Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Η “ΤΥΧΕΡΗ ΓΕΝΙΑ”
ΤΗΣ... ΠΑΡΑΓΚΑΣ


Βυθισμένη στην υποκουλτούρα,
τη διαφθορά, τον εθνικισμό, τη θεοκρατία,
αλλά και την ...αγανάκτηση


Έγραψε στις 27.06.2011 ο/η: Παραβάτης Κωνσταντίνος

Επιστροφή

«Ο καθένας, κάθε στιγμή μπορεί να θυμώσει,

αυτό είναι πολύ εύκολο. Όμως το να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο,

στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή

και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο».

Αριστοτέλης, «Ηθικά Νικομάχεια», 1109a 26-29.


    Είμαστε η γενιά τού Πολυτεχνείου· η «τυχερή γενιά», όπως λένε οι παλαιότεροι. Τυχεροί, επειδή εμείς δεν ζήσαμε κατοχή, πείνα, εμφύλιο, αλληλοσφαγές, γενοκτονίες. Αλλά ούτε και τη χούντα τού Ελλάς Ελλήνων Xριστιανών· άλλωστε η γενιά μας ήταν αυτή που ανέτρεψε την χούντα και έφερε την σημερινή κοινοβουλευτική δημοκρατία. Έτσι, αποφύγαμε τις κακουχίες, τις δυστυχίες, τις λογοκρισίες, τις απαγορεύσεις, τις εξορίες, τις φυλακίσεις. Τα είχαμε όλα εύκολα από μικροί, φαγητό, χρήματα, δουλειές, ανέσεις, ευκολίες.

 

   


    Αρκετοί από τούς νέους τής γενιάς τού Πολυτεχνείου είναι οι σημερινοί ηγέτες τής Ρωμιοσύνης, που τη βούλιαξαν στο βυζαντινισμό, τη θεοκρατία, τη φτώχεια, την υπανάπτυξη και τη διαφθορά. 


     Αντιθέτως, εμείς, η τυχερή αυτή γενιά, βρήκαμε πολλά και σπουδαία πράγματα υποθήκη από τούς παλαιότερους, τούς παππούδες μας. Βρήκαμε την τιμημένη ιστορία μας, με το δοξασμένο βυζάντιό μας, με τα κρυφά σχολειά μας, τούς μεγάλους ήρωες τού ΄21, την «κολώνα τού έθνους μας» την Ορθοδοξία μας, τον Βενιζέλο και την επέκταση τής χώρας, τον ηρωικό πόλεμο τού ΄40 με ιταλούς και γερμανούς, όλα φορτωμένα με ατελείωτα ψέματα.

     Οι παλιότεροι μάς άφησαν ακόμα παρακαταθήκη όλα τα κατάλοιπά τους, τα ρουσφέτια, τις απατεωνιές, το παρακράτος, τις μίζες, τούς μεγάλους απατεώνες πολιτικούς μας και τα πουλημένα κόμματα και την παράγκα, όλη η χώρα είναι μία ατελείωτη παράγκα με πολλές πόρτες και παράθυρα. Μία παράγκα, που τα τελευταία χρόνια ξεχαρβαλώνεται, καταρρέει. Μία παράγκα γεμάτη βόθρο και ακαθαρσίες. Μιλάμε για το μεγαλύτερο και το βαθύτερο παρακράτος, που έχει φανταστεί άνθρωπος. Κάθε φορά, που πέφτει μία πόρτα ή ανοίγει ένα παράθυρο τής παράγκας, ξεσπάει και ένα σκάνδαλο, ατελείωτα σκάνδαλα, που εμπλέκονται σ΄ αυτά πολλοί.

       Εμείς, η τυχερή αυτή γενιά, ή καλύτερα η γενιά της παράγκας, έχουμε σήμερα στα χέρια μας το Υπουργείο Aπόλυτου Ήθους και Δικαιοσύνης, όπου πλούσιοι, αχυράνθρωποι, παπάδες, πολιτικοί και όσοι ακόμα καλοπληρώνουν δεν δικάζονται ποτέ.

