Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
Ο ΣΟΛΩΜΟΣ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ


O Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα
πολεμικά γεγονότα του ’21 αν και τότε ήταν νεός
23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο
ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα
και μετά τη δημιουργία του κράτους. Αν και είχε
μεγάλη περιουσία δεν διέθεσε τίποτε για τις ανάγκες
των επιχειρήσεων του ’21...

64 σελίδες, έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα».

ΤΑ ΦΤΕΡΑ
ΤΩΝ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΩΝ


Νέα ευρήματα και η σύγχρονη τεχνολογία
αλλάζουν άρδην τις αντιλήψεις της επιστημονικής κοινότητας
για τους δεινόσαυρους


Έγραψε στις 03.10.2011 ο/η: Φυλακτού Ευγενία

Επιστροφή

Επί εκατοντάδες χρόνια πιστεύαμε, ότι οι δεινόσαυροι βασίλευαν στη γη ως ερπετοειδή θηρία. Ότι επρόκειτο για τεράστιες σαύρες, που τρομοκρατούσαν τα πάντα. Ένα μικρό πτηνό όμως, διέλυσε τις βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις μας για τον Τυραννόσαυρο και για όλα τα σαρκοβόρα αδέλφια του. Η σύγχρονη επιστήμη απέδειξε, ότι κάναμε μεγάλο λάθος...


Ο δεινόσαυρος-γαλοπούλα τής Κίνας
Ήταν το 1996, όταν ένα χτύπημα τής αξίνας ενός κινέζου αγρότη στη βορειοανατολική Κίνα άλλαξε τις γνώσεις μας για τούς δεινόσαυρους. Η αξίνα χτύπησε έναν αρχαίο βράχο, μέσα στον οποίο υπήρχε απολίθωμα ενός παράξενου πτηνού σα γαλοπούλα. Ήταν προφανώς δεινόσαυρος, αλλά τα σημάδια στο βράχο έδειχναν παράξενα νέα χαρακτηριστικά. Αυτός ο δεινόσαυρος ήταν καλυμμένος με κάτι, που έμοιαζε με φτερά.

Το εύρημα του δεινόσαυρου με φτερά σόκαρε τον κόσμο τής Παλαιοντολογίας. Η νέα ανακάλυψη με το όνομα Πτερόσαυρος, είχε ύψος μισό μέτρο με μικρό κεφάλι και δόντια σαρκοβόρου, μακρυά ουρά και πρωτόγονα νηματοειδή φτερά, τα οποία φαίνονταν, λόγω των σπάνιων συνθηκών που διατηρήθηκαν. Μία ηφαιστιακή έκρηξη είχε θάψει το ζώο σε μαλακή στάχτη. «Κλείδωσε» όλα τα μυστικά του πριν αποσυντεθεί.

Το εύρημα αυτό δεν ήταν το μόνο, αλλά έφερε σωρεία άλλων ευρημάτων στην περιοχή. Την επόμενη δεκαετία βρέθηκαν εκατοντάδες φτερωτοί δεινόσαυροι.


Δεινόσαυροι με φτερά και πούπουλα
Οι παλαιοντολόγοι άρχισαν να μαντεύουν τί σήμαιναν τα φτερά. Άλλαξαν αμέσως την άποψή μας για τους δεινόσαυρους. Για το πώς έμοιαζαν, πώς δούλευε το σώμα τους, πώς συμπεριφέρονταν. Το μόνο κοινό όλων των φτερωτών δεινόσαυρων ήταν, ότι όλοι ήταν σαρκοφάγοι. Οι πιο τρομακτικοί δολοφόνοι στον προϊστορικό κόσμο, ερπετοειδή, όπως μέχρι τότε πιστεύαμε, δεν περιμέναμε να είχαν φτερά. Οι συνέπειες ήταν  επιστημονικά τρομακτικές. Οι πιθανότητες; Αρκετά κωμικές.

