Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

Ο ΕΡΙ,
Ο ΑΡΜΠΕΡ
ΚΑΙ Η ΜΑΤΙΛΝΤΑ


Τρία παιδιά μεταναστών από την Αλβανία
περιγράφουν στην «Ε.Ε.»
ξενόφοβες και ρατσιστικές συμπεριφορές,
καθώς και απίστευτες καταστάσεις παραλογισμού,
που αντιμετωπίζουν καθημερινά εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας


Έγραψε στις 01.03.2010 ο/η: Παραβάτης Κωνσταντίνος

Επιστροφή

Ο Έρι είναι 26 ετών από τα Τίρανα, ο Άρμπερ 29 ετών από την Αυλώνα και η Ματίλντα 23 ετών από το Μπεράτι. Είναι όλοι παιδιά aλβανών μεταναστών. Έχουν έρθει από μικροί στην Ελλάδα, ήδη διανύουν τη δεύτερη δεκαετία παραμονής τους στη χώρα μας, έχουν πάει στο ελληνικό σχολείο, γνωρίζουν πολύ καλά την νεοελληνική γλώσσα και ιστορία και εργάζονται νόμιμα, όπως οι περισσότεροι των συμπολιτών μας. Πρόκειται για νέους, που έχουν ενσωματωθεί στον κοινωνικό ιστό της χώρας μας και έχουν προσαρμοστεί στον τρόπο ζωής των nεοελλήνων διατηρώντας πάντα την δική τους άποψη και στάση ζωής. Βλέποντάς τους κάποιος στον δρόμο θα νόμιζε, ότι είναι καθημερινοί συμπολίτες μας και όχι αλβανοί μετανάστες.

Στην συνέντευξη-σοκ όμως, που ακολουθεί, θα διαβάσετε πώς περιγράφουν τις απίστευτες καταστάσεις, που ζουν καθημερινά στη χώρα μας αντιμέτωποι με μιά έντονα ρατσιστική νοοτροπία αδιανόητη για ελεύθερους και πολιτισμένους ανθρώπους φυσιολογική όμως, για τη ξενόφοβη και χοντρόπετση Ρωμιοσύνη. Δείτε τις εκ καρδίας απόψεις τους, τις ανησυχίες τους και τα όσα τούς χαρακτηρίζουν σαν μετανάστες, αν και ζουν εδώ πολλά χρόνια.

«Ε.Ε.»: Γιατί φύγατε από την Αλβανία;
Έρι: Πήραμε αυτήν την απόφαση, επειδή έγινε η πολιτική αλλαγή στην χώρα μας και για ένα μεγάλο διάστημα, τα πάντα νέκρωσαν. Η οικονομία κατέρρευσε, δεν υπήρχαν δουλειές, υπήρχε φτώχεια, άγχος και αγωνία για το μέλλον. Οι κυβερνήσεις άλλαζαν διαρκώς, κανείς δεν μπορούσε να μας προσφέρει μια ασφάλεια. Αναγκαστικά πήραμε την απόφαση να φύγουμε από την χώρα μας αναζητώντας  μια καλύτερη τύχη.

«Ε.Ε.»: Γιατί επιλέξατε να έρθετε στην Ελλάδα και όχι σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα;

Έρι: Η Ελλάδα ήταν πολύ κοντά μας. Οι περισσότεροι επέλεξαν κατά σειρά Ελλάδα - Ιταλία - Γερμανία - Γαλλία. Επίσης γνωρίζαμε, ότι υπήρχε συγγένεια αίματος με τους έλληνες.

Άρμπερ: Από τη δική μου πόλη, την Αυλώνα, οι περισσότεροι έφευγαν για Ιταλία, εμείς έτυχε κι ήρθαμε Ελλάδα.

«Ε.Ε.»: Τι περιμένατε να βρείτε, όταν ήλθατε στην Ελλάδα;

Έρι: Συμπαθούσαμε και θαυμάζαμε την Ελλάδα από αυτά, που είχαμε ακούσει στην Αλβανία. Η Ελλάδα είναι γνωστή παγκοσμίως κυρίως για την ιστορία της, τον πολιτισμό της κ.λπ..

