Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
Ο ΤΑΦΟΣ ΣΤΗ ΒΕΡΓΙΝΑ


Μια εικοσαετία μετά το θάνατο του Φιλίππου Β΄
χρονολογείται τελικά ο τάφος της Βεργίνας.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας του Α.Π.Θ.,
δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης,
μαθητής και στενός συνεργάτης του Μ. Ανδρόνικου.


Έγραψε στις 10.10.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

- Ο «ασύλητος τάφος ΙΙ τής Μ. Τούμπας τής Βεργίνας», όπως επιστημονικά ονομάζεται, ο γνωστός ως «τάφος τού Φιλίππου», δεν περιείχε καμιά απόδειξη, ότι ανήκει στον Φίλιππο Β΄. Αποδόθηκε από τον ανασκαφέα του, Μανώλη Ανδρόνικο, στο βασιλιά τής Μακεδονίας Φίλιππο ΒΆ, βάσει σειράς επιχειρημάτων στηριγμένων σε ενδείξεις, που προέκυπταν από το σύνολο τού ευρήματος.
 
- Σήμερα, με τη φυσική πρόοδο τής επιστήμης και με το πλήθος των ευρημάτων από τη Μακεδονία να αυξάνει τις γνώσεις μας διαρκώς, η επιστημονική κοινότητα στην συντριπτική πλειονότητά της έχει απορρίψει το συσχετισμό τού τάφου με τον Φίλιππο Β΄.

- Η σημασία τού τάφου εν τούτοις, δεν έγκειται στο όνομα τού νεκρού, αλλά στις πληροφορίες, που το μνημείο περιέχει, σχετικά με τον πολιτισμό τής Μακεδονίας τής εποχής μετά την εκστρατεία τού Μ. Αλεξάνδρου στην Ασία, δηλαδή τής εποχής, που γνώρισε την μεγαλύτερη ακμή της. Και αυτές οι πληροφορίες, είναι για τούς αρχαιολόγους πολυτιμότερος θησαυρός από τα χρυσά αντικείμενα, που βρέθηκαν στον τάφο.

Αυτά μεταξύ άλλων δήλωσε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο καθηγητής τού Α.Π.Θ., δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης, ο οποίος υπήρξε μαθητής και στενός συνεργάτης τού καθηγητή Ανδρόνικου και ανασκαφέας ο ίδιος τής Βεργίνας.
 


Ο καθηγητής Παναγιώτης Φάκλαρης σπούδασε αρχαιολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ήταν μαθητής των καθηγητών Γ. Μπακαλάκη, Μ. Ανδρόνικου και Ν. Πλάτωνος. Εργάστηκε σε πολλές ανασκαφές στη Μακεδονία και την Πελοπόννησο και ως βοηθός τού καθηγητή Ανδρόνικου. Είναι διδάκτωρ τού πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με μετεκπαίδευση στο πανεπιστήμιο τού Cambridge. Ανασκάπτει στη Βεργίνα από το 1978 και διδάσκει κλασική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης από το 1985. Στη φωτογραφία εικονίζεται ο καθηγητής Φάκλαρης, ενώ παραδίδει μάθημα σε φοιτητές του μπροστά από τον μακεδονικό τάφο, που αποκάλυψε το 1938 ο πρώτος έλληνας ανασκαφέας τής Βεργίνας, καθηγητής Κ. Ρωμαίος.


«Ε.Ε.»: Kύριε καθηγητά, θα θέλαμε την προσωπική σας άποψη, για το αν ο τάφος τής Βεργίνας ανήκει στο Φίλιππο Β΄ ή όχι.

- Ο «ασύλητος τάφος ΙΙ τής Μ. Τούμπας τής Βεργίνας», όπως επιστημονικά ονομάζεται, ο γνωστός ως «τάφος τού Φιλίππου», δεν περιείχε καμμιά απόδειξη, ότι ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο Β΄. Αποδόθηκε από τον ανασκαφέα του στον βασιλιά τής Μακεδονίας Φίλιππο ΒΆ, βάσει σειράς επιχειρημάτων στηριγμένων σε ενδείξεις, που προέκυπταν από το σύνολο τού ευρήματος. Κεντρικά επιχειρήματα τής απόδοσης αυτής είναι:

  * Η χρονολόγηση τού τάφου στο 336 π.Χ. (έτος δολοφονίας τού Φιλίππου ΒΆ).

