Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English




Το τουρκορωμέικο αρπακολατζιλίκι
απέναντι στον «κουτοφράγκικο» επαγγελματισμό

Mια φορά κι έναν καιρό, στο διεφθαρμένο
και χρεωκοπημένο κρατίδιο της Τουρκορω-
μιοσύνης, ζούσε ένα μουσικό συγκρότημα.
Χάριζαν πολύ από τον χρόνο τους, πολύ
από το ταλέντο τους, πολύ από την όρεξή
τους κι έγραφαν μουσική. Αυτή τη μουσική
την έντυναν με στίχους. Πολλή δουλειά. Α-
μέτρητες οι ώρες, που κατανάλωναν, διότι
απλά δεν τις μετρούσαν οι ίδιοι. Έτσι λοι-
πόν, ονομάστηκαν... αμέτρητες.
 
Έτοιμα τα τραγούδια.

Έτοιμη η μουσική.

Έτοιμοι οι στίχοι.

Έτοιμοι κι οι ίδιοι να τα παίξουν σωστά με πολλές-πολλές-πολλές πρόβες.

Τότε, θέλησαν να φιάξουν ένα demo. Τι θα πει demo στα ρωμέικα; Ένας ψηφιακός δίσκος (CD), ο οποίος περιέχει το πρώτο δείγμα της μουσικής τους. Το να το γράψουν ήταν το εύκολο. Είχαν αγοράσει (δουλεύοντας αλλού) όλα τα απαραίτητα μηχανήματα, μουσικά όργανα, Η.Υ. κ.λπ. κ.λπ.. Θέλησαν όμως, να κάνουν αυτό που −άλλοι− λένε σωστή δουλειά. Οπότε, το demo τους χρειαζόταν ένα γραφίστα, για να τους φτιάξει το εξώφυλλο.

Απευθύνθηκαν σε ημεδαπούς γραφίστες παίρνοντας προσφορές για το κόστος αυτού του εγχειρήματος...


 



Μήπως ο Μπετόβεν
έγραψε τα έργα του
με γρηγορότερο τέμπο
απΆ όσο φανταζόμαστε;

Όταν μεγάλοι μουσικοί της εποχής μας παίζουν κάποια κλασικά έργα, πάντα προσπαθούν να εκφράζουν το ακριβές συναίσθημα του δημιουργού τους. Όταν όμως, παίζουν Μπετόβεν, πολλοί δεν λαμβάνουν υπΆ όψη τους τις σημειώσεις των τέμπο, όπως έχουν αποτυπωθεί στις αυθεντικές παρτιτούρες. Θεωρούν, ότι τα τέμπο είναι παράλογα γρήγορα και πιθανότατα λανθασμένα.

Έτσι, αναπτύχθηκε η θεωρία, ότι ο συνθέτης σημείωνε γρήγορα τέμπο, επειδή ο μετρονόμος του δεν λειτουργούσε καλά...


 








Λίγα ζώα άνω των πενήντα κιλών άντεξαν τον όλεθρο της Ύστερης Κρητιδικής, πριν από 65 περίπου εκατομμύρια χρόνια. Το σύννεφο σκόνης έφερε σκοτάδι και κρύο στην επιφάνεια της Γης για μήνες. Οι δεινόσαυροι πάγωσαν και λιμοκτόνησαν.

Κάποια μικρά πλάσματα όμως, κατέφυγαν στη γη. Όταν πρόβαλαν, διαπίστωσαν ότι τα τέρατα που τα κυνηγούσαν είχαν εξαφανιστεί. Η Γη γινόταν ο πλανήτης των θηλαστικών.

