκεια ασθένειας το σώμα ουσιαστικά υπολειτουργεί.

Η απουσία συμπτωμάτων ενός οργανισμού, που ήδη υπολειτουργεί, δεν σημαίνει αναγκαστικά και απουσία ασθένειας ή παρουσία υψηλής υγείας. Η διάγνωση μιας πάθησης αποτελεί συνήθως το τέλος μιας πορείας συνεχούς φθοράς τού οργανισμού, που πέρασε για πολύ καιρό απαρατήρητη. Στην πραγματικότητα, η υγεία είναι καθαρά θέμα σωστής νοοτροπίας και πράξεων τού κάθε ανθρώπου (κατά φύσιν ζειν) και η αρρώστεια το αποτέλεσμα των λαθεμένων επιλογών του (παρά φύσιν ζειν).

Σύμφωνα με την άποψη τής συμβατικής Ιατρικής, ο καρκίνος είναι ένα αυτοκαταστροφικό εκφυλιστικό νόσημα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη ανώμαλων μεταλλαγμένων κυττάρων (καρκινικών) και την δημιουργία όγκων. Στην πραγματικότητα, τα αίτια και οι βασικοί μηχανισμοί, που προκαλούν τον καρκίνο, παραμένουν άγνωστοι για την ιατρική κοινότητα.    












Οι υγιείς και εύρωστοι άνθρωποι σπανίζουν όλο και περισσότερο στις σύγχρονες (πολιτισμένες) κοινωνίες μας σε αντίθεση με τους πάσχοντες κι ασθενείς από  εκφυλιστικές ασθένειες και καρκίνους, που συνεχώς αυξάνονται.



Είδαμε στα προηγούμενα άρθρα (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου και Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου) τις πρακτικές της συμβατικής Ιατρικής και τις μεθοδολογίες για την «αντιμετώπιση» και την «μάχη» κατά τού καρκίνου. Επίσης, επισημάναμε τα αίτια, που δημιουργούν τον καρκίνο. Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε τι είναι ο καρκίνος, τους βασικούς μηχανισμούς και τις συνθήκες που τον δημιουργούν.

Η οπτική τής συμβατικής Ιατρικής έχει ως αποτέλεσμα τη μετάβαση στις σύγχρονες συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες, που επικεντρώνονται στις καταστροφικές πρακτικές (χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες, χειρουργικές επεμβάσεις) εναντίον των καρκινικών κυττάρων και των όγκων με σκοπό την πλήρη εξόντωση και τον αφανισμό τους. Η συμβατική Ιατρική δεν ενδιαφέρεται αν με την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων ισοπεδώνεται το ανοσοποιητικό σύστημα και καταστρέφεται ολόκληρος ο οργανισμός. Δηλαδή, για ένα μολυσμένο δέντρο καίμε όλο το δάσος, για να καταστρέψουμε το άρρωστο δέντρο! Γι΄ αυτό και σύμφωνα με τα αποτελέσματα των θεραπειών αυτών, οι προσδοκίες τής συμβατικής Ιατρικής δεν δικαιώνονται, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των καρκινοπαθών σε ποσοστό άνω του 95%, πεθαίνουν είτε άμεσα είτε στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια!

Το νεο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Ελπίδα» (!) τής Μαριάννας Βαρδινογιάννη. Στα εγκαίνια παραβρέθηκε όλη η εντόπια εξουσία. Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοβολίες γίνονται πλέον και σε παιδάκια... Η απαξίωση τής ανθρώπινης ζωής των παιδιών μας, συνάδει με το κέρδος των φαρμακοβιομηχανιών.


Οι μηχανισμοί και οι συνθήκες,
που δημιουργούν τον καρκίνο
Η ολιστική οπτική, έχει τελείως διαφορετική φιλοσοφία από αυτή. Βλέπει τις ασθένειες ως προσπάθειες αυτοθεραπείας ή παράτασης τής ζωή τού ασθενούς κι όχι ως μικρόβια ή άλλους εξωτερικούς και εσωτερικούς αδιευκρίνιστους παράγοντες (αυτοάνοσα νοσήματα) που πλήττουν τον οργανισμό. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: «Ασθένεια»... Ο μοναδικός δρόμος για την ίαση και την υγεία.)

