Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

“ΕΙΝΑΙ”
ΚΑΙ
“ΣΩΜΑ”


Δυο χαμένες
πραγματικότητες


Έγραψε στις 01.11.2010 ο/η: Μαυρομμάτης Βασίλειος

Επιστροφή

 

     «Πίσω απ΄ το εγώ, το νου, τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, αδελφέ μου, βρίσκεται ένας ισχυρός εντολέας, ένας άγνωστος σοφός, που ονομάζεται Εαυτός. Ζει μέσα στο Σώμα σου, είναι το ίδιο το Σώμα σου…» (Φ. Νίτσε «Τάδε έφη Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

     Τα λόγια αυτά απευθύνονται σ΄ αυτούς, που περιφρονούν το “Σώμα” τους, δηλαδή στους περισσότερους συνανθρώπους μας. Για τον φανταστικό Ζαρατούστρα τού Νίτσε, οι άνθρωποι τής εποχής του (όπως και οι σημερινοί) ζούσαν εγκλωβισμένοι μέσα στο “εγώ” τους, κλεισμένοι σ΄ ένα λαβύρινθο. Ο Νίτσε χαρακτηρίστηκε από πολλούς δυσκολονόητος, τρελός, σχιζοφρενής και διχασμένος, όμως δεν ήταν τίποτα απ΄ όλα αυτά, που του προσάπτουν. Αυτό συνέβη επειδή δεν τον καταλαβαίνουν. Στα έργα του ο Νίτσε διακρίνει μία άλλη διάσταση για την ανθρώπινη οντότητα. Αυτή τού αληθινού και σοφού “Είναι” μας, και αυτή του ψεύτικου “εγώ” μας.

       

     Ο συγγραφέας διαχωρίζει το “Σώμα” και το “Είναι”, απ΄ το “εγώ” και το “νου”. Το πρώτο ζευγάρι υφίσταται στην πραγματικότητα, ενώ το δεύτερο είναι φανταστικό. Έτσι κι ο φανταστικός σοφός Ζαρατούστρας, δέχεται μόνο δύο πραγματικότητες για κάθε άνθρωπο: Το “Σώμα” και το “Είναι”. Δίπλα σ΄ αυτά ζουν παρασιτικά, το “εγώ” και ο “νους”. Το “εγώ” και ο “νους” είναι κοινωνικά δημιουργήματα, επομένως κατασκευές, όμως το “Σώμα” και το “Είναι” αποτελούν δημιουργήματα τής φύσης, δηλαδή φυσικές πραγματικότητες.

     Π.χ. ονομάζεται κάποιος Κ. Γ., είναι χριστιανός ορθόδοξος, δηλώνει παναθηναϊκός, δεξιός και Νεοέλληνας. Ταυτόχρονα είναι εγωιστής, πολυλογάς, φιλόδοξος, καχύποπτος, οργίλος, επιθετικός κ.ά.. Όλα αυτά τα στοιχεία δεν αποτελούν καμμία πραγματικότητα σε σχέση με την αληθινή φυσική ύπαρξη τού συγκεκριμένου ανθρώπου. Αυτά είναι τα στοιχεία, που απαρτίζουν αποκλειστικά το “εγώ” του και το “νου” του.

     «Λες Εγώ και είσαι υπερήφανος γι΄ αυτή τη λέξη. Σπουδαιότερο όμως απ΄ το Εγώ - αν και δεν θα το πιστέψεις - είναι το Σώμα σου και η τεράστια ευφυΐα του, το Σώμα, που δεν λέει ποτέ Εγώ, αλλά ωστόσο εκπληρώνει το Εγώ. Αυτό που αισθάνονται οι αισθήσεις, αυτό που αντιλαμβάνεται το πνεύμα, δεν είναι ποτέ ο τελικός σκοπός όλων των πραγμάτων. Τόσο ματαιόδοξα είναι!

     »Αισθήσεις και πνεύμα είναι εργαλεία και παιχνίδια. Πίσω τους βρίσκεται ο Εαυτός. Ο Εαυτός αναζητά με τα μάτια των αισθήσεων και αφουγκράζεται με τ΄ αυτιά τού πνεύματος. Ο Εαυτός πάντοτε αφουγκράζεται και αναζητά. Συγκρίνει, δαμάζει, κατακτά, καταστρέφει, κυβερνά». («Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

     Έτσι θα μπορούσαμε να καταλήξουμε ότι το “Σώμα” αποτελεί την εξωτερική πλευρά τού “Είναι” και αντίστοιχα το “Είναι” αποτελεί την εσωτερική πλευρά τού “Σώματος”. Δηλαδή το “Σώμα” και το “Είναι” αποτελούν τις δύο όψεις τής ύπαρξης.

     «Ένας και κοινός είναι ο κόσμος για τους ξυπνητούς, όμως οι κοιμισμένοι ζουν ο καθένας στο δικό του κόσμο». (Ηράκλειτος «Αποφθέγματα»).