Η λεκάνη της Μεσογείου πριν από 5,5 εκατομμύρια χρόνια ήταν έρημος, όπου δεν φύτρωνε τίποτα. Δυόμισι εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα άμμος και αλάτι. Πολύ πιο αφιλόξενη από κάθε σημερινό περιβάλλον της Γης. Η θερμοκρασία την ημέρα ήταν τόση, που έψηνες ψωμί. Η στάθμη της θάλασσας ήταν 1,6 χιλιόμετρα ψηλότερα, ενώ η ατμοσφαιρική πίεση ήταν 50% μεγαλύτερη απ' ό,τι έχουμε συνηθίσει. Δύσκολα φανταζόμαστε πιο αφιλόξενο μέρος στον πλανήτη. Κι όμως, έτσι ήταν η Μεσόγειος προτού γίνει θάλασσα...

 




Ισαάκ Νεύτων:
Αποκρυφιστής
και βαθιά θρησκευόμενος

Οι αντιφατικές πτυχές
της προσωπικότητας μιας μεγαλοφυίας



Ο
Σερ Ισαάκ Νεύτων θεωρήθηκε ο πρώτος και σπουδαιότερος από τους σύγχρονους επιστήμονες. Ένας ρεαλιστής, που μας έκανε να σκεφτούμε με ψυχρή και απόλυτη λογική. Ο Νεύτων όμως, δεν ήταν καθόλου αυτός, που θεωρούμε πώς ήταν.

Το 1936, ένα μεγάλο αρχείο από τα ιδιωτικά χειρόγραφα του Νεύτωνα πουλήθηκε, ενώ είχε κρατηθεί μυστικό για περισσότερα από διακόσια χρόνια. Ο διάσημος οικονομολόγος Τζον Mέιναρντ Κέινς, απέκτησε εκατό αρχεία από το σύνολο. Η μελέτη αυτών των εγγράφων οδήγησε τον Κέινς σε έναν κόσμο τσαρλατάνων και μάγων, στον κόσμο της Αλχημείας. Η άποψή του για τον Νεύτωνα κλονίστηκε. Συνειδητοποίησε, ότι ο πιο διάσημος επιστήμονας της Βρετανίας ήταν επίσης, ο πιο έμπειρος αλχημιστής της.

Ο Νεύτων δεν ήταν ο πρώτος την Εποχή της Λογικής. Ήταν ο τελευταίος των μάγων. Ήταν σύγχρονος με τον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο, την πανούκλα και την μεγάλη πυρκαγιά στο Λονδίνο. Καθώς οι άνθρωποι κοιτούσαν γύρω τον κόσμο μέσα από τα «θεόσταλτα» γυαλιά τους, το μόνο που έβλεπαν ήταν η πανούκλα, η αταξία, το χάος. Όλα πήγαιναν άσχημα. Ήταν μια εποχή απόλυτης αβεβαιότητας για τους περισσότερους, που στρέφονταν προς το Θεό. Αυτό τους έδινε κάποια ελπίδα για τη συνέχεια του κόσμου. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι είχαν δίκιο και πως αυτοί, τους οποίους πολεμούσαν, ήταν απεσταλμένοι του Σατανά και του Αντίχριστου.

Ο Νεύτων προστατευόταν από την πανούκλα επί δύο χρόνια κλεισμένος στο εξοχικό του και δεν είχε ξεφύγει από το τότε θρησκευτικό πάθος. Ο ιδιοφυής αυτός επιστήμονας ήταν ζηλωτής της πίστης. Ερμήνευσε τις βίαιες εικόνες της Βίβλου ως λόγο του Θεού. Πίστευε, ότι βρήκε μέσα στη Βίβλο την ημέρα, που θα τέλειωνε ο διεφθαρμένος αυτός κόσμος...

 




Και η αντικατάστασή της
από κατασκευασμένους εθνικούς μύθους



Δεδομένου, ότι η Ιστορία αποτελεί πρώτη ύλη για τις εθνικιστικές ή εθνοτικές ή φονταμενταλιστικές ιδεολογίες, όπως οι παπαρούνες αποτελούν την πρώτη ύλη για την ηρωίνη, το παρελθόν αποτελεί ένα βασικό συστατικό, ίσως το βασικότερο, αυτών των ιδεολογιών. Κι όταν δεν υπάρχει το κατάλληλο παρελθόν, μπορεί άνετα να επινοείται.

