Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ
ΕΝΟΣ “ΑΝΤΕΘΝΙΚΟΥ” ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟΥ


Μια μεσαιωνικού τύπου επίθεση
από την απόδημη Ρωμιοσύνη
σε επιστήμονα γερμανικού πανεπιστημίου

Ο δρ. Εμμ. Σαρίδης περιγράφει
στην «Ελεύθερη Έρευνα» τη δυσάρεστη εμπειρία του


Έγραψε στις 28.11.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

Ενώ η επιστημονική κοινότητα τής Γερμανίας είχε χαρακτηρίσει τη διδακτορική διατριβή τού κ. Εμμ. Σαρίδη σα μια σημαντική συνεισφορά στο θέμα τής δημιουργίας των εθνών, η απόδημη Ρωμιοσύνη, τον κατηγόρησε ως ανθέλληνα, κατάσκοπο των σκοπιανών, των βούλγαρων, των τούρκων, τον συκοφάντησε παντού κι ουσιαστικά τον εξέβαλε από τις συνάξεις της. Αυτό βέβαια, ήταν το λιγότερο. Στη συνέχεια, εξαγριωμένοι ρωμιοί βρήκαν τα δέκα αντίτυπα τού διδακτορικού, που ο δρ. Σαρίδης είχε παραδώσει στη βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου, τα μουντζούρωσαν, τα γέμισαν υβριστικές φράσεις, τα έσκισαν και στο τέλος τα εξαφάνισαν όλα!

Ο λόγος; Στη διδακτορική του διατριβή, ο δρ. Σαρίδης ασχολείτο με τις διαδικασίες σχηματισμού τού ελληνικού έθνους και διαπίστωνε, ότι η σύσταση τού ελληνικού κράτους λίγη σχέση έχει με αυτά, που μας μαθαίνουν στο σχολείο για τους αρχαίους έλληνες κι εμάς σαν τους δήθεν απογόνους τους. Η Ελλάδα, σύμφωνα με τη διδακτορική, είναι ένα έθνος, όπως αυτά, που δημιουργήθηκαν, αφού οι κεντρικές δυνάμεις, ιδιαίτερα η Αγγλία, διαπίστωσαν, ότι η έννοια τής αποικίας είχε πλέον περάσει και την αντικατέστησαν με την έννοια τού έθνους, που οι πάντα πρόθυμοι επιστήμονες, «ανακάλυψαν», ότι έχει τις ρίζες του σε κάποια αρχαιότητα.

Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο τον δρ. Σαρίδη να μας μιλήσει για την απίστευτη αυτή μεσαιωνικού τύπου επίθεση, που τού επιφύλαξε η απόδημη Ρωμιοσύνη τής Γερμανίας...


«Ε.Ε.»: Κύριε Σαρίδη, χρόνια ζείτε και εργάζεστε στη Γερμανία. Μιλήστε μας κατ΄ αρχή για τη ζωή σας. Γιατί φύγατε από την Ελλάδα;

- Απο την Ελλάδα έφυγα το 1960, γιατί δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσω πολιτικές επιστήμες στη Θεσσαλονίκη, όπως θα ήθελα. Η οικογένειά μου ήταν φτωχή. Όσο έμενε στην Σταυρούπολη, ασχολείτο με τα καπνά. Όταν μετακόμισε στην Ξάνθη, το 1947, γονείς και θείες δούλευαν στην επεξεργασία τού καπνού, το ίδιο κι εγώ κι αυτό, ενώ ακόμη πήγαινα στο γυμνάσιο.

Στο Gütersloh τής Γερμανίας, όπου έφτασα, εργάστηκα σε πολύ βαρειές και ανθυγιεινές δουλειές (σε γαλβανωτήριο μεταλλικών μερών ποδηλάτου, σε βερνίκωμα επίπλων και σε πριστήριο μαρμάρου) κι αφού το 1963 μετακόμισα στο Βερολίνο, σε διάφορα εργοστάσια.

Ακολούθως, άνοιξα πρώτα μια μπυραρία και μετά μια μπουάτ, το περίφημο Litfass, που έγινε στέκι των αριστερών τής γενιάς τού ΄60. Μετά το 1970, δούλεψα σαν πλασιέ και σαν ταξιτζής και το 1972 άρχισα να σπουδάζω στο Freie Universität Berlin, κοινωνιολογία, εθνολογία, πολιτικές επιστήμες και οικονομικά.