  * Η άποψη, ότι στη Βεργίνα βρίσκονται οι Αιγές, όπου βρισκόταν το νεκροταφείο των μακεδόνων βασιλέων.

  * Ο μεγάλος πλούτος τού περιεχομένου τού τάφου.

Ένας αριθμός άλλων δευτερευόντων επιχειρημάτων θεωρήθηκε, ότι συνέτειναν στο ίδιο συμπέρασμα, όπως π.χ. το ζεύγος ανισοϋψών κνημίδων, που βρέθηκαν στον προθάλαμο τού τάφου και η υποτιθέμενη εύρεση σκήπτρου στο θάλαμο. Τριάντα και πλέον χρόνια έχουν περάσει από το 1977, που αποσφραγίστηκε ο τάφος αυτός και διατυπώθηκαν οι συγκεκριμένες απόψεις.

Σήμερα, με τη φυσική πρόοδο τής επιστήμης και με το πλήθος των ευρημάτων από τη Μακεδονία να αυξάνει τις γνώσεις μας διαρκώς, γνωρίζουμε, ότι η ορθή χρονολόγηση τού τάφου είναι μετά το 316 π.Χ., ότι οι Αιγές βρίσκονται στις πλαγιές τού Βερμίου, όπως ρητά αναφέρει ο Ηρόδοτος, ότι ο πλούτος, που περιείχε ο τάφος, δεν έχει κανένα στοιχείο, που να οδηγεί ειδικά στον Φίλιππο ΒΆ ή σε άλλο ιστορικό πρόσωπο κι ότι το μόνο, που με σιγουριά δηλώνει, είναι ο τεράστιος πλούτος τού συγκεκριμένου νεκρού.

Είναι ενδεικτικό να σκεφτούμε, ότι αν και τα σημερινά ταφικά έθιμα επέβαλλαν την ταφή των νεκρών μαζί με επιλεγμένα προσωπικά τους αντικείμενα, η ταφή π.χ. τού Ωνάση θα ήταν πολύ πλουσιότερη από την ταφή τού βασιλιά Παύλου. Ειδικά εκείνη την εποχή στη Μακεδονία, πέρα από τους βασιλείς και κοινοί θνητοί τής ανώτερης τάξης απέκτησαν αμύθητο πλούτο από την εκστρατεία τού Μ. Αλεξάνδρου στην Ασία. Ο πλούτος αυτός εισέρρευσε στη Μακεδονία σε τόσο απίστευτο όγκο, ώστε να φτάσει να προκαλέσει πτώση τής αξίας τού χρυσού! Δείγμα αυτής τής οικονομικής έκρηξης αποτελεί ο πλούτος τού συγκεκριμένου τάφου, πολύτιμος για μάς σαν μοναδικό δείγμα, που σώθηκε από τις διαδοχικές λεηλασίες, που υπέστη η Μακεδονία στα χρόνια τής ύφεσης, που ακολούθησαν.


Το ζευγάρι ανισοϋψών κνημίδων τού προθαλάμου, δεν μπορεί να σχετιστεί με τη χωλότητα τού Φιλίππου ΒΆ, καθώς ο νεκρός τού θαλάμου, ο οποίος θεωρήθηκε, ότι είναι ο Φίλιππος Β΄, έχει μαζί του στο θάλαμο όχι ένα, αλλά τρία ζεύγη ισοϋψών και ισομεγεθών κνημίδων. Το ζεύγος ανισοϋψών κνημίδων βρέθηκε στον προθάλαμο, όπου υπήρχαν τα οστά άλλου νεκρού κι επιπλέον η κοντή κνημίδα τού ζεύγους είναι η αριστερή, ενώ ο Φίλιππος ήταν χωλός στο δεξί πόδι.

Σκήπτρο τελικά, παρά την αρχική εντύπωση, δεν βρέθηκε στο θάλαμο κι ο Ανδρόνικος δεν επανήλθε στο επιχείρημα αυτό, αν και η αρχική του εικόνα είχε ήδη περάσει στα σχολικά βιβλία αρχαίας ιστορίας και για πολλά χρόνια διδασκόταν, και δεν γνωρίζω εάν διδάσκεται ακόμη, στους μαθητές ως βεβαιότητα.

