Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΜΕ ΤΕΡΑΤΑ
ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΥΣ


Νοσηρότητα, ανοησίες
κι ατεχνία στη χριστιανική Αγιογραφία

Ευλαβές στέκει το ρωμιοποίμνιο...


Έγραψε στις 18.01.2012 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή


Δαίμονας. (Λεπτομέρεια από τη Δευτέρα Παρουσία).


Ο αρχάγγελος Μιχαήλ νικά το Διάβολο.


Δαίμονας.


Ο κυνοκέφαλος άγιος Χριστόφορος.
(Εικόνισμα από την Καππαδοκία).



Δαίμονες τής Κόλασης (Χαλκογραφία τού Αγίου Όρους).


Ζωόμορφος δαίμονας (Μικρά Ασία).


Διάβολος μεταμορφώνεται σε φιδόμορφο δράκοντα.


"Θηρίον, το αναβαίνον εκ τής αβύσσου".
(Ταβλουσούν Καππαδοκίας).

Η χριστιανική Aγιογραφία είναι γεμάτη από εικόνες ανύπαρκτων όντων, όπως ιπτάμενων τεράτων, δράκων που έρπουν, θαλασσίων, κυνοκέφαλων και αναρίθμητων άλλων. Το μαύρο χρώμα κυριαρχεί και τα φτερά νυκτερίδας. Τα άγρια αυτά όντα έχουν πρόσωπα ανθρώπων ή ζώων, ουρές, κέρατα και γαμψά νύχια.

Απεικονίζονται επίσης με σώμα ανθρώπου και κεφάλι κυρίως ταύρου, όρνεου, ερπετού, σαύρας, σαλαμάνδρας ή κροκόδειλου. Είναι τετράποδα ή θηριόμορφα και κατασπαράσσουν ανθρώπους, ειδικά σε εικόνες τής Αποκάλυψης.

Τέτοιες ζωγραφιές υπάρχουν στις εκκλησίες, σε μοναστήρια, σε πολλά ιερά βιβλία (π.χ. ψαλτήρια) κ.λπ..

Σε πολλές περιπτώσεις συνδέονται με αγίους, όπως τα φτερωτά λιοντάρια με τον ευαγγελιστή Μάρκο, το φτερωτό βόδι με τον ευαγγελιστή Λουκά κ.ά., ενώ με κεφάλι σκύλου εικονίζεται ο άγιος Χριστόφορος.

Η απεικόνιση του Σατανά και των δαιμόνων είναι πολύ συνηθισμένη. Απεικονίζονται μόνοι τους ή μαζί με αγίους (π.χ. με τον άγιο Αντώνιο, την αγία Μαρίνα κ.ά.) ή με τον Ιησού (πειρασμός, θεραπεία δαιμονισμένου κ.ά.) κ.λπ..

Ο αρχάγγελος Μιχαήλ σε πολλές αγιογραφίες πατάει και νικάει δαίμονα.

Οι δαίμονες, εικονίζονται συχνά κοντά σε αμαρτωλούς και αιρετικούς -ειδικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία- να τους συνοδεύουν ή να εξέρχονται από αυτούς, ενώ άλλοι σε παραστάσεις σχετικές με την Παλαιά Διαθήκη (π.χ. Ιώβ).

Περισσότερο συνηθισμένη είναι η «Ουρανόδρομος Κλίμαξ», μια σκάλα προς τον ουρανό, στην κορυφή τής οποίας ο Γιαχβέ περιμένει τους μοναχούς, οι οποίοι ανεβαίνοντας παρενοχλούνται από τους διαβόλους και πολλοί απ΄ αυτούς πέφτουν.

Παρ΄ όλη την προπαγάνδα των ρωμιορθόδοξων θεωρητικών περί τής δήθεν  απαράμιλλης βυζαντινής τέχνης δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός τής τέχνης, για να διαπιστώσει, ότι το σύνολο των βυζαντινών αγιογραφιών, ειδικά όσον αφορά στα τέρατα, εκτός από την ανόητη θεματολογία τους, δεν έχουν καμμία καλλιτεχνική αξία.

Οι αγιογραφίες με τους δράκους, πολλές φορές φαίνονται σαν να έχουν ζωγραφιστεί από μικρά παιδιά με ζωηρή ή μάλλον νοσηρή φαντασία.