Έτσι, ο καρκίνος από μία άλλη οπτική θα μπορούσε να εκτιμηθεί ως ένας ύστατος μηχανισμός επιβίωσης, μία έντονη αντίδραση τού ανοσοποιητικού συστήματος, που εμφανίζεται, όταν όλα τα άλλα μέτρα, που μπορεί να λάβει ένας οργανισμός, έχουν αποτύχει. Για την ακρίβεια, εκδηλώνεται, όταν οι πόροι τής κυκλοφορίας και τής αποβολής άχρηστων προϊόντων τού μεταβολισμού φράξουν για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα από τα τοξικά υποπροϊόντα. Όταν δηλαδή η τοξίνωση τής λέμφου και τού αίματος πνίξει κυριολεκτικά το κάποτε υγιές και καθαρό σώμα.

Απ΄ τη φυσιολογία γνωρίζουμε, ότι τα κύτταρα τού σώματός μας για τις ενεργειακές τους ανάγκες καταναλώνουν οξυγόνο και γλυκόζη. Τα καρκινικά κύτταρα είναι αρχικά κανονικά κύτταρα, που δεν μπορούν να επιβιώσουν σε αναερόβιο περιβάλλον (περιβάλλον χωρίς οξυγόνο), αναπρογραμματίζονται γενετικά και μεταλλάσσονται σε καρκινικά, για να μπορούν να επιβιώσουν.

Τα αναερόβια καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται σε περιοχές, που βρίσκονται εγκλωβισμένα τα άχρηστα υποπροϊόντα τού μεταβολισμού, δηλαδή σε ανθρώπους, που το σώμα τους σε κάποια σημεία είναι βαριά τοξινωμένο. Τα κύτταρα στις περιοχές αυτές στερούνται θρεπτικών στοιχείων (ορθών μορίων) και οξυγόνου, τα οποία είναι απαραίτητα για την επιβίωσή τους.

Οι δραματικές αυτές αλλαγές τού περιβάλλοντός τους δεν τούς αφήνει καμμία άλλη επιλογή εκτός τής μετάλλαξης σε καρκινικά κύτταρα. Η μετάλλαξη αυτή, τούς δίνει τη δυνατότητα να επιβιώσουν χωρίς οξυγόνο μεταβολίζοντας το γαλακτικό οξύ και τα υπόλοιπα παραπροϊόντα, για να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες. Ταυτόχρονα,  απομακρύνουν τις επιβλαβείς αυτές ουσίες, που δεν μπορούν να αποβληθούν με κανένα άλλο τρόπο και μπορούν να προκαλέσουν ανήκεστες βλάβες στο σώμα, αφού τρέφονται με αυτές.

Σε ένα τέτοιο επιβαρυμένο εσωτερικό περιβάλλον αυτό που χρειάζεται είναι ο πυροδοτικός μηχανισμός. Ένα έντονο ψυχικό στρες, μία ψυχική ρήξη είναι ικανή για να πυροδοτήσει τον καρκίνο.