Πρόσφατα, δημοσιεύτηκε μια μελέτη μου, που δείχνει μεταξύ άλλων, ότι ο τάφος αυτός δεν είναι ο μεγαλύτερος σε διαστάσεις τάφος που γνωρίζουμε, άποψη, η οποία είχε εσφαλμένα ευρύτατη διάδοση και μεταξύ των επιστημόνων. Έρχεται περίπου πέμπτος-έκτος σε μέγεθος, στο σύνολο των ανάλογων μνημείων τής Μακεδονίας. Το να πάρουμε τη μετροταινία και να μετράμε τους τάφους και με βάση τις διαστάσεις τους να βαθμολογούμε τη σημασία τους, φυσικά δεν έχει καμμία επιστημονική βάση. Παρ΄ όλα αυτά είχε χρησιμοποιηθεί ως πειστικό επιχείρημα και γιΆ αυτό έπρεπε να απαντηθεί.




Η ολόχρυση λάρνακα, που περιείχε τα καμένα οστά τού νεκρού τού θαλάμου
τού τάφου ΙΙ τής Βεργίνας. Ένα από τα εντυπωσιακότερα ευρήματα όλων
των εποχών, που έφερε στο φως το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης.


Αναφέρω αυτά τα επιχειρήματα, μεταξύ πολλών άλλων, ενδεικτικά, για να καταλήξω απαντώντας στο ερώτημά σας. Αν και προσωπικά για πολλά χρόνια πίστευα ανεπιφύλακτα την άποψη τού δασκάλου μου, Μ. Ανδρόνικου, ότι ο τάφος, στον οποίο δουλεύω, ανήκει στην κορυφαία αυτή ιστορική προσωπικότητα κι ότι επιλέχθηκα να μελετήσω τα προσωπικά αντικείμενα τού πατέρα τού Μ. Αλεξάνδρου και μάλιστα ομολογώ, ότι αγανακτούσα με το επιστημονικό κύμα αμφισβήτησης των επιχειρημάτων τού δασκάλου μου, αργότερα, εμβαθύνοντας στη μελέτη, συνάντησα επιστημονικές ανακολουθίες, που με προβλημάτισαν και με οδήγησαν να ασχοληθώ περισσότερο με το θέμα.

Όσο κι αν αυτό ήταν για μένα, που ήμουν στενός συνεργάτης τού Ανδρόνικου και ανασκαφέας ο ίδιος τής Βεργίνας, από ψυχική και επιστημονική άποψη κάτι το συνταρακτικό, τελικά βεβαιώθηκα και εξέθεσα, όπως είχα χρέος, σε επιστημονικές εργασίες τα σχετικά επιχειρήματα, ότι ο τάφος αυτός για πολλούς λόγους αποκλείεται να ανήκει στο Φίλιππο ΒΆ.  


Αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν πρόκειται για ένα μνημείο με έντονη ελληνικότητα, για ένα από τα σπουδαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα των τελευταίων δεκαετιών και για την κορυφαία αρχαιολογική επιτυχία τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Με λίγα λόγια, ο τάφος αυτός είναι πάρα πολλά, αλλά τάφος τού Φιλίππου ΒΆ, δυστυχώς, δεν είναι. Προσδοκώ την εύρεση τού τάφου τού Φιλίππου ΒΆ, που θα είναι πολύ σημαντικότερος και από τον τόσο σπουδαίο τάφο της Βεργίνας. Είναι ένα αρχαιολογικό όνειρο, που ελπίζω να το ζήσουμε!


«Ε.Ε.»: Ποιά είναι η άποψη τής υπόλοιπης επιστημονικής κοινότητας; Είναι αλήθεια, ότι υπήρχαν εξ αρχής αντιρρήσεις, από τις πρώτες ακόμα ανακοινώσεις τού καθηγητή Ανδρόνικου;