Ματίλντα: Ο Έρι είναι μεγαλύτερος από εμένα. Εγώ έφυγα από πολύ μικρή από την Αλβανία, όπου δεν είχα προλάβει να μάθω τίποτε για την Ελλάδα.

Άρμπερ: Πριν έρθω εδώ είχα μια γαλλίδα δασκάλα στην Αλβανία πολύ μορφωμένη, η οποία μου είπε, πως ήμουν τυχερός, που θα ερχόμουν Ελλάδα και κάποιος, του οποίου δεν θυμάμαι το όνομα -ήμουν πολύ μικρός τότε- είχε όνειρο πριν πεθάνει να έρθει να δει την Ελλάδα. Μιλούσε με πολύ θαυμασμό για τον ελληνικό πολιτισμό.

Έρι: Από όσο σχολείο πρόλαβα να πάω στην Αλβανία έμαθα τουλάχιστον κατ΄ όνομα για το Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Πυθαγόρα, αλλά και γι΄ άλλους σπουδαίους ευρωπαίους, όπως τον Ρουσσώ κ.τ.λ., όχι βέβαια για τα έργα τους, τουλάχιστον όμως είχα μια γενική ιδέα.

Στα μάτια μας η Ελλάδα, ήταν η χώρα του πολιτισμού, θέλαμε να την γνωρίσουμε, αλλά δυστυχώς, όταν ήρθαμε εδώ, μόνο χώρα πολιτισμού δεν βρήκαμε. Όλοι κρύβονται πίσω από την Ακρόπολη, τον Παρθενώνα και τους σοφούς, αλλά στην ουσία η νοοτροπία, η παιδεία, τα ονόματα κ.τλ. είναι Βυζάντιο, αλλά και Τουρκία μαζί. Τουρκοβυζάντιο θα το χαρακτήριζα.

«Ε.Ε.»: Γιατί σας έκανε εντύπωση το Βυζάντιο, που βρήκατε εδώ; Στην Αλβανία πώς είναι τα πράγματα; Το βυζαντινό δικέφαλο δεν έχετε στη σημαία σας;

Έρι: Επί κομμουνισμού, το Βυζάντιο είχε διαγραφεί τελείως. Ο κομμουνισμός είχε πολλά άσχημα, αλλά είχε και καλά. Υπήρχε παιδεία, είχαν όλοι δουλειά, έκαναν γυμναστική, το κράτος λειτουργούσε.

Άρμπερ: Εγώ θυμάμαι όταν ήμουν μικρός κάναμε αγώνα ποιός είχε τα περισσότερα βιβλία. Θυμάμαι μία φορά είχα πάει στο βιβλιοπωλείο και είχα πάρει βιβλία μόνο και μόνο για να τα δείξω στο φίλο μου και να του πω: Να, εγώ διαβάζω περισσότερο από εσένα. Τότε υπήρχε τέτοιο πνεύμα, που τώρα βέβαια, δεν υπάρχει.

   






Ο Έρι στον -λίγο- ελεύθερο χρόνο του διαβάζει φιλοσοφία κι ασχολείται με τη ζωγραφική και τη φωτογραφία. Η παραπλεύρως εικόνα είναι ένα σκίτσο του Σοφοκλή ζωγραφισμένο από τον Έρι. (Οι φωτογραφίες του άρθρου Οδοιπορικό στη χώρα των α-ναξίων είναι επίσης δικές του).


«Ε.Ε.»: Είχατε θρησκεία στην Αλβανία;

Έρι: Στην Αλβανία δεν υπήρχαν θρησκευτικές διακρίσεις. Οι χριστιανοί παντρεύονταν μουσουλμάνους και αντίστροφα. Θρησκευτικό πρόβλημα ουδέποτε είχαμε. Διατηρήθηκαν κάποιες τελετές, όπως οι γάμοι, τα βαφτίσια, οι κηδείες κ.λπ., περισσότερο όμως σαν παράδοση, παρά σα θρησκευτικές τελετές.