¶τεχνες εικόνες -με σκοπό να προξενήσουν τρόμο, όμως πολλές φορές βγάζουν γέλιο- φτιαγμένες κυρίως από μοναχούς κ.λπ. προβληματικά άτομα εν μέσω παρακρούσεων από τις ομφαλοσκοπήσεις, την απλυσιά, τα θυμιάματα κι ενδεχομένως κι άλλες ψυχότροπες ουσίες, την αγαμία κ.λπ. κ.λπ.

Η θεματολογία τους πάντως βασίζεται στη χριστιανική παράδοση, αλλά και στα ιερά χριστιανικά συγγράμματα, όπως στην αγία γραφή, τα συναξάρια, τα λειτουργικά κείμενα κ.λπ., τα οποία με μεγάλη συχνότητα αναφέρονται σε δράκους, δαίμονες κι άλλες τέτοιες ανοησίες.

Είναι δηλαδή η χριστιανική γραφή και παράδοση νοσηρή, η οποία κατασκευάζει τους νοσηρούς εγκεφάλους των αγιογράφων κι αυτοί με τη σειρά τους τις νοσηρές αυτές εικόνες, τις οποίες βέβαια το ρωμιοποίμνιο αντιμετωπίζει με μεγάλο θαυμασμό κι ευλάβεια για την τέχνη, αλλά κυρίως για την ιερότητά τους.

Όσο πιο πολύ προσευχηθεί, κλάψει και μετανοήσει για τις αμαρτίες του ο αγιογράφος, τόσο πιο πιστή θα είναι η εικόνα:

«Ο αγιογράφος δεν είναι απλώς ένας τεχνίτης, όπου κάμνει μίαν αναπαραστατικήν ζωγραφίαν επάνω εις κάποια θέματα θρησκευτικά, αλλά έχει πνευματικόν αξίωμα και πνευματικήν διακονίαν, την οποίαν επιτελεί εις την εκκλησίαν, ως ο ιερεύς και ο ιεροκύρηξ.

»Οι παλαιοί εκείνοι αγιογράφοι ενήστευαν δουλεύοντας... και εργαζόμενοι έψαλλαν, δια να γίνεται το έργον των με κατάνυξιν και δια να μην μετεωρίζεται ο νους των εις τα εγκόσμια.

»Όταν πρόκειται να αρχίσεις μίαν εικόνα, κατά πρώτον κάμε την προσευχή σου εις τον Κύριον, να σε φωτίση εις το έργον σου, ποιών το σημείον του σταυρού», εξηγεί ένας χριστιανός θεωρητικός, ο Φώτης Κόντογλου, αγιογράφος κι ο ίδιος.

 
















Δαίμονες, πετούν χαρούμενοι
πάνω από κολασμένους.










 






Φτερωτό μοσχάρι κρατάει ευαγγέλιο
και κοιτά τον Εσταυρωμένο.
 















Δαίμονες βασανίζουν αμαρτωλούς
σε παράσταση Εξομολόγησης. (Μικρά Ασία).
 



















Μαυριδερός δύσμορφος
δαίμονας τής Κόλασης.
 
















Θηρίο
από παράσταση τής Αποκάλυψης.
 













Δαίμονας στραγγαλίζει
τον "εξ ευωνύμων ληστή"
σε παράσταση τής Σταύρωσης.
 









Αιχμάλωτος δράκος,
από παράσταση τής σωτηρίας
τής βασιλοπούλας από τον άγιο Γεώργιο.

Διευκρινίζεται, ότι τα όντα αυτά δεν είναι φανταστικά, όπως ενίοτε επιχειρείται να παρουσιαστεί εξωραϊσμένα. Για το χριστιανισμό, όλα αυτά είναι πραγματικά:

  • «Συ συνέθλασας την κεφαλήν τού δράκοντος», αναφέρει για παράδειγμα ο 73ος ψαλμός.

  • Ο άγιος Γεώργιος σε όλες τις εικόνες εμφανίζεται να σκοτώνει το δράκοντα, ο οποίος, σύμφωνα με το συναξάρι και την υμνογραφία, ήταν δράκος «κανονικός», που έτρωγε κόσμο κι όχι αλληγορικός. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ο «καθαιρέτης των ελλήνων» προστάτης τού στρατού).

