Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΕΝΑΣ “ΑΓΙΟΣ”
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ
ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ,
ΣΤΗ... ΛΕΩΦΟΡΟ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ


¶γιος Σάββας:
Ο θαυματουργός ρωμιο-καππαδόκης
και το νοσοκομείο - μοναστήρι


Έγραψε στις 01.10.2010 ο/η: Παραβάτης Κωνσταντίνος

Επιστροφή

   

  Ήταν την περασμένη εβδομάδα, που αναγκάστηκα να επισκεφτώ το ρωμαίικο νοσοκομείο τού Αγίου Σάββα, που βρίσκεται στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, δίπλα απ΄ την ΓΑΔΑ. Η μητέρα μου βλέπετε μπήκε μέσα για εξετάσεις.







Η είσοδος τού νοσοκομείου - μοναστηριού,
«Ο ¶γιος Σάββας».
   

   Έτσι, πρωί - πρωί, μετά  από περιπλάνηση στην κίνηση τής  πρωτεύουσας,  βρέθηκα μέσα σε μία άθλια αίθουσα με τέσσερα κρεβάτια το ένα κολλητά σχεδόν στο άλλο. Οι τοίχοι ετοιμόρροποι, μουχλιασμένοι, τα δάπεδα βρώμικα, πρόσωπα θλιμένα, ταλαιπωρημένα, δυστυχισμένα απ΄ τις φαρμακοθεραπείες και τις αρρώστειες.






Στην εξωτερική είσοδο
τού νοσοκομείου
καραδοκεί ο άγιος Σάββας,
που υποδέχεται
με βλοσυρό βλέμμα
τους επισκέπτες
και τους αρρώστους του.

   Οι εικόνες των άσχημων αγίων κακοποιών τής Ορθοδοξίας βρίσκονταν κρεμασμένες σε κάθε σημείο τού νοσοκομείου. Ο ρωμιός άγιος τής Ορθοδοξίας, Σάββας, πρώτος και καμαρωτός στην είσοδο τού νοσοκομείου με υποδέχθηκε με αγριωπό βλέμμα μέσα απ΄ την αγιογραφία του.


 




Στην αίθουσα υποδοχής
δεσπόζει
ο γνωστός αρχηγός,
Τζεσουά.


     Σύμφωνα με την εκκλησιαστική ιστοριογραφία ο άγιος Σάββας υπήρξε Καππαδόκης στην καταγωγή. Από μικρός αποσύρθηκε απ΄ τα εγκόσμια και έμπλεξε στα γρανάζια τής θρησκείας, αφού έγινε μοναχός. Κάπου στην έρημο της Ιουδαίας (όπως και πολλοί άλλοι άγιοι) λέγεται, ότι βρήκε το Χριστό. Απείχε από κάθε είδους απόλαυση, αφιερώθηκε στη νηστεία, την προσευχή, την αυτοτιμωρία τού σώματός του και σε κάθε είδους κακουχία.

 

    Ονομάστηκε «παιδαριο-γέροντας», σαν να είχε γεράσει πρόωρα, δηλαδή απ΄ την παιδική του ηλικία, ερημίτης, λόγω τής ζωής του στην έρημο, θαυματουργός, επειδή έκανε θαύματα, όπως αυτό τού κλιβάνου, όπου μπήκε δήθεν μέσα σε καυτό κλίβανο ολόκληρος και δεν έπαθε τίποτα. Υπήρξε δεινός διώκτης των αιρετικών για την Ορθοδοξία, Μονοφυσιτών και Αρειανών, γι΄ αυτό και πήρε το αξίωμα τού αγίου. Και μη χειρότερα...

 

Από τα θαύματα τού Αγίου Σάββα

(«Μέγας Συναξαριστής», 5 Δεκεμβρίου).

Βοήθειά μας...