   

     Αλλά και ο αφυπνισμένος φυσικός φιλόσοφος Ηράκλειτος μοιραζόταν παρόμοιες εμπειρίες με το Νίτσε. Σίγουρα θα είχε συναντήσει πολλούς ανθρώπους, που ζούσαν στον δικό τους κόσμο. Ο νους κατά την διάρκεια τής ανάπτυξής του, δημιουργεί ένα δικό του κόσμο, έναν ιδιωτικό κόσμο. Ένα κόσμο φανταστικό, που υπάρχει μέσα στο παρελθόν και στο μέλλον. Ο νους κινείται μόνο στο παρελθόν και στο μέλλον. Δεν μπορεί να υφίσταται σε άλλο επίπεδο. Και ενώ το παρελθόν δεν υπάρχει καθόλου, αφού είναι μία ανάμνηση, παρομοίως και το μέλλον δεν υπάρχει, αφού είναι κάτι φανταστικό. Μέσω τού νου μας ζούμε μέσα στα όρια τής φαντασίας και όχι τής πραγματικότητας. Έτσι οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν μέσα σε κάτι, που δεν υπάρχει, στο δικό τους κόσμο, στο “νου” τους.

 
   









«Ξεχνούν οι άνθρωποι στον ξύπνιο τους και δεν προσέχουν αυτό που συμβαίνει γύρω τους, όπως και στον ύπνο τους». (Ηράκλειτος «Αποφθέγματα»).

     Απ΄ τα χιλιάδες μηνύματα, που δεχόμαστε καθημερινά οι άνθρωποι στη ζωή μας, ο “νους” μας επιτρέπει μόνο ελάχιστα απ΄ αυτά να περάσουν μέσα μας και να γίνουν αποδεκτά. Αλλά ακόμα κι αυτά τα ελάχιστα ο “νους” τα παρερμηνεύει. Κι αυτό για να μην διαταραχθεί ο ύπνος μας. Γι΄ αυτό και δεν μπορεί κανείς να καταλάβει τον Ηράκλειτο, έτσι έγινε σκοτεινός. Όμως σκοτεινός είναι μόνον ο κόσμος μας. Δηλαδή ο κόσμος, που βλέπουμε γύρω μας, δεν είναι ο πραγματικός κόσμος. Όχι πως είναι ψεύτικος ή πως δεν υπάρχει, αλλά οι συσκοτισμένοι τον βλέπουν πίσω από ένα πέπλο θολούρας και ύπνου, τον ύπνο του “νου”. Τον κοιτάζουμε και τον ερμηνεύουμε μέσα απ΄ το μυαλό μας, με τον δικό μας τρόπο. Σαν να τον κοιτά ένας μεθυσμένος.

   

     Έτσι θα μπορούσαμε να διαπιστώσουμε, ότι το “Είναι” μας αποτελεί μία συσκοτισμένη πραγματικότητα. Γιατί να συμβαίνει όμως αυτό; Επειδή ο “νους” μας έχει γίνει κυρίαρχος και υπερλειτουργεί, σαν να έχει τρελαθεί. Ο “νους” μας έχει ρίξει ένα πέπλο συσκότισης μπροστά από την αντιληπτική μας ιδιότητα με αποτέλεσμα να ζούμε κοιμισμένοι. Αν χρησιμοποιούσαμε το “νου” για τον σκοπό, που μας έχει δοθεί, τότε τα πράγματα θα ήταν απολύτως εντάξει. Όμως, κατά τις τελευταίες χιλιετηρίδες φαίνεται, ότι μέσα στον άνθρωπο έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Ο “νους” μας έχει κυριαρχήσει απόλυτα επί τού “Εαυτού” μας. Αποτέλεσμα η εσωτερική μας τρέλα, που δεν είμαστε σε θέση να την αντιληφθούμε. Κανένας τρελός δεν αντιλαμβάνεται την τρέλα του. Έτσι πολλές παράλογες ιδέες δημιουργήματα τού νου μας, έχουν κηρύξει έναν άτυπο διωγμό κατά τού “Είναι” και τού “Σώματος”… Θρησκείες, παραδόσεις, φιλοσοφίες και άλλες λανθασμένες αντιλήψεις και δεισιδαιμονίες, που έχουν προκύψει αποκλειστικά από το “νου” μας, στρέφονται μετωπικά εναντίον τού “Είναι” και τού “Σώματος”.

     Και για να συνειδητοποιήσετε, ότι όλοι μας είμαστε τρελοί, κάντε ένα απλό πείραμα. Καθήστε κάπου ήρεμα χωρίς κανείς και τίποτα να σας ενοχλεί, πάρτε ένα μολύβι κι ένα χαρτί και καταγράψτε για ένα μόνο λεπτό κάθε σκέψη, που περνά απ΄ το μυαλό σας. Χωρίς λογοκρισία ή διάθεση περικοπής καταγράψτε τα πάντα. Μόλις τελειώσετε και δείτε καταγεγραμμένη όλη αυτή την καταιγίδα σκέψεων πάνω στο χαρτί, πραγματικά θα εκπλαγείτε. Απίστευτα πολλές, παράλογες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις. Και όλη αυτή η τρέλα βρίσκεται μέσα μας…

    Αλλά και ο Ινδός φιλόσοφος Όσσο έχει παρόμοια αντίληψη για το “Σώμα” και το “Είναι”, παρόμοια με εκείνες τού Νίτσε και τού Ηράκλειτου. Μας λέει, ότι οι άνθρωποι δεν ζουν μέσα απ΄ τα σώματά τους: «Νοιώθει κανείς αμήχανα, που έχει Σώμα. Γι΄ αυτό οι άνθρωποι φοβούνται να είναι γυμνοί, γιατί γυμνός είσαι περισσότερο Σώμα παρά νους. Τα ρούχα σού δίνουν μία αίσθηση, ότι το Σώμα δεν υπάρχει, μόνο πρόσωπο, κεφάλι, μάτια. Όλος ο μηχανισμός τού νου εντοπίζεται εκεί. Όταν λοιπόν είναι γυμνοί, οι άνθρωποι ξαφνικά αισθάνονται, ότι είναι Σώματα, και αυτό δεν τους αρέσει καθόλου». (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.112).