  • Δράκοντες εμφανίζονται να σκοτώνουν κι άλλοι άγιοι, όπως ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, ο άγιος Φανούριος, ο άγιος Νικήτας, ο άγιος Αντώνιος, ο προφήτης Δανιήλ κ.ά..

  • Η αγία Μαρίνα έπιασε το διάβολο με μορφή φρικτού δράκου από τα κέρατα και τον κτύπησε με ένα σφυρί στο κεφάλι.

  • Στην περίπτωση τού αγίου Ιωάννη τού Προδρόμου έδρασε ο αντίχειρας τού πτώματός του, τον οποίο πέταξε στο στόμα ενός ανθρωποφάγου δράκου ένας ευσεβής χριστιανός κι εκείνος (ο δράκος) ψόφησε. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ιερό φονικό delivery σε δράκο.)
  • Αλλά και στις μέρες μας, αν πάτε στο Μεγάλο Σπήλαιο για παράδειγμα, θα σας πουν για ένα δράκο, που ζούσε στο βάθος τής σπηλιάς και τον σκότωσε θαυματουργά μια εικόνα τής Παναγίας.

Στο μοναστήρι υπάρχουν και τα σχετικά εικονίσματα με το δράκο, εαν δε ρωτήσετε τους μοναχούς, θα σας διαβεβαιώσουν, ότι τα οστά του σώζονταν μέχρι προ ετών, όταν μια πυρκαγιά τα έκαψε. Δεν τα λένε μόνον οι μοναχοί αυτά. Τα ίδια αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα τής Ιεράς Μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
 















Ο Σατανάς στην είσοδο τής Κόλασης,
στο στόμα τού Λεβιάθαν
από παράσταση τής Δευτέρας Παρουσίας
(Μικρά Ασία).
 


















Ο "όφις ο μέγας...
ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς"
(Καππαδοκία).
 


















Δράκος
ετοιμάζεται να φάει ηλικιωμένο.
 














Μαύρος δράκος με κόκκινα φτερά
από παράσταση
τού αγίου Γεωργίου τού δρακοκτόνου.
 



















Σατανάς
από παράσταση τής Σταύρωσης
κρατάει τον Ιούδα.
 
















Επίθεση δαιμόνων σε μοναχούς
από παράσταση
τής "Ουρανοδρόμου Κλίμακος".
















Η παρθενομάρτυς αγία Μαρίνα
σκοτώνει με σφυρί
τον "Αιθίοπα" δαίμονα.
(Ανακού, Μικρά Ασία).



Σημείωση
:


Το άρθρο
γράφτηκε
με αφορμή
το ημερολόγιο,
που εξέδωσε
το Βυζαντινό
και Χριστιανικό Μουσείο
για το 2012, με τίτλο:
«Φανταστικά κι απόκοσμα»,
απ΄ όπου
οι περισσότερες εικόνες,
των οποίων παραπάνω
φαίνονται
λεπτομέρειες.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
Μεσαιωνικό sci-fi..
03.02.2015, 13:33:50





Ανώνυμος 32179 έγραψε...
oti na nai,ta aksizoume auta
03.02.2015, 15:27:29





Ανώνυμος 33256 έγραψε...
ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.....ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ....
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ YOUTUBE
''''''ΣΑΒΒΑΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΠΕΡΙ ΕΞΟΡΚΙΣΜΩΝ'''' ΚΑΙ '''ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ''''
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΕΤΣΙ ΕΥΚΟΛΑ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ....ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΑΥΟΘΕΟΠΟΙΗΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ.....
ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΕΨΕ ΑΥΤΟΝ.....
Η ''''ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΗ''''' ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΥΤΗ
03.04.2015, 09:24:04





Ανώνυμος 34945 έγραψε...
Δεν ειναι τυχαιο,οτι η Ελλαδα υποφερει απο την νοοτροπια των Μικρασιατων,αυτων που επι ενενηντα χρονια,αρνουνται να αλλαξουν την καταληξη -ογλου,απο τα επιθετα τους.
30.06.2015, 12:10:41





Ανώνυμος 34946 έγραψε...
Δεν ειναι τυχαιο οτι η Ελλαδα υποφερει απο τους μπουρδολογους κατοικους της.
30.06.2015, 12:38:49