Ένα είδος ιδιαίτερα, έβαλε  φωτιά στην φαντασία. Ο πιο τρομακτικός ερπετοειδής δεινόσαυρος απ΄ όλους: Ο Τυραννόσαυρος. Οι επιστήμονες έπρεπε ν΄αλλάξουν την όψη του κακού τυραννόσαυρου. Αν πρόγονοι και συγγενείς του είχαν όλοι φτερά, τότε σίγουρα θα είχαν διατηρηθεί. Είχε ο τυραννόσαυρος φτερά; Ήταν καλυμένος με απαλά πούπουλα; Με φωτεινό πολύχρωμο φτέρωμα; Φερόταν περισσότερο σα γιγάντια σαύρα ή σαν αρπακτικό πουλί; Είναι η σκοτεινή ιστορική εικόνα μας γι’ αυτόν μια μεγάλη πλάνη;


Συγκρίσεις δεινοσαύρων - σύγχρονων πτηνών
Φαίνεται, πως πολλοί δεινόσαυροι δεν είχαν λείες φολίδες, αλλά φτερά. Πρέπει να μάθουμε όμως, γιατί. Τα φτερά μπορούσαν να χρησιμοποιούνται για πολλά πράγματα. Για κυνήγι, για επίδειξη, για μόνωση. Για να μάθουν πώς πραγματικά ήταν οι δεινόσαυροι, οι επιστήμονες πρέπει να μελετήσουν τούς φτερωτούς συγγενείς τους. Τα σύγχρονα πουλιά προσφέρουν ενδιαφέροντα παραδείγματα:

Η βουνοχιονόκοτα, που ζει στην Αρκτική, χρησιμοποιεί τα φτερά της για θέρμανση. Αλλάζει χρώμα κάθε εποχή, για να κρυφτεί από θηρευτές.

Ο θαλασσοσφυριχτής χρησιμοποιεί τα φτερά του, για να προσελκύσει προσοχή. Όταν η φωλιά του απειλείται, απομακρύνει τούς θηρευτές παριστάνοντας τον τραυματισμένο. Ανοίγει την ουρά του και χτυπά τα φτερά του. Ο θηρευτής κυνηγά το «τραυματισμένο» πουλί και η φωλιά μένει ασφαλής.

Το αρσενικό παγόνι ανοίγει τα εκπληκτικά ιριδίζοντα φτερά του, για να προσεκλύσει ταίρι.  

Όλες οι παραπάνω είναι χρήσεις συμπεριφοράς. Το χρώμα είναι, που τις κάνει αποτελεσματικές. Οι επιστήμονες αναρωτιόνταν αν το ίδιο ίσχυε και για τα φτερά των δεινοσαύρων. Αν αποκρυπτογραφούσαν τα χρωματικά μοτίβα τους ίσως καταλάβαιναν σε τί χρησίμευαν τα φτερά τους. Δυστυχώς όμως, κανείς δεν ήξερε πώς να πάρει χρωματικές πληροφορίες από απολιθωμένα φτερά.


Απολιθωμένη χρωστική καλαμαριού 2 εκατ. ετών
Η διερεύνηση τού χρώματος έμοιαζε επιστημονικό αδιέξοδο μέχρι το 2006, όταν μία τυχαία ανακάλυψη σε ένα πολύ διαφορετικό ζώο πρόσφερε ένα νέο τρόπο σκέψης. Ο ανθρωπος που το μελετούσε ήταν ο Jakob Vinther, τελειόφοιτος τού πανεπιστημίου Yale. Το ζώο; Το καλαμάρι.

Τα καλαμάρια είναι εκπληκτικά. Χρησιμοποιούν χρώματα με ποικίλους τρόπους: αλλάζουν χρώματα, επικοινωνούν μεταξύ τους με χρώματα, εκφράζουν συναισθήματα με χρώματα και βγάζουν επίσης μαύρο μελάνι, όταν απειλούνται.

Ο Vinther μελετούσε ένα απολιθωμένο καλαμάρι, όταν είδε κάτι παράξενο στο σάκο μελανιού του. Σκούρες στρογγυλές μάζες. Έμοιαζαν με τους κόκκους βαφής, που δίνουν στο μελάνι το χρώμα του. Δεν τους είχε ξαναδεί σε απολίθωμα. Πάντα υπέθετε, ότι δεν διατηρούνταν. Θέλοντας να δει αν ήταν όντως σταγόνες μελανιού, αναζήτησε φρέσκα δείγματα για σύγκριση. Αγόρασε από ιχθυοπωλείο φρέσκα καλαμάρια. Κάτω από το μικροσκόπιο διαπίστωσε  τέλεια ταύτιση ανάμεσα στην απολιθωμένη χρωστική ηλικίας 2 εκατ. ετών και τη χρωστική από τα φρέσκα δείγματα.

