Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.



(Back love ass)

Από το συγκρότημα:
The freeinquiry.gr band


 
Αγάθωνας
Ευρύπρωκτος
Και Παυσανίας
Οπισθογαμικός
Το μελώναν το παστέλι

Ζεύγος μπακλαβάς (back love ass)
Αρχαίοι μπακλαβάς
Βαβαί, παπαί, γαμαί

Λάιος
Και Χρύσιππος
Αγησίλαος
Και Λύσανδρος
Αχιλλέας
Και Πάτροκλος
Γανυμήδης
Και Δίας...


 





Η σαύρα των τροπικών δασών της νότιας και κεντρικής Αμερικής, Βασιλίσκος, έχει τη μοναδική ικανότητα να περπατάει στο νερό. Για το λόγο αυτό, έχει χαρακτηριστεί ως σαύρα Ιησούς Χριστός.


Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Ελεύθερης Έρευνας», το συγκεκριμένο είδος σαύρας αναπαράγεται με παρθενογένεση, όταν η θηλυκή μυρίσει κάποιο νούφαρο. Τρέφεται από το σώμα και το αίμα της.

Σε επόμενη δημοσίευσή μας, θα σας παρουσιάσουμε κατ΄αποκλειστικότητα τη σαύρα Ιησού Χριστό, να μετατρέπει το νερό της λίμνης σε οίνο...

 







 








Κάθε μέρα, δισεκατομμύρια χρήστες συνδέονται με τον μεγαλύτερο τηλεοπτικό ιστότοπο του κόσμου. Ένα δίκτυο, όπου μπορείς να δεις από χιουμοριστικά σκετς, εκκολαπτόμενους τραγουδιστές με ή χωρίς ταλέντο, γάτες που κάνουν ό,τι να ΄ναι, ειδικούς στο μακιγιάζ κ.λπ.. Προγράμματα, που παράγονται από ανώνυμους. Μόνο στο Youtube φορτώνονται κάθε λεπτό, 100 ώρες βίντεο από ένα πλήθος χρηστών. Όλοι είναι υποψήφιοι διάσημοι.

Μεταξύ τους οι Τζέρεμι και Φλο, 25 ετών μουσικοί από το Αρκασόν της Γαλλίας. Τραγούδησαν ένα απλό κομμάτι στο laptop, απλά και συμπαθητικά. Έπιασαν όμως 800.000 θεάσεις. Μία επιτυχία, που άλλαξε την ζωή τους. Χάρη στη δημοτικότητά τους στον ιστό, το ντουέτο έκλεισε συμβόλαιο με μια μεγάλη εταιρεία δίσκων. Το καλλιτεχνικό τους όνομα: «Φρέρο ντε λα βέγκα». Άγνωστοι μέχρι πριν λίγο καιρό, ηχογράφησαν το πρώτο τους σινγκλ κι ήδη ξεκίνησαν καριέρα. «Οφείλουμε τα πάντα στο διαδίκτυο», εξηγούν οι ίδιοι. «Αν δεν υπήρχε το ίντερνετ δεν θα είχαμε δείξει τη μουσική που κάνουμε. Θα παίζαμε στο δωμάτιό μας. Αν δεν είχαμε τόσα κλικς δεν θα ασχολούνταν με εμάς οι επαγγελματίες. Δεν είναι εποχή για ρίσκα. Αν δουν ότι έχεις κοινό, σε αναλαμβάνουν. Αν δεν έχεις, δυσκολεύουν τα πράγματα».

Το διαδίκτυο όμως δεν έχει μόνο καλές ιστορίες. Το Youtube, το Facebook και το  Twitter, η κοινωνική δικτύωση, έγινε το «άγιο δισκοπότηρο» των καλλιτεχνών, αλλά και των πολιτικών και των εταιρειών. Οι αριθμοί τους είναι συνώνυμοι δημοφιλίας, επιρροής, πωλήσων. Αυτοί οι αριθμοί μέτρησης όμως, είναι αξιόπιστοι; Ποιοι είναι τα δεκάδες εκατομμύρια που ακολουθούν τον Πάπα στο Twitter; Ή τα σχεδόν τρία δισεκατομμύρια που είδαν τον κορεάτη Psy; Μπορούμε να «πειράξουμε» τους αριθμούς, να κατευθύνουμε την κοινή γνώμη, τους ψηφοφόρους ή τους καταναλωτές; Μπορούμε να γίνουμε διάσημοι με χειραγώγηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης;

Φαίνεται πως ναι! Πολλοί από χώρες όπως η Ινδία, το Πακιστάν κ.ά. κερδίζουν το τριπλάσιο ενός μέσου μισθού πουλώντας τα likes του στο Facebook. Το Μπαγκλαντές ηγείται στο εμπόριο δημοτικότητας παγκοσμίως. Μερικοί χρησιμοποιούν επιπλέον ειδικά λογισμικά, με τα οποία που μπορούν να δημιουργούν εκατομμύρια πλαστούς ακόλουθους.