Στη συνέχεια, διατέλεσα επιστημονικός συνεργάτης στο ινστιτούτο Arbeitsstelle Politik des Vorderen Orients τού ίδιου
                                                 πανεπιστημίου, το οποίο όμως
     
Ο δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης.        εγκατέλειψα το 1990, σα διαμαρτυρία για
                                                 το ρόλο τής Γερμανίας στην διάλυση τής
                                                 Γιουγκοσλαβίας και τον πόλεμό της
                                                 εναντίον τής Σερβίας.


Απο το 1990 μέχρι το 2000, παρήγα σΆ ένα πρωτόγονο στούντιο που έφτιαξα, την τηλεοπτική εκπομπή Kalimera-TV. Από το 2000 άρχισα να εργάζομαι στην ιστοσελίδα www.berlin-athen.eu, την οποία παράγω μέχρι σήμερα.


«Ε.Ε.»: Πότε και πού κάνατε το διδακτορικό σας και ποιό ήταν το θέμα του;
 

- Από την αρχή, που άρχισα να σπουδάζω, με ενδιέφεραν -και με επηρέασαν- βασικά δύο πράγματα: Πρώτα, το πώς λειτουργεί το παγκόσμιο σύστημα, που δείχνει π.χ. ο Immanuel Wallerstein στο «The Modern World System» (I, 1974 και ΙΙ, 1980), η σχέση κέντρου και περιφέρειας, που διατύπωσαν εξαιρετικοί επιστήμονες, όπως ο André Gunder Frank («Kapitalismus und Unterentwicklung in Lateinamerika», 1968, σ.σ. Καπιταλισμός και υπανάπτυξη στη λατινική Αμερική), η άνιση ανταλλαγή προϊόντων ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια, που παρουσιάζει ο συμπατριώτης μας Αργύρης Εμμανουήλ στην εξαιρετική δουλειά του «L'Échange inégal» (1969 - ένας βορειοαφρικανός πρέπει να πουλήσει τόνους χουρμάδων, για να αγοράσει ένα γαλλικό αυτοκίνητο, αν το μεταφέραμε στην Ελλάδα, θα έπρεπε να ρωτήσουμε, πόσους τόνους πορτοκάλια ή σταφύλια πρέπει να πουλήσει ένας έλληνας για να αγοράσει μια BMW) κι εκείνο το καταστροφικό για την περιφέρεια brain drain (σ.σ. σε ελεύθερη απόδοση: αποδημία επιστημονικού δυναμικού), που βλέπω να ξαναζωντανεύει και πάλι στην πατρίδα μας: τα πολλά εξαιρετικά και δημιουργικά κεφάλια, που φεύγουν για το εξωτερικό, με χαμένη την Ελλάδα και κερδισμένο το κέντρο.

Το δεύτερο, είναι οι εθνικισμοί με τις πολιτικές και κοινωνικές αναστατώσεις που προκαλούν και καταλήγουν στο σχηματισμό εθνικών κρατών. Δεν φάνηκε τόσο στην διπλωματική μου εργασία, που είχε τον τίτλο «Imperialismus und Bourgeoisie. Eine historische Untersuchung der Entstehungs- bedingungen der herrschenden Schichten in Griechenland» (Berlin, 1974 - σ.σ. Ιμπεριαλισμός και αστική τάξη. Μια ιστορική μελέτη των συνθηκών δημιουργίας των κυρίαρχων τάξεων στην Ελλάδα), όσο στην διδακτορική μου διατριβή, στην οποία ξεκινώντας απο τις διάφορες απόψεις για τον σχηματισμό εθνικών κρατών, το nation building, ερεύνησα τους εθνικισμούς και τις επαναστάσεις, που προηγήθηκαν τού διαμελισμού τής οθωμανικής αυτοκρατορίας και είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία εθνών και κρατών.

Το διδακτορικό μου λοιπόν, με τον τίτλο «Zum Verhältnis von Befreiungsbewegungen und Imperialismus, dargestellt am Beispiel der Entstehungsbedingungen der griechischen Nation» (Berlin, 1981 - σ.σ. Για τις σχέσεις ιμπεριαλισμού και απελευθερωτικών κινημάτων, όπως αυτό φαίνεται στο παράδειγμα σχηματισμού τού ελληνικού έθνους), ασχολείται με την πίεση, που ασκήθηκε απο δύση (Αγγλία, Γαλλία) και βορρά (Ρωσία) στην οθωμανική αυτοκρατορία, με τις επαναστάσεις, που επακολούθησαν και με την σύσταση τού ελληνικού κράτους, που λίγη σχέση έχει με αυτά που μας μαθαίνουν στο σχολείο για τους αρχαίους έλληνες κι εμάς σαν τους απογόνους τους.