      Ζούμε μηχανικά χωρίς ποτέ να έχουμε αναρωτηθεί γιατί κρυβόμαστε απ΄ το ίδιο μας το “Σώμα”. Μόνο το κεφάλι και το πρόσωπό μας είναι γυμνά, το μέρος δηλαδή, που βρίσκεται ο εγκέφαλος και ο “νους”. Αυτό απλά δείχνει πόσο νοητικοί είμαστε και καθόλου σωματικοί. Γιατί καλύπτουμε με τόσο φόβο το υπόλοιπο “Σώμα” μας με ενδύματα; Ένας σοβαρός λόγος είναι, ότι πλείστοι των ανθρώπων είναι θρήσκοι. Όλες οι θρησκείες διαχρονικά κρατούν μία στάση απόλυτα εναντίον τού “Σώματος”. Επί πολλούς αιώνες δίδασκαν και εξακολουθούν να διδάσκουν στους ανθρώπους τόσα αρνητικά για τη ζωή και το “Σώμα” πράγματα. Μας έχουν διδάξει, ότι το να βασανίζουμε το “Σώμα” μας με στερήσεις, κακοποιήσεις και απαξίωση, αποτελεί ένα είδος πνευματικής πειθαρχίας. Κατηγορούν το “Σώμα” και λένε, ότι αν το φροντίζεις είναι αμαρτία.

   

     Δεν είναι τυχαίο, που οι ιερείς των θρησκειών έχουν τα χειρότερα “Σώματα” απ΄ όλους τους άλλους ανθρώπους, αγύμναστα, ακάθαρτα, απεριποίητα, παχύσαρκα, ή καχεκτικά. Για τις θρησκείες και τους πιστούς τους, το “Σώμα” είναι ο κύριος εχθρός τους. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιερέων τους, οι πιστοί δεν θα πρέπει να ζουν μέσ΄ απ΄ το “Σώμα” τους, διότι είναι αμαρτία. Το “Σώμα” γενικά πρέπει να το καλύπτουμε, ειδικά τα σεξουαλικά όργανα είναι μεγάλη ντροπή, γι΄ αυτό πρέπει να τα κρύβουμε και φυσικά το σεξ (η ισχυρότερη φυσική έλξη και ενέργεια τής αναπαραγωγής των όντων) είναι διαβολικό και βρώμικο. Η απελευθέρωση τής ψυχής απ΄ το “Σώμα” είναι το ζητούμενο για τους ιερείς και τους πιστούς τους. Έτσι επικρίνοντας συλλήβδην τον πραγματικό υλικό κόσμο μας και τα “Σώματά” μας, εξυμνούμε κάποιους ανύπαρκτους θεούς, που αποκλειστικά και μόνο δημιούργησε ο ανθρώπινος “νους”.

    Κι ενώ το “Είναι” και το “Σώμα” μόνον αυτά μπορούν να μας δώσουν την ευδαιμονία σ΄ αυτή εδώ τη ζωή εδώ και τώρα, λόγω των θρησκειών και των ψεμάτων τους, οι άνθρωποι έχουν μάθει να αναβάλλουν πάντοτε για μετά τον θάνατο και για την μετά θάνατον ζωή. Αυτές είναι οι ψευδείς υποσχέσεις των θρησκειών. Η ευδαιμονία έρχεται μετά τον θάνατο, το δε “Σώμα” μας αποτελεί μόνο εμπόδιο. «Να σέβεσαι την ψυχή σου, όχι το σώμα…», «το σώμα είναι εμπόδιο και ο τάφος της ψυχής…», «το σώμα είναι ο εχθρός σου και πρέπει να ελευθερωθείς από αυτό…». Πολλές τέτοιες άρρωστες θρησκευτικές απόψεις, οδηγούν τους ανθρώπους στην περιφρόνηση και στην παραίτηση τής ζωής και τού “Σώματος”.

   

     Αντί οι άνθρωποι να χαίρονται, να σέβονται και ν΄ αγαπούν το “Σώμα” τους και τη ζωή τους, αντί να ζουν έντονα τις συγκινήσεις τής ζωής, να γλεντούν, να τραγουδούν, να χορεύουν κι αντί να τους βρίσκει ο θάνατος ευδαίμονες και γεμάτους από ζωή και ικανοποίηση, αυτοί αυτοβασανίζονται, νοιώθουν ενοχές, αμαρτίες, απομονώνονται και αναβάλλουν τα πάντα για μετά θάνατον…

    





     «Το μόνο καθήκον που έχεις είναι να είσαι ευτυχισμένος. Άσε το θεό, κάνε θρησκεία σου το να είσαι ευτυχισμένος. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος κάθε στιγμή, τότε σε ό,τι κάνεις κάτι δεν πάει καλά» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.37).