Μάλιστα, από την ίδια τη φύση των πραγμάτων, δεν υπάρχει συνήθως κανένα συνολικά κατάλληλο παρελθόν, επειδή το φαινόμενο, στο οποίο αναφέρονται αυτές οι ιδεολογίες, δεν είναι αρχαίο ή διαχρονικό, αλλά μια ιστορική καινοτομία. Αυτό ισχύει τόσο για το θρησκευτικό φονταμενταλισμό στις σημερινές του μορφές  όσο και για το σύγχρονο εθνικισμό...

 




ΟΙ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ,
ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Ντάρον Ατζέμογλου, Τζέιμς Ρόμπινσον,
έκδ. «Λιβάνη», 2013


Για ποιους λόγους μερικά έθνη είναι πλούσια και κάποια είναι φτωχά; Για ποιους λόγους η ευημερία και η ένδεια, η υγεία και οι ασθένειες, η σίτιση και οι σιτοδείες χωρίζουν τα έθνη; Ευθύνεται η κουλτούρα, το κλίμα, η γεωγραφία; Ή, μήπως, η άγνοια για το ποιες είναι οι σωστές πολιτικές;

Η απάντηση είναι «όχι». Κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν είναι καθοριστικός ή μοιραίος. Διαφορετικά, πώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός, ότι η Μποτσουάνα είναι μια από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες χώρες στον κόσμο, ενώ άλλα αφρικανικά έθνη, όπως η Ζιμπάμπουε, το Κονγκό και η Σιέρα Λεόνε, είναι βυθισμένα στη φτώχεια και τη βία;

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν, ότι οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί αποτελούν τη βάση για την οικονομική επιτυχία ή αποτυχία. Βασιζόμενοι σε δεκαπέντε χρόνια πρωτότυπων ερευνών παραθέτουν εντυπωσιακά ιστορικά τεκμήρια από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τις πόλεις-κράτη των Μάγια, τη μεσαιωνική Βενετία, τη Σοβιετική Ένωση, τη Λατινική Αμερική, την Αγγλία, την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αφρική, προκειμένου να θεμελιώσουν μια νέα θεωρία πολιτικής οικονομίας...

 




Πλάτων:
Ο πατέρας της μισαλλοδοξίας
και της καταστολής
της ''νόσου'' της αθεΐας

Διωγμοί άθεων
στην αρχαία Ελλάδα



Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος απεικονίζει το φαινόμενο της αθεΐας σε όλη την ποικιλία του. Ο πλούτος των πηγών και η σχετική ελευθερία έκφρασης επιτρέπουν τη μελέτη της γέννησής της, των εκδηλώσεων και των υποδηλώσεών της, στο πλαίσιο ενός πολιτισμού διαποτισμένου από τη θρησκεία.

Μια σύντομη επισκόπηση των κύριων προσωκρατικών θεωριών επιβεβαιώνει την καταφανέστατη κλίση τους προς την αθεΐα.
 
Κατά το πρώτο μισό του 4ου αι. π.Χ., ο αξιοσημείωτος πλέον αριθμός των άθεων στην Ελλάδα, προκαλεί ανησυχία. Πάνω σΆ αυτό το ζήτημα, η μαρτυρία του Πλάτωνα είναι ουσιαστική. Στο βιβλίο Ι΄των Νόμων, ο φιλόσοφος, για πρώτη φορά στην ιστορία, εστιάζει την προσοχή του στο πρόβλημα. Επιβεβαιώνει τη μαζική ύπαρξη άθεων, αναζητεί τα αίτια αυτής της απιστίας, που τη θεωρεί επικίνδυνη και συνιστά τη λήψη αυστηρών μέτρων για την αντιμετώπιση των άθεων.