«Αιφνιδιαστήκαμε», δήλωσε, «όταν είδαμε τα απολιθωμένα δείγματα και βρήκαμε, ότι είναι ίδια με το μελάνι τού σύγχρονου καλαμαριού. Η σπουδαιότητα τού ευρήματος ήταν μεγάλη. Αν απολιθωμένα καλαμάρια είχαν χρώμα, ίσως είχαν κι άλλα απολιθώματα». Ο Vinther ήξερε, ότι τα φτερά έχουν χρωστική σε ανθεκτικά «δοχεία», που λέγονται μελανοσώματα. Αναρωτιόταν αν επιζούσαν στην απολίθωση. Μετά, σκέφτηκε τους δεινόσαυρους. Ίσως χρωμάτιζε ένα δεινόσαυρο με αυτήν την ανακάλυψη, πιο συγκεκριμένα, έναν απολιθωμένο φτερωτό δεινόσαυρο. Ξαφνικά, ο λάτρης των καλαμαριών έγινε κυνηγός δεινοσαύρων.


Το απολίθωμα τού φτερωτού δεινόσαυρου
Για να αλλάξει όμως την παλαιοντολογία, δεν γινόταν να δουλέψει μόνος του. Έτσι, συγκροτήθηκε μια ομάδα ειδικών επιστημόνων αποτελούμενη από τούς: Dr. Derek Briggs (ειδικό στη συντήρηση απολιθωμάτων), dr. Richard Prum (ειδικό στα πουλιά) και dr. Julia Clarke (παλαιοντολόγο). Αμέσως κατάλαβαν, ότι αν είχαν διατηρηθεί μελανοσώματα σε φτερά, υπήρχε πιθανότητα να αποκαλυπτόταν το φτέρωμα των δεινοσαύρων, κάτι, που βέβαια, είναι πάρα πολύ συναρπαστικό. Θα οδηγούσαν σε τρόπο χρωματισμού εξαφανισμένων δεινοσαύρων, αλλά και σε μια νέα κατανόηση τού πώς συμπεριφέρονταν, πώς ήταν.



Για να γίνουν όλα αυτά, έπρεπε να βρουν ένα πολύτιμο δείγμα φτερωτού δεινόσαυρου. Γι αυτό τον λόγο πήγαν στην Κίνα. Η επαρχία Λιαονονίγκ τής Κίνας είναι η παγκόσμια πρωτεύουσα απολιθωμάτων φτερωτών δεινοσαύρων.  Επισκέφτηκαν το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το οποίο διαθέτει μια τεράστια σχετική  συλλογή. Πολλά απολιθώματα είναι ακόμα ενσωματωμένα στις αρχικές τους πέτρες. Ανάμεσα στις αρχαίες πέτρες και τα οστά, ξεχώρισαν ένα απολίθωμα δεινόσαυρου (βλ. παραπάνω εικόνα) με πολύ καλά διατηρημένα φτερά. Φαίνονταν μέχρι και οι τρίχες. Δεν είχε υποστεί καμμία τεχνική επεξεργασία, δεν ήταν έτοιμο για έκθεση στο μουσείο, αλλά ήταν τέλειο για δείγμα. Διακρίνονταν ωραίες λεπτομέρειες, ωραία μακρυά φτερά, που έβγαιναν από τα χέρια και τα πόδια. Επίσης, φαίνονταν στοιχεία χρωμάτων. Το ζώο ήταν καλυμμένο με φτερά. Ακόμα και τα πόδια και τα δάκτυλά του ήταν γεμάτα φτερά.


Απομόνωση απολιθωμένων μελανοσωμάτων
Τα δείγματα από το απολίθωμα οδήγησαν στην επόμενη πρόκληση: να βγάλουν τα χρώματα από την πέτρα, να αποκαλύψουν την ταυτότητα τού ζώου και να δουν εάν έχει το κλειδί τής αποκάλυψης τού μυστηρίου των φτερωτών δεινόσαυρων. Αν κατάφερναν να απομονώσουν τα απολιθωμένα μελανοσώματα (βλ. φωτογραφία), θα έκαναν την ψευδαίσθηση  και τη φαντασία, πολύχρωμο γεγονός. Για να εντοπίσει τα μελανοσώματα στα απολιθώματα ο Vinther  σάρωσε κάθε απολιθωμένο κομμάτι σε μεγέθυνση 10.000 φορών. Μια κουραστική διαδικασία. Σα να ψάχνεις να βρεις μπάλα σε γήπεδο ποδοσφαίρου μέσα από ένα μικροσκοπικό κώνο. Επιπρόσθετα, το απολίθωμα είναι μία δισδιάστατη εικόνα ενός τρισδιάστατου ζώου. Έπρεπε να διαχωριστούν χωριστά φτερά, προκειμένου να αναλυθούν.