Η Ελλάδα είναι ένα έθνος, όπως αυτά, που δημιουργήθηκαν, αφού οι κεντρικές δυνάμεις, ιδιαίτερα η Αγγλία, διαπίστωσαν, ότι η έννοια τής αποικίας είχε πλέον περάσει και την αντικατέστησαν με την έννοια τού έθνους, που οι πάντα πρόθυμοι επιστήμονες, «ανακάλυψαν», ότι έχει τις ρίζες του σε κάποια αρχαιότητα. Τα έθνη που δημιουργήθηκαν έτσι, στην πραγματικότητα ήταν αποικίες τής δύσης, ενώ οι κατακτήσεις τής Ρωσίας στην Ασία είχαν αποικιακό χαρακτήρα, γιατί ενσωμάτωθηκαν στο ρωσικό κορμό.  


«Ε.Ε.»: Τι αντιδράσεις είχατε;

- Οι αντιδράσεις των συμπατριωτών μου ήταν για μένα τραυματικές. Το «βιβλίο» μου κατηγορήθηκε σαν αντεθνικό, ο ίδιος σαν ανθέλληνας, κατάσκοπος των σκοπιανών, των βουλγάρων, των τούρκων, συκοφαντήθηκα στις μυστικές υπηρεσίες τής Αθήνας κι έμαθα, ότι πρόκειται να με ανακηρύξουν στην Ελλάδα σε persona non grata.

Σταμάτησα να πηγαίνω στο Σύλλογο Επιστημόνων, στην εκκλησία, όπου μέσα στη μεγάλη πόλη βρίσκεις κάποιο γνωστό, στην ελληνική κοινότητα, για να μην έχω αυτές τις ενοχλήσεις. Κανείς δεν με κάλεσε για μια εποικοδομητική συζήτηση, όλα γίνονταν πίσω από την πλάτη μου.

Αντιπρόσωποι τής κοινότητας με κατηγόρησαν σε γερμανούς δημοσιογράφους σαν ανθέλληνα, που στις φλέβες του δεν ρέει ούτε μια σταγόνα ελληνικό αίμα.

Τα δέκα αντίτυπα τού διδακτορικού, που είχα παραδώσει στη βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου, μουντζουρώθηκαν, γράφτηκαν υβριστικές φράσεις, σχίστηκαν και στο τέλος εξαφανίστηκαν (κλάπηκαν).

Τελείως διαφορετική ήταν η αντίδραση τής γερμανικής πλευράς, τόσο των δημοσιογράφων, που δεν πήραν στα σοβαρά αυτά με το ελληνικό αίμα, ιδιαίτερα όμως των συναδέλφων στο πανεπιστήμιο, που θεώρησαν την εργασία μου σαν μια σημαντική συνεισφορά στο θέμα τού nation building.


«Ε.Ε.»: Ποιά ήταν η δική σας στάση τότε;
 
- Κάτω απΆ αυτές τις συνθήκες δεν είχα και πολλές επιλογές. Προτίμησα να ασχοληθώ με την εργασία, που είχα αναλάβει στο ινστιτούτο Arbeitsstelle Politik des Vorderen Orients σχετικά με τους μουσουλμάνους τής Θράκης (στο τρίγωνο Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία), που χειραγωγούνται για πολιτικούς λόγους από τα εθνικά κράτη (πρόκειται για τους τουρκόφωνους, τους πομάκους και τους ρομά).

Για το ίδιο θέμα έκανα και αρκετές διαλέξεις σε επιστημονικά συνέδρια, που έλαβα μέρος, στις ΗΠΑ, το Λονδίνο, το Παρίσι κι αλλού, όπου γνώρισα και κάποιους σήμερα υψηλά ιστάμενους συναδέλφους (Τσουκαλά, Διαμαντούρο κ.ά.).


«Ε.Ε.»: Τι σας έχει μείνει από αυτή την ιστορία σήμερα;

- Το τραύμα. Και η απογοήτευση για την βλακεία, που δέρνει τον άνθρωπο. Επίσης, η διαπίστωση τής δύναμης, θετικής ή αρνητικής, που αποκτά η γκρούπα και ο σχετικός δισταγμός μου να ασχοληθώ με αυτό το θέμα στην ιστοσελίδα μου, που δεν θα υπήρχε, αν εργαζόμουν σαν επιστημονικός ερευνητής. Προτίμησα όμως, τη δημοσιογραφία κι ένα ιστολόγιο με τέτοια θέματα, όπως κάτι αντίστοιχο κάνετε ήδη εσείς, η «Ελεύθερη Έρευνα».