Η θεώρηση του Πλάτωνα ως πηγής της αρνητικής γνώμης, που βαρύνει την αθεΐα επί δυο χιλιάδες χρόνια, στηρίζεται σε πολλά σημεία. Η καθοριστική κίνηση, που στιγμάτισε ανεξίτηλα τους άθεους, υπήρξε η σύνδεση της αθεΐας με την ανηθικότητα. Έκτοτε, η αθεΐα, αδιακρίτως, επισύρει τους χαρακτηρισμούς «χυδαίος», «άξεστος», και αντιπαραβάλλεται προς την ευγενή στάση των ιδεαλιστών, που παραπέμπουν στον αγνό κόσμο των ιδεών, του πνεύματος...

 






Στη νότια πολική περιοχή του σκοτεινού Εγκέλαδου, διακρίνεται −με το φως πίσω του− το «λοφίο» (πίδακες νερού), στη φωτογραφία, που τράβηξε το διαστημόπλοιο Cassini στις 20 Φεβρουαρίου 2012.

Μικροί και μεγάλοι πίδακες, βγάζουν νερό σε πολλές περιοχές του νότιου πόλου του δορυφόρου αυτού του Κρόνου, οι οποίες είναι γνωστές ως «ρίγες της τίγρης». Πρόκειται για ρωγμές στην επιφάνεια του Εγκέλαδου, που ψεκάζουν παγωμένα σωματίδια, υδρατμούς και οργανικές ενώσεις...

 




Νερό, πάγος, σύννεφα, ομίχλες
και χιονοπτώσεις στον Κόκκινο Πλανήτη

Σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη ζωής


Οι πολλές μορφές ζωής είναι χαρακτηριστικό του πλανήτη μας. Το νερό όμως, είναι εκείνο, που μας κάνει ξεχωριστούς. Το νερό είναι απαραίτητη προϋπόθεση, για να υπάρξει ζωή στη Γη. Όταν ψάχνουμε για ζωή αλλού, ψάχνουμε αρχικά για νερό.

Η έρευνα, μας οδηγεί σε έναν άλλον πλανήτη, ένα μέρος, στο οποίο μέχρι τώρα πιστεύαμε, ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει νερό, νέα στοιχεία όμως, μας δείχνουν, ότι μπορεί.

Ο Phoenix Mars Lander της NASA έσκαψε νέα στοιχεία για το υγρό παρελθόν του Κόκκινου Πλανήτη, αλλά υπήρξε και αυτόπτης μάρτυρας του σημερινού κύκλου του νερού στην επιφάνειά του καταγράφοντας πάγους, σύννεφα, ομίχλες και χιόνια.

Καλωσήλθατε στον υδάτινο κόσμο του ¶ρη...

 






Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  της «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες – μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μια νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σας ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση του περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ


Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 


  

  

 
 

 

 
 



72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
 
GEONION

A vision that pushes the boundaries
of design and technology and welcomes
the days to come in a unique way...

Διαβάστε περισσότερα
 
E FIND

Η ηλεκτρονική «κασέτα» εγγραφής
του internet!
Πάνω από 1.500.000 «μαγνητοσκοπήσεις»...

Διαβάστε περισσότερα
 


Αφίσες
και γκράφιτι παντού
εκτός από τις εκκλησίες

Από χριστιανικό
ζηλωτικό πνεύμα
διαπνέονται οι αναρχο-
ρωμιοί των Εξαρχείων

Ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ




Οι νεορωμιοί αναρχικοί δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ιστορικό απολίθωμα, του οποίου η αφετηρία βρίσκεται στα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια, όταν δηλαδή οι Ζηλωτές αποτελούσαν μία εξτρεμιστική ομάδα, η οποία διακατεχόταν από έντονη επιθυμία για καταστροφή του παρόντος κόσμου.