Δεινόσαυροι μεγέθους κότας
Η παλαιοντολόγος διέγνωσε, πως το ζώο ήταν Αγχιόρνις (Anchiornis Huxleyi). Ένα σαρκοφάγο σε μέγεθος κότας (βλ. σύγκριση με μέγεθος ανθρώπου στην εικόνα δίπλα), με οδοντωτό ράμφος, παράξενα μακρυά φτερά, με χέρια και πόδια και παράξενο χνούδι ανάμεσα στα δάχτυλα και στα πόδια του. Τα παχειά φτερά σχηματίζουν ωραίο φτέρωμα, κάτι, που όπως δήλωσε ο παλαιοντολόγος dr. Mark A. Norell, «χαιρόταν να βλέπει». Ο dr. Norell πιστεύει, ότι τα φτερά ήταν κολοσσιαία αλλαγή σε αυτά τα ζώα. Από ψυχρόαιμα, έγιναν θερμόαιμα. Ήθελαν να ζεσταίνονται, γι’ αυτό ανέπτυξαν το φτέρωμα.


Ψυχρόαιμοι οι δεινόσαυροι ή θερμόαιμοι; Ερπετά ή πουλιά;
«Δεν λέω, ότι ήταν θερμόαιμα, όπως είναι τα σύγχρονα πουλιά», είπε ο dr. Norell. «Είχαν ξεκινήσει όμως, να γίνονται θερμόαιμα. Η αλλαγή αυτή δείχνει, ότι οι δεινόσαυροι έγιναν πιο κινητικοί με υψηλότερο μεταβολισμό. Φέρονταν περισσότερο σα νευρικά πουλιά, παρά σαν τεμπέλικα ερπετά
 



Η θεωρία τού dr. Norell αντιβαίνει στη συμβατική γνώση, ότι οι δεινόσαυροι ήταν ερπετά. Βασίζεται όμως, σε αδιάσειστα στοιχεία. Το 2004, μαζί με ένα συνάδελφό του, ανακάλυψαν ένα μικρό δεινόσαυρο σαν πουλί απολιθωμένο σε μία πολύ ζωντανή στάση. Είχε το κεφάλι σκυμμένο ανάμεσα στο σώμα και το χέρι του, στην ίδια ακριβώς θέση, που κοιμούνται τα σύγχρονα πουλιά (βλ. παραπάνω εικόνες). Το κάνουν αυτό, επειδή είναι θερμόαιμα. Έτσι, διατηρούν θερμότητα. Τα μικρά θερμόαιμα ζώα είναι ευάλωτα σε απώλειες θερμότητας. Γι΄ αυτό πιστεύει ο dr. Norell, ότι το εύρημά του ήταν έτσι διπλωμένο.


Ομοιότητες τυραννόσαυρου - στρουθοκάμηλου
Τι γίνεται όμως, με τους μεγάλους; Άραγε ο τυραννόσαυρος και οι μεγαλόσωμοι σύντροφοί του χρειάζονταν επίσης φτερά, για να παραμένουν ζεστοί; Οι επιστήμονες θα έλεγαν ναι και όχι. Πρέπει να ερευνηθεί. Πολλοί όμως υπέθεσαν, ότι είχαν φτερά για μόνωση, όταν ήταν μικροί. Καθώς μεγάλωναν και σωματικά, πρέπει να έχαναν τα φτερά τους, ίσως όχι εντελώς. Ίσως ένας ενήλικας τυραννόσαυρος να είχε φτερά ή χρωματιστά κομμάτια στο κεφάλι, στο πλάι τού σώματος ή στην πλάτη. Ίσως απλώς για επίδειξη. Όχι πλέον για έλεγχο τής θερμοκρασίας. Τακτική, που ακόμη χρησιμοποιείται από τα συγχρονα πουλιά. Ακόμη και στις στρουθοκαμήλους, όταν βγαίνουν τα μικρά, είναι εντελώς καλυμένα με φτερά. Καθώς τα ζώα μεγαλώνουν, χάνουν τα φτερά στο λαιμό, χάνουν πολλά φτερά στα ποδια, επίσης η πυκνότητα των φτερών στο σώμα περιορίζεται πολύ.