  

     Για να έρθουμε στο “Σώμα” μας. Το “Σώμα” αποτελεί ένα απ΄ τα μεγαλύτερα μυστήρια σε ολόκληρη την ύπαρξη. Προσπαθεί και κάνει τα πάντα για την επιβίωσή μας και την ζωή, μέρα και νύχτα ασταμάτητα. Είναι το σπίτι μας και βρίσκεται συνεχώς στην υπηρεσία μας, απ΄ την στιγμή τής σύλληψης, μέχρι τη στιγμή τού θανάτου μας. Αν συνειδητοποιήσουμε τις λειτουργίες τού σώματος, πραγματικά θα εκπλαγούμε. Οι επιστήμονες λένε, ότι το “Σώμα” μας αποτελεί ένα σύμπαν σε μικρογραφία. Αποτελείται περίπου από εκατό τρισεκατομμύρια κύτταρα (!) αριθμός ασύλληπτος από το “νου” μας. Κάθε μέρα που περνά, τριάντα δισεκατομμύρια απ΄ αυτά τα κύτταρα πεθαίνουν, για ν΄ αντικατασταθούν από νέα! Το “Σώμα” κάθε επτά χρόνια ανανεώνει τελείως όλα τα κύτταρά του, πεθαίνει και αναγεννιέται! Έτσι κάθε επτά χρόνια ένα νέο “Σώμα” έχει αντικαταστήσει το παλιό, σιωπηλά, χωρίς κανένα απολύτως θόρυβο, χωρίς ο “νους” μας να μπορέσει ν΄ αντιληφθεί το παραμικρό απ΄ όλο αυτό το συνεχόμενο θαύμα…

   

     Ποιο ασύλληπτο όμως είναι, το ότι κάθε κύτταρο έχει τη δική του αυτόνομη ζωή, νοημοσύνη, συμπεριφορά, ακόμα και αποστολή! Οργανώνονται σε τάξεις, σε στρατούς, κινούνται με απίστευτη αρμονία και συνοχή. Κάθε κύτταρο έχει τη δική του αυτόνομη ενέργεια, λειτουργεί μάλιστα με τέτοια οργάνωση και πειθαρχία, που μας φαίνεται αδιανόητο αν το σκεφτούμε. Σε κάθε κύτταρο βρίσκονται όλα τα μυστικά τής ύλης και σε κάθε “Σώμα” όλα τα μυστικά τού σύμπαντος. Έτσι οι άνθρωποι σχεδόν ποτέ δεν έχουμε συνειδητοποιήσει, ότι το “Σώμα” μας αποτελεί το μεγαλύτερο θαύμα γύρω μας. Τρώμε ψωμί, καρπούς και φρούτα και το “Σώμα” ως ένα μοναδικό αλχημιστικό εργαστήριο, τα μεταλλάσσει σε αίμα, σε μυελό, σε μύες, σε χόνδρους, σε κόκαλα και σε ενέργεια.

     «Άκου το Σώμα σου, ακολούθα το Σώμα σου. Ο νους είναι ανόητος, το Σώμα είναι σοφό. Κι αν μπορέσεις και καταδυθείς βαθιά μέσα στο Σώμα, σ΄ αυτά τα βάθη θα βρεις την ψυχή σου. Η ψυχή είναι κρυμμένη στα βάθη του Σώματος»  (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.27).

     Η πέψη, η χώνεψη, η αποβολή, η αναπνοή, η ούρηση, και όλες οι απαραίτητες λειτουργίες τού “Σώματος” γίνονται χωρίς το “νου”’. Ευτυχώς, γιατί αυτό θα ήταν πολύ επικίνδυνο. Αν ξεχνούσαμε ν΄ αναπνεύσουμε, θα πεθαίναμε. Όταν κοιμόμαστε ποιος θ΄ ανέπνεε; Κατά την διάρκεια τού ύπνου ο “νους” κοιμάται βαθιά, όμως το “Σώμα” συνεχίζει ν΄ αναπνέει. Ακόμα κι όταν ένας άνθρωπος πέσει σε κώμα και ο εγκέφαλος νεκρωθεί, το “Σώμα” εξακολουθεί ν΄ αναπνέει. Οι χτύποι τής καρδιάς, η ροή τού αίματος και τού πλάσματος, η μεταφορά των ορμονών, των βιταμινών, των ενζύμων, των μετάλλων και τόσες άλλες γνωστές και άγνωστες λειτουργίες, γίνονται με απίστευτη για το “νου” μας σοφία και αρμονία, λειτουργία, που δεν μπορεί ν΄ αντιληφθεί, ούτε καν να συλλάβει.

     Όλα γίνονται με μία απίστευτη σοφία μέσα στο “Σώμα” μας, τέλεια, με ρυθμό, σαν να τα κάνει ένας πάνσοφος υπερ-υπολογιστής και αυτός δεν είναι άλλος από «τον σοφό και ισχυρό εντολέα», που αναφέρει και ο Νίτσε, ο “Εαυτός” μας, ή το “Είναι” μας.
















Ο Ντα Βίντσι είναι ο καλλιτέχνης, ο οποίος αποτύπωσε στο έργο του τις δύο πραγματικές ανθρώπινες διαστάσεις, το “Eίναι” και το “Σώμα”.
 

