Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English




Αποφθέγματα
για τη μουσική και τους μουσικούς
από του James Bond έως του... Διογένη


«Υπάρχουν μερικά πράγματα,
που δεν πρέπει να γίνονται,
όπως να πίνεις Dom Perignon '53
σε θερμοκρασία μεγαλύτερη
των 38 βαθμών οF.
Αυτό είναι τόσο άσχημο
όσο το να ακούς τους Beatles
χωρίς ωτοασπίδες!
».

James Bond
(Sean Connery
στην ταινία Goldfinger)...
 

 






Υπάρχουν πολλά είδη άστρων. Μερικά λάμπουν, ενώ άλλα είναι αμυδρά. Τα μεγαλύτερα είναι εκατομμύρια φορές πιο μεγάλα από τα μικρότερα. Μερικά αστέρια είναι πολύ παλιά, πάνω από δέκα δισεκατομμυρίων ετών. ¶λλα γεννιούνται ακόμη και τώρα.

Όταν τα άτομα συντήκονται στην καρδιά των αστεριών, παράγουν το αστρικό φως. Τα αστέρια γεννιούνται από τα αέρια και τη σκόνη των νεφελωμάτων. Η μάζα τους μπορεί να είναι από αρκετά μικρή ─όχι μεγαλύτερη από έναν μεγάλο πλανήτη─ μέχρι γιγαντιαία, που κάνει τον Ήλιο να φαίνεται μικροσκοπικός.

Τα αστέρια κάτω από τη Ζώνη του Ωρίωνα είναι νεογέννητα, περίπου πέντε εκατομυρίων ετών. Φασκιωμένα ακόμα με τα αέρια και τη σκόνη που τα γέννησαν. Τα αστέρια των Πλειάδων είναι νήπια, περίπου εκατό εκατομυρίων ετών. Δεν περιβάλλονται πια από αέρια και σκόνη, τα ενώνει όμως ακόμα η βαρύτητά τους. Σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια θα χωρίσουν οι δρόμοι τους και δεν θα ξανασυναντηθούν. Τα περισσότερα αστέρια της Μεγάλης ¶ρκτου είναι έφηβοι, σχεδόν μισού δισεκατομμυρίων ετών. Απομακρύνθηκαν ήδη από το σμήνος τους, αλλά βλέπουμε ακόμα την κοινή τους προέλευση. Τελικά, θα απλωθούν στον Γαλαξία...


 








Ως ατελές ον, ο άνθρωπος έλκεται και κολακεύεται από την εξουσία. Για να το πετύχει αυτό, γίνεται ιδιαιτέρως εφευρετικός και κατασκευάζει «ιδεολογίες». Δημιουργεί ένα σύνολο φαντασιακών εννοιών, που σαγηνεύουν τα πλήθη των συνανθρώπων του, προτείνει λύσεις ως επί το πλείστον ανεδαφικές και ουτοπιστικές, αλλά ιδιαίτερα σαγηνευτικές στις μάζες κι επιχειρεί να κατακτήσει την εξουσία.

Δεν είναι τυχαίο, πως καμία ιδεολογία δεν εφαρμόστηκε πλήρως ούτε και κράτησε αρκετό χρόνο. Πολλές δε εξ αυτών παρέμειναν ως γραφικά δείγματα ανθρώπινου ευχολογικού οραματισμού.

Η πολιτική είναι η απόπειρα εφαρμογής μιας ιδεολογίας. Αποτυγχάνει όμως πάντα στην εφαρμογή της, γιατί εκ φύσεως η κάθε ιδεολογία ως σύλληψη είναι αποτυχημένη. Και είναι αποτυχημένη, γιατί κανένα κοινωνικό σύνολο δεν αποτελείται από ανθρώπους με τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες προσδοκίες, τις ίδιες προτιμήσεις, τις ίδιες φιλοδοξίες, τις ίδιες προσλαμβάνουσες. Συνεπώς, η λέξη «ιδεολογία» είναι μία ανθρώπινη φούσκα, που αργά ή γρήγορα σκάει. Το δυστύχημα είναι, ότι όταν σκάσει, πολλές ανθρώπινες ζωές βασανίζονται ή χάνονται.