Δεινόσαυροι-κλώσσες
Για τον τυραννόσαυρο και τους σαρκοβόρους οι ομοιότητες με τις θερμόαιμες στρουθοκαμήλους δεν τελειώνουν εκεί. Και άλλα απολιθώματα αποκαλύπτουν κι άλλες συμπεριφορές, που μοιάζουν με πουλιού και είναι παραδόξως χαριτωμένες. Όταν κάποιος ερπετοειδής συγγενής τού τυραννόσαυρου βρέθηκε πάνω από αυγά το 1924, πήρε το όνομα Οβιράπτορας. Στα λατινικά αυτό σημαίνει «κλέφτης αυγών». Πίστευαν, ότι είχε κλέψει αυγά άλλου δεινόσαυρου, ότι έτρωγε τα αυγά, επειδή ήταν ερπετό με φολίδες και αυτές τις πονηριές τις έκαναν εκείνα τα αρπακτικά.

Ωστόσο, 70 χρόνια μετά, ένα άλλο εύρημα οβιράπτορα από τον dr. Norell οδήγησε σε πολύ διαφορετικό συμπέρασμα. Βρέθηκαν δεινόσαυροι επάνω στις φωλιές τους. Το να βρεις ένα ζώο να κλωσσά τα αυγά του είναι εκπληκτικό. Αν μας το έλεγαν λίγα χρόνια πριν, θα τους λέγαμε τρελούς. Όπως τα θερμόαιμα πουλιά, ο οβιράπτορας προστάτευε τα αυγά του. Δεν έτρωγε τα αυγά κάποιου άλλου.

Το ακόμη πιο εκπληκτικό είναι, ότι πολλοί από αυτούς ήταν αρσενικοί. Ότι τα αρσενικά έπαιζαν σπουδαίο ρόλο στην ανατροφή των παιδιών τους, όπως συμβαίνει στις στρουθοκαμήλους, ίσως συνέβαινε και στον τυραννόσαυρο μιας και ήταν στενός συγγενής τού οβιράπτορα. Αν κάναμε πρόβλεψη για την γονική φροντίδα τού τυραννόσαυρου, θα λέγαμε, ότι ο μπαμπάς καθόταν στην φωλιά. Είναι ο πιο άγριος θηρευτής, που έχει φανταστεί ποτέ ο άνθρωπος και αποδεικνύεται ότι ήταν καλός μπαμπάς.

Ο καημένος ο τυραννόσαυρος, μοιάζει με πουλί όλο και περισσότερο. Η άγρια φήμη του ως σαυροειδής ψυχρόαιμος δολοφόνος διαλύεται από εικόνες χνουδωτών μωρών, πολύχρωμων φτερών και καλής πατρότητας. Ακόμα και η στάση του άλλαξε, καθώς οι επισήμονες καταλήγουν σε οστική δομή που μοιάζει με πουλιού.


Η αποκρυπτογράφηση των μελανοσωμάτων
αποκαλύπτει εντυπωσιακά χρώματα
Δυστυχώς, όλα θα πάνε ακόμη χειρότερα για τον τυραννόσαυρο, καθώς έρχονται νέες πληροφορίες για τους φτερωτούς δεινόσαυρους. Νέες αποκαλύψεις για το χρώμα βγαίνουν από την ομάδα, η οποία αρχίζει να προοδεύει με το χρώμα τού φτερώματος τού αγχιόρνιθα. Ο Vinther τελικά, απομόνωσε δυo ξεχωριστά είδη μελανοσωμάτων. Τα μακρόστενα, που αντιστοίχισε με το μαύρο χρώμα και τα σφαιρικά με το κοκκινοκαφέ, αυτό, που οι παρατηρητές πουλιών ονομάζουν «κόκκινο». 160 εκατομμύρια χρόνια μετά την απολίθωση τού αγχιόρνιθα, η ομάδα βρήκε τα πρώτα κομμάτια τού παζλ τού χρώματος. Ο Vinther απέδειξε, ότι τα χρώματα των δεινοσαύρων μπορούν να ζωντανέψουν.

Εκτός από τα μακρόστενα και στρογγυλά μελανοσώματα, ο Vinther βρήκε κι άλλα είδη, που δεν μπορούσε να αναγνωρίσει. Σε αυτό τον βοήθησε ένας από τους μεγαλύτερους ειδικούς στα μελανοσώματα, ο dr. Matthew Shawkey, ειδικός στο χρώμα και στα φτερά, τα οποία συχνά συνδυάζονται με πολύπλοκους τρόπους.  