Στη Φυσικοπαθητική, ο μύθος περί μιας μοναδικής και ιδανικής διατροφής, που θα είναι πανάκεια για όλους τους ανθρώπους (ακρεωφαγία, ωμοφαγία, πρωτεϊνικές δίαιτες, μεσογειακή διατροφή κ.ά.) καταρρίπτεται. Για την Φυσικοπαθητική, η διατροφή πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τις ομάδες αίματος και κάποιες άλλες ιδιοσυγκρασιακές ιδαιτερότητες.
Έτσι, για την θεραπεία τού κάθε ανθρωπου και για την κάθε αρρώστεια υπάρχει και η αντίστοιχη θεραπευτική διατροφή.
Η αλόη για παράδειγμα, για την Ομάδα Α και ΑΒ αποτελεί ένα θεραπευτικό βότανο που βοηθάει στη θεραπεία και του καρκίνου. Για τις Ομάδες αίματος 0 και Β η αλόη δρα αδιάφορα. Οι φακές στην Ομάδα 0 και Β μπορούν να αποβούν καταστροφικές, αφού τους δημιουργούν φούσκωμα, δυσπεψία και αέρια, ενώ για τις ομάδες Α και ΑΒ αποτελούν μια εύπεπτη και θεραπευτική τροφή.
Επίσης, η ομάδα αίματος 0 και Β εαν δεν φάνε σε καθημερινή βάση κόκκινο κρέας, σταδιακά εξασθενούν κι αρρωσταίνουν. Αντίθετα συμβαίνει με τις ομάδες Α και ΑΒ, οι οποίες τρώγοντας κόκκινο κρέας τοξινώνονται και αρρωσταίνουν. Το ίδιο συμβαίνει με όλα τα είδη των τροφών.


Τη δεκαετία τού 1930, ο τιμηθείς με νόμπελ ιατρικής, dr Otto Warburg, συνόψισε το πρόβλημα τού καρκίνου σε δύο σύντομες προτάσεις: «Ο καρκίνος έχει ένα βασικό αίτιο: την αντικατάσταση τής φυσιολογικής αερόβιας λειτουργίας των κυττάρων με αναερόβια».

Επομένως, τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να θεωρηθούν πολύτιμα (!) τη δεδομένη στιγμή για το σώμα, αφού οι προσαρμοστικές τους κινήσεις καθιστούν τον καρκίνο ένα μηχανισμό επιβίωσης στις δύσκολες συνθήκες τής τοξίνωσης. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο το ανοσοποιητικό σύστημα δεν επιτίθεται ποτέ στα καρκινικά κύτταρα και στούς όγκους, αφού το ίδιο τα παράγει! Μήπως λοιπόν ο καρκίνος είναι ένας ύστατος μηχανισμός επιβίωσης κι όχι ένα θανατηφόρο νόσημα;




Η ενίσχυση τού οργανισμού με ορθά μόρια μέσω συμληρωμάτων διατροφής αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση τού ανοσοποιητικού συστήματος και τού οργανισμού στη μάχη κατά τής φθοράς του.

Ο κάθε οργανισμός όμως, έχει την ιδιαίτερη του ανάγκη για ορθά μόρια, κατάσταση, που διαφοροποιεί τις ποσότητες, τους συνδυασμούς και το είδος των ορθών μορίων, που θα πρέπει να καταναλώσει. Η σωστή επιλογή για την κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνει από τον ειδικό ορθομοριακό διατροφολόγο, ή φυσικοπαθητικό και όχι στην τύχη.


Έχει παρατηρηθεί και επιβεβαιωθεί κλινικά, ότι μια λοίμωξη, όπως η ανεμοβλογιά ή η κοινή γρίπη, που προσβάλλει έναν καρκινοπαθή, έχει θεραπευτικά αποτελέσματα επί τού όγκου. Ο καρκίνος και οι λοιμώξεις έχουν κάποια κοινά αίτια, ένα από αυτά είναι η τοξίνωση. Γι΄ αυτό καρκινοπαθείς, που προσβάλλονται από σοβαρές λοιμώξεις, θεραπεύονται από τον καρκίνο, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση τού Τμήματος Περίθαλψης και Επιδημιολογίας τού Πανεπιστημίου τής Βρετανικής Κολομβίας (Royal Jubilee Hospital and Department of Biology, University of Victoria, British Columbia, Canada). Έχει επίσης παρατηρηθεί κλινικά, ότι καρκινοπαθείς, που κολλάνε κάποια επιδημική ασθένεια ή λοίμωξη (όπως π.χ. η σύφιλη), θεραπεύονται από τον καρκίνο, αφού κάθε τέτοιου είδους ασθένεια λειτουργεί θεραπευτικά επί τού όγκου.  