Αυτή η επιδημία έχει εξαπλωθεί ακόμα και σε διασημότητες. Βίντεο γνωστής τραγουδίστριας αφαιρέθηκε πρόσφατα από το YouTube, όταν αποδείχθηκε ότι χιλιάδες προβολές του ήταν ψεύτικες. Μεγάλες εταιρείες μόδας και καλλυντικών πληρώνουν bloggers για να προωθήσουν διακριτικά, ακόμα και παράνομα, τα προϊόντα τους. Κάποιες εταιρείες χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να σαμποτάρουν τη φήμη των αντιπάλων τους...

 




An overview
of the Modern Greek Society,
the Greek Crisis and the role of the EU



 

A bitter but true statement

The Greek people constitute an abomination because they are capable of the worst because they are immune to the worst. The Modern Greek society can only give birth to monsters since it has been genetically programmed to do so.
The Modern Greeks are internally destroyed people whose creativity can only be engaged in disasters due to their endemic crap mentality, their supernatural vulgarity and their filthy and corrupted leaders. They deserve to be punished for their nightmarish choices and their inability to learn from their mistakes. No pity should be shown to them.

This may sound like a generalization but if one examines thoroughly the ramshackle foundations of the Modern Greek State, he will have no option but to agree even partially, with a very important, well educated but unfortunately, purposely ignored high caliber writer, an intellectual that has been numerously honored by the French Academy of Arts and Letters, Mr. Dimitris Dimitriadis (“The Abomination”, lifo.gr). In his excellent essay he presents his thoughts, his concerns and his opinion regarding the Greek State and the Greek people in general...

 






Ολλανδία─Γερμανία─Βέλγιο.

Με τη συλλογή φωτογραφιών από σύνορα διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών, ο φωτογράφος Valeriο Vincenzο επιχειρεί να δείξει τα αποτελέσματα της ιστορικής αλλαγής, η οποία έχει συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες στην Ευρώπη.

Από την υπογραφή της Συνθήκης του Σένγκεν το 1985, τα σύνορα στο μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου χάνονται σιγά-σιγά τόσο από τα τοπία όσο κι από τις συνειδήσεις των ανθρώπων, που κάνουν έτσι ένα μεγάλο άλμα προς την προοδευτική ενοποίηση της Ευρώπης και την ανάδυση μιας ευρωπαϊκής συνείδησης...

 




Γιατί οι άντρες και οι γυναίκες
σκεφτόμαστε διαφορετικά
και πώς να γεφυρώσουμε τις διαφορές μας

Pease Allan & Barbara,
έκδ. ''Διόπτρα''



Η Μπάρμπαρα και ο Άλαν ετοιμάζονταν να πάνε σε ένα κοκτέιλ πάρτι. Η Μπάρμπαρα είχε αγοράσει καινούριο φόρεμα και ήθελε να είναι όμορφη. Έβγαλε δύο ζευγάρια παπούτσια, ένα μπλε και ένα χρυσαφί. Κι ύστερα έκανε την ερώτηση, που τρέμουν όλοι οι άντρες: «Ποια να φορέσω με αυτό το φόρεμα, αγάπη μου;».

Ένα παγερό ρίγος διέτρεξε τη σπονδυλική στήλη του Άλαν. Σκούρα τα πράγματα. «Ε... χμ.... Όποια σου αρέσουν καλύτερα, αγάπη μου», τραύλισε. «Έλα τώρα, Άλαν», του είπε εκνευρισμένη εκείνη, «ποια πάνε καλύτερα, τα μπλε ή τα χρυσαφί;». «Τα χρυσαφί!» απάντησε νευρικά ο Άλαν. «Γιατί δεν σ' αρέσουν τα μπλε;» τον ρώτησε. «Τα πλήρωσα μια περιουσία κι εσύ δε θέλεις ούτε να τα βλέπεις».
  
Ο Άλαν έσκυψε το κεφάλι. «Αν δεν σ’ ενδιαφέρει η γνώμη μου, Μπάρμπαρα, να μην τη ζητάς!», είπε. Νόμιζε, πως του ζήτησε να λύσει ένα πρόβλημα, αλλά, όταν το έλυσε, κάθε άλλο παρά τον ευχαρίστησε. Η Μπάρμπαρα όμως, είχε κάνει αυτό, που συνηθίζουν όλες οι γυναίκες: σκεφτόταν δυνατά. Είχε αποφασίσει ήδη ποια παπούτσια θα φορέσει και δεν ήθελε άλλη γνώμη. Ήθελε να επιβεβαιωθεί για την ωραία εμφάνισή της.