«Ε.Ε.»: Παρατηρούμε όμως σήμερα να αναβιώνει ο θρησκευτικός μεσαίωνας σε αρκετές πρώην ανατολικές χώρες. 

Έρι: Και στην Αλβανία συμβαίνει αυτό.

Άρμπερ: Θα ήθελα να μιλήσω πιό συγκεκριμένα. Τα πράγματα στην Αλβανία τείνουν να γίνουν χειρότερα. Περπατάς σήμερα στην πόλη κι ενώ πρίν μερικά χρόνια άκουγες τα πουλιά να κελαηδούν, σήμερα ακούς τις ψαλμωδίες του ιμάμη. Το μόνο «καλό» είναι, ότι δεν έχει αυτή την μορφή και την πίεση, που έχετε εδώ. Η θρησκεία στη σημερινή Αλβανία είναι υπόθεση του καθενός προσωπικά, όχι του κράτους.

 

Περπατάς σήμερα σε μία αλβανική πόλη
κι ενώ πριν μερικά χρόνια άκουγες τα πουλιά να κελαηδούν, σήμερα ακούς τις ψαλμωδίες του ιμάμη

«Ε.Ε.» Δηλαδή, δεν έχετε κρατική θρησκεία, όπως εδώ;

Έρι: Όχι, δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Στην Αλβανία, όποιος πιστεύει, πιστεύει για τον εαυτό του. Όσο και να έχουν ενεργοποιηθεί οι θρησκείες όπως παλιά, δεν έχουν τον ίδιο φανατισμό, που βλέπουμε εδώ. Και αυτό ισχύει και για τους μουσουλμάνους της Αλβανίας, που δεν έχουν καμμία σχέση με τους μουσουλμάνους της Τουρκίας. Η διαφορά, είναι τεράστια. Ο θρησκευτικός φανατισμός σας μάς κάνει εντύπωση. Όταν δηλώνει κάποιος, ότι είναι άθεος ή διαφορετικού  θρησκεύματος, τον κοιτάζετε περίεργα και αρνητικά.

Νοιώσαμε σα να ήρθαμε στη χριστιανική Τουρκία. Και μου έκανε εντύπωση ο φανατισμός, που υπάρχει εδώ και το μίσος για την Τουρκία.  Μου φαίνονταν οι άνθρωποι σαν έλληνες - τούρκοι, που όσο πιο πολύ τούς μοιάζουν, τόσο πιο πολύ τούς μισούν.

«Ε.Ε.»: Στην Αλβανία λοιπόν δεν είχατε θρησκεία. Όταν ήρθατε εδώ πώς σας φάνηκε;

Έρι: Νοιώσαμε σα να ήρθαμε στη χριστιανική Τουρκία. Μου έκανε εντύπωση ο φανατισμός, που υπάρχει εδώ και το μίσος για την Τουρκία. Μου φαίνονταν οι άνθρωποι σαν έλληνες - τούρκοι, που όσο πιο πολύ τούς μοιάζουν, τόσο πιο πολύ τούς μισούν. Όπως υπάρχει ρατσισμός στην Τουρκία, υπάρχει κι εδώ. Ως αλβανοί γευόμαστε καθημερινά τον ρατσισμό. Είναι πολύ άσχημη εμπειρία.

«Ε.Ε.»: Το ότι είσαι Αλβανός δηλαδή, τί σημαίνει;

Έρι: Ότι εσείς οι αλβανοί είσαστε τουρκο-αλβανοί, είσαστε ζώα, είσαστε αμόρφωτοι και χίλια-δύο άλλα. Και όχι μόνον σε προσωπικό επίπεδο, αλλά κι από τις κρατικές αρχές. Πολλοί έλληνες -όχι όλοι- έτσι μας αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να  μας αντιμετωπίζουν.