 

    Έτσι, μέσα σ΄ ένα τόσο άθλιο και αρνητικό περιβάλλον, αναρωτιόμουν πώς ένας ασθενής θα μπορούσε να θεραπευτεί; Απευθυνόμενοι στις νοσοκόμες και στους γιατρούς ζητήσαμε αν γινόταν να μεταφερθούμε στη διπλανή πτέρυγα τού νοσοκομείου, που ήταν νέα και ολοκάθαρη. Μας είπαν: «Αδύνατον, η άλλη πτέρυγα είναι γεμάτη. Τυχεροί είστε, που βρίσκεστε και δω. Μην το πείτε ούτε τού παπά».

 












Προειδοποιητική αφίσα πανικού
για τη γρίππη,
που δεν ήλθε ποτέ.
(Βλ. «Πανδημία» τέλος!)
   

   Η  μητέρα μου αγανακτισμένη ζήτησε να φύγουμε. «Αν μείνουμε άλλο εδώ μέσα θα πεθάνω γιέ μου», μού είπε κι έκανε το σταυρό της προσευχόμενη. Δυστυχώς γι΄ αυτήν είναι χριστιανή, η καημένη.

 











Σε όποια αίθουσα
τού χριστιανικού νοσοκομείου
κι αν κοιτάξει κάποιος,
υπάρχουν παντού
καρφωμένες εικόνες
αγίων τής Ορθοδοξίας.
 


   Σε λίγο κατέφθασε κι ο μεγάλος αδελφός μου, δημόσιος υπάλληλος. Βλέποντας την κατάσταση μου είπε: «Μην ανησυχείς, θα το κανονίσω μέσα σε πέντε λεπτά». Σήκωσε το κινητό του και πήρε ένα αριθμό. Πήγε σε μία γωνία, μίλησε για ένα λεπτό περίπου και ήρθε προς το μέρος μας λέγοντας: «Κανονίστηκε! Έχω άκρη στον υπουργό Υγείας. Το τακτοποίησα».


 


Η βαλβίδα και το σωληνάκι τού οξυγόνου φρουρούνται από δύο αγίους.

 

   Δεν είχα καταλάβει, ούτε είχα πειστεί γι΄ αυτά που έλεγε. Μ΄ ένα τηλεφώνημα; Και ως από θαύμα μέσα σε είκοσι λεπτά ήρθαν οι νοσοκόμες λέγοντας: «Κυρία Παραβάτη, ελάτε φεύγετε, πάτε στη διπλανή πτέρυγα». Απίστευτο κι όμως αληθινό! Η Ρωμιοσύνη παρούσα για άλλη μία φορά, το κομματικό κράτος, το ρουσφέτι, το γλύψιμο. Ένοιωσα πραγματικά ντροπή. Γύρισα το πρόσωπό μου απ΄ την άλλη μεριά, δεν είπα κουβέντα. Στη Ρωμιοσύνη αν θέλεις να αντιμετωπίζεσαι ως άνθρωπος, θα πρέπει να ξέρεις να γλύφεις και να σέρνεσαι σαν γυμνοσάλιαγκας. Είναι αυτό που λέει η ρωμαίικη παροιμία: «Έχει μπάρμπα στην Κορώνη»...







Ψυγείο - προσκυνητάρι
έξω από δωμάτιο ασθενών.
Εικονίτσες, λιβανιστήρια,
καντηλέρια, λάδια, φυλαχτά
και ό,τι άλλο
μπορεί κάποιος να φανταστεί.
 