Σε περιπτώσεις εμπύρετων λοιμώξεων, οι όγκοι διαλύονται και τα καρκινικά κύτταρα αποβάλλονται μέσω τού λεμφικού συστήματος και των υπολοίπων οργάνων απέκκρισης των άχρηστων ουσιών. Επομένως, η καθιερωμένη φαρμακευτική κατασταλτική αντιμετώπιση των λοιμώξεων από τούς γιατρούς σε καρκινοπαθείς, ευθύνεται για τις απώλειες εκατομμυρίων ζωών που χάθηκαν, επειδή οι γιατροί δεν άφησαν την ανθρώπινη φύση να επιτελέσει το έργο τής αυτοΐασης. Οι αυτόματες υποχωρήσεις διαφόρων ειδών καρκίνων δεν είναι σπάνιο φαινόμενο και σίγουρα δεν είναι κανενός είδους θαύμα.

Αυτό το γεγονός συμβαίνει σε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι χωρίς να το γνωρίζουν, ότι πάσχουν από καρκίνο, αυτοθεραπεύονται μέσω μιας λοίμωξης. Αυτοί απλά δεν κατάλαβαν ποτέ, ότι είχαν καρκίνο και πως αυτοθεραπεύτηκαν! Όσοι γνωρίζουν, ότι πάσχουν από καρκίνο και αυτοθεραπεύονται χωρίς άλλες παρεμβάσεις, αποδίδουν την υποχώρηση αυτή σε θεία βούληση ή ό,τι άλλο…

Εκτιμάται, ότι οι αντικαρκινικές θεραπείες μειώνουν από 28% τις αυτοϊαματικές αυτές προσπάθειες τού οργανισμού σε 7%. Επομένως, στους 100.000 καρκινοπαθείς, οι 21.000 θα μπορούσαν να έχουν αναρρώσει από μόνοι τους εαν δεν είχαν υποβληθεί στις συμβατικές αυτές καταστροφικές θεραπείες...

Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τα φυσικά αίτια τού καρκίνου, πρέπει αρχικά να ξεφύγουμε από την πλανημένη ιδέα, που έχουμε όλοι στο μυαλό μας για τον καρκίνο, την οποία τόσα χρόνια μάς καλλιέργησαν. Η υγεία είναι αποδοχή, υποστήριξη και αλλαγή κι όχι φοβίες, καταστολή και καταπολέμηση. Η παρερμηνευμένη ιδέα για το τι είναι ο καρκίνος με την προέκτασή της ως φαινόμενο ή αποτέλεσμα nocebo εμποδίζει την πρόοδο και την πραγματική θεραπεία τού καρκίνου.










Αρκετές φορές ακούμε από τα ΜΜΕ κι από το διδίκτυο προτροπές, όπως: «Βρέθηκε το φάρμακο τού καρκίνου», «είμαστε πολύ κοντά...» κ.λπ..

Από αρχαιοτάτων χρόνων, ο άνθρωπος μέσα από την στενή οπτική του, προσπαθούσε να ανακαλύψει ένα μαγικό βότανο, ή ουσία, ένα μαγικό υπερ-φάρμακο που θα θεράπευε τις αρρώστειές του. Η σκέψη και η αντίληψη αυτή είναι τελείως λανθασμένη, για το λόγο, ότι δεν υπάρχει κι ούτε ποτέ μπορεί να υπάρξει ένα φάρμακο, που θα μπορεί να θεραπεύει την κάθε ασθένεια και όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά φάρμακα-μέσα, που μπορούν να θεραπεύσουν πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Εδώ υφίσταται ο νόμος τής «βιοχημικής ιδιαιτερότητας» και τής διαφορετικής «ψυχικής ιδιοσυγκρασίας», που διαφοροποιούν τελείως την κάθε θεραπεία που χρειάζεται ο κάθε ασθενής.


Λέμφος, έντερο και τοξίνωση
Το λεμφικό σύστημα είναι ο καθαριστής τού σώματος. Τα κύτταρα εκεί αδειάζουν τα άχρηστα υποπροϊόντα τού μεταβολισμού (διαλυμένες πρωτεΐνες, τοξίνες, παθογόνους παράγοντες, κυτταρικά υπολείμματα και καρκινικά κύτταρα). Ο βαθμός τής υγείας των κυττάρων κι όλου τού σώματος, εξαρτάται από την ομαλή αποβολή των «σκουπιδιών» αυτών από το λεμφικό σύστημα.