Ο dr. Shawkey διαθέτει μία μεγάλη βάση δεδομένων μελανοσωμάτων και των χρωμάτων, που αντιστοιχούν. Επιβεβαίωσε το μαύρο και το κοκκινοκαφέ κι άρχισε να αποκρυπτογραφεί τα άλλα σχήματα, που βρήκε ο Vinther. Βρήκαν ένα μελανόσωμα, που συνδέεται με γκρίζο χρώμα. Καθως ο Shawkey έβρισκε χρώματα, ο Vinther τα τοποθετούσε εκεί που ανήκαν. Έτσι άρχισαν σιγά-σιγά να αποκαλύπτονται εκπληκτικά μοτίβα χρώματος. Κηλίδες στα μάγουλα, ρίγες στα φτερά, στα χέρια, στίγματα στα πόδια. Η μεγαλύτερη έκπληξη όλων; Έντονο χρώμα στο κεφάλι.

Βρέθηκαν στοιχεία για μαύρο, γκρίζο, καφέ, κοκκινοκαφέ, ωστόσο το πιο συναρπαστικό είναι ότι επρόκειτο για μοτίβα. Το κόκκινο χρώμα ήταν στο κεφάλι. Αυτό δείχνει, πως χρησιμοποιούσε αυτά τα φτερά για επίδειξη. Αν έκανε επίδειξη στους γείτονές του, εκείνοι θα μπορούσαν να δουν αυτό που έδειχνε. Χωρίς να έχουν δει πραγματικό δεινόσαυρο οι επιστήμονες έβγαλαν συμπεράσματα για το τι έβλεπε. Αν οι δεινόσαυροι πραγματικά ξεχώριζαν χρώματα, οι γείτονες τού αγχιόρνιθα θα ενυπωσιάζονταν πολύ από το ευδιάκριτο κόκκινο λοφίο του. Τα φτερά ίσως αναπτύχθηκαν για έλεγχο θερμοκρασίας. Σύντομα όμως. θα ακολούθησαν άλλες πιο ορατές χρήσεις. Επιδείξεις κυριαρχίας; Παιγνίδια ζευγαρώματος; Απόκρυψη; Πιθανώς όλα τα παραπάνω.


Ο δεινόσαυρος Αγχιόρνις αποκαλύπτεται:
Ήταν μια μεγάλη φτερωτή κότα!
Αν αποδώσουν οι εργασίες τής ομάδας, τα χρώματα και τα μοτίβα όλων των δεινοσαύρων θα αποκαλύψουν πώς ακριβώς το έκαναν. Μετά από το κυνήγι απολιθωμάτων, την απόκτηση δειγμάτων, την αναζήτηση μελανοσωμάτων και την κωδικοποίηση χρωμάτων, ο αγχιόρνις ετοιμάζεται επιτέλους να αποκαλυφθεί. Η ομάδα τού Yale κάλεσε το διάσημο ζωγράφο πουλιών Michael DiGiorgio, να την ζωντανέψει.

Τελικά, αποκαλύφθηκε, ότι επρόκειτο μια μεγάλη φτερωτή κότα με πολλά φτερά στα πόδια. Μια παράξενη στην όψη φτερωτή κότα. Πιθανόν να κυνηγούσε έντομα, μικρά θηράματα. Ίσως να ήταν πολύ γρήγορο πλάσμα βάσει τού μεγέθους των ποδιών.
«Αν έπρεπε να επιλέξω με ποιο σύγχρονο πουλί θα έμοιαζε περισσότερο, θα διάλεγα την φραγκόκοτα», δήλωσε ο DiGiorgio.

Μαζί τα φτερά και τα χρώματα έδωσαν εντυπωσιακά στοιχεία για το πώς φέρονταν οι αγχιόρνιθες. Κύκλωναν ο ένας τον άλλον, αναμετρούνταν ίσως, σήκωναν τα φτερά για να δείξουν τα σχήματα, ίσως να υπήρχε σύντομη εμπλοκή. Ξέρουμε, ότι δεν πετούσαν. Τα φτερά δεν ήταν αρκετά αεροδυναμικά για πτήση. Έμοιαζαν όμως, να πηγαίνουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Είχαν δάκτυλα, οπότε μπορεί μάλλον να σκαρφαλώναν πολύ καλά. Ίσως πήγαιναν από το ένα σημείο στο άλλο ή μπορεί να ανεμοπορούσαν. Αν γινόταν αυτό, σίγουρα ήταν σε πολύ πρωιμη αεροδυναμική φάση. Είναι μια θεωρία, που χρειάζεται περαιτέρω έρευνα.
 