- Πράγματι, τα συμπεράσματα τού Ανδρόνικου μετά την ανακοίνωσή τους συνοδεύτηκαν από ένα σύνολο σοβαρών αντιρρήσεων από έγκυρους επιστήμονες διεθνώς. Ο ίδιος ο Ανδρόνικος απάντησε σε ορισμένες εξ αυτών και σε κάποιες περιπτώσεις οι πρώτοι επανήλθαν κι έγινε ένας πολύ ζωηρός επιστημονικός διάλογος. Στην πραγματικότητα, σε επιστημονικό επίπεδο, η άποψη, ότι ο τάφος ανήκει στο Φίλιππο ΒΆ, δεν καθιερώθηκε ούτε επικράτησε ποτέ. Τα επιχειρήματα είναι πολλά. ¶λλα αποδεικνύονται βάσιμα συν τω χρόνω κι άλλα όχι. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός, ότι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η μελέτη τού συνόλου των ευρημάτων τού τάφου, ώστε να δημοσιευτούν, να γίνουν γνωστά ως προς το σύνολο και τις λεπτομέρειές τους και να μπορούν οι επιστήμονες να αποφανθούν. Πρόκειται για μια εξαιρετικά χρονοβόρο διαδικασία, που ωστόσο, παρά τα εμπόδια, κυρίως την έλλειψη πόρων και προσωπικού, προχωράει από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εμάς, τους πανεπιστημιακούς ανασκαφείς τής Βεργίνας.

Συνοψίζοντας, σάς αναφέρω ενδεικτικά, ότι ο τάφος έχει κατά καιρούς αποδοθεί όχι μόνο στο Φίλιππο Β΄ και την σύζυγό του Κλεοπάτρα ή κάποια άλλη σύζυγο βαρβαρικής καταγωγής, αλλά και στο Φίλιππο ΓΆ Αρριδαίο και τη σύζυγό του Ευρυδίκη ή και στον Κάσσανδρο και τη σύζυγό του και αδερφή τού Μ. Αλεξάνδρου, Θεσσαλονίκη, ενώ έχει διατυπωθεί και η άποψη, την οποία προσωπικά πιστεύω, ότι ο τάφος είναι αδύνατον να ανήκει σε βασιλιά.

Μετά το 2005, η επιστημονική κοινότητα στην συντριπτική πλειονότητά της, έχει απορρίψει το συσχετισμό τού τάφου με τον Φίλιππο Β΄, λόγω τής αναμφισβήτητης πλέον χρονολόγησης τού τάφου μετά το 316 π.Χ., είκοσι ολόκληρα χρόνια δηλαδή μετά τη δολοφονία και την ταφή τού Φιλίππου ΒΆ το 336 π.Χ..


«Ε.Ε.»: Πού εκτιμάτε, ότι έκανε  λάθος ο καθηγητής Ανδρόνικος;
 
- Δεν θεωρώ, ότι ο Ανδρόνικος έκανε λάθος. Διατύπωσε απλώς την επιστημονική του άποψη, όπως είχε κάθε δικαίωμα ως ανασκαφέας, με βάση τα ανασκαφικά του στοιχεία και τα επιστημονικά δεδομένα τής εποχής εκείνης. Επρόκειτο για μια επιστημονική εκτίμηση. Εμείς, σήμερα ερχόμαστε εκ των υστέρων, αξιοποιώντας το πλήθος των δεδομένων, που έβγαλε η Μακεδονία όλα τα χρόνια, που ακολούθησαν την ανακάλυψη τής Βεργίνας, και κάνουμε «ανατομία» στους συλλογισμούς και τα επιχειρήματα τού Ανδρόνικου και τα κρίνουμε, και αυτό οφείλουμε να προσφέρουμε στην κοινωνία ως επιστήμονες. Η επιστήμη προχωράει, αυτό είναι μια εξέλιξη θετική.

Όμως, κι εμείς εκείνη την εποχή και με εκείνα τα δεδομένα μπορεί να καταλήγαμε στα ίδια συμπεράσματα. Το ότι η φαρμακολογία εξελίσσεται ανακαλύπτοντας διαρκώς αποτελεσματικότερα φάρμακα για την αντιμετώπιση των ασθενειών, δεν σημαίνει, ότι οι παλιότεροι χημικοί έκαναν λάθη και έχουν ευθύνες ή ότι υστερούν σε σχέση με τους σημερινούς. Απλώς, έφταναν εκεί, που τους επέτρεπαν τα δεδομένα τής εποχής τους.  


«Ε.Ε.»: Σε ποιόν πιστεύετε ότι ανήκει ο τάφος και γιατί;
    
- Στη Μακεδονία έχουν βρεθεί τάφοι, στους οποίους είναι γραμμένο το όνομα τού νεκρού ή των νεκρών. Στο δικό μας τάφο, δυστυχώς, δεν είχαμε αυτήν την τύχη. Είχαμε όμως την τύχη να περιέχει ένα μεγάλο σύνολο ευρημάτων, που μας δίνουν πληροφορίες -όχι βέβαια για το όνομα, αλλά- για την ιδιότητα τού νεκρού.