Ουσιαστικά, τα περισσότερα καρκινικά κύτταρα είναι συνέπεια λεμφικής συμφόρησης. Οι όγκοι εκδηλώνονται πρωτίστως στα σημεία αυτά. Το λεμφικό σύστημα σε συνεργασία με το ανοσοποιητικό προσπαθούν από κοινού να απαλλαγούν από τα άχρηστα υποπροϊόντα τού μεταβολισμού (αναβολισμού και καταβολισμού). Η λεμφική συμφόρηση σχετίζεται με την ελλειπή έκκριση χολής από το ήπαρ, λόγω τοξίνωσης και υπερφόρτωσης τού ήπατος.

Συνήθως, οι πλείστοι καρκινοπαθείς, παρουσιάζουν λεμφοίδημα και πρήξιμο στην περιοχή γύρω από τον ομφαλό τής κοιλιάς, οίδημα στο πρόσωπο, διπλοσάγωνο, διόγκωση τής περιοχής τού λαιμού, πρήξιμο στα πέλματα και αστραγάλους. Στην ιατρική ορολογία η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως κατακράτηση υγρών. Το γνωστό «σωσίβιο» και τα παχάκια, που εμφανίζονται σε πολλούς μεσήλικες, που κάποιοι τα θεωρούν φυσιολογικά ή και σέξυ, αποτελούν μία κατάσταση συναγερμού τού τοξινωμένου λεμφικού συστήματος και εν γένει σώματος.

Ένα από τα βασικά προϋπάρχοντα συμπτώματα τού καρκίνου είναι η δυσκοιλιότητα. Οι τροφές, που δεν πέπτονται σωστά για διάφορους λόγους (ακατάλληλες δίαιτες, κακοί συνδυασμοί, κακή ποιότητα τροφών, επεξεργασμένα τρόφιμα κ.ά.) σαπίζουν στο παχύ έντερο και οι τοξίνες μπορούν εύκολα να διοχετευθούν στο αίμα λόγω τής λεμφικής συμφόρησης. Το 80% τού λεμφικού συστήματος βρίσκεται στην εντερική οδό. Εκεί καταπολεμούνται ή αναπτύσσονται οι πλείστοι νοσογόνοι παράγοντες. Η υπερβολική συσσώρευση τοξικού υλικού στο παχύ έντερο μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές σε άλλες περιοχές τού οργανισμού. Στους εναλλακτικούς κύκλους γνωρίζουμε, ότι η σημαντικότερη αιτία των κυριοτέρων ασθενειών, σχετίζεται με τη γενικότερη κατάσταση τού πεπτικού συστήματος και τής εντερικής χλωρίδας.



Για τις εναλλακτικές θεραπευτικές μεθόδους δεν υπάρχουν γενικευμένες θεραπείες για τον καρκίνο, γεγονός, που συμβαίνει με την συμβατική Ιατρική. Σε κάθε άνθρωπο, όπως προαναφέρθηκε, υφίστανται διαφορετική «βιοχημική ιδαιτερότητα» και «ψυχική ιδιοσυγκρασία», συμβάντα, που τον διαφοροποιούν από κάποιον άλλο. Αποτέλεσμα αυτών είναι, ότι ο κάθε ένας χρειάζεται διαφορετική κούρα και θεραπεία, αν και υπάρχουν κάποιοι γενικοί κανόνες, που ισχύουν για όλους μας.
Π.χ. στην ομοιοπαθητική υπάρχουν τουλάχιστον 2.500 φάρμακα, όπου ένα (!) ή πολύ λίγα από αυτά, μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο. Η ομοιοπαθητική θεραπεία διαφέρει ολοκληρωτικά από άνθρωπο σε άνθρωπο κι αν ακόμα πρόκειται για πανομοιότυπη ασθένεια, όπως κι αν αυτή ορίζεται από την Ιατρική ορολογία (π.χ. βρογχίτιδα, κολικός εντέρου, αρθρίτιδα κ.ά.). Επομένως, αν για την ίδια ασθένεια έρθουν να θεραπευτούν δέκα ασθενείς, πιθανότατα και οι δέκα θα πάρουν διαφορετικό φάρμακο.  