Ανώνυμος 38140 έγραψε...
Αξιότιμε κύριε Λάζαρη

Η ορθόδοξη εικονογραφία είναι κατά βάση συμβολική, με κάποια ιστορικά στοιχεία, πχ η ηλικία τού εικονιζομένου. Στην περίπτωση πχ τού Αγίου Γεωργίου, η δρακοντοκτονία εμφανίζεται μόλις τον εντέκατο αιώνα. Αντιθέτως, ο βίος και πολιτεία τού Αγίου καθρεπτίζονται ρεαλιστικά - πχ βασανιστήρια - στην υμνογραφία. Φυσικά και αυτή έχει ποιητικά στοιχεία, γιατί αυτός είναι ο ρόλος της, να εμπνεύσει. Αντιπαραβάλλετε επ' αυτού πχ το ¶ξιον Εστί τού Ελύτη. Στην υμνογραφία τού Αγίου Γεωργίου δεν υπάρχει τίποτε για το δράκο. Το ζήτημα ανάγεται παντού και πάντοτε στο δίπολο υπάρχει ή δεν υπάρχει ο Τριαδικός Θεός. Αν υπάρχει, τίποτε από τα θαύματα δεν είναι αδύνατο. Αν δεν υπάρχει, τότε η ποιητική φαντασία τού Ανθρώπου είναι ασύλληπτη. Τα σέβη μου, apostoloskanaris@gmail.com
08.04.2016, 03:57:56





Ανώνυμος 39566 έγραψε...

http://www.ekklisiaonline.gr/nea/item/16803-agiografia-me-ton-ivan-savvidi-foto

Εμείς οι βλάχοι.. όπως λάχει..!
(Μήπως είμαι τρελός;)

20.08.2016, 22:45:23





Ανώνυμος 39567 έγραψε...
Αγαπητέ 395666,πολυ καλη η αναρτηση σου σχετικα με τον Αγιο Ιβαν η μαλλον με την υπεραγια Οικογενεια Σαββιδη ,Μεγαλη Η Χαρη της.

Κατα τα αλλα οι Ελληνοφωνοι κατοικοι αυτου του τοπου δεν μοιαζουν με τους Μουσουλμανους,Να υπενθυμισω τα λογια του Ποιητη Βαρναλη:
Καλή Πραμάτεια ο Θεός και τελειωμό δεν έχει!!!
21.08.2016, 00:45:03





Ανώνυμος 39568 έγραψε...

http://www.ekklisiaonline.gr/thavmata

21.08.2016, 21:32:21





Ανώνυμος 39613 έγραψε...
Φιλέ μου απο την σελιδα freeinquiry αυτά λέγονται συμβολισμοί.... Είναι απλα συμβολισμοί .....Να διαβάζεις και να μαθαίνεις!μην γράφεις χωρις να ξερεις!όσο για την βυζαντινή τέχνη είναι έτσι απο τα πρώτα χρόνια και έμεινε έτσι ...για να μην γίνουμε ενα με την κουλτούρα των δυτικών!
02.09.2016, 10:47:27





Ανώνυμος 40238 έγραψε...
Kale mou ar8ografe, katalaveno to skeptiko sou kai apo tin diki sou plevra opou kai to vlepo, simfono mazi sou! Alla an to deis apo tin plevra enos agiografou h pistou xristianou or8odoksou, 8a katalaveis oti aftes oi eikones opou dixneis parapano isxioun kai me to parapano! Apla na ksereis oti den exoume dei demonio apo konda kai den kseroume pos einai, ara otan 8eloume na ftiaksoume mia parastasi se mia epifania 8a prepei na ta eikonisoume kapos. En sindomia 8elo na sou po esena kai opoiou allou anagnosti oti ta terata, ta zoa, kai genika ta iperfisika plasmata pou eikonizonte einai ka8ara simvolika gia tin efkoli katanohsi tou gegonotos. Akoma kai stin Agia Grafi (idios stin palaia) ta perisotera einai SIMVOLIKA, poli liga einai ta pragmatika kata leksi gegonota, ta perisotera exoun ena va8itato nohma h minima gi aton ka8e anagnosti. Se parakalo toulaxiston na vlepeis kai tin alli ptixi tou 8ematos xoris na krinis adiakritos, afta ta kseroume kai emeis... Kalo sou mina andolia999@gmail.com .

03.12.2016, 12:44:29






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+8=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...