Ο λογότυπος τής ιστοσελίδας τού δρ. Εμμ. Σαρίδη, www.berlin-athen.eu.


«Ε.Ε.» Πώς βλέπετε από τη Γερμανία τη νοοτροπία τού ρωμιού και τις εξελίξεις στην Ελλάδα;

- Όταν εκανα το Kalimera-TV και πήγαινα που και που στην εκκλησία, για να συναντήσω κάποιον γνωστό, έλεγα για τους συμπατριώτες μας: «ΓιΆ αυτούς κάνω όλους τους κόπους με μια εκπομπή, που ποτέ δεν πήρε μια δραχμή επιχορήγηση απο το ελληνικό ή ένα μάρκο απο το γερμανικό κράτος;». Ναί, το πνευματικό τους επίπεδο είναι πολύ, μα πολύ χαμηλό.

Κάπως έτσι αισθάνομαι και τώρα, όταν διαβάζω σχόλια για την τρέχουσα κατάσταση στην Ελλάδα σε μεγάλα ελληνικά μπλόγκς. Όμως, όπως είπε και ο Λένιν, δεν υπάρχει ένας άλλος λαός να φέρουμε για να μας ακούσει, αυτός είναι. Και παρά ταύτα, νομίζω, ότι ο κόπος αξίζει, όλο και κάποια μάτια θα ανοίξουν. Λίγο, αλλά προτιμότερο απο το τίποτα.
  

«Ε.Ε.» Σκέφτεστε να γυρίσετε ποτέ πίσω;

- Ύστερα από 51 χρόνια στη Γερμανία, δεν τίθεται θέμα επιστροφής στην Ελλάδα. Επισκέπτομαι όμως, όσο πιο συχνά μπορώ τα πάτρια εδάφη, τη Θράκη. Περνάω διακοπές στην Κεραμωτή με το Δέλτα τού Νέστου, που είναι το ποτάμι, που σαν παδί έμαθα να κολυμπώ. Επισκέπτομαι και το ωραίο χωριό που γεννήθηκα, τη Σταυρούπολη, κι απο κεί ανεβαίνω στη Χαϊντού, το δάσος-ζούγκλα στη νότια Ροδόπη. Κάθομαι επάνω και αγναντεύω γύρω μου το απέραντο δάσος, επάνω το γαλανό ουρανό κι αισθάνομαι πιο κοντά στο θείο, ό,τι και να ΄ναι αυτό.


Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα», για τη νοοτροπία τής απόδημης Ρωμιοσύνης:
Συμβούλιο Απόδημης Ρωμιοσύνης
Ομαδούλες ομογενών ψηφοκουβαλητών
Η ανομοιογένεια τής ομογένειας


Για τους πολλαπλούς εποικισμούς στον ελλαδικό χώρο:
Από τον Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα...
Περί τής μη ελληνικής καταγωγής των βλάχων
«Εσλαυώθη πάσα η χώρα...»


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



akran έγραψε...
Γνωρίζετε πώς μπορώ να βρω αντίγραφο της διδακτορικής διατριβής του δρ. Εμμ. Σαρίδη; Θα ήθελα πολύ να την διαβάσω. Ευχαριστώ πολύ
27.11.2011, 15:21:37





EleftheriErevna έγραψε...
Ζητείστε τη αν θέλετε από τον ίδιο τον κ. Σαρίδη, μήπως την έχει. Επειδή μιλήσαμε πάντως μαζί του για αυτό το θέμα, ο κ. Σαρίδης στη μελέτη του κατέληγε στα ίδια πάνω-κάτω συμπεράσματα με αυτά τού άρθρου μας: "Εσλαυώθη πάσα η χώρα" http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2468
27.11.2011, 22:50:52





Ανώνυμος 37758 έγραψε...
υποθέτω ότι έχει στά Ελληικά το διδακτ. ο κ.Σαρ. Πώς το προμηθεύεται κάποιος; Αν όχι έχει πρόγραμμα να το κάνει: Αν ξέρετε; Ευχ. Σ.Ιωνίδης
25.02.2016, 15:16:31






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

4+6=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...