      

 

Μεγάλη αφίσα, που ήταν επί χρόνια αναρτημένη έξω από το νοσοκομείο Σωτηρία. Η σωτηρία τού σύγχρονου νεοέλληνα αναμένεται από ψηλά δηλαδή από το πουθενά, από το θεό, την Ευρώπη, τις Η.Π.Α., τούς Ρώσους, τούς... «Έψιλον». Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημά του, ότι ποτέ δεν κάνει κάτι, για ν΄ αλλάξει την τριτοκοσμική παιδεία του, την κατάντια του και κατ΄ επέκταση τη μοίρα, που χάραξαν γι΄ αυτόν οι ρωμιοί πρόγονοί του και συνεχίζει ν΄ ακολουθεί με παρρησία και πίστη κι ο ίδιος. 

 

 
 

    Το Υπουργείο Xημικής Υγείας, όπου απολαύσαμε δημόσια υγεία και αξιοπρέπεια με φακελλάκια, άνωθεν γνωριμίες, μίζες, ράτζα, ληγμένα εμβόλια, παράνομες συνταγογραφήσεις, ασθενείς πειραματόζωα, παράνομους μισθούς των άμεμπτων γιατρών μας, ταξίδια, τηλεοράσεις και άλλα αγαθά ως νόμιμες κατά τα άλλα προσφορές των φαρμακοβιομηχανιών προς αυτούς.

     Το Υπουργείο Εξωτερικών, όπου οι πλείστες συμφωνίες και δολοπλοκίες γίνονται κάτω από το τραπέζι, με μίζες, προδοσίες, δοσιλογίες και άλλα παρόμοια κόλπα.

     Το Υπουργείο Παιδείας και τού ενός μονάχα μεσαιωνικού θρησκεύματος, που μάς προσηλυτίζει όλα αυτά τα χρόνια στη αφορολόγητη θρησκεία τού μίσους, αλλά και τής αγάπης τού χρήματος και των σκανδάλων, αποβλακώνοντας και ρομποτοποιώντας τη νεολαία.

        


Ο κ. Άνθιμος κάνει τηλεδεήσεις κι ευλογεί τούς αγανακτισμένους δηλώνοντας κι αυτός αγανακτισμένος. Όμως, στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν φωνάζουν για σχοινί…

 

    Το Υπουργείο παρα-Πολιτισμού, που υποβίβασε όλα αυτά τα χρόνια την πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων ελλήνων και ανέδειξε με κάθε τρόπο την βυζαντινορθοδοξία και τα σκοτάδια της, αναδεικνύοντας την τριτοκοσμικότητα τού ρωμιού.

     Το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος, που ακόμα καίει λιγνίτες στην Πτολεμαΐδα και ετοιμάζει νέες χωματερές και ΧΥΤΑ σε όλη την επικράτεια.

     Το τιμημένο και υπερήφανο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με τις απαράδεκτες ακόμα παρελάσεις, τις νόμιμες μίζες των εξοπλισμών, τα σκουριασμένα και άχρηστα όπλα, τανκς, υποβρύχια, αεροπλάνα.

     Έχουμε κι άλλα υπουργεία - παράγκες, το Μεταφορών, το Επικοινωνιών, το Αιγαίου. Διαφάνεια, εργατικότητα κι αξιοκρατία κυριαρχεί παντού σε όλα τα υπουργεία μας.

    Έχουμε την περήφανη παράγκα τού δημόσιου τομέα, με σχεδόν ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους (τεμπέληδες οι περισσότεροι), που βολεύτηκαν και χώθηκαν με άνωθεν γνωριμίες και αλισβερίσια όλα αυτά τα χρόνια από τα δύο άθλια κόμματα, που μάς κυβερνούν μέχρι σήμερα.

       

 

  

Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ο Βελουχιώτης, οι χοντροί ΕΑΜίτες τής Κατοχής κι ο παπα-Ανυπόμονος και Μιας Ανάστασης νέας χτυπάει καμπάνα...

 

 

 

      Επενδύσαμε τα λεφτά που μάς δάνειζαν οι σπουδαίες τράπεζές μας, σε αυτοκίνητα, αυθαίρετα, τζόγο, ταξίδια, γκόμενες. Μεγαλώσαμε όλα αυτά τα χρόνια με την πλύση εγκεφάλου τής τηλεόρασης και των παπαγάλων δημοσιογράφων. Δελτία ειδήσεων με ατελείωτη τρομολαγνεία, αερολογίες, σαπουνόπερες, γραφικούς, πανελίστες, σταρ-ναρκομανείς και άλλους σπουδαίους υπανθρώπους.