   

     Η θεραπευτική δράση τού “Σώματος” είναι τεράστια και θαυμαστή. Ένα παράδειγμα είναι η περίπτωση ενός τραυματισμού, ενός σχισίματος τού δέρματος. Ανεξαρτήτως τού τι σκέπτεται ο “νους” μας (αντιτετανικά εμβόλια, οινοπνεύματα, betadin, χειρουργεία) το σοφό μας “Σώμα” θα κινητοποιήσει τους αμυντικούς μηχανισμούς του, για να καθαριστεί η πληγή, να μην μολυνθεί, να σταματήσει την αιμορραγία και να επουλωθεί. Τα ζώα απλά ακολουθώντας την φωνή τού “Είναι” τους, χωρίς την παραπλάνηση τού “νου” τους, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν είναι να γλύψουν την πληγή τους. Αυτό επειδή το σάλιο έχει καθαριστικές, αντισηπτικές και αντιπονετικές ιδιότητες. Το “Σώμα” θ΄ αναλάβει στη συνέχεια. Τα λευκά αιμοσφαίρια θα τρέξουν αμέσως στην περιοχή να την προστατεύσουν απ΄ την μόλυνση, αφού η λειτουργία τους είναι η άμυνα και η καταπολέμηση των λοιμώξεων μέσω τής επίθεσης και τής καταστροφής επιβλαβών ξένων ουσιών. Ακολουθεί με θαυμαστό τρόπο η πήξη τού αίματος και το κλείσιμο τής πληγής και η ολοκληρωτική επούλωσή της.

     Το “Είναι” σε συνδυασμό με το “Σώμα”, έχουν επινοήσει όλους τους απαραίτητους μηχανισμούς, που χρειάζονται τα όντα για την επιβίωσή τους, χωρίς την παρέμβαση κανενός ιατρού. Λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν τις απλές αυτές φυσικές διαδικασίες, αφού ο “νους” τους βοήθησε μέχρι σήμερα να τις ξεχάσουν. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο “νους”, όταν το “Σώμα” και ο οργανισμός μας νοσεί και βρίσκεται σε κίνδυνο, είναι να επιδεινώσει την κατάσταση μέσω των φόβων του, τού άγχους του και όλων των άλλων αρνητικών του σκέψεων, που συνήθως τον κατακλύζουν.

     Ακόμα πιο λίγοι θεραπευτές έχουν συνειδητοποιήσει, ότι δεν μπορούν ποτέ οι ίδιοι να θεραπεύσουν το “Σώμα”, αλλά ότι το “Σώμα” αυτοθεραπεύεται μόνο του. Ένας πραγματικός θεραπευτής γνωρίζει, ότι μπορεί να σταθεί μόνο ως βοηθός και συνοδοιπόρος τού “Σώματος” στη θεραπεία του. Όλων των ειδών οι θεραπευτικές μέθοδοι καθώς και τα φάρμακά, προέρχονται αποκλειστικά από νοητικές διεργασίες, έτσι το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι μία κάποια βοήθεια ή καταστολή, όπως δηλαδή συμβαίνει με τη σύγχρονη «Κλασική Ιατρική» και τις βίαιες «αντί» κατασταλτικές της μεθόδους (αντι-χημικά φάρμακα, χειρουργεία, ακτινοβολίες κ.ά.). Οι μέθοδοι όμως αυτοί στρέφονται εναντίον τής ίδιας τής υγείας μας, του “Σώματός” μας και ουσιαστικά εναντίον τής ίδιας τής ζωής μας. Και φυσικά θα αναρωτηθούμε όλοι μας, γιατί να συμβαίνει αυτό; Επειδή οι «αντί» μέθοδοι τής σύγχρονης Ιατρικής σχολής ακολουθήθηκαν και κυρίως αναπτύχθηκαν, από νόες άρρωστους και θρησκευόμενους, νόες τού Μεσαίωνα. (Βλ. «Ασθένεια»... ο μοναδικός δρόμος για την ίαση και την υγεία και Σύγχρονη χημική ιατρική εναντίον αρχαίας κλασικής ολιστικής ιατρικής).

     Έτσι η βασική και μοναδική θεραπεία για κάθε περίπτωση προέρχεται αποκλειστικά και μόνον απ΄ το “Είναι” μας και το “Σώμα” μας. Λόγω αγνοίας και λόγω λάθος πεποιθήσεων του διαστρεβλωμένου “νου” μας, το μόνο που συνήθως κάνουμε, είναι να γινόμαστε εμπόδιο στη θεραπεία του.

    «Το Σώμα σου έχει περισσότερη σοφία ακόμα κι απ΄ την καλύτερη λογική σου. Και κανείς δεν ξέρει για ποιο σκοπό το Σώμα σου, απαιτεί ακριβώς την καλύτερη σοφία σου. Γιατί ο Εαυτός σου γελά με το Εγώ σου και με τα εγωιστικά άλματά του, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ξεστράτισμα απ΄ τον σκοπό σου». (Φ. Νίτσε «Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).


      Oι αρχαίοι έλληνες υπήρξαν απ΄ τους λίγους λαούς και πολιτισμούς, που εξύμνησαν τόσο πολύ το γυμνό και καλλίγραμμο σώμα. Η γύμνια και τα σεξουαλικά όργανα των αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων προσέλκυσαν την μήνη των φανατικών χριστιανών και τού αμόρφωτου πλήθους. Οι μοναχοί και οι ιερείς έσπαγαν με σφυριά τα σεξουαλικά όργανα των αγαλμάτων, αλλά και ολόκληρα τα γυμνά αγάλματα, διότι προκαλούσαν την ασέβεια και την ύβρη κατά τού θεού τους. Αλλά και με τον ίδιο τρόπο φέρονται διαχρονικά και οι χριστιανοί στα δικά τους σώματα.