Οι πρακτικές αυτών των ανθρώπων υιοθετήθηκαν από την εφαρμοσμένη πολιτική των βυζαντινών αυτοκρατόρων, που διέτασσαν την εξαφάνιση κάθε ειδωλολατρικής ανάμνησης, έστω και αν αυτή μπορεί να αποτελούσε ένα υπέροχο καλλιτεχνικό ή επιστημονικό κομψοτέχνημα. Καταστροφή δηλαδή, στο βωμό του πολιτικού συμφέροντος.

Η βία και οι βανδαλισμοί, ταυτίστηκαν έντονα με το χριστιανικό στοιχείο ως μέσα κοινωνικών εξαγνισμών και προσηλυτισμών...


 


Grexit:
Από την οθωμανική αυτοκρατορία
έως την Ευρωπαϊκή Ένωση

Πώς η Ιστορία στη Ρωμιοσύνη
επαναλαμβάνεται

Συμφέροντα και ρόλοι
των εξουσιαστικών ομάδων
τότε και τώρα




Η δίνη των εξελίξεων, που ζούμε πριν και μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, δημιούργησε περίεργες συνθήκες και ποικίλες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Για πολλούς μήνες τώρα, το θέμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης απασχολεί καθημερινά τα παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία. Πολιτικοί αναλυτές από όλο τον κόσμο προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα.

Συνομιλώντας με κάποιους φίλους και προσπαθώντας να δώσουμε εξήγηση στις εξελίξεις, ένας πήρε τον λόγο κι είπε, ότι «δυστυχώς, εμείς θα μάθουμε τι πραγματικά συμβαίνει μετά από 200 χρόνια». Ενώ ένας άλλος αποφάνθηκε, ότι αν καταφέρει ο πρωθυπουργός και βγάλει τη χώρα από την κρίση τότε από του χρόνου, στις εθνικές εορτές 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου θα προστεθεί μία ακόμη, αυτή της 5ης Ιουλίου.

Ως γνωστόν, η ιστορία επαναλαμβάνεται και για την ερμηνεία των εξελίξεων, που τρέχουν, αντί να περιμένουμε την παρέλευση 200 ετών ανατρέξαμε στο παρελθόν, απΆ όπου αντλήσαμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. Γυρίσαμε 200 χρόνια πίσω στον χρόνο, για να δούμε τι μπορεί να συμβαίνει σήμερα...


 


Το παραμύθι
«Εθνική Αντίσταση»

Η ληστοσυμμορίτικη
κλεφταρματολίτικη παράδοση
της Ρωμιοσύνης
από το 1821 στο 1946-49,
μέχρι και σήμερα




Όταν οι γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα, ο στρατός είχε διαλυθεί εντελώς. Μερικοί πρώην φυλακόβιοι, επικηρυγμένοι από το κράτος, σταμπαρισμένοι από τις πολιτικές εξουσίες λόγω φρονημάτων και ληστές του κοινού ποινικού δικαίου συνέστησαν μικρές αντάρτικες ομάδες, που δρούσαν στα βουνά κι έκαναν πλιάτσικα στα χωριά, για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.

Όλοι περίμεναν τις εξελίξεις κι όσο ο ¶ξονας φαινόταν να κερδίζει τον πόλεμο, αυτές οι ομάδες ήταν ολιγομελείς και ουσιαστικά ανήμπορες να αντιδράσουν αποτελεσματικά. Παράλληλα, αναπτερωνόταν το ηθικό κάποιων φιλοαξονικών συμμοριών, όπως επί παραδείγματι των ομάδων των Τσάμηδων, της «Λεγεώνας των Βλάχων», αλλά και κάποιων ομάδων ελληνόφωνων, που κατά περίσταση συνεργάζονταν με τους γερμανούς, γιατί εμφορούνταν από μίσος κατά των κομμουνιστών, όπως η (ΠΑΟ) Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις, οι λεγόμενοι Χίτες και λοιποί άλλοι, που έμειναν γνωστοί στην ιστορία με τον περιπαιχτικό χαρακτηρισμό: «γερμανοτσολιάδες».