     Εμείς, η περήφανη γενιά τής Κόκα-κόλας, τού Μάλμπορο και τού βρώμικου.

       

  Κάποιοι απ΄ τούς διεφθαρμένους χοντροκομμένους νονούς - πρόεδρους των ομάδων τής Super League, που έστηναν μεταξύ τους τα παιχνίδια. Η Κόζα Νόστρα τού ποδοσφαίρου καλά κρατεί εδώ και πολλά χρόνια στη (β)ρωμιοσύνη τού βούρκου και τής σήψης.

 

    Φανατιστήκαμε επανειλημμένα με τις ομάδες μας· βάζελοι, γάβροι, χανούμια, σκουλήκια και άλλα παρατράγουδα… Πλακωθήκαμε μεταξύ μας σε γήπεδα, πλατείες, αεροδρόμια. Κουνήσαμε σημαιάκια, λάβαρα, συνθήματα. Και μόλις ξεχείλισε ο βόθρος των στημένων παιχνιδιών, των εκβιασμών, των προστατών και των αναβολικών, κάναμε πως δεν καταλαβαίναμε, αν και γνωρίζαμε, ότι όλα ήταν στημένα…

     Κάναμε απεργίες, κατεβάζαμε διακόπτες, κλείναμε δρόμους, χτυπάγαμε, σπάγαμε, καταστρέφαμε. Με τα μπουζούκια μας, τις Μυκόνους μας, τις κάμπριο αμαξάρες μας, τα κολωνάκια μας. Ατελείωτη γκλαμουριά, όμορφα χρόνια!

         


   

    Ρωμιοί εργατοπατέρες κατεβάζουν διακόπτες, γιατί χάνουν τα προκλητικά τους προνόμια και τη διαγραφόμενη πολιτική τους καριέρα.


     Η Ιστορία μάς δίδαξε, ότι είμαστε οι έλληνες, οι καλύτεροι, οι πιο λεβέντες, οι πιο έξυπνοι, οι πιο φιλότιμοι, οι πιο μάγκες απ΄ όλους. Είμαστε οι απόγονοι, τού Λεωνίδα, τού Περικλή, τού Αλέξανδρου, τού Κολοκοτρώνη, τής Μπουμπουλίνας, τού Βενιζέλου, των Καραμανλήδων και των Παπανδρέου. Είμαστε περιούσιοι, ιχώρ ρέει στο αίμα μας, «πας μη έλλην βάρβαρος». Εμείς και οι εβραίοι είμαστε οι μοναδικοί λαοί, που πιστεύουμε σώνει και καλά, ότι είμαστε περιούσιοι, δηλαδή ανώτεροι των άλλων λαών.

       Και σήμερα ακόμη αναρωτιόμαστε, γιατί οι κακοί ξένοι μάς επιβουλεύονται και μάς κατηγορούν αντί να μάς προσκυνάνε για το μεγαλείο τής φυλής μας. Εμείς τούς δώσαμε τα φώτα, όταν εμείς χτίζαμε παρθενώνες, αυτοί ήταν στα δέντρα και τρώγανε βελανίδια, οι βάρβαροι.

       Πάρτε το χαμπάρι, είμαστε και η τιμημένη γενιά τού Πολυτεχνείου, του 1-1-4. Δώσανε αγώνα οι πατεράδες και οι παπούδες μας, για να φθάσουμε εδώ που φθάσαμε. Δεν φταίμε άλλωστε εμείς για την κατάντια μας, οι άλλοι φταίνε, οι αμερικανοί, η Μέρκελ, οι εβραίοι, οι σιωνιστές και οι πολιτικοί μας. Εμείς ποτέ…

     Και βρεθήκαμε ξαφνικά μπροστά στις πλατείες, με την ήπια επανάσταση, που πρόσταξαν το Facebook και το Twitter.  Καρναβαλικά, με μούτζες, άναρθρες κραυγές, βρισίδια, γηπεδικά συνθήματα (κορυφαίοι σε αυτό), λέιζερ, σουβλάκια και πασατέμπο. Θυμώνουμε, αγανακτούμε διεκδικούμε. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από την παιδεία, όχι από την πλατεία...). Τί ζητάμε; Έλα τώρα, να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε, να σπαταλάμε, να κλέβουμε έμμεσα ή άμεσα το κράτος, τον τουρίστα, τον διπλανό μας, να ξοδεύουμε τα δανεικά κι αγύριστα, τα λεφτά των άλλων δηλαδή, τα λεφτά της Ευρώπης, της εφορίας, του κράτους, των γονιών μας. Κι έχει ο θεός…