   

     Η επιστήμη δεν έχει ακόμα μπορέσει να ανακαλύψει όλες τις λειτουργίες τού “Σώματος” και πιθανότατα δεν θα το καταφέρει ποτέ. Οι επιστήμονες συνεχώς ανακαλύπτουν, ότι είμαστε πολύ λιγότερο σοφοί, απ΄ ότι το “Σώμα” μας. Αν θα θέλαμε να αναπαραγάγουμε τις λειτουργίες τού “Σώματος”, θα χρειαζόμασταν ένα εργαστήριο πολλών τετραγωνικών χιλιομέτρων εξοπλισμένο με πολύπλοκους μηχανισμούς και υπολογιστές, αν και είναι σίγουρο, πως δεν θα τα καταφέρναμε. Ένα μικρό δείγμα λέει, ότι για να ζούμε κάθε δευτερόλεπτο που περνάει, γίνονται στο σώμα μας 1,5 εκ. γνωστές και άγνωστες λειτουργίες, τέλεια συντονισμένες και εναρμονισμένες μεταξύ τους! Αν μπορέσουμε και συλλάβουμε το μέγεθος αυτό, θα συγκλονιστούμε… Έτσι η ζωή μας και μόνο, αποτελεί το μεγαλύτερο και πραγματικό θαύμα, που συμβαίνει καθημερινά δίπλα μας και μέσα μας.

     Όμως, οι άνθρωποι έχουν μάθει να επικρίνουν το “Σώμα” τους. Έτσι όλοι εκείνοι που το επικρίνουν κάνουν κάτι πολύ άσχημο, διότι ξεχνούν, ότι ζουν και υπάρχουν μέσω τού “Σώματος”. Τις τελευταίες χιλιετίες στην ανθρωπότητα έχει μπει μία πολύ επικίνδυνη διαχωριστική ιδέα, ότι υπάρχουν  δύο πράγματα, που είναι αντίθετα και διαχωρισμένα μεταξύ τους, η ψυχή και το “Σώμα”. Επομένως ο καθένας από εμάς πρέπει να διαλέξει ή την ψυχή ή το “Σώμα”. Μάλιστα το “Σώμα” εκπροσωπεί το κακό και η ψυχή το καλό. Πρόκειται για τη γνωστή θρησκευτική ιδέα διαχωρισμού τής ύλης απ΄ το πνεύμα. Γι΄ αυτές τις επικίνδυνες και σχιζοφρενικές απόψεις, εκείνοι που περιφρονούν το “Σώμα”, πρεσβεύουν, ότι ο κόσμος μας αποτελείται από δύο διαφορετικά και διαμετρικά αντίθετα πράγματα, την ύλη και το πνεύμα. Όμως, σύμφωνα με τις πρόσφατες επιστημονικές απόψεις τής Κβαντικής Φυσικής, γνωρίζουμε, ότι κάθε οντότητα ζει ενιαία και αδιαχώριστη και μάλιστα είναι ενωμένη με το σύμπαν και το άπειρο. Έτσι η ύπαρξη αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, ύλης και ενέργειας, αφού η ύλη είναι μορφή ενέργειας.


     Οι άνθρωποι είμαστε ζώσες βιοενεργειακές οντότητες και όχι μόνο κρέατα, κόκαλα, νερό, χόνδροι, ιστοί και τρίχες, δηλαδή “Σώμα”, που κινείται μηχανικά, όπως ισχυρίζεται η συμβατική χημική Ιατρική. Οι φωτογραφίες Κίρλιαν αποτυπώνουν με χρώματα την αύρα τής ανθρώπινης βιοενέργειας, δηλαδή το “Είναι”, αποδεικνύοντας, ότι υφίσταται, όπως δηλαδή ισχυρίζονται οι σοφοί, αλλά και η νέα Κβαντική Φυσική.

     

     Το “Σώμα” είναι ένας πάνσοφος ζων οργανισμός, που δεν μας κάνει ποτέ κανένα κακό. Το “Σώμα” πρέπει να το διατηρούμε σε καλή κατάσταση, να το φροντίζουμε, να το σεβόμαστε και να το αγαπάμε. Οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ένα υγιές “Σώμα” για να μπορούμε να ζούμε κατά-φύση, δηλαδή φυσιολογικά. Τα βασικά  απαραίτητα, που θέλει το “Σώμα” μας για να είναι υγιές είναι: Ο καθαρός αέρας, το καθαρό νερό, η φυσική διατροφή, η χαλάρωση, ο διαλογισμός, ο καλός ύπνος, η ήπια γυμναστική, η σωστή έκθεσή του στον αέρα, στο υγρό στοιχείο και στον ήλιο. Αντ΄ αυτών οι άνθρωποι δεν αναπνέουν σωστά (εισπνέουν μολυσμένο αέρα στις πόλεις), τρώνε επικίνδυνες και ακατάλληλες τροφές (γεμάτες χημικά κοκτέϊλ, μεταλλαγμένες) και με λάθος τρόπο, δεν εκτίθενται στα φυσικά στοιχεία, επειδή τα φοβούνται (όπως τον ήλιο - είναι δήθεν επικίνδυνος), γυμνάζονται λίγο ή καθόλου, κάνουν καταχρήσεις, όπως κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών ουσιών, καπνίσματος, κοιμούνται λίγο και σε λάθος ώρες, καταστέλλουν τις φυσικές εκτονώσεις τού οργανισμού τους (αρρώστιες) με χημικά φάρμακα, εγχειρήσεις, εμβόλια κ.ά..