Άρμπερ: Θα ήθελα να διευκρινίσω, ότι εγώ προσωπικά έχω γνωρίσει κακή αντιμετώπιση από τον κρατικό μηχανισμό και τις δημόσιες υπηρεσίες, σε προσωπικό επίπεδο όμως, αρκετοί έλληνες μου έχουν φερθεί καλά και με έχουν βοηθήσει.

Έρι: Στη δουλειά μου δεν χρησιμοποιώ το κανονικό μου όνομα, όταν κυρίως πηγαίνω σε εξωτερικές δουλειές, για να μην έχω προβλήματα. Χρησιμοποιώ το χριστιανικό όνομα, Βαγγέλης, για να μπορώ να εργάζομαι απερίσπαστος. Ο εργοδότης μου μού εξήγησε από την αρχή, ότι κατανοεί τη θέση μου, αλλά δεν ήθελε αυτά τα προσωπικά, που τράβαγα εγώ, να τα τραβούσε και η εταιρεία. Συμφωνήσαμε λοιπόν μαζί, ότι έξω θα χρησιμοποιώ το όνομα Βαγγέλης και όχι το δικό μου.


Στη δουλειά μου δεν χρησιμοποιώ το κανονικό μου όνομα, αλλά το χριστιανικό όνομα, Βαγγέλης, για να μην έχω προβλήματα.

Επίσης υπάρχει διάκριση μεταξύ ομογενών και αλβανών. Οι οικονομικοί μετανάστες πρέπει απαραιτήτως να έχουμε 150 ένσημα και να πληρώνουμε 150 ευρώ παράβολο κάθε χρόνο. Και εάν δεν έχουμε σύμβαση εργασίας δεν μπορούμε να ξανακάνουμε ανανέωση της αδείας διαμονής μας. Η  άδεια αυτή είναι ενός έτους για τους φοιτητές και  δύο ετών για τους οικονομικούς μετανάστες, που δουλεύουν εδώ. Εγώ είμαι πάνω από δέκα χρόνια στην Ελλάδα και ακόμη να τακτοποιηθεί οριστικά το θέμα. Πρέπει να πληρώνω αυτό το νόμιμο «χαράτσι» και να παραμένω όμηρος των αντιφατικών διατάξεων.

Έχω συγγενείς στη Γερμανία και μας πληροφορούν, ότι εκεί όχι μόνο δεν καταβάλουν οι οικονομικοί μετανάστες κανένα παράβολο, αλλά τους πληρώνουν κι από πάνω, ειδικά όταν εργάζονται. Πρόσφατα, ενώ προσκόμισα όλα τα νόμιμα έγγραφα, φορολογική δήλωση, τα νόμιμα ένσημα, ενώ κατέβαλα και το «παράλογο» -δηλαδή το παράβολο των 150 ευρώ- στον αρμόδιο Δήμο για την ανανέωση της άδειας παραμονής, εν τούτοις μου βρήκαν ανύπαρκτες δήθεν εκρεμμότητες και απαίτησαν να πάω στην Νομαρχία, στην περιφέρεια. Ζήτησα να ελέγξουν τον φάκελλό μου, αλλά είχε χαθεί! Πήγα πίσω στην εταιρεία μου και ζήτησα καινούρια χαρτιά, γιατί τα παληά τα είχαν χάσει. Ο εργοδότης μου μού τα έδωσε κι επί πλέον μου είπε, πώς αν χρειαζόταν, θα μου παρείχε νομική υποστήριξη με το δικηγόρο της εταιρείας, χωρίς να πληρώσω. Τώρα πάλι περιμένω να βγει η άδεια, όπως εδώ και δέκα χρόνια τώρα. Όλα αυτά επειδή είμαι αλβανός…

«Ε.Ε.»: Να δώσουμε το λόγο και στη χαριτωμένη δεσποινίδα. Πες μας Ματίλντα, πόσα χρόνια είσαι εδώ και τί σπουδάζεις;
Ματίλντα:  Είμαι 13 χρόνια στην Ελλάδα, από 10 ετών. Έχω πάει σε όλο το ελληνικό σχολείο από το δημοτικό. Τώρα σπουδάζω στα Τ.Ε.Ι. Λογιστική.