Προσωπικά, έχω τεκμηριώσει σε επιστημονικές εργασίες, ότι όχι μόνο ο τάφος δεν ανήκει στον Φίλιππο ΒΆ, αλλά είναι αδύνατον να ανήκει και σε οποιονδήποτε άλλο μακεδόνα βασιλιά, κυρίως εφΆ όσον το βασιλικό νεκροταφείο βρίσκεται στις Αιγές, οι οποίες τοποθετούνται ξεκάθαρα στο Βέρμιο, στην περιοχή Λευκαδίων-Κοπανού Νάουσας κι όχι στη Βεργίνα, όπου βρισκόταν μια άλλη αρχαία πόλη.



Η πρόσοψη τού λεγόμενου «τάφου τού Φιλίππου» στη Βεργίνα με την επιβλητική μαρμάρινη πόρτα και την -άλλοτε εντυπωσιακή, εκτατεταμένα φθαρμένη σήμερα- τοιχογραφία με σκηνή
κυνηγιού.


Τα αντικείμενα, που βρέθηκαν στον τάφο, δείχνουν, ότι πρόκειται για άντρα, για πολεμιστή, με οπλισμό, που παραπέμπει σε επιφανή αξιωματούχο τού μακεδονικού στρατού τής εποχής τού Μ. Αλεξάνδρου. Τα οστά του μάς δείχνουν κατά προσέγγιση την ηλικία του, μεταξύ 35 και 55 ετών, όπως έχουν γράψει οι ειδικοί ανθρωπολόγοι, που τα μελέτησαν. Το όνομά του θεωρώ, ότι μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ, αλλά και να το γνωρίζαμε δεν είναι βέβαιο, ότι θα επρόκειτο για ιστορικό πρόσωπο και πιθανότατα το όνομά του δεν θα μάς έλεγε τίποτα για τη δράση του, όπως τα ονόματα των μακεδόνων αξιωματικών αδερφών Λύσωνος και Καλλικλέους, που βρέθηκαν γραμμένα σε ένα σπουδαίο τάφο στα Λευκάδια τής Νάουσας.

Η σημασία τού τάφου εν τούτοις, δεν έγκειται στο όνομα τού νεκρού, αλλά στις πληροφορίες, που το μνημείο περιέχει σχετικά με τον πολιτισμό τής Μακεδονίας τής εποχής μετά την εκστρατεία τού Μ. Αλεξάνδρου στην Ασία, δηλαδή τής εποχής, που γνώρισε την μεγαλύτερη ακμή της. Και αυτές οι πληροφορίες, είναι για μάς πολυτιμότερος θησαυρός από τα χρυσά αντικείμενα, που βρέθηκαν στον τάφο.



«Ε.Ε.»: Η ανακοίνωση, ότι  ο τάφος ήταν τού Φιλίππου, μήπως έκρυβε πολιτικές σκοπιμότητες, δεδομένου, ότι εκείνη την εποχή ήταν πολύ έντονη η αντιπαράθεση με τους σκοπιανούς;

- Ο τάφος έτυχε να βρεθεί τότε. Δεν ήταν εκ των προτέρων με κάποιο τρόπο σιωπηρά γνωστός, ώστε να αποκαλυφθεί στο κοινό κατά παραγγελία, όταν τα βρήκαμε δύσκολα με την εξωτερική πολιτική. Η αποκάλυψή του ήταν αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας από το 1952. Συνέπεσε βέβαια με την συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι η εύρεσή του και η αυτονόητη ανακοίνωσή της υπέκρυπτε ο,τιδήποτε. Η ανακοίνωση των ευρημάτων και των συμπερασμάτων τού Ανδρόνικου ήταν καθαρά μια επιστημονική ανακοίνωση για ένα πολύ σημαντικό εύρημα, η οποία δεν έκρυβε άλλες σκοπιμότητες. Ο Ανδρόνικος δεν είπε τίποτα περισσότερο από το τί βρήκε στη Μ. Τούμπα τής Βεργίνας. Δήλωσε, ότι ο τάφος ανήκει στο Φίλιππο ΒΆ, γιατί σε αυτό κατέληξε με βάση την εκτίμηση των στοιχείων του και όχι φυσικά για άλλους λόγους.