     Μια καταιγίδα χημικών, μικροβίων και ακτινοβολιών, επιτίθενται καθημερινά κατά των “Σωμάτων” μας. Έτσι μέσα απ΄ αυτή την ασέβεια και την ύβρη κατά τού “Σώματός” μας και τού “Είναι” μας, δημιουργούμε τις συνθήκες για την ελάττωση ή και την εξαφάνιση τού ανθρώπινου είδους στο εγγύς μέλλον.  

     Εκτός όλων αυτών, οι άνθρωποι γύρω μας ζουν συσκοτισμένοι από άρρωστες δοξασίες, με αποτέλεσμα να κάνουν τεράστια λάθη στις επιλογές τους. Κατευθυνόμενοι απ΄ τα πάθη τού “εγώ” τους και τον υπερφίαλο “νου” τους, ουσιαστικά αυτοκαταστρέφονται, είτε αργά και σταθερά, είτε γρήγορα. Είδαμε, ότι το “εγώ” αποτελεί μία ψευδή και παραπλανητική κατάσταση σε αντιδιαστολή με την πραγματικότητα τού “Είναι” μας. Λύπη, οργή, μίσος, ανησυχία, άγχος, καχυποψία, ζήλεια, φθόνος, είναι μερικά απ΄ τ΄ αβυσσαλέα πάθη τού “εγώ”. Όλα αυτά συνοψίζονται σε μία αιώνια αρρώστεια: Εγώ και εγωισμός. Και αιτία όλων αυτών των δεινών είναι σίγουρα η άγνοια. Άγνοια για την υπόσταση και την ύπαρξή μας.

     «Δεν έχεις επαφή με πολλά πράγματα στο Σώμα σου, απλώς κουβαλάς το Σώμα σου. Επαφή σημαίνει βαθιά ευαισθησία. Μπορεί να μην νοιώθεις καν το Σώμα σου… Και το Σώμα σου λέει διαρκώς πολλά πράγματα που ποτέ δεν ακούς, επειδή δεν μπορείς… Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι σχεδόν η πλειονότητα, που δεν έχουν καμμία αίσθηση τού Σώματός τους. Έχουν ξεχάσει εντελώς, ότι βρίσκονται στο Σώμα. Ζουν και υπάρχουν σαν φαντάσματα» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.73,111).

     Αντ΄ αυτών των άρρωστων παθών η πραγματική ανθρώπινη ύπαρξη, δηλαδή το “Σώμα” και το “Είναι” για να ζουν σε υγεία και αρμονία, χρειάζονται τα θετικά αισθήματα τής χαράς, της συμπόνοιας, τού έρωτα, τού γέλιου, τής αγάπης, τής φιλίας και άλλων παρόμοιων θετικών συναισθημάτων. Έτσι τα πάθη τού “εγώ” δημιουργούν ψυχολογικές επιβαρύνσεις, που πλήττουν αρχικά το “Είναι” μας σ΄ ένα ενεργειακό επίπεδο. Αποτέλεσμα οι ψυχολογικές παθήσεις. Και επειδή το “Είναι” αποτελεί την εσωτερική πλευρά τού “Σώματος”, οι παθήσεις που προκαλούμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας, συνήθως σωματοποιούνται και εκτονώνονται ως ψυχοσωματικές ασθένειες.

 
















Το γυμνό γυναικείο σώμα
στηλιτεύτηκε
και κατηγορήθηκε αγρίως
και διαχρονικά
από τις θρησκείες
τού άρρωστου κόσμου μας.

     Οι δυτικοί άνθρωποι νομίζουμε, ότι όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας πρέπει να περνάνε και να φιλτράρονται πάντοτε μέσα απ΄ το “νου” μας. Έτσι έχουμε μάθει να λειτουργούμε αποκλειστικά και μόνο μέσω του “νου” μας. Θεωρούμε, ότι το κέντρο τής ύπαρξής μας είναι ο “νους” μας, όπου έδρα του αποτελεί ο εγκέφαλος. Και δεν έχουμε ποτέ αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν το κέντρο τής ύπαρξης να βρίσκεται τόσο ψηλά στο “Σώμα” μας, δηλαδή στο κεφάλι μας! Επομένως δεν μπορεί να είναι κέντρο.

     «Η κοινωνία έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Θρησκεία, εκπαίδευση, κουλτούρα, πολιτιστικοί φορείς, γονείς, δάσκαλοι, έχουν κάνει σπουδαία δουλειά. Έχουν δημιουργήσει δυστυχισμένα πλάσματα από εκστατικούς δημιουργούς. Κάθε παιδί γεννιέται εκστατικό. Κάθε παιδί γεννιέται θεός. Και κάθε άνθρωπος πεθαίνει τρελός» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.41).

   

     Ο “νους” μας λειτουργεί μόνον ως αντανάκλαση ή αντικατοπτρισμός μιας εμπειρίας. Δηλαδή, όπως το φεγγάρι καθρεπτίζεται στην επιφάνεια μίας λίμνης χωρίς να είναι το ίδιο το φεγγάρι, έτσι και ο “νους” καθρεπτίζει διάφορες εμπειρίες, που συμβαίνουν γύρω του. Όμως στην πραγματικότητα, ποτέ το φεγγάρι δεν θα βρεθεί μέσα στη λίμνη και οι εμπειρίες μέσα στο “νου” μας.