Ας αναλογιστούμε πόσοι άνθρωποι πέθαναν για τις «ιδέες» τους (ήταν δικές τους άραγε;). Ας αναλογιστούμε σε πόσα μακρονήσια και ξεραΐλες, άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, επειδή πίστευαν σε κάτι, που κάποια άλλοι δεν πίστευαν και το πολεμούσαν...

 




Μέσα από το φακό
του γερμανού φωτογράφου
Sebastian Εrras



 




Φωτογραφίες της αμερικάνικης ζωής
στις αρχές του 20ού αιώνα
τραβηγμένες με την τεχνική Autochrome



Αστυνομικός σε παραλία μετράει με μεζούρα
την απόσταση μεταξύ γόνατου και φούστας-μαγιό, 1922...

 




Φαντασίωση
του νεορωμέικου εθνικισμού
η δήθεν διαχρονική
ελληνική ιστορική πορεία



Το σημερινό κρατίδιο της Ρωμιοσύνης βαυκαλίζεται να ονομάζεται Ελλάδα, αλλά Ελλάδα δεν έχει υπάρξει ποτέ, οι δε σλαβο-τουρκο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής υπήκοοί του, ψευδωνύμως φέρουν το όνομα έλληνες.

Λόγω των πολέμων, των επιδημιών κ.ά., οι έλληνες σαν φυλή είχαν αρχίσει ήδη να εκλείπουν από την ελληνιστική λεγόμενη εποχή. Εδώ και πάρα πολλούς αιώνες δεν υπάρχουν πλέον έλληνες. Η λέξη έλληνας τον Μεσαίωνα χρησιμοποιείτο με την έννοια του ειδωλολάτρη κι όχι με κάποια φυλετική ή εθνική χροιά.
Εθνική χροιά πήρε η λέξη μόλις τους τελευταίους δύο αιώνες με την άνοδο των εθνικισμών στα απομεινάρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Κατά την οθωμανική περίοδο, δεν υπήρχαν έλληνες ή/και Ελλάδα. Υπήρχε η οθωμανική αυτοκρατορία και οι ρωμιοί, οι χριστιανοί δηλαδή, υπήκοοί της.

Αν πάμε πιο πίσω, την βυζαντινή περίοδο, πάλι δεν υφίσταντο έλληνες και Ελλάδα. Υπήρχε η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία και οι πολλών και διαφόρων φυλών υπήκοοί της.

Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, θα διαπιστώσουμε, ότι και στην αρχαία εποχή δεν υπήρχε ενιαία Ελλάδα. Στον ελλαδικό χώρο κατά καιρούς έζησαν διάφοροι λαοί σε διάφορες χρονικές περιόδους π.χ. μινωίτες, μυκηναίοι, μακεδόνες κ.λπ., τους οποίους στις μέρες μας θεωρούμε όλους έλληνες....

 




Το σκοτεινό παρασκήνιο
της περιόδου 1940-47

Από τα βρετανικά συμφέροντα
υποκινήθηκε το παραμύθι «Εθνική Αντίσταση»


Η σύγχρονη πολιτική ζωή μας
βασίζεται ακόμα σε μύθους,
που αναδείχτηκαν την περίοδο
του λεγόμενου Εμφύλιου
ή Συμμοριτοπόλεμου.
Όσοι έχουν το θάρρος όμως,
να εμβαθύνουν λίγο περισσότερο
στις λεπτομέρειες της νεότερης
ιστορίας, χωρίς προκαταλήψεις
και εγωισμούς, εντοπίζουν εύκολα
τον υποχθόνιο ρόλο, που έπαιζε
συνεχώς η εξωτερική πολιτική
της Βρετανίας.
 