   


   Το μέλλον της είναι προδιαγεγραμμένο, όμως θα παλαίψει και θα δώσει μάχη γι΄ αυτό όπως προγραμματίστηκε να λέει. Θα σπουδάσει στα υποανάπτυκτα σχολεία και πανεπιστήμια τής Ρωμιοσύνης, θα ενηλικιωθεί, θα φανατιστεί με κόμματα, θρησκεία, θα μπει σε κάποια δουλειά δημόσια ή ιδιωτική με μέσον (κομματικό ή τσιφλικάδικο), θα ψάξει να βρει ένα πλούσιο και διεφθαρμένο γαμπρό (γιατρό, δικηγόρο, ή επιχειρηματία) αν τον βρει, θα κάνει ένα ή δύο κακομαθημένα και χοντροκομμένα παιδιά, θα γίνει υπέρβαρη ή παχύσαρκη και η ίδια, θα καπνίζει και θα καθηλωθεί κάποια στιγμή ενήλικη αποβλακωμένη μπροστά στην τηλεόρασή της καταπίνοντας τα χάπια της, για να κρατιέται στη ζωή. Η ρωμαίικη υποκουλτούρα στο μεγαλείο της. Όμως θα παλαίψει για όλα αυτά…

 

  Πριν 2.500 χρόνια ένας φιλόσοφος τής λογικής έλεγε: «Ο καθένας, κάθε στιγμή μπορεί να θυμώσει, αυτό είναι πολύ εύκολο. Όμως το να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο». (Αριστοτέλης, «Ηθικά Νικομάχεια», 1109a 26-29). Έτσι είναι κακομαθημένε κι απολίτιστε συμπολίτη μου. Ο Αριστοτέλης μάς εξηγεί, ότι πρέπει να υπάρχουν αρκετοί και σοβαροί λόγοι, για να θυμώνεις και να αγανακτείς.

     Το να θυμώνεις όμως, «αγανακτισμένε», με αυτό τον τρόπο, αυτή τη στιγμή, με τούς συγκεκριμένους ανθρώπους και για τούς λόγους που αναφέρεις, δεν σημαίνει ότι έχεις δίκιο. Αυτό δεν είναι επανάσταση, είναι στημένη παρωδία αγαπητέ μου, είναι αποφυγή των ευθυνών σου. Την πραγματική επανάσταση την έκαναν άνθρωποι σαν τον Σπάρτακο, τον Σωκράτη, τον Ρουσσώ, τον Γκάντι, τον Όσσο. Είναι ανόητο να είσαι θυμωμένος τώρα με τούς άλλους, αντί να είσαι με σένα. Ξέχασες όλα αυτά τα χρόνια, που απαξίωνες τον ίδιο σου τον εαυτό σου ως έλλογο όν, με τη στάση σου και τη συμπεριφορά σου;

       «Δεν χρωστάω, δεν πουλάω, δεν πληρώνω»· αυτά είναι παιδαριώδη λόγια. Θέλεις τα δανεικά, που άλλωστε μέχρι χθες έπαιρνες και σπαταλούσες ή την πτώχευση; Αποφάσισε. Όχι «δεν χρωστάω, δεν πουλάω, δεν πληρώνω». Το μόνο που καταφέρνεις με όσα κάνεις είναι λίγη εκτόνωση τού άρρωστου «εγώ» σου. Για να έχεις μία φορά στη ζωή σου αποτέλεσμα, ο θυμός σου, η οργή σου, η αγανάκτησή σου πρέπει να γίνουν αυτοκριτική, ν΄ αλλάξει κάτι μέσα σ΄ εσένα τον ίδιο, ν΄ αλλάξει ο λάθος τρόπος, που δρας και αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο μέχρι σήμερα.

 

Το άρθρο λόγω έκτασης έχει αναρτηθεί σε δύο μέρη.

Τέλος Α΄ μέρους.

 

Διαβάστε το Β΄ μέρος τού άρθρου κάνοντας κλικ εδώ.



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

5+1=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...