Εναλλακτικές θεραπείες
Υπάρχουν σήμερα πολλές εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο. Κάποιες είναι αρκετά φτηνές, άλλες είναι πολύ ακριβές, άλλες είναι πολύ απλές, άλλες υπερβολικά πολύπλοκες.

Οι πλείστες από αυτές βοηθούν και βελτιώνουν την υγεία και τη ζωτικότητα τού ανοσοποιητικού συστήματος τού πάσχοντος και βοηθούν να εξαφανιστούν οι τοξίνες από το σώμα. Επίσης, πολλά από τα φυσικά αυτά φάρμακα (όπως τα ομοιοπαθητικά) απευθύνονται στον ψυχικό κόσμο τού ασθενούς, εκεί που υπάρχει το αίτιο, που πυροδοτεί το μηχανισμό τού καρκίνου. Σε αντίθεση με τη συμβατική Ιατρική οι εναλλακτικές μέθοδοι δεν απευθύνονται μόνο στο αποτέλεσμα (π.χ. στον όγκο), αλλά στο άιτιο που τον δημιούργησε (π.χ. τοξίνωση, λανθασμένη διατροφή, ψυχικά αίτια).



Η συμβατική Ιατρική χρησιμοποιεί βίαιες και επικίνδυνες μεθόδους με αμφίβολα αποτελέσματα για τον άνθρωπο, ενώ οι εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούν ήπιες, ευχάριστες και φυσικές μεθόδους με πιο ασφαλή αποτελέσματα.



Οι εναλλακτικοί θεραπευτές πρωτίστως επανεκπαιδεύουν τους ασθενείς και τους επαναφέρουν στις φυσικές συνθήκες λειτουργίας τους προσφέροντας διατροφή πλούσια σε ορθά μόρια και αποφυγή από τοξικά χημικά. Επίσης, ενθαρρύνουν τους ασθενείς να μαθαίνουν τις αληθινές λειτουργίες τού σώματός τους και τις αυτοϊαματικές εσωτερικές δυνάμεις, που εμφωλεύουν μέσα σε κάθε σώμα. Τα εναλλακτικά φάρμακα (ομοιοπαθητικά, αγιουβερδικά, ιχνοστοιχεία), φτιάχνονται από φυσικές ουσίες (ορθά μόρια, αμινοξέα, βότανα, ζωικά υλικά και ορυκτά) κι όχι από χημικές ουσίες, άγνωστες και επικίνδυνες για τον κάθε οργανισμό. Δεν μάχονται και δεν πολεμούν τους αμυντικούς μηχανισμούς τού οργανισμού, παρά βοηθούν το σώμα να δυναμώσει και να βρει το δρόμο τής αυτοίασης. Επίσης ασχολούνται με τον τομέα της πρόληψης των ασθενειών, κάτι που η συμβατική Ιατρική δεν ασχολείται. Το μοναδικό και πραγματικό κέρδος σε κάθε θεραπεία, όπως αυτή για τον καρκίνο, έρχεται από την ώθηση τού ανοσοποιητικού συστήματος, που προσφέρει η έλλειψη ψυχολογικού στρες, η ορθή διατροφή, η υψηλή περιεκτικότητα σε ορθά μόρια, οι ήπιες μέθοδοι, η αποτοξίνωση και τα φυσικά εναλλακτικά φάρμακα.