Ερωτήματα του τύπου «ποιοι πολέμησαν και ποιοι πρόδωσαν;» ή «Εμφύλιος ή Συμμοριτοπόλεμος;» δεν έχουν ουσία γιΆ αυτόν, που μπορεί να διακρίνει τα νήματα, τα οποία κινούσαν το πολιτικό κουκλοθέατρο της Ελλάδας.

Η λεγόμενη Εθνική Αντίσταση δεν ήταν αυθόρμητη και αυτόβουλη, αλλά υποκινούμενη από τις ενέργειες της αγγλικής εξωτερικής πολιτικής. Οι δράσεις των ομάδων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ εξυπηρετούσαν ήδη από την έναρξη του πολέμου τα συμφέροντα των βρετανών.

Μετά τον πόλεμο δε, οι θεσμοί και η λειτουργία του νεορωμέικου προτεκτοράτου παρέμειναν υπό αγγλική εποπτεία...

 




ΟΣΑ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΑΣ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΙ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ & ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Μάριος Δημόπουλος, έκδ. “Etra”


Η διάγνωση καρκίνου ισοδυναμεί στο μυαλό των περισσότερων με θανατική καταδίκη. Οι γιατροί αμέσως συνιστούν στους καρκινοπαθείς εγχείρηση, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία. Οι συμβατικές όμως, θεραπείες του καρκίνου είναι αναποτελεσματικές στις περισσότερες περιπτώσεις. Όχι μόνο δεν θεραπεύουν τον ασθενή, αλλά πολλές φορές τον σκοτώνουν. Δηλαδή, με άλλα λόγια, δεν είναι ο καρκίνος, που σκοτώνει τον καρκινοπαθή, αλλά η ίδια η θεραπεία.

Όλοι έχουν εστιαστεί στη θεραπεία του καρκίνου, αφού αυτό είναι προς το συμφέρον της σύγχρονης βιομηχανίας του καρκίνου, των φαρμακευτικών εταιρειών. Κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται με την πρόληψη, και όταν λέμε πρόληψη δεν εννοούμε για παράδειγμα να κάνουμε μαστογραφία, το όφελος της οποίας εξ άλλου αμφισβητείται από πολλούς επιστήμονες...

 




Οδηγεί η καταπίεση της θρησκείας
σε υπερβολές και επιπλέον διαστροφές,
όπως η καταπίεση του σέξ;


Ορισμένοι υπερασπιστές της θρησκείας υπο-
στηρίζουν, ότι η θρησκεία είναι σαν το σεξ:
οι προσπάθειες για να καταστείλεις την επι-
θυμία για σεξ ή να το εξαλείψεις είναι μά-
ταιες, μη ρεαλιστικές και απάνθρωπες, για-
τί το σεξ αποτελεί μέρος της ανθρώπινης
φύσης. Ομοίως και η καταστολή της θρη-
σκείας είναι σαν την καταστολή του σεξ:
δεν είναι μόνο ανέφικτη, αλλά και ολέθρια.

Ανταποκρίνεται όμως, αυτός ο ισχυρισμός
στην πραγματικότητα;

 






Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  της «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες – μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μια νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σας ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση του περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ


Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 


  

  

 
 

 

 
 



72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
 
GEONION

A vision that pushes the boundaries
of design and technology and welcomes
the days to come in a unique way...

Διαβάστε περισσότερα
 
E FIND

Η ηλεκτρονική «κασέτα» εγγραφής
του internet!
Πάνω από 1.500.000 «μαγνητοσκοπήσεις»...

Διαβάστε περισσότερα
 


Αφίσες
και γκράφιτι παντού
εκτός από τις εκκλησίες

Από χριστιανικό
ζηλωτικό πνεύμα
διαπνέονται οι αναρχο-
ρωμιοί των Εξαρχείων

Ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ




Οι νεορωμιοί αναρχικοί δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ιστορικό απολίθωμα, του οποίου η αφετηρία βρίσκεται στα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια, όταν δηλαδή οι Ζηλωτές αποτελούσαν μία εξτρεμιστική ομάδα, η οποία διακατεχόταν από έντονη επιθυμία για καταστροφή του παρόντος κόσμου.