Το αν στη συνέχεια η Βεργίνα και ο συγκεκριμένος τάφος έγινε προσπάθεια να αξιοποιηθούν πολιτικά και πήραν εθνική φόρτιση, αυτό δεν είναι ούτε ευθύνη ούτε πρωτοβουλία των επιστημόνων, αλλά των πολιτικών. ¶λλωστε, και αυτό δεν είναι κάτι αθέμιτο, αφού, είτε ανήκει στο Φίλιππο ΒΆ είτε όχι, πρόκειται για ένα μνημείο με έντονη ελληνικότητα στην καρδιά τής Μακεδονίας. Πώς ήταν δυνατόν και οι πολιτικοί να το αγνοήσουν, εφΆ όσον οι συγκυρίες το επέβαλαν;



Οι πινακίδες τού Υπουργείου Πολιτισμού δίπλα στον τάφο και τα σχολικά βιβλία, γράφουν, ότι ο τάφος τής Βεργίνας ανήκει στο βασιλιά Φίλιππο ΒΆ. Ωστόσο, η πλειονότητα των επιστημόνων σήμερα έχει απορρίψει την ταύτιση αυτή και ο καθηγητής Φάκλαρης μελετώντας το περιεχόμενο τού τάφου καταλήγει σε έναν επιφανή αξιωματούχο τού μακεδονικού στρατού τής εποχής τού Μ. Αλεξάνδρου, τού οποίου το όνομα θα παραμείνει άγνωστο.
 

«Ε.Ε.»: Αφού το θέμα, όπως λέτε, έχει ξεκαθαρίσει, ότι ο τάφος δεν ανήκει στο Φίλιππο Β΄, γιατί οι κάτοικοι τής χώρας μας δεν το γνωρίζουν; Αποτελεί η Βεργίνα εθνικό ταμπού;

- Είναι γεγονός, ότι στο εξωτερικό, οι επιστήμονες και το ενδιαφερόμενο κοινό, απΆ ό, τι έχω διαπιστώσει, είναι καλύτερα ενημερωμένοι από έλληνες και η άποψη περί Φιλίππου ΒΆ στους επιστημονικούς τουλάχιστον κύκλους έχει σχεδόν εκλείψει, ιδιαίτερα μετά την χρονολόγηση των πήλινων αττικών αγγείων, που περιείχε ο τάφος, τα οποία τον χρονολογούν με βεβαιότητα μετά το 316 π.Χ.. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα, το οποίο, παρά το γεγονός, ότι δεν είναι ευχάριστο για όσους υποστήριζαν την απόδοση τού τάφου στον Φίλιππο ΒΆ, δεν έχει δεχτεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση από όταν διατυπώθηκε εδώ και 5-6 χρόνια και αποτελεί μια βάση, για να προχωρήσουμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Στο εσωτερικό, μια μικρή ομάδα επιστημόνων εξακολουθεί να υποστηρίζει, ότι ο νεκρός τού τάφου είναι ο Φίλιππος ΒΆ , παρά την ασφαλή πλέον χρονολόγηση τού ταφικού συνόλου. Έτσι, και το ενδιαφερόμενο ελληνικό κοινό σε μεγάλο ποσοστό είναι φυσικό να είναι μπερδεμένο.

Η δουλειά των επιστημόνων είναι να μελετούν τα ευρήματα και να διατυπώνουν τα συμπεράσματά τους τεκμηριωμένα. Από κει και πέρα η ενημέρωση του κοινού, δεν είναι πια αποκλειστική τους ευθύνη. Παίζουν ρόλο πολλοί άλλοι παράγοντες, όπως τα σχολικά βιβλία και οι εκπαιδευτικοί, το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο διατηρεί τις επιγραφές πάνω στον τάφο ΙΙ και τον τάφο ΙΙΙ, που γράφουν «τάφος Φιλίππου ΒΆ» και τάφος «Αλεξάνδρου ΔΆ» κι ένα σωρό άλλες πληροφορίες, που εξηγούν αυτές τις, αν μη τι άλλο, βάσιμα και ευρύτατα αμφισβητούμενες σήμερα ταυτίσεις.