Εδώ μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι ο καρκίνος δεν είναι η πραγματική απειλή για την υγεία τής ανθρωπότητας, αλλά η τοξίνωση, που προϋπάρχει τού καρκίνου, καθώς και τα υπόλοιπα αίτια, που αναφέραμε προηγουμένως. Επομένως, ο καρκίνος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η ύστατη προσπάθεια τού ανθρώπινου οργανισμού να επιβιώσει από τα προβλήματα, που έχει συσσωρεύσει ο σύγχρονος και «πολιτισμένος» άνθρωπος στον οργανισμό του, λόγω των κακών επιλογών του, των απαράδεκτων συνηθειών του και τού εν γένει λανθασμένου τρόπου ζωής του. Πιο επικίνδυνες από τον ίδιο τον καρκίνο θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι συμβατικές μέθοδοι «θεραπείας» τής συμβατικής Ιατρικής και η λάθος εν γένει αντιμετώπιση τού καρκίνου από τους ανθρώπους. Το ίδιο λάθος συμβαίνει με τις συμβατικές παραφυσικές «θεραπείες» όλων των εκφυλιστικών ασθενειών, που μαστίζουν τη σημερινή ανθρωπότητα.








Υπάρχουν ερωτήματα, που χρειάζονται απαντήσεις:

- Αρρώστησα. Και τι κάνω τώρα; Εγώ δεν ξέρω εναλλακτικούς θεραπευτές. Που θα πρέπει να απευθυνθώ;

Δεν πρέπει να περιμένουμε να πάθουμε καρκίνο ή κάποια άλλη βαριά εκφυλιστική νόσο, για να δοκιμάσουμε κάποια εναλλακτική θεραπεία, αλλά να το έχουμε κάνει πρωτύτερα σε άλλες πιο απλές ασθένειες, όπως π.χ. λοιμώξεις, στομαχικά προβλήματα, πονοκεφάλους και άλλα.
Συνήθως, οι ασθενείς, που έρχονται στους εναλλακτικούς θεραπευτές έχουν δοκιμάσει τις συμβατικές θεραπείες, έχουν δει την αναποτελεσματικότητά τους και ψάχνουν άλλες εναλλακτικές θεραπευτικές μεθόδους. Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι, ότι οι πλείστοι εξ αυτών έχουν ήδη πληγεί από απλές, βαριές ή ανήκεστες βλάβες από τις θεραπείες τής συμβατικής Ιατρικής. Εδώ δυστυχώς ισχύει το πρέπει να πάθεις για να μάθεις.
Επίσης, θέλει πολύ προσοχή, για την επιλογή τού σωστού εναλλακτικού θεραπευτή, διότι και σ΄ αυτό τον χώρο υπάρχουν αρκετοί ημιμαθείς και άσχετοι.

Ως επίλογο, θα λέγαμε, ότι ο άνθρωπος του 21ου αιώνα έχει πάρει διαζύγιο από τη Φύση του. Κατά συνέπεια, απειλείται σοβαρά η υγεία του και η ίδια η επιβίωσή του. Στην παραφυσική αυτή πορεία ένα πολύ μεγάλο ρόλο έχει παίξει η συμβατική Ιατρική με τις παραφυσικές «θεραπευτικές» μεθόδους της και τις λάθος προτροπές της προς τους ασθενείς. Ο εκτροχιασμός τού σημερινού ανθρώπου από την μέχρι τώρα πορεία του, τον έχουν φέρει σ΄ ένα κομβικό σημείο, μπροστά από ένα μεγάλο δίλημμα. Έχει να διαλέξει τον ατελείωτο αυτό κατήφορο προς τον πλήρη εκφυλισμό του και την αυτοεξαφάνισή του ή την επιστροφή του στη Φύση και τη συνέχεια τής εξελικτικής του πορείας. Η επιλογή είναι αποκλειστικά και μόνο δική του…

Βασίλειος Μαυρομμάτης
Ομοιοπαθητικός‒Φυσικοπαθητικός


ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Το παραπάνω άρθρο αποτελεί το τρίτο μέρος τής έρευνας - αφιερώματος τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Η απομυθοποίηση τού καρκίνου.