Οι πρακτικές αυτών των ανθρώπων υιοθετήθηκαν από την εφαρμοσμένη πολιτική των βυζαντινών αυτοκρατόρων, που διέτασσαν την εξαφάνιση κάθε ειδωλολατρικής ανάμνησης, έστω και αν αυτή μπορεί να αποτελούσε ένα υπέροχο καλλιτεχνικό ή επιστημονικό κομψοτέχνημα. Καταστροφή δηλαδή, στο βωμό του πολιτικού συμφέροντος.

Η βία και οι βανδαλισμοί, ταυτίστηκαν έντονα με το χριστιανικό στοιχείο ως μέσα κοινωνικών εξαγνισμών και προσηλυτισμών...


 


Grexit:
Από την οθωμανική αυτοκρατορία
έως την Ευρωπαϊκή Ένωση

Πώς η Ιστορία στη Ρωμιοσύνη
επαναλαμβάνεται

Συμφέροντα και ρόλοι
των εξουσιαστικών ομάδων
τότε και τώρα




Η δίνη των εξελίξεων, που ζούμε πριν και μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, δημιούργησε περίεργες συνθήκες και ποικίλες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Για πολλούς μήνες τώρα, το θέμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης απασχολεί καθημερινά τα παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία. Πολιτικοί αναλυτές από όλο τον κόσμο προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα.

Συνομιλώντας με κάποιους φίλους και προσπαθώντας να δώσουμε εξήγηση στις εξελίξεις, ένας πήρε τον λόγο κι είπε, ότι «δυστυχώς, εμείς θα μάθουμε τι πραγματικά συμβαίνει μετά από 200 χρόνια». Ενώ ένας άλλος αποφάνθηκε, ότι αν καταφέρει ο πρωθυπουργός και βγάλει τη χώρα από την κρίση τότε από του χρόνου, στις εθνικές εορτές 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου θα προστεθεί μία ακόμη, αυτή της 5ης Ιουλίου.

Ως γνωστόν, η ιστορία επαναλαμβάνεται και για την ερμηνεία των εξελίξεων, που τρέχουν, αντί να περιμένουμε την παρέλευση 200 ετών ανατρέξαμε στο παρελθόν, απΆ όπου αντλήσαμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. Γυρίσαμε 200 χρόνια πίσω στον χρόνο, για να δούμε τι μπορεί να συμβαίνει σήμερα...


 


Το παραμύθι
«Εθνική Αντίσταση»

Η ληστοσυμμορίτικη
κλεφταρματολίτικη παράδοση
της Ρωμιοσύνης
από το 1821 στο 1946-49,
μέχρι και σήμερα




Όταν οι γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα, ο στρατός είχε διαλυθεί εντελώς. Μερικοί πρώην φυλακόβιοι, επικηρυγμένοι από το κράτος, σταμπαρισμένοι από τις πολιτικές εξουσίες λόγω φρονημάτων και ληστές του κοινού ποινικού δικαίου συνέστησαν μικρές αντάρτικες ομάδες, που δρούσαν στα βουνά κι έκαναν πλιάτσικα στα χωριά, για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.

Όλοι περίμεναν τις εξελίξεις κι όσο ο ¶ξονας φαινόταν να κερδίζει τον πόλεμο, αυτές οι ομάδες ήταν ολιγομελείς και ουσιαστικά ανήμπορες να αντιδράσουν αποτελεσματικά. Παράλληλα, αναπτερωνόταν το ηθικό κάποιων φιλοαξονικών συμμοριών, όπως επί παραδείγματι των ομάδων των Τσάμηδων, της «Λεγεώνας των Βλάχων», αλλά και κάποιων ομάδων ελληνόφωνων, που κατά περίσταση συνεργάζονταν με τους γερμανούς, γιατί εμφορούνταν από μίσος κατά των κομμουνιστών, όπως η (ΠΑΟ) Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις, οι λεγόμενοι Χίτες και λοιποί άλλοι, που έμειναν γνωστοί στην ιστορία με τον περιπαιχτικό χαρακτηρισμό: «γερμανοτσολιάδες».