Επίσης, παίζουν ρόλο τα μέσα ενημέρωσης, που, όπως ήταν φυσικό, παρουσίασαν εκτενώς το σημαντικό εύρημα τού Ανδρόνικου πριν από 33 χρόνια, συγκινώντας και ενθουσιάζοντας το κοινό, αλλά σήμερα είναι επιφυλακτικά στην εκτενή παρουσίαση των αντίθετων απόψεων, οι οποίες θεωρούνται -και είναι- δυσάρεστες και δύσπεπτες για το κοινό κι ίσως αντιμετωπίζονται και με επιφύλαξη, ως υποκρύπτουσες ενδεχομένως και άλλες σκοπιμότητες, αντεθνικής φύσεως ή προσωπικών φιλοδοξιών.



Τα ισχυρά τείχη, που προστάτευαν την πόλη τής Βεργίνας, έφερε πρόσφατα στο φως ο καθηγητής Παναγιώτης Φάκλαρης μαζί με τη δρ. Βασιλική Σταματοπούλου. Πρόκειται για το καλύτερα διατηρημένο τείχος, που έχει μέχρι σήμερα αποκαλυφθεί στη Μακεδονία. Οι ανασκαφές τής ομάδας τού καθ. Φάκλαρη, παρά την έλλειψη πόρων, συνεχίζονται στο τείχος τής Βεργίνας, το οποίο κατασκευάστηκε, όταν στο θρόνο τής Μακεδονίας ήταν ο Κάσσανδρος.


Επίσης, η προσωπικότητα, η φήμη και το επιστημονικό κύρος τού Ανδρόνικου, οδηγούν στη συνείδηση μεγάλου μέρους τού κοινού κάθε πληροφορία για τα νέα συμπεράσματα σε επιφυλακτική αντιμετώπιση. Βέβαια, οι επιστήμονες, που μελετώντας καταλήγουν να απορρίψουν το συσχετισμό τού τάφου τής Βεργίνας με το Φίλιππο ΒΆ, δεν κρίνουν αρνητικά και δεν αμφισβητούν το κύρος και το έργο τού Ανδρόνικου, ο οποίος είναι πλέον ένα πρόσωπο ιστορικό, αλλά με βάση τα νέα δεδομένα, προχωρούν σε νέα συμπεράσματα για θέματα, τα οποία πρώτος αυτός έθεσε. Δεν γίνεται στην επιστήμη να μην αγγίζουμε ό,τι έχει απασχολήσει νωρίτερα κάποιον μεγάλο, ούτε τον επικρίνουμε, όταν το κάνουμε.
    
Ενδεχομένως για τον δισταγμό τού κοινού να δεχτεί τις νέες απόψεις, να έχουμε κάποια ευθύνη κι εμείς οι επιστήμονες, γιατί στις μελέτες μας ασχολούμαστε με τεχνικά ζητήματα και, μη έχοντας άμεση επαφή με τον κόσμο, δεν μάς έχει δοθεί η δυνατότητα να εξηγήσουμε, με την αναγκαία έμφαση, ότι η αποσυσχέτιση τού τάφου ΙΙ τής Βεργίνας από το Φίλιππο ΒΆ, δεν φτωχαίνει την εθνική μας επιχειρηματολογία, γιατί ο τάφος χαρακτηρίζεται από έντονη ελληνικότητα στο σύνολό του. Λίγοι π.χ. γνωρίζουν ότι ο τάφος αυτός, ένα δείγμα ελληνικής αρχιτεκτονικής, περιέχει όχι μόνο αντικείμενα ελληνικής τέχνης, αλλά και επιγραφές, γραμμένες στην ελληνική γλώσσα. Με λίγα λόγια, η εθνική χροιά, που περιβάλλει τον τάφο δεν θίγεται με την διαπίστωση, ότι ο τάφος δεν ανήκει στον Φίλιππο ΒΆ, γιατί παραμένει ένα κορυφαίο ελληνικό μνημείο.
    