Διαβάστε:
Α΄μέρος: Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου
Β΄μέρος: Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου
Δ΄μέρος: Καρκίνος και Ομοιοπαθητική
Ε΄μέρος: Χημειοθεραπεία-ακτινοβολίες: Αναποτελεσματικές και επικίνδυνες
Στ΄μέρος:Φυσικές θεραπείες τού καρκίνου
Ζ΄μέρος: Φυτά με αντικαρκινική δράση




 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος18032014061933 έγραψε...
Απορώ πως σε ένα τόσο όρθολογικό site ,δόθηκε βήμα σε εναλακτικές θεωρίες.
18.03.2014, 06:08:46





Ανώνυμος 29546 έγραψε...
"Στη Φυσικοπαθητική, ο μύθος περί μιας μοναδικής και ιδανικής διατροφής, που θα είναι πανάκεια για όλους τους ανθρώπους (ακρεωφαγία, ωμοφαγία, πρωτεϊνικές δίαιτες, μεσογειακή διατροφή κ.ά.) καταρρίπτεται."
Η μεσογειακή διατροφή δεν είναι μία και μοναδική, αλλά ένα γενικό πλαίσιο που περιλαμβάνει πολλές δίαιτες (κρητική, Ικαρίας, Σαρδηνίας Μαρόκου και λοιπά).

While there were similarities between the countries, there are also important differences in the food habits of the Mediterranean countries. Neighbouring countries' food habits are closer than those on opposite sides of the Mediterranean Sea.... There is no single ideal Mediterranean diet.
http://en.wikipedia.org/wiki/Mediterranean_diet

"Ο κάθε οργανισμός όμως, έχει την ιδιαίτερη του ανάγκη για ορθά μόρια"
Τι είναι αυτά τα ορθά όρια και ποιος τα καθορίζει;

"Π.χ. στην ομοιοπαθητική υπάρχουν τουλάχιστον 2.500 φάρμακα, όπου ένα (!) ή πολύ λίγα από αυτά, μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο."
Αποδείξεις υπάρχουν επ' αυτού;

Για την ομοιοπαθητική υπάρχουν σοβαρές ενστάνσεις (http://www.imdb.com/title/tt1092058/), αν πάντως λειτουργεί τότε γιατί δεν βλέπουμε τις αποδείξεις; Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι μια μεγάλη στενοχώρια του προξένησε καρκίνο. Ο καρκίνος όμως είναι πολυπαραγοντική ασθένεια. Άρα μήπως η στενοχώρια ήταν ο τελευταίος παράγοντας σε μια ευρύτερη πολυπαραγοντική διαδικασία που ξεχείλισε το ποτήρι;

I.Bielidopoulos
24.08.2014, 07:37:55





Ανώνυμος 30819 έγραψε...
http://ellinikahoaxes.gr/2014/11/14/%CE%BF-%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

http://ellinikahoaxes.gr/2014/12/03/%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AE/

http://ellinikahoaxes.gr/2014/09/13/%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CE%AD%CE%BA%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%BE%CE%B7-%CE%B7-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B5%CE%BD/

http://ellinikahoaxes.gr/2014/07/11/%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B7-%CE%AE-%CE%B8%CE%B1%CF%8D%CE%BC%CE%B1/

http://ellinikahoaxes.gr/2014/06/29/%CE%B7-%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/

24.12.2014, 10:09:20





Ανώνυμος 40965 έγραψε...

Όπως είπε και κάποιος σχολιαστής προηγουμένως μου κάνει εντύπωση πως ενώ το site φαίνεται ορθολογικό προτείνονται "εναλλακτικές" θεραπείες.


Ο Tim Minchin είχε πει πως "αν η εναλλακτική ιατρική δούλευε θα λεγόταν… ιατρική". Μεγάλη αλήθεια.

(βλ. http://greeksceptic.com/2016/03/31/όταν-η-εναλλακτική-ιατρική-σκοτώνει/)
11.02.2017, 02:01:47





Ανώνυμος 41187 έγραψε...

http://ellinikahoaxes.gr/2016/04/02/όταν-η-εναλλακτική-ιατρική-σκοτώνει/
http://ellinikahoaxes.gr/2015/03/12/η-ομοιοπαθητική-δεν-λειτουργεί/

27.02.2017, 12:02:49






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

1+3=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...