Από τις πολεμικές επιχειρήσεις φάνηκε, ότι οι ομάδες αυτές είχαν επικεντρωθεί κυρίως στην αλληλοεξόντωσή τους κι όχι σε μάχες κατά του ¶ξονα. Οι λίγες περιπτώσεις, όπως αυτή της γέφυρας του Γοργοποτάμου ή της ανατίναξης τής γέφυρας του Ασωπού, ήταν έργα των εγγλέζων σαμποτέρ κι όχι των ρωμιών κατσαπλιάδων, που δεν είχαν ιδέα από τοποθέτηση εκρηκτικών...


 


Η κοινωνική ποιητική
των ποντίων
και η συγκρότηση
της ποντιακής υποκειμενικότητας


Η συγκρότηση της ποντιακής υποκειμενικότητας στην Ελλάδα μετά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, είναι ένα πάρα πολύ ιδιαίτερο φαινόμενο.

Επί έναν αιώνα υπάρχει μία ταυτότητα, υπάρχουν άνθρωποι ηλικίας δέκα, είκοσι χρονών στη Βέροια, στην Κοζάνη και επίσης στο Ντίσελντορφ, στο Τορόντο, στη Μελβούρνη, στο Όσλο, οι οποίοι αν τους ρωτήσεις «τι είσαι εσύ;», σου απαντούν: «είμαι πόντιος».

Δηλαδή, αυτοπροσδιορίζονται με βάση μια γεωγραφική περιοχή, από την οποία όμως, δεν έχουν περάσει ή μπορεί να έχουν περάσει μόνον ως τουρίστες. Δεν έχουν ζήσει ούτε αυτοί, ούτε οι γονείς τους, ούτε οι παππούδες τους πλέον κι ούτε τίθεται ζήτημα να πάνε ποτέ να εγκατασταθούν εκεί. Αυτό είναι πολύ περίεργο...


 


Η αποποίηση
μιας κληρονομιάς




Οι οθωμανοί ήρθαν ειρηνικά στην πόλη, η οποία παραδόθηκε το 1458. Εκτός από ευημερία τους πρώτους αιώνες έφεραν και νέα ήθη. Οι ρωμιοί υιοθέτησαν τα ήθη τους κι άρχισαν να ζουν σαν ανατολίτες. Καρέκλες και τραπέζια αντικαταστάθηκαν από χαμηλά έπιπλα. Μαχαιροπήρουνα δεν υπήρχαν πια. Αντί για πιάτα τώρα σέρβιραν και μοιράζονταν το φαγητό σε μεγάλους δίσκους. Προτιμούσαν να κάθονται κάτω, παρά σε καρέκλες. Φρόντιζαν οι γυναίκες τους να μην κυκλοφορούν ακάλυπτες και ζούσαν χωριστή κοινωνική ζωή από αυτές.

Η οθωμανική περίοδος όμως, ερμηνεύθηκε, κατ' εξοχήν εθνοκεντρικά, από τη σκοπιά του «καταπιεσμένου» έθνους, και το οθωμανικό κράτος παρουσιάστηκε αποκλειστικά ως ένας μηχανισμός καταπίεσης. Η ιστοριογραφική αυτή παράδοση δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του εθνικού κράτους, δεδομένου, ότι η ελληνική ιστοριογραφία, επηρεασμένη από τα ρεύματα του ρομαντισμού και του θετικισμού, αλλά και από τον θριαμβεύοντα εθνικισμό, αναπτύχθηκε ως εθνική ιστοριογραφία. Η επιστημονική, ακαδημαϊκή ιστοριογραφία, αλλά και οι εκλαϊκευτικές μορφές της, όπως είναι τα σχολικά εγχειρίδια, αναπαρήγαν το ίδιο σχήμα και μέσα στον 20ό αιώνα...