Αν ρωτήσει μια γυναίκα ποια παπούτσια να διαλέξει, «τα μπλε ή τα χρυσαφί», ο άντρας δεν πρέπει να της απαντήσει. Αλλά να τη ρωτήσει: «Έχεις διαλέξει ήδη, αγάπη μου;» Οι περισσότερες γυναίκες θα αιφνιδιαστούν από αυτή την απάντηση, γιατί οι περισσότεροι άντρες θα εξέφραζαν άμεσα την προτίμησή τους. «Ε... σκέφτομαι να φορέσω τα χρυσαφί...» θα πει διστακτικά. Στην πραγματικότητα, έχει επιλέξει ήδη τα χρυσαφί. «Γιατί;» θα ρωτήσει ο άντρας. «Γιατί φοράω χρυσαφί αξεσουάρ και το φόρεμά μου έχει χρυσαφί μοτίφ», θα εξηγήσει. Τότε ο έξυπνος άντρας θα απαντήσει: «Α, θαυμάσια επιλογή! Θα είσαι φανταστική! Πολύ σωστά το σκέφτηκες. Κι εμένα αυτά με αρέσουν!». Και να είστε σίγουροι, ότι θα περάσει μια αξέχαστη βραδιά...


 




Σωκράτης, Αριστείδης, Θεμιστοκλής,
Παυσανίας, Δημοσθένης κ.λπ. κ.λπ.

 
[Το άρθρο έχει βασισθεί
αποκλειστικά σε κείμενα
αρχαίων ελλήνων συγγραφέων]

 


Όταν δυο ή περισσότεροι εραστές κυνηγούσαν τον ίδιο έφηβο, αυτοί οι «αντεραστές» ένιωθαν μια ζήλια όμοια μ’ εκείνη, που παρατηρούμε στον έρωτα του ενός φύλου για το άλλο.

Η πηγή του μίσους, που κράτησε τόσο καιρό αντίπαλους δυο διάσημους άνδρες της αθηναϊκής πολιτείας, τον Αριστείδη και τον Θεμιστοκλή, λένε πως ήταν το γεγονός, ότι κι οι δυο είχαν ερωτευθεί το ίδιο αγόρι, τον ωραίο Στησίλαο από τον Κέα. («Ηράσθησαν γαρ αμφότεροι του καλού Στησίλεω, Κείου το γένος όντος», Πλούταρχου: «Θεμιστοκλής», 3.1).

Ένα απόσπασμα του Αριστοφάνη αποκαλύπτει τη σπουδαιότητα, που απέδιδαν οι μεγαλύτεροι άντρες στα γεννητικά όργανα των νεώτερών τους. Στο συναγωνισμό του Δίκαιου και του Άδικου Λόγου, στις «Νεφέλες», ο Δίκαιος Λόγος θρηνεί για τις παλιές καλές μέρες, που πέρασαν, όταν τα αγόρια ήταν ρωμαλέα, πειθαρχικά και σεμνά και «όταν κάθονταν κάτω στου γυμναστή, έπρεπε να βάλουν μπροστά το πόδι τους, για να μη δείξουν στους έξω κάτι το σκληρό. Κι όταν σηκώνονταν, έπρεπε να στρώσουν την άμμο, όπως ήταν πριν και να φροντίσουν να μην αφήσουν κανένα αποτύπωμα της νιότης τους για τους εραστές. Και κανένα αγόρι την εποχή εκείνη δεν άλειφε με λάδι το σώμα του κάτω από τον αφαλό του, έτσι, που στα αχαμνά του δροσιά και χνούδι σαν δέντρου καρπός ανθούσε» (973-978)...

 




Ο Ισοκράτης
στα νύχια της Ρωμιοσύνης


 

«Έλληνας καλεί-

σθαι τους της
παιδεύσεως της
ημετέρας μετέ-
χοντας».
 
Αυτό είναι το περίφημο ρητό του Ισοκράτη, που έρχεται στην επικαιρότητα κάθε φορά, που πλησιάζουν «εθνικές» επέτειοι, καθώς γίνεται φασαρία, για το αν θα παρελάσουν ως σημαιοφόροι ή όχι οι αριστούχοι αλλοδαποί μαθητές.

Πανεπιστημιακοί, θεωρητικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.λπ. ταγοί της Ρωμιοσύνης, προκειμένου να τεκμηριώσουν την άποψή τους, επικαλούνται τον Ισοκράτη, τον οποίο (παρ)ερμηνεύουν κάθε φορά κατά το δοκούν. Οι ερμηνείες τους θυμίζουν ορισμένες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής, όπου είναι πολλαπλάσιες από το πρωτότυπο, γιατί ο θεολόγος μεταφραστής κρίνει σκόπιμο να σουλουπώσει ιδεολογικά το κείμενο, μην πάει αλλού ο νους του αναγνώστη...

 






Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  της «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες – μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μια νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σας ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση του περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...