     Με κανένα τρόπο δεν μπορεί το “Είναι” μας να γίνει προσεγγίσιμο σε εμάς μόνον μέσω τού “νου” μας, αφού ο “νους” μας συνεχώς λανθάνει. Και λανθάνει συστηματικά,  επειδή είναι παράγωγο τού “εγώ” μας. Αυτό που χρειαζόμαστε για να βρούμε «το γνώθι σ΄ αυτόν» δηλαδή τον πραγματικό εαυτό μας, είναι η εμπειρία. Π.χ. όσο κι αν “εγώ” εξηγώ μέσω τού λόγου και τού “νου” μου, σε κάποιον άνθρωπο την γεύση τού μάνγκο, αυτός δεν θα μπορέσει ποτέ να το αισθανθεί, αν δεν το δοκιμάσει. Χρειάζεται την εμπειρία τής δοκιμής του.

     Για να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε το “Είναι” μας θα πρέπει να επιστρέψουμε στο “Σώμα” μας. Το “Σώμα” είναι δικό μας, πραγματικό, λειτουργεί σοφά κι αποτελεί τη μοναδική αλήθεια. Δεν είναι ένα κομμάτι κρέας όπως ισχυρίζονται πολλοί. Επειδή διακατέχεται από σοφία, είναι και η μοναδική οδός, για να βρει κάποιος το “Είναι” του. Απαρνιώντας το και προσπαθώντας μόνο με το “νου”, δεν μπορούμε ποτέ να φτάσουμε στο “Είναι” μας. Το “Είναι” μας δεν σκέπτεται, απλά υπάρχει, μένει να το ανακαλύψουμε.

   

     «Θα ΄θελα να πω δυο λόγια γι΄ αυτούς που περιφρονούν το Σώμα. Είναι η λανθασμένη εκτίμησή τους, που προκαλεί αυτή την περιφρόνηση… Γι΄ αυτό ο Εαυτός σας θέλει να καταστραφείτε εσείς, που περιφρονείτε το Σώμα σας. Ο Εαυτός σας θέλει να καταστραφείτε, γι΄ αυτό κι εσείς γίνατε περιφρονητές τού Σώματος. Και γι΄ αυτό θυμώνετε με τη ζωή και με τη γη, ψάχνοντας για ευτυχία στα ουράνια». («Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).























Η υπερβολή
ή η έλλειψη
τού σώματος
αποτελούν προϊόντα
τού συσκοτισμένου
νου των ανθρώπων.


    Ζούμε σε μία εποχή νοητικής τρέλας, όπου οι φανταστικοί σωτήρες, οι μεσσίες και οι θεοί φτιαγμένοι απ΄ τους άρρωστους “νόες” των προγόνων μας, κυριαρχούν επί της ζωής μας. Ο άνθρωπος δεσμώτης και υποχείριο τού άρρωστου “νου” του και τού υπερτροφικού “εγώ” του, αυτοβασανίζεται και υποφέρει και νοσεί ζώντας πολύ μακρυά απ΄ το “Είναι” και το “Σώμα” του. Ευχή για τη νέα χιλιετία που ανατέλλει είναι ο άνθρωπος να ξαναγυρίσει μέσα στο “Σώμα” του και ν΄ ανακαλύψει το “Είναι” του και την πραγματική υπόστασή του.



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29550 έγραψε...
Για τη φωτογράφηση Κίρλιαν:
http://www.skepdic.gr/entries/kapa/kirlian.htm
http://www.skepdic.com/kirlian.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Kirlian_photography

I.Bielidopoulos
25.08.2014, 11:30:47





Ανώνυμος 35410 έγραψε...

Από όλα τα αντικείμενα που μας επηρεάζουν με την παρουσία τους, το ίδιο μας το σώμα είναι αυτό που η ύπαρξή του μας εκπλήσσει περισσότερο, επειδή αποτελεί την πιο προσωπική μας ιδιοκτησία...... Δέσμιο χιλιάδων αναγκών και άκρως ευαίσθητο στην δράση εξωτερικών σωμάτων, θα καταστρέφονταν εντελώς αν δεν μας απασχολούσε η μέριμνα για την συντήρησή του....... Ομως, αυτή είναι η δυστυχία της ανθρώπινης μοίρας: ότι ο πόνος αποτελεί το εντονότερο αίσθημα που βιώνουμε, κι οτι η απόλαυση δεν μας αγγίζει το ίδιο και δεν αρκεί σχεδόν ποτέ για να μας παρηγορήσει.
Jean le Rond d'Alembert
01.10.2015, 10:35:11





Ανώνυμος 39738 έγραψε...

http://www.osho.com/el/read/osho/osho-on-topics/buddha

23.09.2016, 20:33:21





Ανώνυμος 39753 έγραψε...
Εξαιρετική προσέγγιση του θέματοςσώμα-είναι, δυστυχώς η ανθρωπότητα αυτοκαταστρέφεται μη έχοντας συνείδηση του πολύτιμου σώματός μας,είμαστε έρμαια δοξασιών-θρησκειών αλλά και της σύγχρονης ιατρικής,αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να αντιληφθεί την ένοια της κβαντικής φυσικής ενέργεια-ύλη
25.09.2016, 21:19:46






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+2=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...