   Έτσι μεταφερθήκαμε στη νέα πτέρυγα. ¶ψογες μεγάλες αίθουσες, καθαρές, με ησυχία και θέα. Το απόγευμα, ενώ εγώ είχα φύγει, ήρθαν οι γιατροί. Μίλησαν ιδαιτέρως στη μητέρα μου, τής εξήγησαν έμμεσα, ότι για να γίνουν όλα καλά και όπως πρέπει, θα πρέπει να λαδώσει, να ρίξει το φακελλάκι της. Για να μην αργήσει η εγχείρηση δηλαδή. Το πιάσατε το υπονοούμενο... Όσοι δεν λαδώνουν στα ρωμαίικα νοσοκομεία αργούν να χειρουργηθούν κι άν πεθάνουν, έ πέθαναν... Κι εκείνη βέβαια, ως γνήσια ρωμιά, υπέκυψε. «Πόσα θέλετε γιατρέ μου; Κάτι καλύτερο δεν κάνετε;»

   







 
Έξω απ΄ τις τουαλέτες
υπάρχει εβραϊκή υποδοχή
με εικόνα
απ΄ «την φιλοξενία τού Αβραάμ».

Ήμαρτον Αβραάμ μου...

 

   Αφού το αλισβερίσι τελείωσε, η μητέρα μου μπήκε την επομένη στο χειρουργείο ευχαριστημένη. Έκανε για άλλη μία φορά το ρωμαίικο καθήκον της. Όλα πήγαν καλά. Για τη μητέρα μου αυτό ήταν ένα θαύμα, αφού η εγχείρηση έγινε την ημέρα τής αγίας Θέκλας. Τής εξήγησα, ότι δεν υπήρξε κανένα θαύμα, αφού κάθε μέρα τού χρόνου συμπεριλαμβάνει μία ή και περισσότερες εορτές αγίων. Όμως, εκείνη επέμενε: «Σταμάτα πια βρε άθεε, σαν τον πατέρα σου κι συ...». Έτσι βολεύτηκε κι η μάνα μου. Κάπως έτσι όλοι οι ρωμιοί βολεύονται σ΄ αυτή την υποανάπτυκτη χώρα.















Μέσα στο προαύλιο τού νοσοκομείου
υπάρχει ολόκληρη εκκλησία
τού αγίου Σάββα,
για να εξυπηρετεί τους πιστούς,
αλλά και τις τσέπες των παπάδων.
 

   Για άλλη μία φορά ένοιωσα πολίτης τελευταίας κατηγορίας. Αυτή είναι η Ρωμιοσύνη, άθλια, κακομοίρα και τριτοκοσμική. Όλοι την έχουμε βιώσει σε κάθε πτυχή τής ζωής μας, είμαστε δεμένοι μαζί της, στο άρμα της. Και τα δεσμά αυτά τής αθλιότητας δεν μπορούμε να τα σπάσουμε επ΄ ουδενί, με κανένα τρόπο και για κανένα λόγο. Γι΄ αυτό και είμαστε άξιοι της ρωμαίικης μοίρας μας...

 

 

     «Ελεύθερη Έρευνα»

 

     Το παραπάνω άρθρο είναι εξιστόρηση πραγματικών γεγονότων και όχι φανταστικό διήγημα. 



     Παρόμοια κατάσταση με τού «Αγίου Σάββα» προσπάθησε να αντιμετωπίσει ο διοικητής τού Θεαγένειου, ο οποίος έδωσε εντολή να απομακρυνθούν οι εικόνες απ΄τους διαδρόμους τού νοσοκομείου.  Σύσσωμη η Ρωμιοσύνη, Μ.Μ.Ε., δημοσιογράφοι κ.λπ. λαμόγια έπεσαν πάνω του σαν όρνεα να τον φάνε. Εντύπωση προκαλεί η στάση ρωμιάς, η οποία στο παραπάνω χαρακτηριστικό βίντεο από πρωινή τηλεοπτική εκπομπή δηλώνει: «άν στο νοσοκομείο αυτό υπήρχαν πολλοί αλλοδαποί, οι οποίοι μπορεί να ήταν μουσουλμάνοι, ινδουιστές κ.λπ., εκεί μπορώ να καταλάβω την ευαισθησία», επιβεβαιώνοντας έτσι το θρησκευτικό μεσαίωνα, που βιώνει η Ρωμιοσύνη.



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

4+1=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...