«Ε.Ε.»: Είσαι από δέκα ετών στην Ελλάδα, πήγες σε ελληνικό σχολείο, πέρασες όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και τώρα είσαι στα Τ.Ε.Ι.. Έχεις ελληνική ιθαγένεια; Έχεις δικαίωμα ψήφου;

Ματίλντα: Όχι. Πώς να έχω δικαίωμα ψήφου, αφού δεν έχω ταυτότητα;

«Ε.Ε.»: Προσπάθησες να πάρεις και δεν σου έδωσαν;

Ματίλντα: Είχα πάει στο Δήμο Αθηναίων και ρώτησα να μάθω ποιά είναι η διαδικασία να βγάλω ελληνική ταυτότητα, γιατί είμαι 13 χρόνια στην Ελλάδα και μετά τα 10 τη δικαιούμαι. Μου το απέκλεισαν εντελώς! Σπουδάζω με άδεια παραμονής. Ο Έρι, που εργάζεται, όπως σας είπε ανανεώνει την άδεια παραμονής του κάθε δύο χρόνια. Εγώ, που είμαι φοιτήτρια, είμαι υποχρεωμένη να ανανεώνω κάθε χρόνο την ετήσια άδεια παραμονής μου, για την οποία πληρώνω επί πλέον το παράβολο των 150 ευρώ και βγαίνει ένα εξάμηνο μετά.

Άρμπερ: Αυτό είναι ένα καθεστώς ομηρίας. Δεν μπορούμε να πάμε στην Αλβανία παρά μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα. Έτυχε περίπτωση να πεθάνει αλβανίδα στην Ελλάδα και ο σύζυγός της να την πάει Αλβανία για να την θάψει. Δεν του επέτρεψαν όμως, να επιστρέψει κι έτσι αναγκάστηκε να περάσει πάλι παράνομα από τα βουνά. 

Ματίλντα: Ήταν Νοέμβριος, όταν πέθανε στην Αλβανία η γιαγιά μου. Δεν είχε βγει ακόμα η λεγόμενη ταξιδιωτική άδεια για τα Χριστούγεννα, ούτε η ανανεωμένη κάρτα παραμονής των γονιών μου. Απευθυνθήκαμε στην Αστυνομία και μας απάντησαν: «Εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα, μπορείτε να πάτε». Φύγαμε, αφού ξαναρωτήσαμε στα σύνορα αν θα έχουμε κάποιο πρόβλημα κατά την επιστροφή. Μας διαβεβαίωσαν, ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα, όταν επιστρέψαμε όμως, μας απαγόρευσαν την είσοδο, διότι δεν είχαμε τη νέα άδεια παραμονής.

Γυρίσαμε στο Αργυρόκαστρο, στο ελληνικό προξενείο, προσπαθήσαμε να βγάλουμε βίζα, μας ζήτησαν όμως, πολλά χρήματα κι όχι νόμιμα φυσικά. Υποχρεωθήκαμε να βγάλουμε καινούργια διαβατήρια, ενώ στα σύνορα πληρώσαμε επί πλέον 2.000 ευρώ μίζα σε κάποιους, για να μπορέσουμε να ξαναμπούμε στην Ελλάδα. Και μας συνέβησαν όλα αυτά, ενώ είμαστε νόμιμοι, ενώ πληρώνουμε τα παράβολα και τους φόρους μας και τα χαρτιά μας είναι καθ΄ όλα νόμιμα.