Ο δεινόσαυρος Αγχιόρνις (Αnchiornis Ηuxleyi) σε όλο του το μεγαλείο.


Αγχιόρνις και κοτόπουλο Αμβούργου
Ένα πιο οικείο χαρακτηριστικό όμως αυτού του ζώου έκανε τον ειδικό στα πουλιά dr. Prum να σκεφτεί κάτι μεγαλύτερο. Τα φτερά τού ζώου αυτού μοιάζουν καταπληκτικά με τα φτερά ενός είδους κοτόπουλου.

Το κοτόπουλο Αμβούργου (βλ. φωτογραφία) με τα ασημί σχέδια, είναι κοτόπουλο, που έχει όμορφα λευκά φτερά με μαύρη άκρη. Είναι εντυπωσιακό παράδειγμα παρόμοιου φτερώματος  σε ζωντανό πουλί. Η σωματική ομοιότητα γεννά μια μεγάλη πιθανότητα. Κάτι ενδιαφέρον γι΄αυτό το κοτόπουλο είναι, ότι τα σημάδια είναι μεγαλύτερα στα θηλυκά απ΄ότι στα αρσενικά.

Αν ίσχυε το ίδιο στον αγχιόρνιθα, σύγκριση με άλλα δείγματα ίσως αποκαλύψει ποια ήταν αρσενικά και ποια θηλυκά. Κάτι διαβόητα δύσκολο να βρεθεί στα απολιθώματα δεινοσαύρων. Μπορεί όμως, να γίνει και με άλλους δεινόσαυρους αν βρεθουν κι  αναλυθούν αρκετά δείγματα. Ποιος θα σκεφτόταν, ότι μια κότα θα έδινε τέτοια ιδέα;



Κότα κι ο τυραννόσαυρος!
Δυστυχώς για το σπουδαίο τυραννόσαυρο, δεν μάς λέει μόνο αυτό το κοτόπουλο. Οι επιστήμονες πρόσφατα ανέλυσαν δείγματα πρωτεϊνών από οστό ποδιού τυραννόσαυρου ηλικίας 68 εκατομμυρίων ετών. Και με πιο σύγχρονο ζώο βρήκαν, ότι είχε μεγαλύτερη συγγένεια; Με την κοινή κότα! Σκεφτείτε το την επόμενη φορά που θα τρώτε φτερούγες. Μετά από αιώνες στην κορυφή τής ερπετοειδούς τροφικής αλυσίδας, ο τυραννόσαυρος δεν μπορεί να ξεπέσει άλλο. Από όρθιος και φολιδωτός έγινε φτερωτός και σαν πουλί. Αυτός ο ξάδελφος τού αγχιόρνιθα και χαμένος συγγενής τής κότας, έχασε εντελώς την φήμη του.


Η πραγματική εικόνα τού Τυραννόσαυρου, σύμφωνα με τα νέα ευρήματα και τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους, αποδεικνύεται, ότι δεν είχε καμμία σχέση με τις χολυγουντιανού τύπου αντιλήψεις μας (τεράστιο άγριο ερπετό - δολοφόνος), αλλά ήταν μάλλον πιο κοντά στο παραπάνω σχέδιο (ένα μεγάλο πτηνό).

Οι θαυμαστές του θα αναπολούν τις μέρες, που δεν είχαν εισβάλλει οι σύγχρονες τεχνικές στην Παλαιοντολογία. Για εμάς τους υπόλοιπους ανοιξε ένας ολόκληρος νέος κόσμος. Κόσμος, όπου ένα μικρό πλάσμα με το όνομα Αγχιόρνις, ζωντάνεψε το παρελθόν, όταν δεινόσαυροι, κροκόδειλοι και πουλιά είχαν έναν κοινό πρόγονο, όπου η εξελικτική δυναμική άφησε τους δεινόσαυρους με εξωτική συλλογή παράξενων φτερωμάτων και με παράδοδα οικείες συμπεριφορές πουλιών.