Δεν νομίζω λοιπόν, ότι η Βεργίνα αποτελεί εθνικό ταμπού. Νομίζω, ότι πρόκειται μόνο για ένα πρόβλημα ενημέρωσης, την οποία, όταν το κοινό τη λάβει τεκμηριωμένα, θα την αποδεχτεί. Ο χώρος τής Βεργίνας είναι ένα πολύ σημαντικό αρχαιολογικό σύνολο, που το κοινό  το θαύμασε και το αγάπησε, δηλαδή συνδέθηκε  και συναισθηματικά με τη σημασία του. Τα αντικείμενα τέχνης, που βρέθηκαν στον τάφο, δεν χάνουν την υψηλή αισθητική τους αν ανήκουν σε κάποιον άλλον, ούτε τα χρυσά ευρήματα θα γίνουν ξαφνικά μπρούντζινα, επειδή δεν είναι του Φιλίππου. Τα υπόλοιπα θεωρώ, ότι αποτελούν καθαρά θέμα ενημέρωσης και ο κόσμος δεν μπορεί παρά να εξακολουθήσει και να θαυμάζει και να αγαπάει τα μνημεία τής Βεργίνας, με άλλη, ίσως πιο συνειδητοποιημένη, οπτική.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Gerakina έγραψε...
Μάλιστα. ¶λλη μία αποκάλυψη! Και οι υστερικές τσιρίδες του κου. Ανδρόνικου; Και η εθνική μας υπερηφάνια; Τι θα απογίνουμε τώρα εμείς που δεν βρέθηκαν τα κοκκαλάκια του (αγίου) Φιλίππου; Ε; Ε ρε, κουτόχορτο που καταπίνουμε σ΄ αυτή την ω-χώρα. Ευχαριστούμε πολύ κ. καθηγητά για τη διαφωτιστική συνέντευξη που δώσατε.
19.10.2011, 09:16:19





Ανώνυμος 32791 έγραψε...
~
Όταν έχεις μάθει στις κορώνες και τα σχόλια μόνο κορώνες είναι και τίποτα άλλο.
09.03.2015, 20:31:42





Ανώνυμος 35095 έγραψε...

http://news.in.gr/culture/article/?aid=601722
http://news.in.gr/culture/article/?aid=1500013992

21.07.2015, 16:14:56





Ανώνυμος 35622 έγραψε...
O κ. Φάκλαρης είναι ο μοναδικός αρχαιολόγος παγκοσμίως που υποστηρίζει ότι η Βεργίνα δεν είναι οι Αιγές, αλλή μια άσημη, μικρή πολή παρά το γεγενός ότι στη Βεργίνα στέκει το μεγαλύτερο αρχαίο κτίσμα στην Ελληνική επικράτεια, το ανάκτορο των Αιγών. Το ότι οι τάφοι δεν είναι βασιλικοί αποτελεί επίσης παγκόσμια πρωτοτυπία του κ. Φάκλαρη.
Για μία πολύ εκτενέστερη και επιστημονικά εγκυρότερη επισκόπηση του θέματος καλύτερα να διαβάσετε τον καθ. της Οξφόρδης R.L. Fox.
27.10.2015, 19:19:07





Ανώνυμος 37494 έγραψε...
Ελα πεστο πιο καθαρα. Ειναι πολυ πολυ μεταγενεστερος. Ανηκει σε σκοπιανο. Ξεχασε να μας πει για τα σλαυικα στοιχεια που ειναι χαραγμενα στις περικνημιδες.
16.02.2016, 20:22:20





Ανώνυμος 37874 έγραψε...
Διαβάζοντας λίγο σχετικά βρήκα αυτή την πρόσφατη δημοσίευση σε πολύ έγκυρο επιστημονικό μέσο που αποτελεί πολύ ισχυρό επιχείρημα ότι ο τάφος όντως ανήκει στον Φίλιππο τον Β'. http://www.pnas.org/content/112/32/9844

Κάποιο σχόλιο επ' αυτού;
19.03.2016, 16:02:02





Ανώνυμος 39358 έγραψε...
Ανώνυμος 37494

Όπως οι Ρωμιοί Αμερικάνοι γράφουν Αγγλικά, έτσι οι Μακεδόνες γράφανε Ελληνικά. Εξελληνίστικαν απο τον Αλέξανδρο Α' τον φιλέλληνα. Αν στην συνέχεια διαδέχθηκαν την Σλάβικη, Μακεδόνες παρέμειναν και παραμένουν. Κοίτα τα δικά σας χάλια που δεν έχετε ούτε μια σταγόνα Ελληνικού αίματος στις φλέβες σας και παρόλα αυτά φαντασιώνεστε πως είσαστε απόγονοι του Περικλέως.
01.08.2016, 21:05:56





Ανώνυμος 42081 έγραψε...
Του Φιλίππου Β είναι ο τάφος. http://history-of-macedonia.com/2017/03/11/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bf-%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%ae%ce%ba%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd/
08.04.2017, 10:04:33






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

6+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...