«Ε.Ε.»: Είχες κι άλλες δυσάρεστες εμπειρίες στην Ελλάδα;

Mατίλντα: Πριν από χρόνια δούλευε η μητέρα μου σ΄ ένα σπίτι. Η κυρία του σπιτιού, ενώ  ήξερε, ότι η μητέρα μου είχε παιδιά, ποτέ δεν της επέτρεπε να με πάρει στο σπίτι μαζί της, γιατί  ήμουν αλβανίδα και κατά την γνώμη της «αλλόθρησκη»· εγώ βέβαια είμαι άθεη. Εάν π.χ. μάθαινε, ότι η μητέρα μου ήταν μουσουλμάνα, δεν υπήρχε περίπτωση να της έδινε δουλειά, θα την έδιωχνε (!) Νόμιζε, ότι η μητέρα μου ήταν χριστιανή και ότι καταγόταν από την Βόρειο ΄Ηπειρο. Στις σπάνιες στιγμές, που εγώ συναντήθηκα με εκείνη την κυρία, μπροστά της η μητέρα μου με παρότρυνε συνεχώς: «κάνε τον σταυρό σου, κάνε τον σταυρό σου», για να την πείσουμε, ότι δήθεν είμαστε χριστιανές, διαφορετικά θα την έδιωχνε από τη δουλειά.

Θυμάμαι ακόμα, ότι έπρεπε να υποβληθούμε σε ορισμένες εξετάσεις και όταν πήγα στο Ι.Κ.Α.,  η αρμόδια γιατρός μου είπε  προσβλητικά: «Κάνε πέρα, γιατί είσαι αλβανίδα και θα μας κολλήσεις φυματίωση. Εσείς που ήρθατε εδώ είστε βρώμικοι, είστε γεμάτοι αρρώστιες» κ.λπ.. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Δηλαδή και μόνον που μιλούσε μαζί μου είχε ήδη κολλήσει όλες τις αρρώστιες του κόσμου; Επιστήμονας - γιατρός και  να μιλάει έτσι;

«Ε.Ε.»: Γνωρίζω κάποιον έλληνα, ο οποίος έχει παντρευτεί Αλβανίδα. Πριν όμως, την παντρευτεί, την βάφτισε χριστιανή κι ενώ πρώτα είχε αλβανικό όνομα, τώρα έχει χριστιανικό. Σας έχει υποχρεώσει εσάς κανείς να βαπτιστείτε;

Ματίλντα: Στο σχολείο με ενοχλούσε, που μας υποχρέωναν με το ζόρι, να πάμε στην εκκλησία. Έχω μεγάλο πρόβλημα με το λιβάνι· μου προκαλεί γενική  αδιαθεσία, πονοκεφάλους και εμετούς και όμως, επέμεναν.


Λέω, ότι είμαι άθεη κι οι άλλοι δέν καταλαβαίνουν και να μου λένε: «Α, δηλαδή είσαι μουσουλμάνα», αλλά εγώ δέν έχω καμμία ιδέα για το μουσουλμανισμό!

Εγώ δεν ήθελα να βαφτιστώ, αλλά το έκανα για δύο λόγους: Πρώτον, για να μην έχω προβλήματα στις σπουδές μου και δεύτερον, για να μπορέσω να βρω δουλειά. Μου έλεγαν, αν τελειώσεις το σχολείο και ψάξεις να βρεις δουλειά, δεν είναι καλό να βλέπουν οι εργοδότες, ότι σε λένε Ματίλντα. Δεν θα έχεις πολλές ευκαιρίες έτσι. Θα νομίζουν, ότι είσαι μουσουλμάνα. Πραγματικά, μου έχουν τύχει περιπτώσεις να λέω, ότι είμαι άθεη κι οι άλλοι να μην καταλαβαίνουν και να μου λένε: «Α, δηλαδή είσαι μουσουλμάνα», αλλά εγώ δεν έχω καμμία ιδέα για το μουσουλμανισμό! ΄Επρεπε δηλαδή, να αλλάξω το όνομά μου χωρίς να το θέλω. Εγώ όμως, παρά την βάφτισή μου σε Κωνσταντίνα, διατηρώ το κανονικό μου όνομα, δεν θέλω να το αλλάξω, δεν μπορούν να με υποχρεώσουν σ΄ αυτό.