Διαβάστε ακόμα στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Εσείς, πότε φάγατε δεινόσαυρο τελευταία;


Σημείωση: Το παραπάνω άρθρο βασίστηκε στo ντοκυμαντέρ τoύ National Geographic: «Make me a dino» (παραγωγή, σκηνοθεσία: Jenny Kubo), στο οποίο εκφράστηκαν απόψεις των επιστημόνων: Jakob Vinther (Graduate Student, Yale University), Dr. Mike Benton (Paleontologist, University of Bristol), Dr. Mark A. Norell (Curator of Paleontology, American Museum of Natural History), Dr. Richard O. Prum (Evolutionary Orithologist, Yale University), Dr. Julia A. Clarke (Paleontologist, The University of Texas at Austin), Dr. Matthew D. Shawkey (Biologist, The University of Akron), Dr. Derek Briggs (Paleontologist and Director Yale Peabody Museum of Natural History) και τού Michael DiGiorgio (Nature Artist).


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...

Το καμουφλάζ του Τζουράσικ Παρκ - Πολλά είδη δεινοσαύρων ανέπτυξαν διάφορες μεθόδους για να παραμένουν αθέατα από τους εχθρούς τους
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=834397

07.10.2016, 21:41:31





Ανώνυμος 40292 έγραψε...

Η ανακάλυψη ρίχνει επίσης φως και στην εξέλιξη των φτερών. Αυτά που παγιδεύτηκαν στο ήλεκτρο είναι πιο πρωτόγονα από εκείνα των πουλιών, και τους λείπει μεγάλο μέρος του κεντρικού στελέχους (κάλαμος) που φαίνεται στα φτερά των πουλιών.
http://www.ethnos.gr/epistimi/arthro/monadiko_eurima_anakalypsan_oura_deinosaurou_pagideumeni_se_dentro_vid-64746178/

09.12.2016, 19:06:19





Ανώνυμος 40525 έγραψε...

Τα αβγά των δεινοσαύρων έκαναν πολυυύ καιρό να εκκολαφθούν
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500123337

05.01.2017, 19:04:16





Ανώνυμος 40747 έγραψε...

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=859349

27.01.2017, 14:31:43





Ανώνυμος 41038 έγραψε...

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ που μελετούσαν τα απολιθώματα του Dinocephalosaurus εντόπισαν μέσα στα τοιχώματα της θωρακικής κοιλότητας ένα μικρότερο ον. Επικεντρώθηκαν στην μελέτη του όντος για να διαπιστώσουν αν επρόκειτο για το τελευταίο γεύμα του Dinocephalosaurus πριν χάσει την ζωή του. Οπως αναφέρουν στην δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Communications» οι ερευνητές το ον αυτό δεν ήταν κάποιο θήραμα αλλά ένα έμβρυο! Οι ερευνητές αναφέρουν ότι την στιγμή που ο Dinocephalosaurus πέθανε το έμβρυο είχε ανάπτυξη περίπου 50 εκατοστών. Η ανακάλυψη ανατρέπει τα δεδομένα την αναπαραγωγική διαδικασία της οικογένειας των Αρχοσαυρόμορφων και μπορεί να ρίξει νέο φως στην εξέλιξη των ειδών της οικογένειας.
http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=862405

17.02.2017, 10:17:23





Bielidopoulos έγραψε...

«Ξάδερφος» των δεινοσαύρων περπατούσε σαν κροκόδειλος
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500139203

13.04.2017, 15:12:54





Bielidopoulos έγραψε...

Απολιθώματα δέρματος διαψεύδουν ότι ο T.rex ήταν καλυμμένος με φτερά.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι οι πρόγονοι του T.rex ήταν καλυμμένοι με πτίλα (φτερά) σαν των πτηνών. Τα πουλιά, εξάλλου, είναι απόγονοι φτερωτών δεινοσαύρων που ζούσαν πριν από περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν από την εποχή των τυραννόσαυρων.
Το συμπέρασμα είναι ότι τα φτερά των αρχαιότερων, πιο μικρόσωμων ειδών δεν διατηρήθηκαν στους μεγαλόσωμους απογόνους τους -ίσως επειδή το ογκώδες σώμα τους έχανε πιο αργά θερμότητα και επομένως δεν χρειαζόταν τη μόνωση των πτίλων.
Υπάρχει πάντως ενδεχόμενο οι τυραννόσαυροι να έφεραν φτερά στη ράχη, τη μόνη περιοχή του σώματος από την οποία δεν έχουν βρεθεί απολιθώματα.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500148038

07.06.2017, 19:40:59






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+3=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...