Από τις πολεμικές επιχειρήσεις φάνηκε, ότι οι ομάδες αυτές είχαν επικεντρωθεί κυρίως στην αλληλοεξόντωσή τους κι όχι σε μάχες κατά του ¶ξονα. Οι λίγες περιπτώσεις, όπως αυτή της γέφυρας του Γοργοποτάμου ή της ανατίναξης τής γέφυρας του Ασωπού, ήταν έργα των εγγλέζων σαμποτέρ κι όχι των ρωμιών κατσαπλιάδων, που δεν είχαν ιδέα από τοποθέτηση εκρηκτικών...


 


Η κοινωνική ποιητική
των ποντίων
και η συγκρότηση
της ποντιακής υποκειμενικότητας


Η συγκρότηση της ποντιακής υποκειμενικότητας στην Ελλάδα μετά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, είναι ένα πάρα πολύ ιδιαίτερο φαινόμενο.

Επί έναν αιώνα υπάρχει μία ταυτότητα, υπάρχουν άνθρωποι ηλικίας δέκα, είκοσι χρονών στη Βέροια, στην Κοζάνη και επίσης στο Ντίσελντορφ, στο Τορόντο, στη Μελβούρνη, στο Όσλο, οι οποίοι αν τους ρωτήσεις «τι είσαι εσύ;», σου απαντούν: «είμαι πόντιος».

Δηλαδή, αυτοπροσδιορίζονται με βάση μια γεωγραφική περιοχή, από την οποία όμως, δεν έχουν περάσει ή μπορεί να έχουν περάσει μόνον ως τουρίστες. Δεν έχουν ζήσει ούτε αυτοί, ούτε οι γονείς τους, ούτε οι παππούδες τους πλέον κι ούτε τίθεται ζήτημα να πάνε ποτέ να εγκατασταθούν εκεί. Αυτό είναι πολύ περίεργο...


 


Η αποποίηση
μιας κληρονομιάς




Οι οθωμανοί ήρθαν ειρηνικά στην πόλη, η οποία παραδόθηκε το 1458. Εκτός από ευημερία τους πρώτους αιώνες έφεραν και νέα ήθη. Οι ρωμιοί υιοθέτησαν τα ήθη τους κι άρχισαν να ζουν σαν ανατολίτες. Καρέκλες και τραπέζια αντικαταστάθηκαν από χαμηλά έπιπλα. Μαχαιροπήρουνα δεν υπήρχαν πια. Αντί για πιάτα τώρα σέρβιραν και μοιράζονταν το φαγητό σε μεγάλους δίσκους. Προτιμούσαν να κάθονται κάτω, παρά σε καρέκλες. Φρόντιζαν οι γυναίκες τους να μην κυκλοφορούν ακάλυπτες και ζούσαν χωριστή κοινωνική ζωή από αυτές.

Η οθωμανική περίοδος όμως, ερμηνεύθηκε, κατ' εξοχήν εθνοκεντρικά, από τη σκοπιά του «καταπιεσμένου» έθνους, και το οθωμανικό κράτος παρουσιάστηκε αποκλειστικά ως ένας μηχανισμός καταπίεσης. Η ιστοριογραφική αυτή παράδοση δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του εθνικού κράτους, δεδομένου, ότι η ελληνική ιστοριογραφία, επηρεασμένη από τα ρεύματα του ρομαντισμού και του θετικισμού, αλλά και από τον θριαμβεύοντα εθνικισμό, αναπτύχθηκε ως εθνική ιστοριογραφία. Η επιστημονική, ακαδημαϊκή ιστοριογραφία, αλλά και οι εκλαϊκευτικές μορφές της, όπως είναι τα σχολικά εγχειρίδια, αναπαρήγαν το ίδιο σχήμα και μέσα στον 20ό αιώνα...