Έρι: Η ελληνική κοινωνία, μας εξασκεί πίεση, να βαφτιστούμε, να αλλάξουμε τα ονόματά μας. Είναι μονόδρομος. Ο Πλάτων όμως, έλεγε, ότι ένας ξένος είναι ο πιο αγαπημένος, γιατί ο ξένος είναι μακρυά από το σπίτι του, την οικογένειά του και τους φίλους του, γι΄ αυτό πρέπει να του φερόμαστε καλύτερα. Η κακοποίηση ενός ξένου θεωρείτο ύβρις τότε.

Άρμπερ: Το ελληνικό κράτος θεωρεί, ότι στο νοτιότερο κομμάτι της  Αλβανίας κατοικούν Έλληνες ομογενείς. Εγώ είμαι από την Αυλώνα, αλλά η καταγωγή της μητέρας μου είναι ακόμη πιο νότια, στο κομμάτι των «ομογενών». Ακόμη και τα 10 χιλιόμετρα, μπορούν να ανατρέψουν τα πράγματα. Στην Ελλάδα γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ ομογενούς και αλβανού, οπότε αρκετοί αλβανοί λένε ψέματα, ότι είναι δήθεν ομογενείς.

Για να αποδείξει κάποιος, ότι είναι ομογενής κι όχι αλβανός, ανάμεσα στα άλλα χαρτιά πρέπει να προσκομίσει οπωσδήποτε πιστοποιητικό της βάφτισης. Δεν αρκεί το πιστοποιητικό γέννησης. Όταν ήμουν μικρός με μάθαιναν να κάνω καλά τον σταυρό μου, όμως πάντα μπέρδευα τα χέρια μου. Δεν ήξερα αν είναι τρία δάχτυλα ενωμένα, αν πάει δεξιά ή αριστερά, πόσες φορές τον κάνουν και φυσικά γιατί τον κάνουν. Ακόμα μου φαίνεται πολύ παράξενο όταν βλέπω ανθρώπους στον δρόμο να σταυροκοπιούνται.

Έρι: Την τραγωδία που περνάνε οι περισσότεροι μετανάστες στην Ελλάδα και ειδικά οι Αλβανοί, δεν φαντάζεσθε πόσο άσχημη είναι. Με αυτή την συμπεριφορά μάς έχουν γονατίσει, μάς έχουν καταστρέψει. Είμαστε η πρώτη χώρα στον κόσμο με το υψηλότερο ποσοστό μεταναστών κι ενώ όλοι οι υπόλοιποι μετανάστες σε άλλες χώρες μετά από καιρό τακτοποιούνται οικονομικά, αγοράζουν σπίτια, αυτοκίνητα, πηγαίνουν διακοπές, εμείς οι αλβανοί της Ελλάδας, είμαστε οι πιο ταλαιπωρημένοι, οι πιο κακομοίρηδες.

 

Τέλος του Α΄ μέρους της συνέντευξης.

Διαβάστε το Β΄ μέρος της συνέντευξης κάνοντας κλικ εδώ.






 



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 30311 έγραψε...
"Συμφωνήσαμε λοιπόν μαζί, ότι έξω θα χρησιμοποιώ το όνομα Βαγγέλης και όχι το δικό μου."

Ντροπή σου να ντρέπεσαι για την καταγωγή σου...
30.11.2014, 05:11:27





Ανώνυμος 39292 έγραψε...
"Συμπαθούσαμε και θαυμάζαμε την Ελλάδα"

Μα καλά, στην Αλβανία δεν υπήρξε έστω και ένας να τα πεί αυτά τα παιδιά πως οι σύγχρονοι Έλληνες δνε έχουν καμία απολύτως σχέση φυλετικά με τολυς αρχαίους και ότι θα βρούν μια πανσπερμία λαών, κουτοπόνηρων και θρασύδειλων ανθρώπων που είναι ρατσιστές χωρίς ράτσα: Κανένας δεν είπε σε αυτα τα παιδιά ότι θα έρθουν στο Ρωμιοσυνιστάν και θα γνωρίσουν Ρωμιούς και όχι Έλληνες;
31.07.2016, 13:32:46






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+2=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...